Op 12 mei schreef ik onder andere het volgende over het Nederlands elftal en het EK:
“Memphis grossiert voornamelijk in balverlies. Verder zijn er nog een aantal blessures en als het een beetje tegenzit, moeten er spelers uit de Keukenkampioendivisie opgeroepen worden.”
Dat was misschien een beetje overdreven. Terugkijkend naar de laatste wedstrijd tegen Oostenrijk zijn mijn woorden toch niet zo gek geweest. Wat een afgang! Het interessante is dat de supporters al voor de wedstrijd wisten wat er zou gaan gebeuren. Namelijk dat onze mannen van links naar rechts weggetikt zouden worden.
Een zorgelijke demografische ontwikkeling
Minister in spé Marjolein Faber heeft gezegd dat ze de term omvolking niet meer zal gebruiken.
Ze heeft er een nieuwe term voor bedacht. Er is in Nederland sprake van een zeer zorgelijke demografische ontwikkeling. Deze nieuwe term gaat grote gevolgen hebben voor mij! Niet alleen voor mij, maar voor mijn hele generatie. Want de vergrijzing is inderdaad een zeer zorgelijke demografische ontwikkeling. Dat ben ik wel met mevrouw Faber eens. In 2040 is de helft van de bevolking 65+. Er moet inderdaad iets aan gedaan worden want die ouderen zorgen voor veel problemen zoals al die te grote woningen die ze bezet houden, het extreme beroep op de gezondheidszorg, de AOW-uitkering waar ze zeggen recht op te hebben en ga zo maar door.
Maar wat mij zorgen baart is wat ze eraan gaat doen. Ze heeft al gezegd dat ze het strengste beleid ooit gaat voeren m.b.t. die demografische ontwikkeling. Misschien gaat de overheid Middel X gratis verstrekken, verkrijgbaar door in te loggen met je DigiD. Of misschien toch dat dorre hout exporteren naar een Afrikaans eiland. Of misschien gaat de Nederlandse regering een heleboel van die leeggelopen Franse dorpen opkopen om al die ouderen die hebben gezorgd voor die zeer zorgelijke demografische ontwikkeling op te bergen.
Een interessante omstandigheid is dat mevrouw Faber zelf 64 jaar is. Ze is zelfs jarig op 16 juni, net als ik. Dat betekent dat 16 juni 2025 mevrouw Faber en ik samen naar een Afrikaans eiland “gebracht” zullen worden. Misschien is háár leeftijd ónze redding.
Ik ga deze week nog wat verder in op onze vakantie. Op alle mooie vakantie-ervaringen zit niemand te wachten. Bloopers zijn vaak wel leuk om te vertellen.
De laatste dag in het huis op de berg (vorige week) besloten we nog een wandeling te maken. We liepen van het huis naar het dorp Deuniere sur Eyrieux in het dal. We hadden eerder al een stukje verkend en wisten dat het niet eenvoudig was. We waren goed voorbereid. Het was een zeer steile afdaling en het pad bestond voornamelijk uit grote losliggende keien en heel kleine steentjes. Heel voorzichtig afdalen dus. Het kostte ons anderhalf uur. Beneden in het dorp bleek de route gedeeltelijk afgesloten. Het was vier uur in de middag en zoeken om de route ergens anders weer op te pakken zagen we niet zitten. We besloten dezelfde weg terug te gaan. Het had inmiddels een paar minuten geregend waardoor de keien glad waren. Op een heel steil deel gleed mijn linker voet van een kei en boem! Daar lag ik. Met mijn neus op de stenen, rugzak op mijn rug en verrekijker om mijn hals. Mijn neusrug en knie kapot, bril en verrekijker nog heel. Mijn neus bloedde behoorlijk. Maar een doekje (voor het bloeden) en verder klimmen maar. Inmiddels loop ik al een week met een pleister op mijn neus.
Wij zeggen wel eens dat we ervaren wandelaars zijn, maar misschien kan ik dat beter voor me houden. Op onze volgende locatie, een dorp in de Cevennen, hebben we ook gewandeld. De madame van onze chambre had ons de route uitgelegd. Onder andere een deel van de GR (lange afstandsroute) volgen. Na zo’n twee uur wandelen in een tamelijk desolaat gebied waren we nog niet bij een herkenningspunt dat we tegen moesten komen. Toevallig kwamen we iemand tegen die de GR ook volgde. Hij liet ons zien op de kaart waar we waren. En dat was niet waar we dachten te zijn. We volgden de GR namelijk precies de verkeerde kant op. We vonden natuurlijk dat onze madame het niet duidelijk uitgelegd had, maar we hadden al veel eerder moeten merken dat er iets niet klopte. Maar mijn eigen fout erkennen is niet mijn sterkste kant. Weer een deuk in ons zelfvertrouwen. Maar desondanks was het wel een heel mooie wandeling. Alleen een beetje verkeerd.
Tijdens de twee dagen in de Cevennen hebben we erg genoten van de vele gieren die we we daar zagen. Op zeker moment zelfs 12 tegelijk. Vogels met een spanwijdte van 2.5 meter!
Nog een “leuke” ervaring was een kanotocht door de Gorges op de rivier Ardèche. De madame had het voor ons geregeld. Een tas met proviand mee voor een picknick op een strandje langs de oever. Badkleding mee om te zwemmen. Lekker een paar uur rustig kanoën. Aangekomen in La Malène zagen we de kano’s al uitdagend liggen. We moesten ons melden bij Stephan. Tot onze verbijstering en teleurstelling moesten we plaatsnemen in een stalen vlet met buitenboordmotor voor een tocht van 1 uur samen met een Frans echtpaar. Daar zaten we dan met onze tas met picknick spullen. Stephan, die ook een soort gids bleek te zijn, vroeg of wij Frans spraken. Antwoord: “Ja, maar alleen als je niet te snel praat”. “Niet te snel” bleek een relatief begrip. De conversaties beperkten zich tot Stephan en het Franse echtpaar. Gelukkig deed dit niets af aan de indrukwekkende rotsformaties en kliffen in de Gorge.
Op onze vierde locatie hebben we het wandelen weer een beetje goedgemaakt. Een wandeling van 7 uur over lastige smalle steile paden met een hoogteverschil van 1300 meter zonder vallen of verkeerd lopen. We logeerden 3 dagen in een mooie chambre d’hôte in Thiézac. Een dorp in het Département Cantal (Région Auvergne) waar internet nog maar net ontdekt is. Afrekenen met pin kan soms wel een paar minuten duren.
Inmiddels zijn we weer thuis en hebben we twee-en-een-halve week schitterend weer en mooie ervaringen achter de rug.
Ik kan niet helemaal om ons nieuwe kabinet in wording heen. Ook in de vakantie probeerde ik deze LPF-achtige formatie een beetje te volgen. Ik heb begrepen dat er een nieuwe werkelijkheid is ontstaan. Minister in spé Marjolein Faber heeft gezegd dat ze niets van haar uitspraken over omvolking, racistische leugens en over haar complottheorieën wil terugnemen. Maar er is een nieuwe werkelijkheid ontstaan zegt ze: Ze wordt Minister. Als Minister kan je zulke dingen niet zeggen, maar als oppositiewoordvoerder wél. Dus als Minister mag je dingen die je gezegd hebt als oppositiewoordvoerder nog steeds denken, maar niet meer hardop zeggen. Zou Pieter Omtzigt dit nou bedoeld hebben met bestuurlijke vernieuwing???
Voor de liefhebber nog een filmpje van de chambre d’hôte “La Maison de Jeanne” in Thiézac:
Er is een ramp gebeurd. Het is vandaag 16 juni. Het is Vaderdag, dat zou een leuke dag moeten zijn. Maar het is ook mijn verjaardag. Ook dat is meestal een feestelijke dag. Niet deze keer. Ik ben vandaag namelijk 70 jaar geworden. 69 was nog dragelijk, maar 70 klinkt afschuwelijk. Ik weet het, het glas is half vol, ik heb het al 70 jaar volgehouden. Maar toch, de meeste mannen worden niet ouder dan 85. Mijn eigen vader, mijn schoonvader en nog veel meer mannen, ze zijn allemaal niet ouder dan 85 geworden. Als je het zo beschouwd is het glas half leeg, eigenlijk driekwart leeg. Nog 15 jaar te gaan.
Nu weer iets leuks. De week in het huis op de berg was fantastisch. Het uitzicht en de rust waren heerlijk. ’s Morgens uit bed op het terras in de ochtendzon luisteren naar twee zwartkoppen die een wedstrijd zingen hielden. Een nachtegaal bleef eindeloos doorgaan met zijn ochtendlied. Daarnaast nog een heleboel vogels waarvan ik de geluiden niet kon herkennen omdat ze allemaal door elkaar zongen. En overal enorm veel bloemen. Op het terras renden de hagedisjes onder je stoel door. In een gleuf van het terras woonde een echtpaar grote smaragdhagedissen. Prachtige dieren, leuk om te observeren.
We brachten een bezoekje aan Dieulefit, een keramiekstadje en bezochten er een keramiekmuseum. Op de balie stond vermeld dat gepensioneerden korting krijgen. De dame achter de balie gaf ons direct die korting. Marleen zei: “moeten we ons dan niet legitimeren”? Dat was niet nodig want ze zag zo wel dat we 65+ waren. Dat was dan weer een deuk in ons zelfvertrouwen. Iets dergelijks deed zich later die week nogmaals voor. We gingen fietsen huren voor een mooie tocht langs de rivier de Eyerieux over een oude spoorlijn (la Dolce Via). We hoefden geen borg te betalen want oudere mensen lopen niet in zeven sloten tegelijk (of iets dergelijks). We hebben 50 km gefietst en de route was prachtig.
Voor de liefhebbers volgen hier nog een filmpje van het huis op de berg en van het laatste stukje de “weg” náár het huis op de berg.
Inmiddels zijn we in een chambre d’hôte in de Cevennes aangekomen na een fantastische rit van 6 uur langs diepe ravijnen, haarspeldbochten, gigantische rotsblokken boven ons, smalle weggetjes en opdringerige Fransen die vonden dat we niet snel genoeg reden. En we rijden steeds met het mooie weer mee.
Een kort vakantieberichtje. Dit jaar hebben we het eens helemaal anders aangepakt. Donderdag zijn we vertrokken naar een chambre d’hôte in de buurt van Langres. Een statig oud huis.
De uitbaatster Marie-Therèse en haar vriend/echtgenoot, beiden tegen de 80, hebben ons enorm in de watten gelegd. Overheerlijk en overdadig eten en af en toe iets te veel aandacht. Bij vertrek werden we uitgezwaaid door de twee Vlaamse tortelduifjes met hun Chihuahua in de armen van Marie-Therèse. Hartelijkheid in het kwadraat.
In Langres vonden we bij toeval een expositie van schilderijen gemaakt door vrouwelijke schilders, uitsluitend van naakt. Er zat bijzonder mooi werk bij.
De expositieruimte was een voormalig bankgebouw, een zeer mooi pand. De twee eigenaren waren 2 Nederlandse mannen die ook de hele collectie in bezit hadden. Eén van hen heeft een uitgebreide Wiki-pagina: Carlos Michons
In een pizzeria kreeg ik een pizza van Amerikaans formaat, die te veel was voor mijn beperkte omvang.
Na 2 dagen in de chambre d’hôte reisden we af naar onze tweede bestemming, een huis in de Ardêche. Na een paar uur op de tolweg sloegen we af bij Valence. Daar begon een tamelijk exceptionele reis. Haarspeldbochten die zo scherp en steil waren dat ik soms dacht dat onze auto het niet zou trekken. Een onverhard stuk van 500 meter met kuilen en kraters zo groot en diep dat ik bang was om vast te lopen.
Maar uiteindelijk arriveerden we bij het huis op een unieke plek boven op een berg waar je alleen het geluid van vogels hoort.
Bij het huis met meerdere slaapkamers en badkamers zit ook een natuurzwembad met kraakhelder lauw water. Het helofytenfilter van het zwembad is het domein van kikkers die soms het geluid van de vogels overstemmen. Hier blijven we nog een week.
We hebben een nieuwe premier. Wat mij betreft toch wel een bijzondere keus. Hij moet een nieuwe bestuurscultuur gaan introduceren. Dat is wat Pieter Omtzicht graag wil. Maar Dick Schoof is al zijn hele leven ambtenaar, meestal niet de meest vooruitstrevende en vernieuwende types. En qua transparantie is hij ook niet zo voordehandliggend als ex-baas van de geheime dienst.
Ik hoop dat hij met die achtergrond zijn ministers en partijleiders af en toe de les zal lezen als ze nepnieuws de wereld in slingeren. Zoals Caroline van der Plas laatst met haar bewering dat kinderen in de laagste klassen van de basisscholen al leren hoe ze bepaalde seksuele handelingen moeten uitvoeren.
De naam Dick Schoof leidt tot leuke woordgrappen. Hij zal waarschijnlijk niet zo snel een selfie maken want een selfie is bij hem een Dickpic. We gaan zien hoe hij de slangenkuil van 4 partijen bij elkaar gaat houden. We hebben eindelijk een beetje stabiliteit nodig in dit land. En volgens mij is stabiliteit wel iets dat bij Dick Schoof hoort met zijn achtergrond.
Ik heb dit stukje halverwege de week geschreven. Toen ik zondag voor publicatie het videofragment nog eens bekeek, vond ik dat ik er nog iets aan moest toevoegen. Ik vind mevrouw van der Plas namelijk erg bekrompen en stompzinnig. Weerzinwekkend zelfs. Ik zal vast enkele lezers pijn doen met mijn mening, maar dat is dan jammer. Je mag hier natuurlijk een reactie op geven.
Donald Trump
Donald Trump heeft topbestuurders uit de olie-industrie gevraagd om een miljard dollar aan campagnedonaties. Hij beloofde na zijn aantreden milieuregels te schrappen die zijn ingesteld onder de huidige president Joe Biden. Tijdens de bijeenkomst op het landgoed van Trump, Mar-a-Lago klaagde een topfiguur uit het bedrijfsleven over hem onwelgevallige milieuregels.
Trump zou zijn gasten vervolgens hebben voorgehouden dat het een koopje is als ze een miljard op tafel leggen om te zorgen dat hij weer wordt gekozen tot president.
Ik denk dat Dick Schoof niet gevoelig zal zijn voor dergelijke Trumpiaanse acties.
