Maand: januari 2020

biefstuk van de ree

Zoals sommigen wellicht weten, hebben we al vele jaren een clubje mensen waarmee we periodiek zwerfafval in de bermen opruimen. De weg van Wouwse Plantage naar Huijbergen gaat door het bos en daar worden helaas regelmatig reeën aangereden.Vorige week zaterdag was weer zo’n opruimdag en ik liep door de greppel naast die weg. En daar lag weer een ree. Zo te zien nog niet lang dood.

Met haar kop onder het lichaam (het was een geit). Ik heb een kennis die wel raad weet met zo’n situatie en een paar dagen later werd er een heerlijke reeënbiefstuk aan huis afgeleverd. Bijzonder mals. Toch vind ik het iedere keer weer heel vervelend om met zo’n dode ree geconfronteerd te worden. Zo’n aanrijding is niet altijd te voorkomen, maar iets minder hard rijden en beter vooruit kijken maakt het risico echt veel kleiner.

Vakantie

Deze week zoals aangekondigd ski-vakantie. Hat zag er allemaal een beetje spannend uit. Drie weken geleden werd moeder 1 ziek zonder dat de dokter een duidelijke diagnose kon geven en afgelopen week kwam moeder 2 in 3 dagen twee keer lelijk ten val. De eerste val bleef zonder schade, maar bij de tweede val liep ze een flinke hoofdwond en een dik blauw oog op. Ik zal er geen foto van bijvoegen want het zag er niet lekker uit. Gelukkig gaat het inmiddels met moeder 1 weer beter en de verwondingen van moeder 2 worden goed in de gaten gehouden.

We zijn dus volgens planning vrijdagochtend met z’n vijven vertrokken en hebben vandaag heerlijk geskied. Meer blog is er niet deze week.

Nog wel enkele sfeerfoto’s

Selfie met Harry

2020 het jaar van de hoop

Er is nog hoop voor Harvey Weinstein. Als hij met deze tijgerin als advocaat zijn zaak weet te winnen, kan hij direct dat lullige looprekje aan de kant gooien en weer normaal gaan lopen.

Er is nog hoop voor Jaap Uijlenbroek, weggestuurde baas van de belastingdienst. Hij krijgt (natuurlijk?!?) hoogst waarschijnlijk een toppositie bij de gemeente Den Haag.

Er is nog hoop voor al die beroepsgroepen die vinden dat ze te weinig verdienen. Hoop in het bijzonder voor de politie-inkomens. Zij gaan leren inbreken zodat ze wat extra’s kunnen bijklussen.

Er is nog hoop voor het lerarentekort met veel zij-instromers. Maar is er hoop voor diezelfde arme zij-instromers?

Is er nog hoop voor hem? in Brazilië waar de regenwouden in sneltreinvaart gekapt en platgebrand worden.

Er is nog hoop voor de natuur in Australië (zij het weinig), de eerste planten komen al weer boven de verschroeide grond.

Er is nog hoop dat we ooit afkomen van deze hoop als alle baasjes een zakje gebruiken

Er is nog hoop voor de wereld, ondanks Trump

Er is nog hoop voor ons op een leuke wintersportvakantie. Onze kinderen zijn net iets groter en zullen waarschijnlijk niet uit de lift vallen.

Naar aanleiding van vorige week heb ik nog een opmerking: De markante schaapherder was Wim van de Donk, de commissaris van de koning in Brabant;

Twee weken lang heb ik alleen maar over zure onderwerpen geschreven. Nu weer eens iets leuks, vakantie.

Zaterdagochtend, een prachtige zonsopkomst.

Dat stimuleert het vakantiegevoel. Maar wat is nou een leuke vakantiebestemming? Een derde wereldland misschien. Om eens te ervaren hoe geweldig we het hier in Nederland hebben. Bijvoorbeeld de VS. Daar kunnen gezinnen met leuke banen niet eens een laptop betalen en naar de tandarts kan alleen gratis ergens op een groot braakliggend terrein met 20 stoelen naast elkaar. Gezondheidszorg is daar alleen voor rijken. Niet leuk dus. (Hopelijk worden mijn Amerikaanse lezers niet boos op me).

Een leuk romantisch bergdorpje dan. Gezellig dringen tussen de andere toeristen. Zo druk hoeft het voor mij niet.

Een weekje met een bekende schaapherder mee over heidevelden wandelen. Wie kent deze markante herder???

Of misschien gewoon uit eten gaan. En dan bediend worden door een robot. In Renesse kan het

Naar Finland emigreren. Daar wordt het leven één grote vakantie met de nieuwe regering (die overigens alleen uit vrouwen bestaat):

Maar het is daar meestal koud en de taal is nogal lastig.

Na het vergelijken van al deze opties, hebben we gekozen om te gaan skiën. Met de kinderen en aanhang in Oostenrijk. Nu heb ik wel veel langere ski-ervaring dan mijn zoon en schoonzoon, maar ik vrees dat de leeftijd een rol zal gaan spelen. “Wij wachten beneden wel even hoor”. Ik hoor ze het in mijn gedachten al zeggen. Ik zal af en toe tijdens een lange afdaling echt even moeten stoppen om uit te puffen. Klinkt vreselijk, maar het is zo. Zal ik kiezen voor alleen korte makkelijke afdalingen om dat probleem te voorkomen? Of toch maar de uitdaging aangaan? Ik denk het wel. En ’s avonds met z’n allen zingen:

Jules

Ik kan natuurlijk niet helemaal voorbij gaan aan het nieuws. Naast al de prettige vakantiemijmeringen, was er ook een verlies waar ik even bij moet stilstaan: Jules Deelder.

hoe zijn we het nieuwe jaar ingegaan?

als persoon, als Wouwse Plantage, als Nederland, als wereld?

Voor mij persoonlijk is het nieuwe jaar rustig begonnen. Beetje tv gekeken, fles Prosecco geopend en naar bed toen het knalgeweld voorbij was;

Wouwse Plantage is het nieuwe jaar begonnen met meer vuurwerk dan voorheen. Geen brandweerlieden en politiemensen die aangevallen werden met vuurwerk, maar wel veel enorme dreunen. Poes Herman hebben we binnen weten te houden. Die heeft zich verstopt op een plek waar we haar niet konden vinden. Pas de volgende ochtend kwam ze weer tevoorschijn. Poes Ivo was ‘smiddags al verdwenen, waarschijnlijk de akkers in gevlucht. Hij is 2 dagen weggebleven. De volgende ochtend was de meeste vuurwerkrommel netjes opgeruimd;

In Nederland is het nieuwe jaar helaas begonnen zoals voorgaande jaren. Politie en hulpverleners noemden het net oorlog. Ik heb een  muziekje in mijn collectie dat gespeeld werd ter ere van nieuwjaar en harde knallen. Het heet machine gun en is slechts geschikt voor luisteraars met een geoefend oor. U bent gewaarschuwd. (De geluidskwaliteit is slecht omdat ik het bestand erg heb moeten comprimeren).

Buitenlandse mensen die dit voor het eerst meemaakten, snapten niet waarin ze terecht waren gekomen:

Tijdens mijn wekelijkse praatochtend in de minibieb op zaterdagochtend, vroegen wij ons af waarom de brandweermannen die belaagd worden met gevaarlijk vuurwerk, niet gewoon hun brandweerslangen richten op hun aanvallers. Van zo’n straal blijft je niet overeind en het vuurwerk is meteen voorgoed gedoofd. Kennelijk is deze adequate methode helaas niet toegestaan.

Na zo’n oorlogstafereel rest dit in veel steden:

En natuurlijk ruimt iedereen zijn eigen rommel op.

Als positief punt verwacht ik begin 2020 een toppunt van echt Hollands polderen: Greta samen met de boeren op de trekker voor een goed stikstof en CO2 beleid:

Nederland is het nieuwe jaar begonnen met het sneuvelen van enkele records:

• 1300 gewonden tijdens oudejaarsnacht;
• Pikant is dat 80% daarvan door legaal vuurwerk werd veroorzaakt;
• 8 personen zijn aan één of twee ogen blind geworden en 4 ogen moesten geheel verwijderd worden;
• 20% van het letsel werd veroorzaakt door illegaal vuurwerk en zorgde voor amputatie en open breuken;
• Het oude record van 50% van de Nederlanders dat een algeheel vuurwerkverbod wil, is ook gesneuveld: het is nu 61%;

De wereld begon 2020 met een gebeurtenis die door velen bejubeld wordt, maar bij minstens zo velen agressie oproept. Want behalve ons Nederlandse “gewondenrecord” dat sneuvelde, sneuvelde er ook een Iraanse generaal. Geen lekkere jongen getuige deze citaten:

Maar deze actie zal waarschijnlijk helaas vuurwerk van een hele andere orde teweeg brengen.

Overigens is het wel ontzettend knap dat een persoon in de VS achter zijn  “Playstation” een drone met chirurgische precisie op de auto van deze man in Libanon terecht kan laten komen. Behalve knap, ook wel een beetje beangstigend.