Ik kom even terug op de foto van de duif met zijn/haar creatieve woning. De jonge duiven die mogelijk uit het nest vallen zullen waarschijnlijk niet de hulp krijgen zoals van deze zeearend. Ik ben bang dat onze poes Herman er sneller bij zal zijn.
Vakantie
We zijn een weekje met de sleurhut op vakantie geweest naar een plaatsje met de prachtige naam Vorstenbosch. Bij aankomst op zondag werd direct duidelijk dat we terecht waren gekomen op een kleine familiecamping met veel jonge ouders met veel kleine kinderen.
Je zou misschien denken dat we last zouden hebben van al die kleine herriemakers. Maar nee, die spelende kinderen waren juist erg leuk om naar te kijken. Het waren de vaders die met elkaar veel lawaai maakten. Een soort post-pubergedrag. Op zondagavond vertrokken al die jonge ouders met de van hun ouders geleende campers weer naar huis. Opeens was het heel rustig met alleen nog echtparen van een zekere leeftijd met grijs en/of dunnend haar.
Het was ons te doen om het natuurgebied de Maashorst. De omgeving is prima geschikt voor mooie fietstochten. Maar deze omgeving kent ook een vervelend nadeel dat we natuurlijk hadden kunnen bedenken. Dit ongemak ervoeren we maandag direct bij onze eerste fietstocht. Dit gebied staat vol met varkenshouderijen. Niet dat ik iets tegen varkens of hun bazen heb, maar wel tegen de buitengewoon onaangename geur die ze verspreiden. Zeg maar gerust stank. Ik moet bekennen dat er ook wel momenten waren dat de stank er even niet was. Dat zal wel met windrichting en windkracht te maken hebben. Gelukkig lag onze camping net ver genoeg weg om daar vrijwel geen last te hebben.
Dinsdag hadden we een leuke fietsroute geselecteerd, de Molenroute. Vol goede moed gingen we op weg om veel molens te bewonderen. De route was 42km lang, geen probleem dus. Mooie natuur door het land van de grote grazers (die we overigens niet gezien hebben) en leuke plaatsjes met veel heel grote kerken. Molens zagen we overigens ook niet. Tot eindelijk op ca. 30km toch nog een molen.
Even verderop nóg een molen. Niet zomaar een molen, maar een molen waarvan de molenaar destijds om het leven kwam door een klap van de wieken van zijn eigen molen.
Vlak bij het einde van de route warempel nog een derde molen. Een combinatie van een watermolen en een windmolen.
Woensdag weer een mooie tocht gemaakt, 60km. Dwars door de Maashorst. Plotseling sprintten twee wilde paarden in vol galop het bos in, vlak naast het fietspad. Grote grazers zijn we weer niet tegengekomen helaas, voor anderen misschien gelukkig.
UDEN – Een 63-jarige man is zondagmiddag gewond geraakt nadat hij werd aangevallen door een stier in natuurgebied de Maashorst in Uden. De politie bevestigt dat zij rond 16.00 uur een melding ontving van het incident.
Verder viel op dat hele percelen met fijnsparren door een combinatie van droogte en de letterzetter kever geveld waren waardoor het soms leek op een soort oorlogsgebied.
De vele honderden zieltogende fijnsparren die nog overeind stonden, zagen eruit als bruine totempalen die staan te wachten op een flinke windvlaag of een kettingzaag. Desondanks blijft de Maashorst een mooi gebied om te fietsen of wandelen.
Voor donderdag hadden we een andere molenroute gepland, de Molenaarsroute. Er moesten toch meer molens te zien zijn. Al snel ontdekte ik dat de route niet alleen langs molens zou gaan, maar vooral langs wegen met een molen in de straatnaam. Via Uden fietsten we door dorpjes zoals Odiliapeel, Oventje en Zeeland. En warempel, we kwamen toch langs twee echte molens.
Een leuke verrassing was een tuin met de volgende versiering erin
Het lijkt erop dat wij momenteel ook in zo’n projectteam zitten!
In dat dorp, Zeeland, werden we overvallen door een hevige onweersbui met zeer sterke windvlagen, code oranje. Na luttele minuten waren we doorweekt, ondanks het regenpak dat we inmiddels hadden aangetrokken. Na 10 minuten stilstaand trotseren van slagregens en stormachtige windvlagen vonden we een carport waar we konden schuilen. Zodra de regen was gestopt, zijn we linea recta naar de camping gefietst. Tijdens de bui had ik me al voorbereid op een kapotgewaaide luifel. En inderdaad, hij hing gedeeltelijk nog aan de caravan, maar hij was aan één kant losgescheurd. We hebben besloten om het gescheurde deel er maar af te knippen en voortaan met een 30cm smallere luifel te kamperen. Een praktische oplossing.
De bedoeling was om zaterdag naar huis te gaan. Maar aangezien voor vrijdagmiddag in dit deel van het land weer zware onweersbuien werden verwacht, besloten we om vrijdagochtend al naar huis te rijden.
Al met al een opwindende vakantie met mooie vergezichten, nieuwe geuren, veel zon en een spatje regen.