Ramp

Er is een ramp gebeurd. Het is vandaag 16 juni. Het is Vaderdag, dat zou een leuke dag moeten zijn. Maar het is ook mijn verjaardag. Ook dat is meestal een feestelijke dag. Niet deze keer. Ik ben vandaag namelijk 70 jaar geworden. 69 was nog dragelijk, maar 70 klinkt afschuwelijk. Ik weet het, het glas is half vol, ik heb het al 70 jaar volgehouden. Maar toch, de meeste mannen worden niet ouder dan 85. Mijn eigen vader, mijn schoonvader en nog veel meer mannen, ze zijn allemaal niet ouder dan 85 geworden. Als je het zo beschouwd is het glas half leeg, eigenlijk driekwart leeg. Nog 15 jaar te gaan.

Nu weer iets leuks. De week in het huis op de berg was fantastisch. Het uitzicht en de rust waren heerlijk. ’s Morgens uit bed op het terras in de ochtendzon luisteren naar twee zwartkoppen die een wedstrijd zingen hielden. Een nachtegaal bleef eindeloos doorgaan met zijn ochtendlied. Daarnaast nog een heleboel vogels waarvan ik de geluiden niet kon herkennen omdat ze allemaal door elkaar zongen. En overal enorm veel bloemen. Op het terras renden de hagedisjes onder je stoel door. In een gleuf van het terras woonde een echtpaar grote smaragdhagedissen. Prachtige dieren, leuk om te observeren.

We brachten een bezoekje aan Dieulefit, een keramiekstadje en bezochten er een keramiekmuseum. Op de balie stond vermeld dat gepensioneerden korting krijgen. De dame achter de balie gaf ons direct die korting. Marleen zei: “moeten we ons dan niet legitimeren”? Dat was niet nodig want ze zag zo wel dat we 65+ waren. Dat was dan weer een deuk in ons zelfvertrouwen. Iets dergelijks deed zich later die week nogmaals voor. We gingen fietsen huren voor een mooie tocht langs de rivier de Eyerieux over een oude spoorlijn (la Dolce Via). We hoefden geen borg te betalen want oudere mensen lopen niet in zeven sloten tegelijk (of iets dergelijks). We hebben 50 km gefietst en de route was prachtig.

Voor de liefhebbers volgen hier nog een filmpje van het huis op de berg en van het laatste stukje de “weg” náár het huis op de berg.

Inmiddels zijn we in een chambre d’hôte in de Cevennes aangekomen na een fantastische rit van 6 uur langs diepe ravijnen, haarspeldbochten, gigantische rotsblokken boven ons, smalle weggetjes en opdringerige Fransen die vonden dat we niet snel genoeg reden. En we rijden steeds met het mooie weer mee.