Maand: maart 2023

De Chinese leider Ksi PingPing heeft een bezoek aan zijn vriend Poetin gebracht en meteen een vredesplan meegenomen.

Ze zien er zo best vriendelijk uit. Xi trots op zijn vredesplan en Poetin groos op zo’n vriend. Maar let eens op de lichaamstaal. De bovenliggende hand van Xi en de  bovenliggende arm van Xi. Daaraan zie je wie de baas is van die twee. Dat heb ik van Mark Rutte geleerd.

Je kan op diverse manieren vrede sluiten. Je kan je verlies nemen, je winst pakken of voor remise kiezen. Zo roept Xi beide landen op om elkaars soevereiniteit te respecteren. Maar aangezien Rusland al behoorlijke stukken van Oekraïne heeft geannexeerd, zou dat betekenen dat Oekraïne de soevereiniteit van Rusland in die gebieden moet respecteren. Ik denk niet dat Zelensky zijn verlies zal nemen. Als die truc zou slagen, is dat voor China een mooie opmaat om Taiwan op diezelfde basis in te lijven. Het belooft weinig goeds, deze vriendschap.

Een pinkje meer of minder

Deze week las ik in de krant een artikel over een onderzoek naar de afhankelijkheid van de smartphone. Ik kom daar zo op terug. Ook was in het nieuws dat kinderen veel tijd achter een beeldscherm doorbrengen. Kinderen tot 1 jaar zelfs minimaal een uur per dag! Dan bereid je ze al heel vroeg voor op smartphonefilie.

Jongeren maar ook volwassenen schijnen met de telefoon naast hun hoofdkussen te slapen. Het eerste wat ze doen nadat ze hun ogen geopend hebben, is de telefoon checken.

In de sportschool waar ik twee keer per week mijn lijf probeer fit te houden, zie ik heel veel mensen die tussen de oefeningen door met hun telefoon bezig zijn. Die telefoon lijkt wel een soort appendix te zijn geworden. Ik leg mijn telefoon in een kluisje en tussen de oefeningen rust ik gewoon even uit terwijl ik de andere zwoegers bekijk.

Nu terug naar het artikel in de krant. Er is dus een onderzoek uitgevoerd waarbij mensen steeds een dilemma voorgelegd kregen over hun telefoongebruik.

Je mag kiezen, nooit meer seks of nooit meer je telefoon. Eén op de drie heeft liever nooit meer seks dan een leven zonder smartphone. Onder jongeren tussen 18 en 24 jaar is dat zelfs de helft!

Ik veronderstel dat deze mensen nog nooit prettige seks hebben meegemaakt. Anders zouden ze die keus toch niet maken.

Je mag kiezen, een pink amputeren of een leven zonder smartphone? Eén op de zes Nederlanders kiest dan voor de telefoon en dus voor het afstaan van een pink. Bij jongeren is dat zelfs meer dan een derde. Waarschijnlijk denken ze: “Ik heb er toch twee”. Maar dan hebben ze nog niet nagedacht over een mogelijke volgende vraag zoals: “Een pink amputeren of nooit meer je tablet“. Dan wordt het kiezen voor nul pinken.

Je weet niet welke vragen er nog meer kunnen komen. Behalve nog diverse vingers zijn er nog meer aanhangsels die verwijderd kunnen worden. Op een gegeven moment wordt dan de vraag: “Nooit meer seks of nooit meer je telefoon” heel makkelijk.

Als ik over Nederland praat, zeg ik altijd dat we het hier maar goed hebben. Geen rampen zoals alles verwoestende tornado’s in andere delen van de wereld. Geen dodelijke aardbevingen zoals bijvoorbeeld in Turkije (op relatief lichte aardbevingen in Groningen na). Geen overstromingen waardoor enorme aantallen mensen dakloos worden of verdrinken. Maar nu is toch ook Nederland getroffen door een ramp: De gigantische verkiezingsoverwinning van de BBB.

Nederland komt in een impasse terecht. Alles op slot. Voor mij persoonlijk heeft dit allemaal geen  gevolgen. We hebben een mooi huis, financieel maakt het ook niets uit. Maar voor de jonge mensen die een huis zoeken om een gezinsleven te starten, is dit een ramp. Want bouwen zit er niet meer in. Voor de natuur is het een ramp omdat de achteruitgang doorgaat en er geen zicht is op herstel. Ook bij de waterschappen heeft de BBB gewonnen. Ook dat is voor de natuur rampzalig. Grondwaterstand blijft te laag, de kwaliteit van het oppervlaktewater blijft slecht.
Maar ook de boeren zullen er waarschijnlijk niet op vooruit gaan. Ook voor hen geldt de ban op vergunningen. En uiteindelijk is het uitstel van executie.

Als de BBB-kiezers denken dat hiermee de stikstofcrisis verdwenen is, dan hebben ze het mis. Ook Caroline van der Plas, de reïncarnatie van Pim Fortuin, kan niet zomaar de afspraken opzeggen op basis waarvan het hele land nu op slot zit. Wat een teleurstelling als de kiezers dat merken. Misschien moeten ze nu alvast een spindokter inhuren om te leren hoe je dat moet uitleggen.

De 17 kersverse Eerste Kamerleden (senatoren) van de BBB worden  voor de leeuwen gegooid. De nummer 1 Ilona Lagas is een ervaren ex-VVD wethouder.

De nummers 2 en 3 en misschien nr 4 zullen wel gescreend zijn op competenties. Maar het is zeer de vraag of de rest in staat is om wetten te lezen, laat staan te controleren want dat is hun taak. Ook al die Statenleden die zo onder de koeien vandaan geplukt zijn, moeten nu een belangrijk deel van hun tijd dikke dossiers lezen en onderhandelen met andere partijen. Ze zullen moeten beseffen dat Nederland heel wat complexer in elkaar steekt om te besturen dan dat ze tot nu toe vanaf de oppositiebanken hebben kunnen roepen! En dat het zonder samenwerking en concessies doen niet gaat. Hopelijk leidt het niet tot foutjes met ernstige gevolgen zoals in onderstaand voorbeeld van een nieuw korfbalveld dwars over een voetbalveld in Oss.

Het is niet te hopen dat er op korte termijn ook nog Tweede Kamer verkiezingen komen. Want dan krijgen we misschien Mark van den Oever, de voorman van Farmers Defence Force, als minister van economische zaken.

Dan moet ik misschien terugkomen op mijn verhaal van vorige week en toch maar verhuizen. Naar een ver land dan wel. Liever een tornado dan Mark van den Oever als minister.

Al geruime tijd hebben Marleen en ik gefilosofeerd over een mogelijke verhuizing. Ons huis is veel groter dan noodzakelijk voor 2 personen. Hetzelfde geldt voor de tuin. Er rezen steeds twee belangrijke vragen:

• Waarheen dan?
• Is er een huis te vinden dat aan onze wensen voldoet?

Naar een andere plaats verhuizen heeft tot gevolg dat je een nieuw sociaal netwerk moet opbouwen. Dat lijkt ons niet makkelijk. Er moeten dan wel heel veel andere positieve punten tegenover staan.

En hoe moet het huis er dan uitzien? Een appartement is voor beide onbespreekbaar. We hebben in het verleden gedurende 5 jaar het bestuur van een VVE gevormd van het complex waar mijn schoonmoeder destijds woonde. Dat gaf voldoende motivatie om niet voor een appartement te kiezen. Op ons wensenlijstje staan o.a. een ruimte voor Marleen dat als atelier kan dienen en voor mij een plek waar ik me kan terugtrekken als ik daar behoefte aan heb, een mancave. Ook nog een kleinere tuin en alles gelijkvloers. Woningen die hieraan voldoen, zijn er niet veel. Vooruitlopend op de komende verkiezingen die ons land vrijwel onbestuurbaar zullen maken, zullen ze voorlopig ook niet gebouwd gaan worden.

Alles overwegend hebben we besloten om het huis waarin we nu wonen aan te passen om er nog lang in te kunnen blijven wonen. En dus worden deze en volgende maand het toilet en de badkamer ingrijpend verbouwd. Want één ding is ons wel duidelijk: Je moet voorkomen dat je in een verpleeghuis terecht komt. Aangezien onze beide moeders in verpleeghuizen wonen, zien we van dichtbij hoe het leven in een verpleeghuis is. We zijn samen ook bestuurslid van de cliëntenraad van de zorginstelling en zijn daardoor goed op de hoogte van de personele problemen die gaan komen en er nu al zijn. Het zal er niet leuker op worden.

Verkiezingen

Vorige week gaf ik al een soort van stemadvies voor de waterschapsverkiezingen: “Water geeft de doorslag”. Vandaag dan ook maar een aanknopingspunt voor de verkiezingen van de Provinciale Staten.

Er zijn momenteel veel campagnefilmpjes op radio, tv en sociale media. De meesten erg voorspelbaar en saai. Maar soms zit er een pareltje tussen. De inhoud hoef je niet te steunen, maar onderstaand filmpje is wel erg origineel:

Ik betwijfel of GroenLinks hiermee de verkiezingen gaat winnen.

Om het eerlijke verhaal te vertellen (typische campagnetaal!) moet er ook nog een campagnefilmpje voor de provincie Brabant bij, de provincie waarin wij wonen. Na dit filmpje weet je precies en in detail waar het met onze provincie en ons land naar toe moet. Leren we hier iets van?

Helemaal niets!

Arjen Lubach heeft deze week het programma van de BBB bekeken en uitspraken van Caroline van der Plas geanalyseerd. Dan hoef ik niets meer te doen, bedankt Arjen. (waarschuwing: Er komen enkele akelige beelden in voor).

Sterkte iedereen. Wel gaan stemmen hoor, hoe moeilijk het ook is.

Deze week werden we opgeschrikt door wéér een nieuw schandaal. De bewaking van enkele mensen was ernstig tekort geschoten. Mogelijk waren Peter R. de Vries, Derk Wiersum en de broer van de kroongetuige nog in leven als beter was omgegaan met belangrijke informatie. Dan is er de Groninger aardbevingsschade die nog steeds niet opgelost is en waarschijnlijk nog lang niet opgelost zal worden. Het kabinet wil ruim de tijd nemen om het rapport te bestuderen, alsof het allemaal nieuw is. Dat is weer die eeuwig durende laksheid die ook optrad en nog steeds optreedt bij de toeslagenaffaire die zo langzamerhand kenmerkend is voor het Nederlandse bestuur.

Er is 1 man die tijdens deze onwaarschijnlijke traagheid altijd aanwezig is of misschien beter afwezig was. Iedere keer glijdt hij af en lijkt hij de afgrond in te duikelen. Maar hij krabbelt steeds weer op en komt weer terug. Hij is een soort perpetuum mobile. Een denkbeeldig apparaat dat eenmaal in beweging uit zichzelf blijft bewegen en energie op wekt uit niets. Het lijkt wel of er geen energie verloren gaat. Wie anders kan dit zijn dan Mark Rutte. Je ziet hem afglijden en hups…… daar is hij weer.

Maar als hij toch een keer zijn biezen moet pakken, staat er vast weer een Rutte-kloon op.

Ik ben lang een grote fan van Mark Rutte geweest. Maar hij heeft als leider van de regering, als leider van dit land dus, verzaakt om in te grijpen om al deze drama’s te voorkomen. Nú ben ik, zoals ik vorige week al schreef, een fan van Femke Bol. Maar die is helaas niet geschikt als leider van dit land.

Ik heb het al eerder gehad over de komende verkiezingen. Mijn stem bepalen voor de waterschappen is heel makkelijk. Water geeft de doorslag. Maar voor de Provinciale Staten een acceptabele keus maken, wordt erg moeilijk. Voor mij in ieder geval wel. Niet stemmen is geen optie. Dus wordt het steeds de slechtste wegstrepen en doorgaan tot de minst slechte overblijft. Femke staat op geen enkele kieslijst. Jammer.