Maand: juli 2026

Vorige week ging het vooral over het ontspullen. Daar zijn we nog lang niet mee klaar. Tegelijkertijd vinden er nog andere processen plaats, onder andere bezichtigingen. Er zijn twee soorten bezichtiging, namelijk de bezichtiging van een mogelijk nieuw huis en de bezichtiging van ons eigen huis.

We hebben inmiddels al meerdere huizen bezocht. Onze aankoopmakelaar is daarbij aanwezig. Maar er is natuurlijk ook een verkoopmakelaar bij.

Na al die bezoekjes komen we tot de conclusie dat veel van die verkoopmakelaars niet erg hun best doen om het pand van hun klant te verkopen. Soms staan ze gezellig met elkaar te keuvelen over de kinderen terwijl Marleen en ik de woning inspecteren/beoordelen. Die klant betaalt zijn verkoopmakelaar echter wel om zijn huis positief onder de aandacht te brengen. Het valt ook op dat ze elkaar goed kennen wat bij ons het vermoeden doet rijzen dat ze elkaar mogelijk wel eens wat informatie toespelen.

Vrijdag waren we in een huis dat werkelijk perfect was. Echt een mooi huis met alles erop en eraan, in zeer goede conditie, ook qua isolatie, HR++ glas, de vraagprijs enz. Maar helaas te groot (2 verdiepingen) en op de verkeerde plek. Verder zoeken dan maar.

We hebben zelf 4 bezichtigingen van ons eigen huis gehad, begeleid door onze eigen verkoopmakelaar (een positieve uitzondering!). Voor iedere bezichtiging moet het hele huis in een soort onbewoonde situatie gebracht worden. Voordat het huis online zou komen werden we geconfronteerd met een styliste. Deze dame ging ons aan de hand van door haar gemaakte foto’s uitleggen wat er allemaal moest verdwijnen en veranderen. Alles wat maar enigszins persoonlijk was moest het huis uit, of in ieder geval uit het zicht. Verder moesten de meubels anders gerangschikt worden zodat er geen zichtlijnen verstoord werden.

Op het aanrecht mocht alleen onze rode broodrooster blijven staan. Omdat we geen idee hadden waar we al die spullen moesten laten, hebben we twee opslagboxen bij All Safe gehuurd.

Blijft over een soort onleefbaar huis waar we tussen de bezichtigingen door toch in moesten leven. En als er dan een bezichtiging komt, dan moet het hele huis weer zorgvuldig schoon gemaakt worden. Je schrikt je te pletter als je plotseling een vogelpoepje op een van de ramen ontdekt. Snel de ramen zemen!!! Nog een laatste controle en dan zelf wegwezen. Bezichtigingen zijn geen pretje, gelukkig zijn we er nu vanaf.

Volgende week het biedingsproces.

“En, ben je al verhuisd”? wordt me regelmatig gevraagd als ik een bekende tegenkom. Het antwoord is nee, want een huis kopen, een huis verkopen en een verhuizing voorbereiden kosten heel veel tijd. In de komende weken zal ik enkele aspecten beschrijven die wij ernstig onderschat hebben.

Het proces van kopen en verkopen loopt. Maar we zijn alvast begonnen met het voorbereiden van de verhuizing. Marleen en ik moeten ons de vraag stellen: “Wat wil ik meenemen en wat wil of moet ik achterlaten”? Het antwoord op die vraag wordt onder andere bepaald door het huis dat we gaan kopen. Aangezien dat nog niet duidelijk is, moeten we dat een beetje inschatten. We moeten ervoor zorgen dat we niet meer meenemen dan we kwijt kunnen om te voorkomen dat we in een nieuw huis beginnen met chaos. Er is nog een reden om zoveel mogelijk ballast weg te doen. Ooit zullen de kinderen opgezadeld worden met jouw rommel.

We hebben 30 jaar in dit huis gewoond. Gedurende die periode hebben we ons grote huis en tuin precies naar onze zin gemaakt. Nu moeten we de keus maken, meenemen of wegdoen? Wat zal ik straks echt nog nodig hebben? Dat is een moeilijk proces, zowel praktisch als emotioneel. Maar het heeft ook een positief effect: het geeft ruimte. Zowel fysiek als in je hoofd.

We zijn heel systematisch begonnen. Ík ben begonnen in de fietsenstalling waar ook al het gereedschap en ander materiaal hangt en staat. Marleen is begonnen met haar atelier. Van links naar rechts en van boven naar beneden laat ik alles door mijn handen gaan. Wat niet meegaat komt in een doos voor de Kringloper of in een doos voor de milieustraat. Ik ben nu 1 dag bezig geweest en ik heb ca. 30% afgewerkt. Hierna komt de schuur met alle tuingereedschap, bloempotten, zakken aarde en mest en allerlei spullen die we ooit gebruikt hebben. Ik weet zeker dat de volgende tuin veel kleiner wordt. Waarschijnlijk geen gazon meer maar alleen planten en struiken. Dus een verticuteermachine en een kunstmestverspreider zijn niet meer nodig. Ook staat er nog een motormaaier die ik gebruikte voordat ik een robotmaaier had. Uit de schuur zal zeker meer dan de helft een andere bestemming krijgen. Ik denk zelfs 80%.

In het huis staan diverse meubels en in het atelier van Marleen enkele werktafels  die niet mee kunnen. We kunnen een deel laten ophalen als grof vuil. Dat kan maximaal 2m3 per keer voor €40. Maar hoeveel m3 is een werktafel op 4 poten? Of een 3 zitsbank? Misschien is het beter om een container voor de deur te laten zetten? Dat zijn vragen waar we nog een antwoord op moeten vinden. We realiseren ons inmiddels dat je met dit ontspullen op tijd moet beginnen.

De verhuizing zelf moet ook voorbereid worden. We gaan dat in ieder geval niet zelf doen.

We hebben al een eerste gesprek met een verhuizer gehad. Hij heeft een inventarisatie gemaakt en kwam tot de conclusie dat 2 verhuiswagens nodig zijn!!! We zullen dus nog veel selectiever moeten worden want 51m3 is echt te veel.

Extinction rebellion krijgt hulp

Als ze de snelweg bij Den Haag weer gaan blokkeren is er een nieuwe hulp beschikbaar. Hij heet Neal the Seal. Hij weegt 750kg en heeft als hobby wegen blokkeren en verkeersborden vernielen. Voorlopig woont hij nog in Tasmanië maar op verzoek komt hij gewoon even helpen.

Als je tegenwoordig een muziekclip bekijkt dan zie je vooral heel veel snelle beelden achter elkaar. Je ogen en hersens moeten flink werken om het allemaal bij te kunnen houden. Je hersens proberen van al die flitsende fragmenten een compleet beeld te maken maar eigenlijk zie je niets echt goed. Laatst stuitte ik tijdens een YouTube uurtje op een heel oude clip, live gezongen door het duo Nancy Sinatra en Lee Hazelwood. Lezers van een zekere leeftijd zullen zich dit duo herinneren van These boots are made for walking. Maar het nummer waar ik het nu over heb is Summerwine. Als ik even tot rust wil komen, kijk ik naar deze clip. Van Nancy Sinatra met haar betoverende kapsel wordt ik helemaal Zen.

Zeker is deze tijd van huizengekte waar wij nu middenin zitten, kunnen mijn hersens af en toe wel een beetje rust gebruiken.

Ierland

Ik kom nog even terug op onze vakantie in Ierland. In Ierland wordt overwegend Engels gesproken. Maar de oorspronkelijke Ierse taal is Gaelic (is Iers). In Ierland worden alle kinderen tweetalig opgevoed en is Iers verplicht op school. In sommige county’s (provincies) is het Iers ook echt de voertaal, vooral in de provincie Connemara. Het is een volstrekt onverstaanbare taal die af en toe wat weg heeft van de taal in The lord of the Rings. In de volgende video spreekt de President van Ierland het volk toe in het Iers

Als geschreven tekst ziet het er ook tamelijk onherkenbaar uit. De volgende zin heb ik zelf met Google translate vertaald:

Haigh. Is mise Louis Krook. Táim ag scríobh blaganna gach Domhnach le 8 mbliana anuas. An tseachtain seo táim ag scríobh an phíosa téacs seo i nGaeilge. Tá fuaimniú na Gaeilge sách cosúil leis an teanga a úsáideadh i dTiarna na bhFáinní freisin.

Op alle verkeersborden worden de teksten zowel in het Engels als in het Iers geschreven. Daardoor staat er op die verkeersborden 2x zo veel tekst. Doordat je alle aandacht nodig hebt voor de weg en het links rijden blijft er niet veel tijd over om de juiste informatie van die borden te halen.

Nog iets dat ons opviel was het enorme aantal kappers in Ierland. Aan de klanten / slachtoffers te zien beheersen die kappers net als veel kappers in Nederland (Barbers noemen ze zich tegenwoordig) slechts 1 model, namelijk model tondeuse.

Zo’n coupe is niet weggelegd voor mij. Ik moet vooral zuinig zijn op wat er nog is.