Een ongeluk zit in een klein hoekje

Marleen gaat 2x per jaar enkele dagen tekenen en schilderen met een vriendin ergens op een mooi plekje in het land. Ik gebruik zo’n weekje om klussen in huis te doen die stank veroorzaken, waaronder onze parketvloer in de was zetten.

Marleen kan de onaantrekkelijke geur van de was moeilijk verdragen en dus doe ik dit als ze er niet is, bij voorkeur in de zomer zodat ik ramen en deuren open kan zetten. Onze parketvloer is 65m2 en om die in de was te zetten moet eerst de oude laag verwijderd worden. Vervolgens de was aanbrengen en laten drogen en uiteindelijk met een boenmachientje uitboenen.

Ik kon niet alles in één keer doen, want ik moest steeds een deel ontruimen om mijn werk te kunnen doen terwijl de meubels, lampen etc. op een ander plekje stonden. Tegelijkertijd moest ook de trap naar de kelder geschilderd worden. Ook dat moest in delen. Eerst de treden 1, 3, 5 etc zodat ik via de andere treden weer uit de kelder kon komen. Alles was op tijd klaar en de lucht was voor een belangrijk deel weer geklaard. Marleen kon met een gerust hart weer thuiskomen.

Een ongeluk zit in een klein drempeltje.

Op de laatste klusdag, vrijdag, stond er nog een tenniswedstrijd op het programma. Ik hoefde maar één partij te spelen, een herendubbel. Dat werd een leuke en spannende twee uur durende wedstrijd die we op het nippertje wonnen na twee tiebreaks. Eind goed al goed dacht ik terwijl ik vrolijk nagenietend over mijn spel met mijn tennistas over mijn schouder naar de parkeerplaats liep.

Maar ik zag een klein drempeltje over het hoofd waarna een detailonderzoek van de bestrating plaatsvond. Ik belandde dus heel hard op de grond. De inhoud van mijn tas lag verspreid over enkele meters. Ik kon mijn autosleutels niet meer vinden, na enig zoeken toch wel gelukkig. Maar het resulteerde in een knie die zowel aan de voorkant als aan de achterkant behoorlijk pijnlijk is en licht gekneusde ribben. Mijn schoonvader (arts) zei altijd: “Het meeste gaat vanzelf over”. Een schrale troost.

Kampioen fake nieuws

De president van Zuid Afrika was op bezoek bij Donald Trump. Trump verraste zijn gast met enkele opzienbarende uitspraken. In Zuid Afrika zou genocide plaatsvinden op blanke boeren, ze worden massaal vermoord waardoor ze het land zouden willen ontvluchten. Trump gaf voor die bewering enkele “bewijzen”. Hij liet onder andere een filmpje zien van een weg met er langs rijen witte kruisen die zich uitstrekten in de verte langs een weg. Trump beweerde: “Dit zijn begraafplaatsen hier, meer dan duizend blanke boeren.”

De kruisen markeerden echter geen graven. De video is gebaseerd op een protest tegen de moord op het blanke boerenechtpaar Glen en Vida Rafferty, die in 2020 in een hinderlaag werden gelokt en doodgeschoten op hun terrein. De clip werd op 6 september 2020, de dag na de protesten, op YouTube geplaatst.

Hoe zit het met al die moorden op witte boeren? Zuid Afrika heeft één van de hoogste moordcijfers ter wereld. Vorig jaar waren er 24.232 moorden waarvan slechts 8 boeren. Dan kan je niet echt spreken van genocide.

Het is toch wel heel zorgwekkend dat de machtigste man ter wereld voor het oog van de wereld klinkklare leugens zit te verkondigen en daarbij zijn gast en diens land volledig voor schut zet.

De enkele journalist die daarover kritische vragen stelde werd direct afgemaakt als “jurk” (Engels voor slet) en fake journalist. Waar moet de wereld naar toe met deze idioot aan het roer in de VS? En hoe kan het dat de leider van de grootste partij van Nederland deze gevaarlijke idioot nog steeds bewondert? Je zou toch verwachten dat deze partij zo langzamerhand niet meer de grootste blijft. Of is dit wensdenken?