Categorie: Uncategorized

Ik had in het begin van de week al het grootste deel van mijn wekelijkse verhaal klaar, over de Lindsey O. Graham-wet. Helaas is er aanleiding om er iets aan toe te voegen.

Herman was met haar schildkliermedicijnen weer op haar oude gewicht terug en genoot weer op een normale manier van haar eten. Tot deze week, ze leek steeds minder trek te krijgen. Woensdagochtend wilde ze niets meer eten en is naar buiten gegaan. Ik heb haar woensdag niet meer gezien, ook donderdag niet, ook niet na veel roepen. Vrijdagochtend moest ik al om 8 uur in het ziekenhuis zijn voor 3 injecties in de facetgewrichtjes in mijn nek. Echt niet leuk maar even doorbijten. Marleen moest rijden. Toen we terugkwamen kwam Herman toch aanlopen. Marleen moest haar naar binnenlokken met lekkere dingen die ze vervolgens niet wilde eten. We hebben direct een afspraak bij de dierenarts gemaakt, om 16.00 uur.

In de auto hoorden we dat ze piepend adem haalde. Toen gingen bij mij direct de alarmbellen af. Ik leg zo uit waarom. Ingrid onze dierenarts constateerde geen koorts, wel een ongewenst geluid in haar longen. Ze heeft foto’s van haar buik en borst gemaakt. Toen werd duidelijk wat ik al vreesde, haar longen zaten vol vloeistof (water of bloed). Lezers van het eerste uur weten misschien nog dat onze vorige poes exact hetzelfde probleem had. Die hebben we ’s avonds laat nog laten inslapen omdat ze bijna geen adem meer kon halen. En nu hebben we ook Herman moeten laten inslapen, 10 jaar oud, volkomen onverwacht. Een emotionele toestand natuurlijk.

Drie weken nadat onze vorige poes overleed (en we hadden besloten maar even geen nieuwe poes meer te nemen) werden we ’s morgens gewekt door een klagend geschreeuw. Het was hondenweer maar Marleen ging toch kijken wat er aan de hand was. Ze vond in de tuin een klein hoopje poes die haar wilde moeder kwijt was. Een volkomen verregend beestje, besmeurd met modder en honderden vlooien. Vanaf dat moment ben ik een blog begonnen over Herman. De eerste 2 jaar met bijna dagelijks een aflevering met verhalen en filmpjes.

De liefde van Marleen voor Herman ging ver. Kort nadat Herman zich meldde in onze tuin moest ik voor één van mijn laatste klussen naar Suriname. Marleen zou meegaan met nog een korte vakantie er achteraan. Vliegreis en hotel, alles was geregeld. Maar Marleen kon het arme beestje niet achterlaten of bij iemand anders onderbrengen. Ik ben alleen gegaan. Dit is de link naar de eerste dag van onze vondeling Herman 10 jaar geleden:

de smartphone versie: poes in de tuin

de desktop versie: Poes in de tuin

We hebben Herman een plekje gegeven in onze dierenbegraafplaats in de tuin naast de twee andere poezen en 2 honden.

Medogenloos en gewetenloos

Donald Trump heeft weer iets gedaan dat de wereld zou moeten schokken. Hij heeft met president Putin een deal gesloten om 300.000 ton diesel te leveren. Het is op zich al schokkend om diesel te kopen van Rusland terwijl wij hier proberen door sancties Rusland financieel af te knijpen. Dat is inmiddels ruimschoots in de media geweest afgelopen dagen. Maar er was meer aan de hand:

Drie weken eerder had Trump een wet ondertekend, “de Lindsey O. Graham-wet” om de sancties tegen Rusland en Iran uit te breiden. Hierdoor zou Trump 100 procent invoerheffingen opleggen aan alle landen die de energie-export van het Kremlin ondersteunen. Deze drastische maatregelen zouden essentieel zijn om Oekraïne te behoeden voor enorme verliezen.

Lindsey Graham was een Republikeinse senator en een zeer goede vriend van Trump. Hij had Oekraïne vaak en lang bezocht en was de bedenker van deze wet omdat hij ervan overtuigd was dat Putin financieel treffen de enige manier is om de oorlog te beëindigen. Kort na zijn terugkeer overleed Graham onverwachts.

Slechts 3 weken nadat de wet was aangenomen door Het Huis en de Senaat en ondertekend door Trump heeft diezelfde Trump die wet weer teruggetrokken zodat hij die dieseldeal af kon sluiten. En dat alleen omdat hij daarmee de dieselprijs in de VS iets zou kunnen laten dalen en daarmee zijn kansen voor de komende “mid term” verkiezingen zou kunnen vergroten. Trump verraadt zijn net overleden vriend Lindsy Graham, hij verraadt Oekraïne en hij verraadt Europa en dat alles en alleen voor zijn eigen gewin. Iets schofterigers kan ik niet verzinnen!

Terug van vakantie

Het is me nog steeds volstrekt onduidelijk waar onze egel de afgelopen 2 weken geweest is, maar hij is terug (en niet alleen). Er liggen altijd kranten in zijn hok en wellicht heeft hij daar een advertentie voor een leuke vakantietrip gezien. We spreken (nog) niet dezelfde taal dus waarschijnlijk zal die 2 weken afwezigheid voor altijd een mysterie blijven. Maar het goede nieuws is dat hij weer braaf iedere nacht zijn maaltijd komt nuttigen. Tussen half negen en zonsopgang komt hij wel een keer of 6 want meerdere kleine porties is beter dan alles in één keer opschrokken. Maar als je goed naar het filmpje kijkt valt je iets bijzonders op. De egel die het hok ingaat en er later weer uitkomt is de kleuteregel van twee weken geleden, maar nu alleen. Daarna komt moeder egel drinken en dan zie je goed het verschil in grootte.

Maar helaas bleef het ongeluk ons achtervolgen. Zaterdagochtend vonden we onze kleuteregel platgereden bijna voor onze tuin. Het beestje was kennelijk op zoek gegaan naar een eigen territorium en had het gewaagd om een 30km straat over te steken. Iemand was kennelijk niet van plan geweest even te stoppen voor het arme dier. We hebben hem begraven naast Herman.

 

Twee weken geleden schreef ik over de egels in Nederland. Dat ze het moeilijk hebben door het verkeer, door vergiftiging enz. Sinds twee weken is onze egel niet meer in onze tuin geweest. Dat is zeer zorgelijk want tot die tijd kwam hij iedere nacht meerdere keren wat eten. Het bakje met kattenbrokjes was iedere ochtend leeg. En dan nu helemaal niets meer. Niet op de camera, niets gegeten. Er waren regelmatig twee egels in de tuin, maar ook die andere egel heb ik niet meer gezien. Ik vrees het ergste.

Het Lourdeseffect

Als een werknemer ziek wordt, betaalt zijn of haar werkgever gedurende 2 jaar het salaris door. Eerst 100%, na een jaar 70%. De wet die dit regelt is al jaren een doorn in het oog van werkgevers. Vooral kleine werkgevers kunnen hier behoorlijk last van hebben. Als bij een kleine onderneming met bijvoorbeeld 4 werknemers er één twee jaar lang afwezig die wel doorbetaald moet worden, dan kan dit zo maar het einde van het bedrijf worden.

Tijdens de onderhandelingen tussen kabinet, oppositie, vakbonden etc. werd door de werkgevers gestreden om die periode te halveren tot 1 jaar doorbetaling. Want, stellen ze: “Na een jaar ziek zijn gebeurt er soms iets wonderbaarlijks. Zodra de 100% loondoorbetaling verandert in 70%, verdwijnen de klachten als sneeuw voor de zon. Niet alleen voor de werkgever is dit een last, maar ook voor de collega’s die het werk opvangen van de medewerker die niet aanwezig is”.

Na de miraculeuze overwinning van Pro en de vakbonden is dit discussiepunt voorlopig naar de achtergrond verdwenen.

Ik hoop maar dat het Lourdeseffect snel het box 3 probleem ook tot een aanvaardbare oplossing kan brengen. Wie weet komt er dan weer wat beweging in Nederland.

Amerika is niet meer te vertrouwen

In het afgelopen half jaar heeft de Nederlandse Bank 10 miljard euro aan goud weggehaald uit opslagplaatsen in New York en ondergebracht in Londen. Dat is heel stilletjes gebeurd. Logisch, want je wilt niemand op vervelende gedachten brengen (ook Trump niet). Kennelijk wordt opslag van “ons” goud niet meer vertrouwd in de VS. Het moet een ingewikkelde operatie zijn geweest om 27 ton puur goud uit de opslag te halen en dan ongemerkt te verplaatsen. Ik vermoed dat het niet gewoon met autootjes van Brink is gedaan, maar met speciale gepantserde containers en heel veel beveiliging er omheen.

Maar omdat het zo’n ingewikkelde operatie was, heeft de Nederlandse Bank de overige 59 ton goud niet weggehaald, maar gewoon verkocht en eenzelfde hoeveelheid goud weer gekocht in Londen. Bij mij rijst de vraag: “Waarom?” Is Amerika niet meer te vertrouwen?

Het is weer (of nog steeds) feest in de Nederlandse politieke arena. Het “van-links-naar-rechts” van de Snollebollekes bleef erg lang doorklinken in de Tweede Kamer. Maar nu heeft de VVD het eindelijk opgegeven met als gevolg dat de partij van Dilan Yeşilgöz het peilingmoeras in zakt. PRO heeft met behulp van de vakbeweging 6,5 miljard aan bezuinigingen uit de boeken gekregen en de VVD is met een box 3 aalmoes het bos ingestuurd. Yeşilgöz heeft dus haar belofte om nooit met PRO in zee te gaan gebroken. Dat zou haar wel eens duur kunnen komen te staan. De VVD heeft het minderheidskabinet van begin af aan gegijzeld en valt nu in haar eigen mes. Boontje (Dilan) komt om haar loontje. En tot overmaat van VVD-ramp werd het box 3-plan van minister Heinen binnen 24 uur weer naar de prullenbak verwezen. Maar voor die 6,5 miljard moet nog wel een oplossing gevonden worden.

Felicitaties voor Jesse Klaver en een balende Yeşilgöz:

Spanje

Toen wij in 2014 in Spanje ergens een rondleiding kregen, vertelde onze gids over de vele huisuitzettingen. Ook toen al probeerden groepen mensen om die uitzettingen tegen te houden, wat uiteindelijk meestal niet lukte. Na een dramatische crash die eind 2007 begon, bereikte de vastgoedmarkt in 2014 in Spanje zijn dieptepunt, met dus ook vele huisuitzettingen.

Momenteel vinden dagelijks gemiddeld 45 huisuitzettingen plaats omdat de inwoners de huur niet meer kunnen betalen. Elke dag proberen buren en vrienden zo’n uitzetting te voorkomen.

Deze week werd een 87-jarige mindervalide vrouw op een brancard uit haar appartement gedragen waar ze al 71 in woonde. Bij de uitzetting moest de politie een blokkade doorbreken en braken grote protesten uit voor een betere bescherming van huurders.

Huurcontracten lopen in Spanje maximaal vijf tot zeven jaar. De huur mag jaarlijks volgens de prijsindex van de inflatie worden verhoogd, daarna is een eigenaar vrij om het contract niet te verlengen of de huur met een willekeurig bedrag te verhogen. Als huurder ben je dus vogelvrij. Ik vind dat ongelofelijk in een beschaafd West Europees land. In Amerika kan je zo iets verwachten, maar in Spanje???

Het minderheidskabinet van premier Pedro Sánchez kondigde een pakket maatregelen aan dat huurders zou moeten helpen en riep Spaanse oppositiepartijen op het plan te steunen. Conservatieve en rechts-populistische parlementsleden stemden tegen de maatregelen van Sánchez en dus ging het plan van tafel . De protesten gaan nu weer in alle hevigheid verder.

Je kan maar beter verhuizen naar Warnsveld dan naar Spanje.

Mijn dochter sprak me deze week aan op mijn egelverhalen. “Jouw filmpjes worden alom gewaardeerd, maar je vergeet te vertellen dat het heel slecht gaat met de egels in Nederland. En dat jouw lezers ook hun steentje kunnen bijdragen aan het behoud van de egel”. Tsja, ze heeft een punt. Het gaat namelijk heel slecht met onze egels. In 10 jaar tijd is het aantal egels gehalveerd.  Er zijn meerdere oorzaken:

• Ze hebben steeds minder ruimte om te leven. Onder andere door het massaal bestraten van tuinen en schuttingen waar ze niet onderdoor kunnen.
• Ze gaan dood door voedselgebrek door droogte en door die betegelde tuinen.
• Ze overlijden door vergiftiging. Het gebruik van slakkengif in de tuin en door bestrijdingsmiddelen in de landbouw.
• In het verkeer worden er jaarlijks 150.000 doodgereden.

Dus is het advies: Houd je tuin groen, het liefst met een berg snoeiafval waar de egel overdag kan slapen. Maak een opening in de schutting zodat de egels van tuin naar tuin kunnen lopen. Gebruik geen gif. Stop voor een egel als je die ’s nachts in je koplampen hebt en help hem even naar de overkant. Je kan ook een egelhuisje kopen (of zelf maken) waar je wat kattenbrokjes voor hem of haar neerlegt. Zeker in het voorjaar als ze net uit hun winterslaap komen wordt dat erg op prijs gesteld door de egels. Maar ook in de herfst als voorbereiding op de winterslaap.

Dus aan al mijn lezers: Help de egel en klik op onderstaande link van Natuurmonumenten.

Ontvang het gratis egelhuispakket

Het leuke van een egelhuis in de tuin is dat er allerlei andere dieren een kijkje komen nemen om een hapje mee te eten, een slokje te drinken of een lekker bad te nemen. In deze video komt een roodborstje een bad nemen.

Bert

Regelmatig verschijnt er een bericht dat er een oude popheld uit mijn leven is verdwenen. Deze week weer één, maar wel een heel bijzondere: Bert. Hijzelf is niet overleden, wel zijn boezemvriend Ernie. Voor Bert reden om zich terug te trekken uit het dagelijks leven. Ik heb begrepen dat er een nieuwe Bert komt, maar die kan nooit de oude Bert vervangen. Misschien wel voor kinderen die de oude Bert niet hebben gekend. Maar voor mij is Bert onvervangbaar.

In de VS zijn datingsites steeds minder populair. Jonge mensen komen erachter dat elkaar in levende lijve ontmoeten leuker is. Ze ontwikkelen nieuwe methodes om elkaar te ontmoeten. Zoals renclubjes waarbij singles zwarte kleding dragen of een speciale tribune voor singles bij een voetbalwedstrijd. Elkaar een hand geven in plaats van een match op een datingapp bevalt heel goed. Ze hebben genoeg van het eeuwige heen en weer geschuif op de datingapps en ontdekken dat fysiek contact toch leuker is. Ik snap alleen niet waarom dat alleen bij een renclubje moet. Je kan die zwarte kleding ook in het dagelijks leven dragen. Dan is het voor iedereen tenminste duidelijk: “Ik ben op zoek”. Nieuwe trends waaien meestal over naar Europa. Dat is goed voor de huizenmarkt. Minder huizen met slechts 1 persoon.

Onze egel heeft geen datingapp nodig. Een gevoelige neus is genoeg.

Een treurige politieke week

De Koning had het nog zo benadrukt: Samenwerking.

Bij de totstandkoming van het minderheidskabinet was men er vanuit gegaan dat onze politieke leiders zouden gaan samenwerken om ons land weer in beweging te krijgen. Om de grote problemen die er zijn nu eindelijk op te lossen. Niets is minder waar. De belangrijkste oppositiepartijen, onder leiding van Klaver en Eerdmans, willen helemaal niet samenwerken. Ze willen alleen hun eigen gelijk doordrukken, alles of niets. De regering moet kiezen voor 100% links of 100% rechts. Maar het minderheidskabinet is niet 100% links en ook niet 100% rechts en dus kan die keus eigenlijk niet gemaakt worden. Zouden Pro en JA21 het laten aankomen op nieuwe verkiezingen? Dat zou een schande zijn met alleen maar verliezers. Met als grootste verliezer de Nederlandse bevolking.

Een kleine verrassing.

Ik had er niet meer op gerekend, maar er verscheen toch nog een kleine verrassing voor de camera.

Stel je voor dat onze Premier Rob Jetten tijdens het wekelijkse gesprek met de Minister President op televisie het volgende zou aankondigen: “Iedere volwassen Nederlander krijgt gratis een jaarabonnement op de Efteling als bij de volgende verkiezingen voor de Provinciale Staten (en daarmee ook voor de Eerste Kamer) er een meerderheid voor het huidige kabinet zal zijn”.

Ik denk dat de Tweede Kamer van welk reces dan ook direct teruggeroepen zou worden voor een spoeddebat waar de uitkomst zal zijn een motie van wantrouwen waarmee de regering weggestuurd zou worden. En Rob Jetten zou een politieke carrière wel kunnen vergeten. In de Verenigde Staten waar de President iedere volwassen Amerikaan $5000 belooft als de Republikeinen in de Amerikaanse Eerste en Tweede kamer hun meerderheid behouden, is er enig gemor van de Democraten en schrijven sommige kranten er over. Maar daar mag het en blijft de President gewoon op zijn post. Volgens mij is het gewoon omkoping en blijkt maar weer dat in het land van de onbegrensde mogelijkheden alles, maar dan ook alles alleen om geld draait.

Voedeselzekerheid

Iedereen kent die omgekeerde vlaggen langs de snelwegen wel. Boeren zijn boos over stikstofmaatregelen. Politici van bepaalde partijen waarschuwen dat daardoor onze voedselzekerheid in gevaar komt. Er zijn er die zelfs een vergelijking maken met de hongerwinter. Ik weet al lang dat dit allemaal kletskoek is maar een cijfermatige onderbouwing had ik nog niet eerder gezien. Donderdag werd die bangmakerij in een aflevering van Lubach op een heel duidelijke manier ontkracht met cijfers en beelden. Het blijkt zelfs omgekeerd te zijn. Er moet zoveel voedsel voor alle koeien, varkens en kippen geïmporteerd worden dat juist daardoor de voedselzekerheid in gevaar kan komen. Zelfs vóór de Tweede Wereldoorlog werd daar al voor gewaarschuwd. Het is echt een aanrader om dit deel van de uitzending te bekijken. Het geeft een goed beeld van de werkelijkheid omtrent voedselproductie in Nederland. Het is eigenlijk een schande dat dit moet gebeuren door een satirisch programma. Hier kunnen politici en nieuwsmedia een voorbeeld aan nemen.

Onze egel komt nog steeds iedere dag eten en drinken. Het valt op dat ik steeds veel brokjes moet klaarzetten en dat het altijd helemaal op is. Op de camera zag ik dat er twéé egels komen eten, dat verklaart alles. Helaas waren net de batterijen van de camera bijna leeg waardoor ik filmpjes van slechts enkele seconden ter beschikking had. Ik heb toch geprobeerd om er een compilatie van te maken. Hoe het met de egel(s) zal gaan in verband met de verhuizing weet ik nog niet. Dat moet ik nog met de nieuwe bewoners bespreken.

Ik krijg regelmatig een vraag over de egelfilmpjes. De egel heeft een eigen videokanaal waar alle 24 filmpjes op staan. Het kanaal heet: De egel in onze tuin.

Met de gezondheid van Herman gaat het beter. Ze krijgt nu medicijnen om haar schildklier te reguleren. We zijn nog de dosering aan het finetunen en hopen dat ze snel weer een beetje dikker zal worden.

Ze moet in goede conditie zijn tegen de tijd dat we gaan verhuizen want voor haar zal de verhuizing een zwaar proces worden dat ook de nodige voorbereiding vereist.

Verhuizen

Het duurt nog wel even, maar intussen zijn we wel hard bezig met ontspullen. Ons nieuwe huis is aanzienlijk kleiner en dus kunnen we lang niet alles meenemen. Iedere week maken we ritjes naar de milieustraat en/of de kringloopwinkel. Achterbanken plat zodat er flink veel in de auto kan en rijden maar. Voor de milieustraat moeten we wel echt vroeg in de ochtend zijn want er zijn steeds lange wachtrijen. Ik had niet verwacht dat we in de loop der jaren zoveel (tamelijk overbodige) spullen verzameld hadden. We zullen nog heel veel ritjes moeten maken. Ondanks dat ik het lastig vind om dit huis te verlaten ben ik wel blij dat we het nú doen en niet over 10 of 15 jaar.

Volgende week hebben we een afspraak met de huidige bewoners van ons nieuwe huis. We willen dan een aantal dingen wat nauwkeuriger bekijken en opmeten om te kunnen bepalen wat nog wél mee kan. Het wordt steeds concreter.

Eindelijk is het zo ver, we hebben een huis gevonden en ons bod is geaccepteerd. Het was niet eenvoudig. Een huis vinden dat voldoet aan je wensen is al niet makkelijk. Maar dan komt nog het zenuwslopende biedingsproces. Je moet een bod uitbrengen waarbij je je baseert op informatie van de aankoopmakelaar, op basis van je eigen waardering van het huis en op je financiële mogelijkheden. Dan nog een schepje er bovenop voor de zekerheid en wachten op een telefoontje van de makelaar  met witte rook. Maar hoe groot moet het extra schepje zijn, dat is steeds de grote vraag.

Deze week stond er weer een groot artikel in de krant over het vermaledijde biedingsproces: “Vereniging Eigen Huis heropende dit jaar het meldpunt makelaardij. In ruim vier maanden tijd kwamen daar bijna duizend meldingen binnen over belangenverstrengeling, onduidelijke biedprocedures en gebrek aan transparantie. Makelaars zijn aan te weinig regels gebonden en consumenten op de woningmarkt moeten veel beter beschermd worden”.

Ik kan niet zeggen dat er in ons geval iets is gebeurd dat niet door de beugel kan, maar soms hadden ook wij wel twijfels. De makelaars in een bepaald gebied kennen elkaar (te) goed en zijn soms verkoopmakelaar en dan weer aankoopmakelaar. De spelregels waren in ons geval onvoldoende duidelijk en ook wij zijn van mening dat er meer transparantie moet zijn. Inmiddels heeft ook de NVM (vereniging van makelaar) toegegeven dat het allemaal beter moet. Als de makelaars het zélf aangeven, dan zal het wel waar zijn.

Hoe dan ook, wij hebben ons huis. De verhuizing laat overigens nog wel even op zich wachten. We denken begin volgend jaar te verhuizen. Ik heb een korte sfeerimpressie gemaakt:

En dan nog onze eigen meubels erin!

Buikglijden

Ik ben een sportliefhebber. Ik ben altijd geïnteresseerd in sporten die ik nog niet ken. Zo heb ik geschreven over Hurling, een sport in Ierland. Of over Kaasrollen in Engeland waar een zoon van Erben Wennemars wereldkampioen werd. Of Stokpaardrijden, een sport waarbij de ruiter een stokpaard tussen de benen houdt en oefeningen doet. Enige tijd geleden ontdekte ik weer een voor mij onbekende sport: Buikglijden. Dit jaar werden de Nederlandse kampioenschappen gehouden in Reutum. Ilse werd de grote winnaar.

Ik denk dat dit niet een sport voor mij is. Mijn buik is daarvoor veel te gespierd, dat glijdt niet goed.

In1969 zong Country Joe McDonald een vrolijk liedje voor 300.000 Amerikanen. De melodie was vrolijk, de tekst was macaber en cynisch. Het was een lied om Amerikanen wakker te schudden: Sta op en doe iets om de verschrikkelijke oorlog in Vietnam te stoppen. Toen ik afgelopen week tijdens een regenbui in de caravan muziek zat te luisteren bedacht ik me dat dit lied ook prima van toepassing is op Rusland en de oorlog in Oekraïne waar wekelijks duizenden jonge mannen sterven, Russen en Oekraïners. Ik heb de tekst vertaald en aangepast op de situatie in Oekraïne. Misschien moet de tekst vertaald worden in het Russisch en uitgezonden op de Russische radio. Mijn Nederlandse tekst staat hieronder en daarachter de uitvoering van Country Joe McDonald 57 jaar geleden.

• Nou kom op allemaal, grote sterke mannen
• Oom Poetin heeft jullie hulp weer nodig
• Hij heeft zichzelf in de nesten gewerkt, ver weg in Oekraïne
• Leg je smartphone neer en pak een geweer
• En we gaan een hoop plezier maken

Refrein:

• Het is 1, 2, 3 waar vechten we voor?
• Vraag het me niet, kan me niet schelen
• De volgende halte is Oekraïne
• Het is 5, 6, 7 open de hemelpoorten
• Er is geen tijd om je af te vragen waarom……….woepie we gaan er allemaal aan

 

• Kom op Kremlin, wees niet zo traag
• Man, dit is oorlog, gaan en snel
• Er moet veel geld verdiend worden
• Om het leger te voorzien van spullen
• Ik hoop en bid dat wanneer ze de bom laten vallen
• Ze hem op Oekraïne laten vallen

Refrein:

1. Het is 1, 2, 3 waar vechten we voor?
2. Vraag het me niet, het kan me niet schelen
3. De volgende halte is Oekraïne
4. Het is 5, 6, 7 open de hemelpoorten
5. Er is geen tijd om te vragen waarom……….woepie we gaan er allemaal aan

 

• Kom op generaals, aan de slag, eindelijk jullie grote kans
• Er op uit om die ratten te pakken
• Want de enige goede Oekraïner is een dode Oekraïner
• Jullie weten dat de vrede alleen gewonnen kan worden
• Als ze allemaal naar de hel geholpen zijn

Refrein:

• Het is 1, 2, 3 waar vechten we voor?
• Vraag het me niet, het kan me niet schelen
• De volgende halte is Oekraïne
• Het is 5, 6, 7 open de hemelpoorten
• Er is geen tijd om te vragen waarom……….woepie we gaan er allemaal aan

Gesproken tekst:

• Luister mensen, ik weet niet hoe jullie de oorlog denken te laten stoppen,
• Als jullie niet beter kunnen zingen dan dit
• Jullie zijn met ongeveer 300.000 sukkels
• Ik wil dat jullie beginnen met zingen
• Kom op!!!

 

• Het is 1, 2, 3 waar vechten we voor?
• Vraag het me niet, het kan me niet schelen
• De volgende halte is Oekraïne
• Het is 5, 6, 7 open de hemelpoorten
• Er is geen tijd om te vragen waarom……….woepie we gaan er allemaal aan

 

• Kom op moeders in het hele land
• Stuur jullie jongens naar Oekraïne
• Kom op vaders, aarzel niet, stuur jullie zonen voordat het te laat is
• Wees de eerste in jullie buurt die zijn zoon thuiskrijgt in een kist

 

• Het is 1, 2, 3 waar vechten we voor?
• Vraag het me niet, het kan me niet schelen
• De volgende halte is Oekraïne
• Het is 5, 6, 7 open de hemelpoorten
• Er is geen tijd om te vragen waarom……….woepie we gaan er allemaal aan

 

Afgelopen week werd ook de (eerste) Renaissance school in Nederland geopend. Een school die op basis van nieuwe wetgeving met overheidssteun (ons belastinggeld) mogelijk is geworden. Het is een school opgericht door Forum voor Democratie (FvD) en waar ook les wordt gegeven op basis van de ideologie van FvD. Dat betekent o.a. dat kinderen “niet lastig worden gevallen met die lbtq-onzin”. FvD is bepaald geen fan van Oekraïne en vindt dat de invasie van Rusland in Oekraine geoorloofd is.

Een journalist interviewde de ouders van de drie leerlingen die de school nu rijk is. De derde ouder sprak geen Nederlands, het was een Oekraïner. De journalist vroeg hem waarom hij zijn zoontje naar deze school stuurt want FvD moet niets hebben van Oekraïne. De vader antwoordde: “Omdat er elders geen plaats is, alle scholen in de omgeving zitten vol”.

Door de nieuwe wetgeving is het oprichten van een school op basis van ideologie  met overheidssubsidie mogelijk geworden. Straks krijgen we nog scholen van de BBB waar kinderen leren dat er helemaal geen stikstofprobleem is, of scholen van Ja21 waar kinderen leren dat klimaatverandering niet bestaat of dat menselijk ingrijpen zinloos is. Met andere woorden, die wetgeving moet als de sodemieter weer ingetrokken worden.

Zoals bekend zijn we nog steeds op zoek naar een nieuwe woning. Deze week kreeg ik een link door via het zoekprofiel in mijn Move account. Een mooi huis dat in bijna alles voldeed aan ons wensenlijstje. Qua ruimte, qua afwerking, ook wat betreft energie en een aantrekkelijke prijs, alles klopte. We verheugden ons al op een bezichtiging. Als ik een woning zie die we wel willen bezichtigen en eventueel  op zouden willen bieden, dan type ik altijd de volgende vraag in bij de AI-modus van Google: Is er in de straat ………… in Zutphen sprake van woonoverlast? Je krijgt dan een uitgebreid en zeer gedetailleerd overzicht van wat zich allemaal afspeelt in een straat of wijk, zowel positief als negatief. In dit geval was het vooral erg negatief. In die straat, zelfs dicht in de buurt van het betreffende huis, was enkele jaren geleden een huis verkocht aan een uitzendbureau die daar vervolgens arbeidsmigranten huisvestte.

Die zorgen tot op de dag van vandaag voor heel veel overlast in de vorm van overmatig drank en drugsgebruik, sex in het openbaar in aanwezigheid van kinderen uit de buurt en nog een lange lijst van ellende. Er zijn natuurlijk veel klachten geweest bij politie en gemeente met inspreekbeurten bij gemeenteraadsvergaderingen. Dat heeft allemaal niet veel geholpen. Inmiddels heeft de gemeente het beleid gewijzigd waardoor het verkopen van een huis aan een uitzendbureau niet meer mag. Maar door een overgangsregeling kan dit uitzendbureau geen halt toegeroepen worden en blijft de buurt zitten met deze ellende. Nog wat verder onderzoek wees uit dat er meerdere woningen in die straat te koop staan tegen nogal lage prijzen. Wij gaan dus niet verder met dit mooie huis dat de eigenaars kennelijk ten koste van veel willen verkopen en vervolgen onze zoektocht.

Met een trekker mag je alles

Boeren gaan wel erg ver om democratisch genomen besluiten terug te laten draaien. En de politie gaat wel heel erg ver om lastige klussen niet uit te hoeven voeren. Een paar weken geleden blokkeerden boeren met hun trekkers met afgeplakte kentekenplaten de snelweg. De politie deed niets want je kan niet bekeuren als je het kenteken niet kan lezen. Alsof je een inbreker laat lopen omdat hij een bivakmuts draagt. Nu zei de politie al vooraf dat ze niet zouden handhaven want ja….. wat moet je dan doen met al die trekkers? Dan laat je ze gewoon de snelweg op gaan. De boeren veroorzaakten met hun trekkers een file en zijn verantwoordelijk voor een dodelijk ongeval.

Boerenleider Mark van den Oever deelde tijdens de protesten in Den Bosch Davidssterren met de letter B uit waarmee hij de situatie van de boeren wilde vergelijken met die van de Joden in de Tweede Wereldoorlog. Onsmakelijker kan eigenlijk niet. Als deze geradicaliseerde randdebiel de boeren representeert, dan hebben ze bij mij wel het allerlaatste spoortje van compassie verspeeld. Kennelijk hebben ze voldoende tijd om iedere keer heel Nederland door te crossen met hun onoverwinnelijke trekkers. Hun partij de BBB is inmiddels al gemarginaliseerd tot een splinterpartij en als ze zo doorgaan verliezen ze ook het laatste beetje publieke steun.

Onze Herman was altijd al een klein slank maar gespierd poesje.

Al enige tijd was ze veel aan het zeuren om meer eten. Als ik in de tuin aan het werk was, liep ze voortdurend hevig miauwend om me heen, het hield niet op. Om gek van te worden. Ze werd ook steeds magerder. Je kon haar ribbetjes goed voelen. Deze week zijn we met haar naar de dierenarts geweest. Dat is voor Herman altijd een traumatische ervaring. Eerst vastgepakt worden en in dat vreselijke mandje gestopt worden.

Ingrid de dierenarts vermoedde een probleem met haar schildklier. Daarvoor moest ze bloed afnemen. Met een tondeuse werd een plekje in haar nek kaal geschoren waarna bloed afgenomen werd. Dubbel trauma voor de van angst bevende Herman. Het bloed ging in een machine die alle belangrijke bloedwaarden controleerde. Inderdaad werkt de schildklier van Herman veel te snel waardoor haar metabolisme als een razende haar voedsel verteert. Nu krijgt ze twee maal daags een tabletje die de schildklier moet afremmen en krijgt ze net zo veel eten als ze wil om weer aan te sterken en wat meer vlees op haar botjes te krijgen. Nu zijn we zaterdag ook op vakantie gegaan. Gelukkig heeft Herman een goede vertrouwensband met onze overbuurman Lauran zodat het met die pilletjes wel goedkomt.

Verhuizen

Deze week hebben we weer een huis bekeken. De foto’s online van het huis uit 1929 dat volledig gerenoveerd was, maakten ons erg enthousiast. Woensdag was het zo ver en konden we ook binnen kijken. Het bleek een uitermate schattig huisje te zijn op een nog mooiere plek.

Een prachtige vrij uitzicht en toch op wandelafstand van het centrum van Zutphen.

We waren echt enthousiast. Maar thuisgekomen hebben we alles nog eens de revue laten passeren en kwamen tot de slotsom dat dit huis bepaald niet levensloopbestendig is. Het was allemaal erg klein. Een kelder voor de wasmachine en wasdroger, met een eng trapje en een trapgat waar je gegarandeerd regelmatig je hoofd stoot. Een paar keer per week met een volle wasmand dat trapje af en op, niet fijn. Een andere plek voor de wasmachine en droger was er niet. Dan was er nog een trapje naar de zolder dat pas echt griezelig was. Daar kwam bij dat we geen idee hadden waar we al onze spullen moesten laten. Het was wel erg klein. Knoop doorgehakt en geen bod op dit huis gedaan. Wel een teleurstelling, maar beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.

We zoeken verder.

Ik zat lekker is de schaduw op het terras in de tuin te genieten van de rust en de vogels toen ik plotseling een scharrend geluid achter me hoorde. Geschrokken zag ik daar onze egel lopen. Een egel overdag is niet goed, die hoort te slapen. Ik heb hem gefilmd en later die dag raad gevraagd bij Connie van de egelopvang. “Hij ziet er gezond uit en hij loopt best kwiek” zei ze. “Hij is waarschijnlijk wakker geworden van de warmte (30+ graden) en is op zoek gegaan naar drinken of eten” vulde ze aan. Ik was pas gerustgesteld toen ik de volgende ochtend de camerabeelden bekeek en zag dat de egel zoals altijd ’s nachts haar brokjes was komen eten.

Trump en de deal.

Trump heeft van zijn adviseurs te horen gekregen dat de bommen en ander materieel op beginnen te raken en dat daarmee de verdediging van de VS in gevaar komt. Dus werd het tijd voor een deal.  Niet de eerste deal en zeker niet de laatste. Donald Trump houdt van deals. Maar wanneer is een deal nou een echte deal? Het wordt tijd dat daar een antwoord op komt.

De verhuizing

Ik vertelde vorige week dat ons huis inmiddels verkocht is. Dat bericht was kennelijk nog niet bij iedereen ingedaald. Maar de spanning stijgt nu weer hier in huis. Woensdag gaan we weer een huis bezichtigen. Als dit huis is zoals we het ons nu voorstellen dan gaan we alles op alles zetten om niet wéér mis te grijpen. Het onderwerp huis kopen houdt ons behoorlijk intens bezig. Het zou fijn zijn als het deze keer goed gaat.

Vorige week schreef ik o.a. dit: “Bezichtigingen zijn geen pretje, gelukkig zijn we er nu vanaf.” Impliciet betekende dit dat ons huis verkocht was. En dat klopt ook. De derde bezichtiging was raak. Jullie weten waarom we gaan verhuizen, we gaan onze (klein)kinderen achterna. Het grappige toeval wil dat de nieuwe eigenaren ook hun kinderen achterna gaan vanuit het Noord Oosten van het land naar Wouwse Plantage. We zijn tevreden en hebben ruim de tijd om een nieuw huis te zoeken.

Wij hebben inmiddels diverse huizen bezocht. Maar het is iedere keer te groot, te klein, te lelijk, veel te ouderwets etc. We hebben ook twee keer op een huis geboden. Dat bieden is een bizar proces. Er is een vraagprijs maar bijna altijd is dat niet de prijs waarvoor het huis verkocht wordt. Als het energielabel erg slecht is, bijvoorbeeld F of G, dan staat het huis lang te koop. Mensen zien het niet zitten om dat allemaal te gaan verbeteren. Ook krijg je veel minder hypotheek voor zo’n huis. Nu hebben wij geen hypotheek dus dat is geen belemmering. Maar ook wij hebben geen zin om zo’n huis te strippen en vervolgens aannemers te zoeken om het allemaal op te knappen.

Als het energielabel goed is (A+ of A of B) en de vraagprijs zit onder de 7 ton, dan is er in de regio waar wij zoeken heel veel belangstelling en moet er overboden worden om in aanmerking te komen. Maar hoeveel moet je overbieden als je niet weet wat anderen bieden? Als je veel meer dan nummer twee biedt, dan heb je te veel betaald. Maar als je nummer twee bent, dan heb je niets. Dat is ons nu twee keer overkomen. Inmiddels weet ik dat je ergens tussen 7% en 10% moet overbieden om een kans te maken. Dat is veel geld!

Het proces moet gewoon open zijn zodat je weet wat de anderen bieden. Dan kan je zelf bepalen of je het huis goed genoeg vindt om er nog een schepje bovenop te doen. Het zijn de makelaars die van het gesloten systeem het meest profiteren. De verkoper die een mooie prijs krijgt, moet vervolgens zelf ook op een volgende woning gaan bieden. Die schiet er dus niets mee op. Kijk eens naar dit vrolijke makelaarskantoor.

De man met het blauwe overhemd is een makelaar waarmee we inmiddels 2x te maken hebben gehad. Hij was de verkoopmakelaar van een huis waar we met een stuk of 7 echtparen door de woning liepen. Hij was niet blij met mijn opmerkingen over de slechte toestand van de kitranden van de dubbele beglazing. Dat huis werd met 8,7% overboden en wij werden net tweede helaas.

Wij zijn overigens zeer tevreden over onze makelaars. Onze verkoopmakelaar met een strategie die verder reikt dan West Brabant belde ons zelfs op vanuit zijn vakantieadres in Frankrijk en zorgde voor een snel en bevredigend resultaat. Onze aankoopmakelaar begeleidt ons met een zeer kritische blik en goede adviezen tijdens onze bezichtigingen.

Onze zoektocht gaat door.

Vorige week ging het vooral over het ontspullen. Daar zijn we nog lang niet mee klaar. Tegelijkertijd vinden er nog andere processen plaats, onder andere bezichtigingen. Er zijn twee soorten bezichtiging, namelijk de bezichtiging van een mogelijk nieuw huis en de bezichtiging van ons eigen huis.

We hebben inmiddels al meerdere huizen bezocht. Onze aankoopmakelaar is daarbij aanwezig. Maar er is natuurlijk ook een verkoopmakelaar bij.

Na al die bezoekjes komen we tot de conclusie dat veel van die verkoopmakelaars niet erg hun best doen om het pand van hun klant te verkopen. Soms staan ze gezellig met elkaar te keuvelen over de kinderen terwijl Marleen en ik de woning inspecteren/beoordelen. Die klant betaalt zijn verkoopmakelaar echter wel om zijn huis positief onder de aandacht te brengen. Het valt ook op dat ze elkaar goed kennen wat bij ons het vermoeden doet rijzen dat ze elkaar mogelijk wel eens wat informatie toespelen.

Vrijdag waren we in een huis dat werkelijk perfect was. Echt een mooi huis met alles erop en eraan, in zeer goede conditie, ook qua isolatie, HR++ glas, de vraagprijs enz. Maar helaas te groot (2 verdiepingen) en op de verkeerde plek. Verder zoeken dan maar.

We hebben zelf 4 bezichtigingen van ons eigen huis gehad, begeleid door onze eigen verkoopmakelaar (een positieve uitzondering!). Voor iedere bezichtiging moet het hele huis in een soort onbewoonde situatie gebracht worden. Voordat het huis online zou komen werden we geconfronteerd met een styliste. Deze dame ging ons aan de hand van door haar gemaakte foto’s uitleggen wat er allemaal moest verdwijnen en veranderen. Alles wat maar enigszins persoonlijk was moest het huis uit, of in ieder geval uit het zicht. Verder moesten de meubels anders gerangschikt worden zodat er geen zichtlijnen verstoord werden.

Op het aanrecht mocht alleen onze rode broodrooster blijven staan. Omdat we geen idee hadden waar we al die spullen moesten laten, hebben we twee opslagboxen bij All Safe gehuurd.

Blijft over een soort onleefbaar huis waar we tussen de bezichtigingen door toch in moesten leven. En als er dan een bezichtiging komt, dan moet het hele huis weer zorgvuldig schoon gemaakt worden. Je schrikt je te pletter als je plotseling een vogelpoepje op een van de ramen ontdekt. Snel de ramen zemen!!! Nog een laatste controle en dan zelf wegwezen. Bezichtigingen zijn geen pretje, gelukkig zijn we er nu vanaf.

Volgende week het biedingsproces.

“En, ben je al verhuisd”? wordt me regelmatig gevraagd als ik een bekende tegenkom. Het antwoord is nee, want een huis kopen, een huis verkopen en een verhuizing voorbereiden kosten heel veel tijd. In de komende weken zal ik enkele aspecten beschrijven die wij ernstig onderschat hebben.

Het proces van kopen en verkopen loopt. Maar we zijn alvast begonnen met het voorbereiden van de verhuizing. Marleen en ik moeten ons de vraag stellen: “Wat wil ik meenemen en wat wil of moet ik achterlaten”? Het antwoord op die vraag wordt onder andere bepaald door het huis dat we gaan kopen. Aangezien dat nog niet duidelijk is, moeten we dat een beetje inschatten. We moeten ervoor zorgen dat we niet meer meenemen dan we kwijt kunnen om te voorkomen dat we in een nieuw huis beginnen met chaos. Er is nog een reden om zoveel mogelijk ballast weg te doen. Ooit zullen de kinderen opgezadeld worden met jouw rommel.

We hebben 30 jaar in dit huis gewoond. Gedurende die periode hebben we ons grote huis en tuin precies naar onze zin gemaakt. Nu moeten we de keus maken, meenemen of wegdoen? Wat zal ik straks echt nog nodig hebben? Dat is een moeilijk proces, zowel praktisch als emotioneel. Maar het heeft ook een positief effect: het geeft ruimte. Zowel fysiek als in je hoofd.

We zijn heel systematisch begonnen. Ík ben begonnen in de fietsenstalling waar ook al het gereedschap en ander materiaal hangt en staat. Marleen is begonnen met haar atelier. Van links naar rechts en van boven naar beneden laat ik alles door mijn handen gaan. Wat niet meegaat komt in een doos voor de Kringloper of in een doos voor de milieustraat. Ik ben nu 1 dag bezig geweest en ik heb ca. 30% afgewerkt. Hierna komt de schuur met alle tuingereedschap, bloempotten, zakken aarde en mest en allerlei spullen die we ooit gebruikt hebben. Ik weet zeker dat de volgende tuin veel kleiner wordt. Waarschijnlijk geen gazon meer maar alleen planten en struiken. Dus een verticuteermachine en een kunstmestverspreider zijn niet meer nodig. Ook staat er nog een motormaaier die ik gebruikte voordat ik een robotmaaier had. Uit de schuur zal zeker meer dan de helft een andere bestemming krijgen. Ik denk zelfs 80%.

In het huis staan diverse meubels en in het atelier van Marleen enkele werktafels  die niet mee kunnen. We kunnen een deel laten ophalen als grof vuil. Dat kan maximaal 2m3 per keer voor €40. Maar hoeveel m3 is een werktafel op 4 poten? Of een 3 zitsbank? Misschien is het beter om een container voor de deur te laten zetten? Dat zijn vragen waar we nog een antwoord op moeten vinden. We realiseren ons inmiddels dat je met dit ontspullen op tijd moet beginnen.

De verhuizing zelf moet ook voorbereid worden. We gaan dat in ieder geval niet zelf doen.

We hebben al een eerste gesprek met een verhuizer gehad. Hij heeft een inventarisatie gemaakt en kwam tot de conclusie dat 2 verhuiswagens nodig zijn!!! We zullen dus nog veel selectiever moeten worden want 51m3 is echt te veel.

Extinction rebellion krijgt hulp

Als ze de snelweg bij Den Haag weer gaan blokkeren is er een nieuwe hulp beschikbaar. Hij heet Neal the Seal. Hij weegt 750kg en heeft als hobby wegen blokkeren en verkeersborden vernielen. Voorlopig woont hij nog in Tasmanië maar op verzoek komt hij gewoon even helpen.