Maand: oktober 2019

De Boeren

Ik heb de afgelopen weken diverse keren geschreven over de “stikstof” problematiek. Over de spraakverwarring over stikstof, over ontkenning van feiten etc. Dat ga ik niet herhalen. Afgelopen zondag was dit het onderwerp bij Lubach. Hij heeft heel systematisch dit probleemonderwerp behandeld, met ook de nodige humor. Het duurt 22 minuten en is zeer de moeite waard.

De tank (2)

Ik heb er nu drie weken opzitten en het is net of ik weer aan het werk ben. Iedere ochtend de wekker, relatief snel door het ochtendritueel en minder tijd om andere dingen te doen.

In de eerste week hadden we een bijzondere gast in de tank. Een jongen van misschien 20 die nog op school zat, had tijdens een stage in een werkplaats een vinger bijna afgesneden. Na de chirurg kwam hij bij ons terecht. In de tank zou het hechtingsproces om de vinger weer vast te maken aan de hand, sneller verlopen. Hij is een week lang 2x per dag de tank in geweest. Ik hoop dat het goed met hem gaat.

Vorige week een soortgelijk geval. Een Roemeense jongen van begin twintig die met zijn hand in een machine was geraakt. Hij sprak redelijk Engels zodat we hem een beetje konden helpen met de tankrituelen. In een vreemd land met een ernstig geblesseerde hand in zo’n duikboot. Hij zal niet erg op zijn gemak geweest zijn, maar we hebben hem zo veel mogelijk bijgestaan.

De groep is inmiddels flink in samenstelling gewijzigd. Mijn prettige manlijke taxigezelschap had vorige week zijn 8 weken er op zitten, een andere man is uit een boom gevallen tijdens het snoeien en heeft een rib gebroken en nu is er weer iemand klaar.  “Gelukkig” zijn er ook weer 2 nieuwe tankgangers bijgekomen.

Nog 5 weken te gaan.

Motivatie

Dat Laura van Geest overstapt naar de AFM is niet zo bijzonder. Maar dat Merel van Vroonhoven haar baan als hoofd van de AFM opgeeft en leraar in het basisonderwijs wordt, is zeer opmerkelijk. Zij moet wel heel erg gemotiveerd zijn om te helpen bij het lerarentekort.

Democratisch gehalte

Het democratisch gehalte van onze politieke partijen is aan het dalen. Hadden we al de Partij Voor De vrijheid en Forum Voor Democratie, nu blijkt ook de Partij Voor De Dieren niet erg democratisch te zijn. De kersverse door de leden gekozen voorzitter wordt na enkele weken door de rest van het partijbestuur geroyeerd. Alleen omdat ze het niet eens zijn met zijn idee dat de partij ook iets verder dan alleen naar dieren zou moeten kijken. Na mijn bericht enige weken geleden in  moeders (2)  lijkt dit niet meer zo verbazingwekkend.

Brexit

Over de Brexit kan zo langzamerhand een boek geschreven en een film gemaakt worden. Ondanks dat het proces tamelijk chaotisch verloopt, de Engelse samenleving verdeelt in twee kampen en het Engelse Pond zakt, levert het steeds weer vermakelijke televisie op. Eén van de leukste discussies was die tussen de heren Barry Sheerman en Geoffrey Cox. In het volgende korte filmpje begint Barry met een rustig betoog:

en als Barry uitgeraasd is, kan je nog genieten van Jacob Rees-Mog als komiek in het Engelse lagerhuis

terwijl Boris zich onopvallend in de schoolbanken aan het voorbereiden is op nieuwe verkiezingen

Herdenking

Vrijdag was het 75 jaar geleden dat Wouwse Plantage bevrijd werd. Gedurende de dag waren er voor de kinderen tal van activiteiten die te maken hadden met het herdenken van alle slachtoffers die hier gevallen zijn. ’s Avonds werd een monument onthuld door onze kersverse burgemeester.

Met kransleggingen door de Burgemeester, de inwoners van Wouwse Plantage en door de kinderen van Wouwse Plantage.

Daarna was er door een militair historicus een uiteenzetting van alle gevechtshandelingen in en rond Wouwse Plantage. Ik wist wel van de slag om de Schelde, maar van de slag bij Wouwse Plantage had ik nog nooit gehoord.

1600 Canadese soldaten met 80 tanks en 120 kanonnen hebben hier 4 dagen hevige strijd geleverd met de Duitse bezetters. Er werden zelfs vlammenwerpers ingezet. Tijdens die 4 dagen zijn 75 Canadese en even zo veel Duitse soldaten gesneuveld. Wonderbaarlijk is het dat er slechts 3 inwoners van Wouwse Plantage om het leven zijn gekomen. Van de tienduizenden granaten die afgeschoten zijn, moeten er nog heel veel in de bodem liggen te wachten om ooit opgeruimd te worden.

Paddotocht

Zondag hebben we (we = de natuurwandelgroep De Wouw) onze jaarlijkse paddenstoelentocht gemaakt. Onder leiding van onze fantastische paddenstoelendeskundige Truus hebben we op loopafstand van Wouwse Plantage in 3 uur tijd 86 verschillende soorten paddenstoelen gevonden. Daarbij waren ook enkele zeer zeldzame zoals de Spechtinktzwam en de Grote trechterzwam

De liefhebbers van paddenstoelen kunnen alle soorten die we gevonden hebben hier alle paddenstoelen bekijken (foto’s met slechts mijn smartphone gemaakt).

De Tank

Ik heb diverse reacties ontvangen over mijn verhaal over de tank. Dank daarvoor! Het is een serieuze zaak, maar desondanks is de uitvoering redelijk kolderiek. Daarom zal ik er wat meer over vertellen. Eerst maar eens een foto van de tank aan de buitenkant:

Het begint iedere dag met de taxi. We rijden er met z’n drieën in een taxi naar toe. Een aardige kerel en een vrouw en ik. De vrouw is een nogal triest type. Ze heeft een treurige blik en een zeurderige manier van praten. In de taxi vertelt ze steeds aan de taxichauffeur over al haar medische problemen of over die van een vriendin. Als we uitstappen bij het ziekenhuis en ze loopt voor me, dan moet ik steeds kijken naar haar benen. Ze draagt meestal een strakke spijkerbroek waarin haar nogal kromme o-benen erg opvallen. Daar kan ze natuurlijk niets aan doen en dat is ook niet de reden dat ze dagelijks de tank in gaat. Het is gewoon niet mijn type. Volgens mij is dat wederzijds, onze conversatie is zeer beperkt. Maar goed, het is ook niet zo erg, want ik moet nog maar 34 keer de taxi met haar delen. De aardige kerel is binnenkort klaar. Dan ga ik een koptelefoon opzetten en muziek luisteren.

De tank aan de binnenkant:

Als we op de betreffende afdeling komen, ga ik me eerst omkleden in het charmante ziekenhuispakje. Dan wachten we geduldig tot iedereen er is. Dat wordt geverifieerd door een verpleegster met een klapper waarop we afgeturfd worden. Ieder vindt zijn plekje in de tank door het zuurstofmasker met zijn/haar naam er op te vinden. Omdat alle maskers en slangen na ons verwijderd worden en vervangen door de maskers van de volgende groep, hebben we geen vaste plaatsen.

Ik in de tank even speciaal voor de foto:

Voordat de deur dicht gaat en druk opgevoerd gaat worden, moeten er nog enkele rituelen uitgevoerd worden. Eerst wordt er een doos met zuurtjes doorgegeven. De zuurtjes moeten je helpen bij het “klaren” van de oren. Vervolgens gaat er een doos tissues rond. Door de drukverhoging wordt het namelijk ook veel warmer in de tank (samengeperste lucht wordt warm – is een natuurkundig gegeven). Sommige mensen hebben last van de warmte en gaan transpireren, ik heb er helemaal geen last van, lekker juist. Na de tissues volgen bekertjes water. Iedereen neemt een bekertje om de dorst te lessen. Sommigen twee en één heer neemt er drie omdat tijdens de bestralingen zijn speekselklieren vernietigd zijn.  Aangezien er geen tafeltjes in de tank zijn, moeten de bekertjes op de grond gezet worden. En zoals te verwachten wordt er regelmatig een bekertje omgestoten, zeker als je er drie aan je voeten hebt staan. Dat moet dan direct opgenomen worden omdat onder de vloer allerlei elektrische apparatuur zit. En dus circuleert er ook een handdoek.

Ca. 15 minuten lang zit iedereen, twee rijen van zes, driftig zuurtjes te verorberen en flauwe grappen te vertellen tot de druk de gewenste waarde heeft bereikt. Dan mogen de maskers op, komen de boeken te voorschijn en kan je een koptelefoon opzetten om naar muziek te luisteren (er zit een aansluiting boven je hoofd voor de koptelefoon). De muziek is soms redelijk, maar vaak variërend van Duitse schlagers tot André Rieu. Niet mijn smaak zoals bij veel mensen bekend. Steeds 20 minuten masker op en 5 minuten pauze tot we 2 uren verder zijn.

Als de druk weer tot normale waarde gedaald is, verlaten we de tank. Er zijn te weinig kleedhokjes waardoor sommigen zich op het toilet gaan verkleden. Omdat ik geen zin had om te wachten tot er een hokje vrij kwam, heb ik me de eerste 2 dagen buiten de hokjes verkleed. Maar dat mocht niet en dus sta ik nu geduldig voor de hokjes te wachten tot dat er een hokje vrij komt.

Dan is het weer wachten tot de taxi zo rond 12 uur ons komt ophalen en ik met een rammelende maag naar huis gebracht wordt. Volgende week zal ik iets vertellen over bijzonder gasten in de tank.

Galgenhumor

Een man in Ierland overleed en heeft de ceremonie samen met zijn zoon zorgvuldig voorbereid (geluid aan!).

https://www.youtube.com/watch?v=zNWoc7-6bVw

Nieuwsgierig beestje

Rode kruisen

Pas nog op tv geweest: Rijden door een rood kruis boven de weg wordt extra hard gestraft. Boeren hebben inmiddels wel heel veel privileges in Nederland. Of positieve discriminatie, het is maar net hoe je het noemt. Zelf denken de boeren daar volgens mij anders over.

Ik hoor om me heen de opmerking waar komt dat stikstofprobleem ineens vandaan? Nooit van gehoord! Echter, het stikstofprobleem is al vele jaren oud en komt iedere keer weer terug. Het CDA en de VVD hebben het probleem echter altijd weten weg te stoppen, onder druk van boerenprotesten en LTO-lobbyisten. Voor de geïnteresseerde liefhebber heb ik een uitgebreid artikel over de historie van het stikstofprobleem als PDF bijgevoegd.

artikel stikstofhistorie

Slaaprobot

Enige tijd geleden heb ik uitgebreid geschreven over de diverse robots voor hulp in het huishouden (robots)

Ik heb inmiddels nog een robot ontdekt, namelijk de slaaprobot die je helpt bij een prettige nachtrust. (het duurt ca. 30 seconden voordat het filmpje echt loopt)

Ik gebruik liever Marleen als slaaprobot.

Zuurstof

Deze keer eens niet over stikstof en CO2, maar over zuurstof. Niet over klimaat, niet over milieu, maar over gezondheid. Zoals sommigen van jullie weten, heb ik 3,5 jaar  geleden 36 bestralingen moeten ondergaan. Het is de bedoeling dat je daarmee vervelende cellen ten gronde richt. Maar helaas worden ook onschuldige weefsels beschadigd. In oorlogstijd heet dat geloof ik collateral damage, oftewel bijkomende schade.

Nu is er een therapie die in het buitenland al lang wordt toegepast, maar in Nederland relatief nieuw is: hyperbare zuurstof therapie. Daarvoor moet ik met maximaal 12 mensen in een soort duikboot gaan zitten met zo’n charmant ziekenhuispakje aan. De deur gaat dicht en de tank (we noemen het de tank) wordt langzaam op druk gebracht, te vergelijken met 14 meter onder water. Het gaat langzaam omdat je voortdurend je oren moet “klaren”, net als in een vliegtuig. Als de boel op druk is, zet iedereen een zuurstofmasker op en adem je 100% zuurstof in, steeds 20 minuten met 5 minuten pauze om even dat masker af te zetten. En zo zitten we dan 2 uur in de tank met zuurstofmasker op een boekje te lezen. Dan wordt langzaam de druk weer tot normaal terug gebracht en mogen we weer naar huis.

Het idee is dat door de hogere druk en de zuivere zuurstof er meer zuurstof opgenomen wordt en verder in de haarvaten van het bloedvatenstelsel kan doordringen en daarmee aangetaste slapende cellen weer tot leven gewekt worden. Beschadigingen aan weefsels moeten daardoor verminderd of teniet gedaan worden.

Het wordt afgeraden om zelf te rijden en dus wordt ik iedere dag om 08.00 uur met een taxi naar het ziekenhuis in Goes gereden en rond het middaguur weer teruggebracht. En dat 2 maanden lang, dus 40 keer. Het is vreselijk saai, maar het is het proberen waard.

Moeders (4)

Er komt nu echt schot in de zaak. De plek in het zorgcentrum is geregeld. Vandaag hebben we gordijnen besteld en een bed gekocht. Jammer van de levertijd van het bed, een verhuisdatum kunnen we dus nog niet vaststellen. Er moeten nog wel veel administratieve zaken geregeld worden zoals nieuwe huisarts, verzekeringen, adreswijzigingen etc. Ook vervelend is dat ik nu net twee maanden slechts halve dagen ter beschikking heb.

Vergeten

Ik realiseerde me deze week dat ik helemaal vergeten ben om iets te schrijven over het weekend van 27, 28 en 29 september. Ons jaarlijkse september feestweekend. Heel kort nog een samenvatting.

Op vrijdagavond een feestavond voor alle vrijwilligers in ons dorp, het zijn er ongeveer 150. Op zaterdag voor het zesde jaar de Highland Games waarbij teams uit ons dorp, volwassenen en kinderen, tegen elkaar strijden onder leiding van een professioneel Highland Games team. Daarna een dorpsbuffet voor 120 personen. En op zondag voor het derde (of vierde?) jaar een moutainbiketocht door het bos voor dames in het roze. Door het zeer matige weer waren er dit jaar slechts 70 deelneemsters. Na afloop was er een high tea in het roze.

Enkele foto’s en heel korte filmfragmenten:

Kinderen kregen natuurlijk op kinderen afgestemde gewichten

Het had veel geregend. Bij touwtrekken wordt je dan vies

Enkele dames in het roze zijn klaar met hun tocht en worden binnengehaald door de spreekstalmeester

Het moet er natuurlijk roze, maar ook cool uitzien

De high tea staat klaar

In plaats van rotsblokken, moeten de kinderen zware ballen tillen

Hier is samenwerking vereist

Techniek en kracht

Snelheid en doorzettingsvermogen

Fanatiek. Dit team won de 2019 editie

Samenwerking

Uithoudingsvermogen

Touwtrekken blijft leuk om naar te kijken. In dit geval een ongelijke strijd

De krachten beter verdeeld

Rotsbloktillen met een fles bier erbij (studententeam)

Ook de kinderen vinden het touwtrekken geweldig

e-sigaret

Ik snap dat longartsen de e-sigaret willen verbieden. Maar dat lijkt toch inconsequent ten opzichte van de “gewone” sigaret die volgens mij veel slechter voor de gezondheid is. Het is een beetje alsof je met oud-en-nieuw sterretjes gaat verbieden en rotjes en strijkers niet. Waarschijnlijk heb ik iets niet goed begrepen.

4 oktober dierendag

Dierendag is voor ons een belangrijke dag want dan is mijn zoon jarig. Zo rond dierendag circuleren er ineens allerlei grappige dierenfilmpjes op Youtube. Maar onze eigen dieren helpen ook mee. Onze robotmaaier Tom rijdt om de dag zijn rondjes en ik zie het gazon opknappen. Maar nu blijkt dat Tom nog een functie kan hebben.

Ivo is zo ver nog niet. Die ligt op veilige afstand te slapen. Misschien durft hij het ook nog eens.

Gorilla’s hebben, net als veel mensen, een hekel aan regen, blijkt uit dit filmpje:

1 oktober boerendag

Ik stel voor om 1 oktober uit te roepen tot Boerendag. Jaarlijks rijden de boeren dan op 1 oktober op hun trekkers naar Den Haag om te protesteren tegen te veel regen, te weinig regen, te warm, te koud, te veel regels, verkeerde regels etc.

Dat ze protesteren tegen het woud aan regels waarmee ze kampen is begrijpelijk, maar ze ontkennen (of verdringen) de realiteit. In Nieuwsuur werden enkele interessante cijfers getoond.

• Bijdrage boerenbedrijf aan het bruto nationaal product (dus aan de economie): 1,7%
• Bijdrage boerenbedrijf  aan de werkgelegenheid: 2,1%
• Bijdrage boerenbedrijf  aan uitstoot van stikstofverbindingen: 46%

• Bijdrage aan uitstoot van stikstofverbindingen door het verkeer: 10%
• Bijdrage aan uitstoot van stikstofverbindingen door het vliegverkeer: 1%

Dus iedereen die mentale- of zelfs fysieke klachten heeft gekregen door vliegschaamte, kan gerust ademhalen, afspraken bij de psycholoog afzeggen en snel een nieuw ticket regelen.

In onderstaand artikel uit de krant, andere grafiekjes met dezelfde uitkomst:

Nee, natuurlijk niet. Boeren zijn zeer hardwerkende mensen met een bedrijf en vaak een hoge hypotheek. Ze zijn gefrustreerd door de almaar groeiende regelgeving. Kan ik me voorstellen. “We hebben al zo veel dure maatregelen genomen”, zeggen ze. En dat is waar, maar om de bovenstaande cijfers kunnen ze toch niet heen, dat zijn de feiten.

En kennelijk willen ze die ook niet horen. Toen tijdens de demonstratie het tweedekamerlid Tjeerd de Groot (die pleitte voor halvering van de veestapel) zijn motivatie wilde vertellen, werd de microfoon hardhandig voor zijn mond weggegrist en moest hij vertrekken. Hij mocht namelijk maximaal 2 zinnen zeggen. Tamelijk onfatsoenlijk.

De allerslechtste landbouwminister ooit was er ook: Henk Bleeker.

Hij kwam op het Malieveld ook nog een hoogst intelligente duit in het zakje doen: “Geweldig joh, net Zwarte Cross”.

Bij Jeroen Pauw zaten ook veel boeren en ook die deden het voorkomen als één groot feest. Ik vind overigens dat Jeroen Pauw wel heel weinig kritisch was. Eén van de boerinnen verklaarde dat de stikstofuitstoot in al die hoge kantoren in Den Haag veel groter was dan bij de boerenbedrijven. En dan wordt ook de CO2 er nog bijgehaald hetgeen helemaal niets met deze discussie te maken heeft (CO2 gaat over klimaat, stikstof gaat over ons milieu en gezondheid). Dat ze gefrustreerd zijn wil ik best geloven, maar er werd en wordt wel erg veel onzin uitgekraamd en de feiten worden ontkend. Geen enkele boer hoor ik over de bovenstaande getallen.

Dan al die automobilisten die hun duim omhoog staken in de file. Zouden ze nu echt zo begaan zijn met die boeren of zou het gewoon een prettig excuus zijn om een dag veel te laat op het werk te verschijnen? Uit de enquête van Nieuwsuur bleek ook dat veel mensen bereid zijn om meer te gaan betalen voor vlees ten gevolge van compensatie van boeren.

Het is makkelijk om dit te zeggen, net zo makkelijk als die duim, maar waarom worden er dan zo veel kiloknallers en plofkippen verkocht? Volgens mij is er ook sprake van een hoog gehalte aan hypocrisie.

Geert Wilders was er ook. In 2012 had hij in zijn verkiezingsprogramma opgenomen dat er een einde moest komen aan de bio-industrie, in zijn programma in 2017 stond helemaal niets in over het boerenbedrijf.  Boeren interesseren hem geen zier. En nu stond hij daar te roepen dat de boeren helden zijn en wat Nederland zou moeten zonder de boeren. Wat een *********

https://www.youtube.com/watch?v=EBAmeaqYOpg

Ik heb net als de meeste Nederlanders helemaal niets tegen de boeren en zou ik koeien in de wei nooit willen missen. Ook begrijp ik hun frustratie en teleurstelling, maar er zijn ook feiten. Er moet gekozen worden tussen natuur die overwoekerd wordt door gras en brandnetels of huizen bouwen of 100 km/uur, of bouwvakkers die opnieuw werkeloos zullen worden en aannemers die failliet gaan als er niet meer gebouwd kan worden of minder boeren. Wie het weet mag het zeggen.

moeders (3)

Ineens was de knop om bij mijn moeder. Ze was het zat dat ze nooit iemand voorbij zag lopen en vaak alleen was. Ze wilde nu toch graag verhuizen. Vorige week is er iemand van het CIZ op bezoek geweest om de aanvraag voor een indicatie te beoordelen. Het CIZ heeft vervolgens een record verbroken want de indicatiestelling was al de volgende dag rond.

Afgelopen week hebben we met mijn moeder een gesprek gehad met iemand van het klantbureau van Stichting Groenhuijsen over een plek in een zorginstelling. Na een goed gesprek bleek dat er plaats is en dus zal een verhuizing niet lang op zich laten wachten. Ze heeft er nog steeds zin in (zegt ze).