Moeders

De moeders hebben sinds vorige week hun vrijheid terug. Na een “gevangenschap” van enkele maanden konden ze ineens weer staan en gaan waar ze wilden. Dat kwam net op tijd om de 94ste verjaardag van mijn schoonmoeder te kunnen vieren met visite. Bij ons in de tuin want aangezien Corona nog steeds rondwaart, vonden wij een gezelschap binnenshuis niet verstandig. Juist op die dag, zaterdag, werd er regen verwacht. Aangezien je een 94ste verjaardag niet ongemerkt voorbij kan laten gaan, hebben we af en toe wat regen voor lief genomen.

50 jaar

Deze titel slaat (helaas) niet op mijn leeftijd. Eind juni 50 jaar geleden kocht mijn moeder voor 35 gulden voor mij een toegangskaartje voor het Holland Popfestival. Beter bekend als het Kralingsebos Popfestival, de moeder aller popfestivals in Nederland. Ik weet dat de meeste lezers dit onderwerp helemaal niets zegt of het volkomen oninteressant vindt. Op mij heeft die 3-daagse happening destijds een onuitwisbare indruk gemaakt. Ik denk er nog met veel plezier en een tikje nostalgie aan terug.

In de loop der jaren heb ik er allerlei materialen over verzameld zoals twee nogal slechte DVD’s en een zwart-wit fotoboekje dat in heel beperkte oplage is uitgegeven

In de afgelopen twee weken is er ter gelegenheid van de 50ste verjaardag in de media veel aandacht besteed aan dit festival. Het BNDeStem heeft er diverse pagina’s in de zaterdagbijlage aan besteed met herinneringen en foto’s van mensen zoals ik.

Artikel BNdeStem

Ik was net 16 geworden en ging met een vriend met de trein richting Rotterdam. Ik had een slaapzak en wat geld bij me. Mijn vriend had een ook tentje bij zich. Het tentje hebben we op een mooie plek opgezet maar verder weinig gezien. De slaapzak was eigenlijk wel voldoende. Er waren ca. 100.000 bezoekers. Alleen al dat aantal mensen bij elkaar was indrukwekkend. Ik was destijds al een fervent muziekliefhebber. Aangezien de muziek ‘snachts gewoon doorging, kwam ik goed aan mijn trekken. Het grootste probleem was drie dagen en nachten wakker blijven. Ik kan me niet herinneren of me dat gelukt is. Mijn vriend ben ik ergens tijdens het festival kwijtgeraakt en heb ik pas na drie dagen bij het tentje weer teruggevonden.

De tegenwoordige festivals zoals PinkPop en Lowlands trekken ook zulke mensenmassa’s. Maar er zijn wel grote verschillen. Het Kralingenfestival is destijds in korte tijd georganiseerd door 3 mensen met nauwelijks ervaring. Tegenwoordig zijn het grote organisaties met veel ervaring die een jaar bezig zijn met de organisatie. Tijdens zo’n festival lopen er voortdurend mensen met papierprikkers om het terrein schoon te houden. Na afloop van Kralingen bleef er een enorme bende achter.  Tegenwoordig is de voedselvoorziening professioneel geregeld met allerlei foodtrucks. Hoe dat in Kralingen was weet ik niet meer, ik zal wel een lunchpakket van mijn moeder mee gekregen hebben. Alle grote festivals hebben een eigen tijdelijke camping naast het festivalterrein (de muziek gaat ‘snachts niet door) met voldoende fatsoenlijk sanitair. In Kralingen waren er wel toiletten, maar zeker niet genoeg. En douches waren er niet. Maar het was wel heel gezellig! En ik denk dat heel veel bezoekers er net als ik bijzondere herinneringen aan hebben.

In die 100.000 bezoekers zaten natuurlijk ook mensen die later op de één of andere manier publiek bekend zijn geworden. Bijvoorbeeld Mieke van der Weij die in OP1 over haar ervaringen vertelt:

Mieke van der Weij over haar ervaringen

Omroep MAX heeft naar aanleiding van de 50jarige verjaardag van het festival er een documentaire over gemaakt:

documentaire Kralingen

Als afsluiting nog wat foto’s:

Allereerst wil ik nog terugkomen op het pettenverhaal. Uit enkele reacties blijkt dat er meer mensen zijn met een pettenprobleem. Soms ook met een lastig hoofd als reden, anderen vanwege verschillende bestuurlijke petten. Ik sta er niet alleen voor. Dat doet me deugd, gedeelde smart is halve smart.

DE Mariabaan

Woensdag reed ik met Marleen richting Essen over de Mariabaan. Een lange weg in het buitengebied van Wouwse Plantage. Halverwege was de weg afgesloten en moesten we een andere route kiezen. We zagen 100 meter achter het verboden inrijden-bord enkele politieauto’s staan. Ik zei direct: “drugs, wietplantage”. Verder geen aandacht meer aan besteed, tot dat mijn zus het volgende bericht appte

Drugslab in Wouwse Plantage was mogelijk het grootste ooit in Brabant

Maar goed, Wouwse Plantage staat weer op de kaart. Is het niet vanwege fileberichten, dan gaat het wel over drugs. Enkele jaren geleden, nota bene recht tegenover ons huis, een wietplantage in een huis dat te koop stond en tijdelijk verhuurd werd.

Protesten

Over alle protestmanifestaties over kleuren en beelden die we momenteel dagelijks de media zien beheersen, ga ik niets zeggen. Dat is gevaarlijk. Voordat je het weet word je in één van de kampen getrokken. Wij wonen in een straat die vernoemd is naar een heerlijk geurende struik. Maar je zal maar in de zeeheldenbuurt wonen. Ik houd het deze keer bij een goede cartoon van Toos en Henk

en een foto van een zwarte man die een zwaar gewonde rechts extremistische man in veiligheid brengt voordat de lynchpartij zou eindigen met de dood

Blijdorp

Wij gaan regelmatig naar de dierentuin, meestal Blijdorp. Vorig jaar heb ik er nog over geschreven. Met leuke foto’s van mensen. Mensen kijken is minstens zo leuk als dieren kijken. Maar dit jaar is alles anders. Het zig-zag hekwerk dat de menigte bezoekers in goede banen naar de kassa moet leiden, was nu volledig leeg. We konden naar de kassa gaan zonder zelfs 1 bezoeker voor ons. Eenmaal in de dierentuin was het angstaanjagend leeg.

Af en toe zag je een gezin met heel jonge kinderen.

Deze keer dus geen mensen kijken. Wie de mensenfoto’s van vorig jaar nog eens wil zien:

mensen kijken in Blijdorp

Vogelgeluk

Bij het merelnest in de knot-esdoorn is het momenteel af-en-aan vliegen van beide ouders met wormen voor de jongen. Aan de voorkant van ons huis heeft een duivenechtpaar een nest gemaakt onder de dakoverstek. Een heel veilige plek waar bijna ieder jaar wel duiven of merels nestelen.

De beste

Deze week was ik jarig. Van dochterlief kreeg ik een kaart en bloemen

Nou is bescheidenheid niet mijn sterkste kant, maar dit is misschien toch een tikkeltje overdreven. Wel vleiend natuurlijk. De bloemen waren rozen en enkele amaryllissen.

Bij bloemen zoals de amaryllis moet ik altijd denken aan mijn Duitse leraar dhr. Den Besten. Hij kreeg bij dergelijke bloemen altijd pornografische fantasieën.

Het Nieuwe Normaal

Tot slot nog enkele leuke plaatjes van “Het Nieuwe Normaal”:

Ik krijg af en toe de vraag waarom ik altijd een hoofddeksel draag. Daar zijn natuurlijk voor de hand liggende redenen te bedenken zoals het gebrek aan haar bedekken. In mijn geval is dat niet zo, ik loop het liefst blootshoofds. Er zijn ook minder voor de hand liggende redenen. Mijn hoofdhuid is erg kwetsbaar. Het gebrek aan haar is wat dat betreft geen voordeel. Zonlicht, en dat is er ook bij bewolkt weer, zorgt voor vervelende beschadiging wat kan uitgroeien tot huidkanker. De dokter adviseert dus om de huid te bedekken. Ondanks dat moet ik toch regelmatig naar de dokter om enkele aangedane plekjes weg te laten branden met vloeibare stikstof.

Afgelopen donderdag waren we weer eens aan het klussen bij dochterlief en schoonzoon. Tijdens dat klussen stootte ik behoorlijk mijn hoofd. Zelfs met per levert dat direct een vervelende verwonding op.

Zonder pet zou het nog vervelender aflopen. Ik heb de kinderen nog gevraagd om de balk die ik raakte te inspecteren. Wie weet was er nog een lapje huid met enkele haren te vinden om terug te plaatsen. Helaas, waarschijnlijk verdwenen onder een verflaag.

Om al deze ongemakken het hoofd te bieden, heb ik in de loop der jaren een mooie collectie hoofddeksels verzameld.

Ik heb natuurlijk voorkeur voor enkele favoriete hoofddeksels. Maar sommige petten draag ik bij specifieke omstandigheden. Zo is er een pet voor schilderwerk, een pet voor tuinonderhoud, een nette pet, een pet voor boswandelingen, een pet voor op de fiets (waait niet af), een vakantiepet, petten die ik nooit meer draag en petten met een speciale herinnering. Er kan altijd nog een nieuwe pet bij.

Wie is de smaakmaker van de week? Smaakmaker kan gaan over lekkere smaak, maar ook over een vieze smaak, bittere smaak of zoete smaak. Over smaak valt niet te twisten, maar wat mij betreft waren er deze week  meerdere kanshebbers met verschillende smaken.

In de competitie van smaakmakers gooit Donald Trump altijd hoge ogen. Niemand anders kan zo iets smakeloos bedenken als hij toen hij een vredelievende demonstratie onaangekondigd met traangas en knuppels uiteen liet slaan om vervolgens de vrijgemaakte straat over te steken en voor de kerk met een bijbel in zijn hand te poseren voor een fotomoment.

Maar gelukkig vertelde hij later dat er ineens veel banen waren bijgekomen en dat hij toch echt staat voor gelijke rechten voor iedereen etc. En dat hij hoopte dat George van bovenaf meekeek want het was ook voor George “a great day” net zoals voor heel Amerika. Over smakeloos gesproken.

Nieuw in de shortlist is Femke Halsema die niet ingreep bij een demonstratie in Amsterdam waarbij de Coronaregels massaal werden overtreden. Tot overmaat van stompzinnigheid stond ze zelf bij de menigte met een protestbutton opgespeld. Waarmee ze zichzelf bombardeerde tot mede-actievoerder. Als burgemeester die boven de politiek behoort te staan.

En ze had het kunnen weten!

Ik vond Halsema als politica in de Tweede Kamer altijd ijzersterk in de debatten. Maar een goede politicus is nog geen goede bestuurder. En omgekeerd ook niet. Denk maar aan Job Cohen die als burgemeester van Amsterdam best populair was. Maar als politicus door de mand viel.

Voor de derde kandidaat blijven we in de VS, de Amerikaanse politie. Een man van 75 wordt zonder aanleiding omver geduwd waarbij hij ernstig gewond raakte. De agenten wilden gewoon doorlopen maar toen ze zagen dat er bloed uit zijn hoofd kwam en waarschijnlijk met George Floyd in hun achterhoofd, besloten ze toch maar een ambulance te bellen.

Natuurlijk zijn niet alle politiemensen in de US gewelddadig:

Deze politiechef is zelfs erg dapper:

Zijn er dan geen prettige smaakmakers? Ja, als tegenhanger van Femke Halsema, Ahmed Aboutaleb. Sterke leider die duidelijk aangeeft wat kan en wat niet kan en zichzelf en anderen daar ook aan houdt. Onze huidige burgemeester van Roosendaal heeft zijn “opleiding” gehad bij Aboutaleb (hij was hoofdgriffier in Rotterdam), dus ik hoop dat hij daar goed opgelet heeft.

Nog een voorbeeld, Mark Rutte die zich in deze crisis als een geweldige crisismanager en staatsman heeft bewezen. Onvermoeibaar, bij iedere persconferentie aanwezig en met een goed antwoord op iedere vraag, bereid om moeilijke beslissingen te nemen. Voor het grote publiek hèt gezicht van de crisis. Hij houdt zijn eigen rol zo a-politiek als mogelijk, zoals een staatsman betaamt. Ik las ergens de volgende zin: “Van tv-toespraak tot benadrukken dat we genoeg wc-papier hebben om tien jaar te poepen. “. Hij introduceerde termen als “de intelligente lockdown” en “het nieuwe normaal” in de “anderhalvemetersamenleving”.

Voor meer smaakmakers houd ik me aanbevolen.