Een ongeluk zit in een klein hoekje

Marleen gaat 2x per jaar enkele dagen tekenen en schilderen met een vriendin ergens op een mooi plekje in het land. Ik gebruik zo’n weekje om klussen in huis te doen die stank veroorzaken, waaronder onze parketvloer in de was zetten.

Marleen kan de onaantrekkelijke geur van de was moeilijk verdragen en dus doe ik dit als ze er niet is, bij voorkeur in de zomer zodat ik ramen en deuren open kan zetten. Onze parketvloer is 65m2 en om die in de was te zetten moet eerst de oude laag verwijderd worden. Vervolgens de was aanbrengen en laten drogen en uiteindelijk met een boenmachientje uitboenen.

 

 

Ik kon niet alles in één keer doen, want ik moest steeds een deel ontruimen om mijn werk te kunnen doen terwijl de meubels, lampen etc. op een ander plekje stonden. Tegelijkertijd moest ook de trap naar de kelder geschilderd worden. Ook dat moest in delen. Eerst de treden 1, 3, 5 etc zodat ik via de andere treden weer uit de kelder kon komen. Alles was op tijd klaar en de lucht was voor een belangrijk deel weer geklaard. Marleen kon met een gerust hart weer thuiskomen.

Een ongeluk zit in een klein drempeltje.

Op de laatste klusdag, vrijdag, stond er nog een tenniswedstrijd op het programma. Ik hoefde maar één partij te spelen, een herendubbel. Dat werd een leuke en spannende twee uur durende wedstrijd die we op het nippertje wonnen na twee tiebreaks. Eind goed al goed dacht ik terwijl ik vrolijk nagenietend over mijn spel met mijn tennistas over mijn schouder naar de parkeerplaats liep.

Maar ik zag een klein drempeltje over het hoofd waarna een detailonderzoek van de bestrating plaatsvond. Ik belandde dus heel hard op de grond. De inhoud van mijn tas lag verspreid over enkele meters. Ik kon mijn autosleutels niet meer vinden, na enig zoeken toch wel gelukkig. Maar het resulteerde in een knie die zowel aan de voorkant als aan de achterkant behoorlijk pijnlijk is en licht gekneusde ribben. Mijn schoonvader (arts) zei altijd: “Het meeste gaat vanzelf over”. Een schrale troost.

Kampioen fake nieuws

De president van Zuid Afrika was op bezoek bij Donald Trump. Trump verraste zijn gast met enkele opzienbarende uitspraken. In Zuid Afrika zou genocide plaatsvinden op blanke boeren, ze worden massaal vermoord waardoor ze het land zouden willen ontvluchten. Trump gaf voor die bewering enkele “bewijzen”. Hij liet onder andere een filmpje zien van een weg met er langs rijen witte kruisen die zich uitstrekten in de verte langs een weg. Trump beweerde: “Dit zijn begraafplaatsen hier, meer dan duizend blanke boeren.”

De kruisen markeerden echter geen graven. De video is gebaseerd op een protest tegen de moord op het blanke boerenechtpaar Glen en Vida Rafferty, die in 2020 in een hinderlaag werden gelokt en doodgeschoten op hun terrein. De clip werd op 6 september 2020, de dag na de protesten, op YouTube geplaatst.

Hoe zit het met al die moorden op witte boeren? Zuid Afrika heeft één van de hoogste moordcijfers ter wereld. Vorig jaar waren er 24.232 moorden waarvan slechts 8 boeren. Dan kan je niet echt spreken van genocide.

Het is toch wel heel zorgwekkend dat de machtigste man ter wereld voor het oog van de wereld klinkklare leugens zit te verkondigen en daarbij zijn gast en diens land volledig voor schut zet.

De enkele journalist die daarover kritische vragen stelde werd direct afgemaakt als “jurk” (Engels voor slet) en fake journalist. Waar moet de wereld naar toe met deze idioot aan het roer in de VS? En hoe kan het dat de leider van de grootste partij van Nederland deze gevaarlijke idioot nog steeds bewondert? Je zou toch verwachten dat deze partij zo langzamerhand niet meer de grootste blijft. Of is dit wensdenken?

cadeautje

Onze tuin

Het gaat maar niet regenen en de zon blijft maar schijnen. We geven de planten in de tuin die echt te veel dorst hebben wel af en toe water. Ondanks de droogte is de tuin momenteel een oase van groen en heel veel bloemen, zowel in de voor- als in de achtertuin. De laatste twee weken is het hard gegaan met de bloemen. Ieder jaar veranderen we wel een stukje tuin en altijd zetten we planten neer die veel insecten trekken. Soms komt er een plant op die we helemaal niet zelf gezaaid of geplant hebben. Zo hebben we al enkele jaren de paarse morgenster in de tuin. De bloem gaat ’s morgens open en na het middaguur weer dicht.

Hij zaait zichzelf uit en komt dus ieder jaar weer terug. Hetzelfde geldt voor verbena. Ook die is geheel vrijwillig onze tuin binnengeslopen en komt steeds weer terug. Veel genieten dus en dit is nog maar het begin van de zomer.

Cadeautje

Donald Trump krijgt een cadeautje, een vliegtuig. Trump is van plan de Boeing 747-8 te accepteren als geschenk van de Qatarese koninklijke familie. Het toestel moet dienen als Air Force One (het presidentiële vliegtuig)  en na Trumps ambtstermijn worden geschonken aan Trumps presidentiële bibliotheek. De relatie tussen een bibliotheek en een vliegtuig ontgaat mij, maar de onnavolgbare geest van Trump zal er wel een logica in zien. “Alleen een dwaas zou dit geschenk niet namens ons land aannemen,” zei Trump.

Met best een leuk interieur

In de VS is alles heel groot, de pizza’s, de cola’s, de auto’s, de huizen, het aantal daklozen, het verschil tussen arm en rijk en dus ook de cadeautjes die in de politiek rondgaan en die toch eigenlijk gewoon corruptie zijn. In een heel klein land als Nederland zijn corruptie-achtige cadeautjes natuurlijk ook heel klein. Alleen hebben we er in Nederland een fatsoenlijke term voor bedacht: Lobbyen. “Lobbyen is het geheel van rechtmatige acties dat wordt ondernomen om besluitvorming te beïnvloeden“. Lobbyen is misschien niet corrupt, maar het gaat al snel naar lobbyen-plus waarbij donaties een rol spelen. Een voorbeeld is de BBB die zich sinds haar bestaan laat sponsoren door allerlei aan de  agro-industrie gerelateerde bedrijven. Niets voor niets natuurlijk. De Nederlandse lobbypraktijk is weinig transparant met risico’s op ondoorzichtige besluitvorming en belangenverstrengeling. Alhoewel het met de besluitvorming van de BBB niet erg wil lukken.

Energietransitie

Nu de salderingsregeling per 1 januari 2027 stopt, zijn nieuwe zonnepanelen op woningdaken nauwelijks nog rendabel. Als er niets verandert, zal ik in de zomer van 2027 de helft van onze 20 panelen uitzetten omdat ze niets opleveren, maar wel geld kosten aan terugleverkosten. Dat uitzetten druist volledig in tegen mijn idee van hernieuwbare energie. Dat kan toch nooit de bedoeling zijn.

Martien Visser, gepensioneerd lector energietransitie aan de Hanzehogeschool Groningen vraagt zich af: “Waarom moet je energiebelasting betalen over stroom die je eerst hebt geleverd en daarna weer terugkrijgt?” Goede vraag zou ik zeggen!

Het systeem van terugleverkosten (nu je nog mag salderen) is begrijpelijk. Want stroom die je levert aan het net tijdens zonnige uren in de zomer is op de markt niets waard, terwijl stroom die je in de winter terugkrijgt marktwaarde heeft. Maar het zou óók eerlijk zijn als je energiebelasting (ca. 13 cent/kWh) wel mag salderen en vanaf 2027 voor de teruggeleverde stroom de marktprijs krijgt. Dat zou voldoende zijn om het installeren van zonnepanelen voor burgers weer aantrekkelijk te maken.

Dan de problemen van het overvolle stroomnet. Wie gaat de tientallen miljarden betalen om het stroomnet te verzwaren? Met hybride warmtepompen hoeft het stroomnet veel minder verzwaard te worden dan met volledig elektrische warmtepompen. De Hybride warmtepomp gebruikt ook elektriciteit, maar als het echt koud wordt, springt de cv-ketel aan en stopt de warmtepomp. Dus de overheid zou juist het gebruik van de hybride warmtepomp moeten stimuleren i.p.v. de volledig elektrische warmtepomp. Het was toch al duidelijk dat volledig van het gas af voorlopig niet haalbaar zou zijn.

Disclaimer: Het onderwerp is behoorlijk ingewikkeld. Mijn excuses als ik het zodanig heb beschreven dat je het mogelijk niet hebt kunnen volgen.

Don Leo

Ik heb me bijzonder verbaasd over de aandacht van de media over de benoeming van de nieuwe paus. Maar nog veel meer heb ik me verbaasd over de reacties van de tienduizenden mensen op het Sint-Pietersplein. Euforie, huilen, alles door elkaar. Het leek wel of de Snollebollekes daar optraden. Ik dacht op een bepaald moment, ze gaan “van-links-naar-rechts-en-van-rechts-naar- links” doen met die enorme menigte. Maar dat gebeurde helaas niet.

De nieuwe Paus noemt zich Leo. Het eerste waar ik aan dacht was: “Leo Beenhakker (Don Leo) is net overleden, de Paus is een voetballiefhebber en brengt een ode aan Leo.  Als het waar was, zou het geweldig zijn en zou ik acuut een fan van deze Paus worden.

De Aziatische hoornaar

Zaterdag las ik een artikel over de zeven plagen waaronder Brabant gebukt gaat. Het artikel gaat over invasieve exoten, plantjes en dieren die uit verre landen komen en hier niet thuis horen. Soms zijn ze best aantrekkelijk, maar ze veroorzaken ook veel ellende. Enkele bekende voorbeelden zijn de Amerikaanse rivierkreeft en de Japanse Duizendknoop.

Sinds enkele weken hebben wij in onze tuin een vangpot voor de Aziatische Hoornaar, één van die zeven exoten. Dat is een wesp die groter is dan onze “eigen” wesp en iets kleiner dan de Europese Hoornaar en hij is veel donkerder.

Het is een probleem omdat hij voornamelijk onze honingbij op het menu heeft staan. Hij roeit volledige bijenvolken uit. Bijen kunnen we niet missen vanwege de bestuiving van onze planten.

In april en mei vang je de koninginnen die op zoek zijn naar een plek voor een nieuw nest en een nieuw volk. Een koningin vangt geen bijen maar komt af op de speciale lokvloeistof. Op het vangpotje zit een korfje waar de wesp wel door naar binnen kan, maar hij kan er niet meer uit.

Een koningin bouwt in de zomer een groot nest met vele werksters die de bijen vangen als voer voor de nakomelingen. Uit zo’n nest zullen in oktober 100 tot 150 nieuwe koninginnen uitvliegen die volgend jaar een nest gaan maken etc. etc. Hij is dus een grote bedreiging voor de biodiversiteit.

Wij hebben het vangpotje gekocht voor €6 van een vrijwilliger die ze in de regio Roosendaal verspreidt. Onze vangst is slechts mager, tot nu toe 1 exemplaar. Ik voeg iedere dag een beetje nieuwe lokvloeistof toe, ik hang het potje steeds op andere plekken, maar steeds geen nieuwe vangst. Ik beschouw dit maar als een goed teken. Het merkwaardige is dat er in Roosendaal veel meer gevangen worden, soms wel 3 per dag in één tuin. In de appgroep van 218 leden volg ik de vangsten. Dat moeten er inmiddels wel enkele honderden zijn, alleen al in de regio Roosendaal. Dat belooft weinig goeds voor heel Nederland als het vangen van de koninginnen niet landelijk geregeld gaat worden. Frau Faber (Minister van Asiel en Migratie) heeft een andere groep in het vizier die zij beschouwt als invasieve exoot. De Aziatische Hoornaar zal haar dankbaar zijn.

We bewaren onze vangst in de vriezer. Ze worden aan het eind van het vangseizoen opgehaald en overgebracht naar een universiteit in Gent (ik neem aan voor onderzoek).

De vijver – deel 3

Twee weken geleden hadden we vrienden op bezoek. Zij hadden gelezen over die “bijzondere” vijver met salamanders. Die salamanders wilden ze wel eens zien. Na enkele minuten turen hadden ze nog geen enkele salamander gespot. Dat vond ik natuurlijk een beetje jammer want het zijn zulke leuke beestjes. Maar je moet er oog voor krijgen om ze te zien. Daarom heb ik ze gefilmd. Alleen was het nog niet zo eenvoudig om dat filmpje te verwerken tot iets dat interessant genoeg was om te publiceren.

Het filmpje duurt bijna 5 minuten. Salamanders zijn amfibieën en moeten regelmatig aan de oppervlakte komen om adem te halen. Ze lijken sloom, maar ze kunnen heel snel zwemmen. Ze wandelen meestal over de bodem om naar kleine beestjes te zoeken. Van minuut 2.45 tot minuut 4.40 zie je een salamander die haar eitjes afzet. Op verschillende plaatsen worden er ongeveer 200 afgezet. Ieder eitje wordt tegen een blad van een waterplant geplakt. Het blaadje vouwt ze om zodat het eitje verstopt en beschermd is. Je kan in het filmpje zien dat ze daarvoor haar staart naar haar lichaam krult om het blaadje te vouwen. Een heel karwei voordat ze al die eitjes verpakt heeft. Verder is Herman ook een liefhebber van de vijver.

Mijn VvE-avonturen

De heren juristen hebben hun huiswerk gedaan. Ik ontving een document met een gedetailleerde juridische onderbouwing en een concept sommatiebrief. In die brief staat, met die onderbouwing, dat de serre uiterlijk een maand na dagtekening verwijderd moet zijn op straffe van een boete van €150 vermeerderd met €75 voor iedere dag dat hij er nog staat. De brief gaat maandag de deur uit. Afwachten maar!

Het AZC

Een paar weken geleden schreef ik over een AZC dat mogelijk in de buurt gebouwd zou worden, namelijk bij het dorp Heerle. Een groep inwoners van Heerle maakten zich grote zorgen om het welzijn van de asielzoekers omdat het AZC in het buitengebied zou komen en vanwege mogelijke stankoverlast door een naburige vuilstortplaats waarvan die arme asielzoekers veel hinder zouden kunnen ondervinden. En onder de bewoners van het azc zouden ook nog eens 50 alleenstaande minderjarige vreemdelingen zijn, of zoals iemand van de werkgroep zei: “het ergste van het ergste”.

Het AZC komt er niet! Inmiddels hebben de bezorgde inwoners dit in het dorpshuis feestelijk gevierd. Van de gemeente mocht het geen feest genoemd worden, dat vond men ongepast. Er werd veelvuldig geapplaudisseerd als de leiders van de “verzetsgroep” in het zonnetje gezet werden. Er vielen woorden als held en verzetsstrijder. Het verzet was ‘koninklijk’ en ‘fatsoenlijk’, ‘respectvol en daadkrachtig’.

Het is toch fijn dat deze inwoners zich zo ingespannen hebben om een ongewisse toekomst voor deze asielzoekers te voorkomen.