Maand: mei 2022

Ik verbaas me de laatste weken over de toestanden op Schiphol. Dit is altijd één van de best georganiseerde luchthaven van Europa geweest. Bizarre taferelen van mensen die 6 uur in de rij staan om in te checken of om hun paspoort te laten controleren. Mensen die in een fles plassen omdat ze niet uit de wachtrij durven te gaan, bang om weer achteraan te moeten aansluiten, vechtpartijen. Wat is dat toch met al die mensen die koste wat kost met het vliegtuig op vakantie willen. Ik heb onze grondwet er eens op nageslagen. Je vindt er de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van godsdienst, recht op onderwijs enz. Maar ik heb niet kunnen vinden dat er ook het recht op een vliegvakantie naar de zon in staat. Toch lijkt het erop dat veel mensen dat als een soort basisrecht beschouwen, als een soort noodzaak om verder te kunnen leven. Want ze moeten wel erg veel ongemakken doorstaan om uiteindelijk in dat vliegtuig te kunnen plaatsnemen. De vliegschaamte  die even leek terrein te winnen, wordt nu weer met de meest onnozele excuses weggewuifd.

Waarom willen die mensen toch zo ver weg? In Nederland is het tegenwoordig ook heel vaak mooi weer. En als iedereen blijft vliegen, wordt het weer steeds mooier en komt het strand steeds dichterbij. Nederland heeft ook veel mooie plekjes zoals ik vorige week beschreef. Met daarbij nog een heerlijke varkensgeur en leuk stormpje. Dat vind je allemaal niet in Zambia, Aruba of gewoon op Gran Canaria! En in Domburg word je ook niet brutaal van je strandstoel gejaagd.

strandstoel gestolen

Behalve de radeloosheid van de vliegverslaafden is er natuurlijk nóg een oorzaak van de gekte op Schiphol. Het grondpersoneel dat met veel te weinig mensen voor een hongerloon en onzekere baan al die boze en gefrustreerde vakantiegangers en hubbers in bedwang moet houden. Nadat Schiphol alle flexkrachten had ontslagen tijdens corona, zijn die mensen niet teruggekeerd naar die slecht betaalde hondenbanen. Schiphol zal veel meer mensen in vaste banen moeten aannemen en beter moeten betalen. Daarmee wordt vliegen duurder en zullen de vliegverslaafden misschien in psychische problemen raken. Want leven zonder een vliegvakantie is ondenkbaar. Maar het zal misschien wel rustiger worden op Schiphol.

(Hubbers zijn mensen die alleen maar overstappen op Schiphol. Die term heb ikzelf bedacht, afgeleid van de hubfunctie van Schiphol).

Zin in een leuk uitje? Op 12 juni organiseert de Natuurpoort Wouwse Plantage voor de eerste keer de  Pinny Fair. Eigenlijk voor de tweede keer want vorig jaar moesten we het op het laatste moment annuleren wegens corona. Dus als je in de buurt woont, kom even langs.

Ik kom even terug op de foto van de duif met zijn/haar creatieve woning. De jonge duiven die mogelijk uit het nest vallen zullen waarschijnlijk niet de hulp krijgen zoals van deze zeearend. Ik ben bang dat onze poes Herman er sneller bij zal zijn.

zeearend valt uit nest

Vakantie

We zijn een weekje met de sleurhut op vakantie geweest naar een plaatsje met de prachtige naam Vorstenbosch. Bij aankomst op zondag werd direct duidelijk dat we terecht waren gekomen op een kleine familiecamping met veel jonge ouders met veel kleine kinderen.

Je zou misschien denken dat we last zouden hebben van al die kleine herriemakers. Maar nee, die spelende kinderen waren juist erg leuk om naar te kijken. Het waren de vaders die met elkaar veel lawaai maakten. Een soort post-pubergedrag. Op zondagavond vertrokken al die jonge ouders met de van hun ouders geleende campers weer naar huis. Opeens was het heel rustig met alleen nog echtparen van een zekere leeftijd met grijs en/of dunnend haar.

 Het was ons te doen om het natuurgebied de Maashorst. De omgeving is prima geschikt voor mooie fietstochten. Maar deze omgeving kent ook een vervelend nadeel dat we natuurlijk hadden kunnen bedenken. Dit ongemak ervoeren we maandag direct bij onze eerste fietstocht. Dit gebied staat vol met varkenshouderijen. Niet dat ik iets tegen varkens of hun bazen heb, maar wel tegen de buitengewoon onaangename geur die ze verspreiden. Zeg maar gerust stank. Ik moet bekennen dat er ook wel momenten waren dat de stank er even niet was. Dat zal wel met windrichting en windkracht te maken hebben. Gelukkig lag onze camping net ver genoeg weg om daar vrijwel geen last te hebben.

 Dinsdag hadden we een leuke fietsroute geselecteerd, de Molenroute. Vol goede moed gingen we op weg om veel molens te bewonderen. De route was 42km lang, geen probleem dus. Mooie natuur door het land van de grote grazers (die we overigens niet gezien hebben) en leuke plaatsjes met veel heel grote kerken. Molens zagen we overigens ook niet. Tot eindelijk op ca. 30km toch nog een molen.

Even verderop nóg een molen. Niet zomaar een molen, maar een molen waarvan de molenaar destijds om het leven kwam door een klap van de wieken van zijn eigen molen.

Vlak bij het einde van de route warempel nog een derde molen. Een combinatie van een watermolen en een windmolen.

Woensdag weer een mooie tocht gemaakt, 60km. Dwars door de Maashorst. Plotseling sprintten twee wilde paarden in vol galop het bos in, vlak naast het fietspad. Grote grazers zijn we weer niet tegengekomen helaas, voor anderen misschien gelukkig.

UDEN – Een 63-jarige man is zondagmiddag gewond geraakt nadat hij werd aangevallen door een stier in natuurgebied de Maashorst in Uden. De politie bevestigt dat zij rond 16.00 uur een melding ontving van het incident.

Verder viel op dat hele percelen met fijnsparren door een combinatie van droogte en de letterzetter kever geveld waren waardoor het soms leek op een soort oorlogsgebied.

De vele honderden zieltogende fijnsparren die nog overeind stonden, zagen eruit als bruine totempalen die staan te wachten op een flinke windvlaag of een kettingzaag. Desondanks blijft de Maashorst een mooi gebied om te fietsen of wandelen.

 Voor donderdag hadden we een andere molenroute gepland, de Molenaarsroute. Er moesten toch meer molens te zien zijn. Al snel ontdekte ik dat de route niet alleen langs molens zou gaan, maar vooral langs wegen met een molen in de straatnaam. Via Uden fietsten we door dorpjes zoals Odiliapeel, Oventje en Zeeland. En warempel, we kwamen toch langs twee echte molens.

Een leuke verrassing was een tuin met de volgende versiering erin

Het lijkt erop dat wij momenteel ook in zo’n projectteam zitten!

 In dat dorp, Zeeland, werden we overvallen door een hevige onweersbui met zeer sterke windvlagen, code oranje. Na luttele minuten waren we doorweekt, ondanks het regenpak dat we inmiddels hadden aangetrokken. Na 10 minuten stilstaand trotseren van slagregens en stormachtige windvlagen vonden we een carport waar we konden schuilen. Zodra de regen was gestopt, zijn we linea recta naar de camping gefietst. Tijdens de bui had ik me al voorbereid op een kapotgewaaide luifel. En inderdaad, hij hing gedeeltelijk nog aan de caravan, maar hij was aan één kant losgescheurd. We hebben besloten om het gescheurde deel er maar af te knippen en voortaan met een 30cm smallere luifel te kamperen. Een praktische oplossing.

De bedoeling was om zaterdag naar huis te gaan. Maar aangezien voor vrijdagmiddag in dit deel van het land weer zware onweersbuien werden verwacht, besloten we om vrijdagochtend al naar huis te rijden.

Al met al een opwindende vakantie met mooie vergezichten, nieuwe geuren, veel zon en een spatje regen.

De Russisch-orthodoxe kerk steunt de oorlog in Oekraïne. Aan het hoofd staat Patriarch Kirill.

Hij vindt die oorlog terecht omdat het Westen al jaren bezig is de mensen in de Donbas te vernietigen omdat ze weigeren Westerse verdorvenheden te omarmen. Inmiddels heeft de Russisch-orthodoxe kerk een concessie gedaan: De priesters zegenen niet langer kruisraketten die het Russische leger afvuurt op Oekraïne. Maar nog wél alle lichtere wapens!

Wat een burgemeester!

In november 2021 waren er ernstige vuurwerkrellen in Roosendaal. Die hebben uitgebreid het nieuws gehaald. Niet iets om trots op te zijn. Roosendaal (WP valt onder Roosendaal) heeft nog niet zo lang een nieuwe burgemeester, Han van Midden. Hij was hoofdgriffier in Rotterdam en had dus Aboutaleb als voorbeeld. Van Midden heeft enkele van de rellende jongeren uitgedaagd om met hem de hindernisbaan bij het Korps Commando Troepen in Roosendaal te nemen onder leiding van Ray Klaassens, bekend van Kamp Koningsbrugge. (Deze actie staat overigens los van vervolging door het Openbaar Ministerie). Dus ook de burgemeester heeft moeten tijgeren, door rioolbuizen moeten kruipen etc.

Inmiddels hebben we al vaker gezien dat deze burgemeester dicht bij de mensen staat, heel makkelijk benaderbaar is en niet te beroerd is om een uitdaging aan te gaan. In schril contrast tot onze vorige burgemeester die we nooit zagen.

Woningnood

De woningnood in Nederland is hier al een paar keer aan de orde geweest. Hugo de Jonge moet een oplossing vinden voor het nijpende gebrek aan woningen. Een duivenechtpaar bij ons in de tuin laat zien dat je creatief moet zijn om passende woonruimte te vinden.

Vorige week schreef ik over mijn tennispartij en mijn tennisvrienden. Eén van hen was heel erg teleurgesteld dat hij niet met naam en toenaam genoemd was. Bij deze wil ik dat rechtzetten. Aangezien de andere twee dat niet zo nadrukkelijk gevraagd hebben, beperk ik me tot die ene teleurgestelde tennismaat: Kees de M.

Ik noem bewust geen achternaam, zelfs mijn eigen achternaam niet. Dat doe ik nooit vanwege privacy. In dit geval is dat jammer omdat Kees een wel heel bijzondere, fascinerende achternaam heeft. Soms denk ik wel “hoe komen mensen toch aan zo’n naam?”. Neem nou het volgende artikel in de krant afgelopen week.

Ik vraag me dan af, waarom wordt zo’n man nou Bolle Jos genoemd? Je zou verwachten Gevaarlijke Jos of Pistolen Jos of Gekke Jos, maar Bólle Jos?

Bij vogels is het vaak duidelijk hoe ze aan hun namen komen. De grutto bijvoorbeeld roept zijn eigen naam. Of beter gezegd, de naam is afgeleid van de roep. Net als bij de kievit, tjiftjaf en de koekoek. Over de grutto gaat in juli een film in première. Mooi zo’n film want in het wild is hij niet makkelijk meer te zien. Van alle grutto’s broedt 85% in Nederland. Maar veel zijn er niet meer. De eieren en jongen worden vermalen door maaiende boeren. En de jongen die weten te ontsnappen aan de messen van de maaimachines vinden onvoldoende voedsel om te overleven omdat de bloemen waar insecten op af komen, ook weggemaaid zijn. Gelukkig heb ik vorig jaar zelf een foto van een grutto kunnen maken (https://www.louiskrook.nl/red-de-grutto/)

Waarom zijn de collegezalen nog steeds bijna leeg?

Deze week was ik getuige van een verbijsterend nieuwsitem. Nog maar weinig studenten volgen colleges in de collegebanken. Ze streamen de colleges veel liever vanuit hun studentenkamer. Met als gevolg bijna lege collegezalen en dalende resultaten. Ik had enige tijd nodig om dit bericht tot me door te laten dringen. In de afgelopen twee coronajaren schreeuwden de studenten moord en brand dat ze zo vreselijk eenzaam waren en dat ze hun studentenvriendjes en – vriendinnetjes zo ontzettend graag weer in de collegebanken wilden ontmoeten. Nu niet meer dus. Ik heb twee argumenten gehoord: Je kan langer in bed blijven want je kan streamen op ieder gewenst moment. En je kan makkelijker geld verdienen met bijbaantjes. Inmiddels zijn de tentamenresultaten gedaald van gemiddeld 7 naar gemiddeld 5. De universiteiten gaan nu veel minder colleges streamen en dat vinden de studenten erg betuttelend. Daar ben ik het helemaal mee eens, erg betuttelend. Kennelijk is een beetje betutteling noodzakelijk.

Ik ben nog steeds erg druk met de make-over van de woning van zoonlief. Maar voor tennis houd ik natuurlijk altijd tijd vrij. Die avond was het me bijna ontschoten en had ik, geheel tegen mijn gewoonte in, een wijntje gedronken bij de maaltijd. Als ik ga sporten drink ik nooit alcohol, vandaag dus wel. Woensdagavond, Koningsdag, tenniste ik met mijn drie vaste tennisvrienden in een bijna surrealistische omgeving. Op de woensdagavond is het altijd heel druk. Alle banen zijn dan bezet en de kantine drukbevolkt. Maar op deze avond waren wij de enigen in een verder leeg tenniscomplex.

Ik speelde beter dan ooit tevoren hetgeen door één van de mannen aan de andere kant van het net voortdurend werd bestempeld als “mazzelballen” (soms ook k*t-ballen). Dat was natuurlijk absoluut niet terecht. Het waren juist bewust en met precisie geslagen ballen waarop mijn tegenstanders geen antwoord hadden.  Ik vertelde dat ik met mijn personal trainer voortdurend oefen juist op dergelijke “mazzelballen”. Ik verdenk mijn tegenstander van afgunst.

Na de tennisbaan volgde zoals gebruikelijk de kantine die deze avond dus ook helemaal leeg was. De gesprekken in de kantine gaan altijd over van alles en nog wat. Maar deze keer viel het woord “coufles”. Ik vroeg om een herhaling want ik kende dat woord niet. Coufles bleek een typisch Berg op Zooms woord te zijn voor dakkapel. Ik heb dat woord direct gegoogled en tot mijn stomme verbazing kwam ik bij een compleet Bergen op Zooms woordenboek terecht met woorden en gezegden zoals

• Tonnekesbuurt (achterbuurt)
• Kwaksuis (plotseling)
• Wete war ’t henneke te nest gaat (achter de waarheid komen)
• Das kullemetulle (dat is flauwekul)
• Achter d’n gebreide n’onderbroek kruipe (naar bed gaan)

Mijn interesse van de Nederlandse taal gaat overigens niet zo ver dat ik me het Bergse woordenboek eigen ga maken. De conversatie tijdens en na het tennis gaat ook prima met gewoon ABN.

Op de terugweg naar huis heb ik flink hard Sympathy for the devil gedraaid. Leek me wel een toepasselijke afsluiting van de avond.

Warmtebatterij

Naar aanleiding van mijn blog van vorige week, ontving ik van vriend Gerard O. een link naar een webpagina met de volgende titel:

“Hoe de Eindhovense warmtebatterij miljoenen woningen snel gasvrij kan maken”.

Het artikel gaat over een methode om energie, in dit geval warmte, op te slaan in een batterij om huizen te kunnen verwarmen. Bij deze batterij wordt gebruik gemaakt van het gegeven dat warmte vrijkomt als je zout hydrateert met water. En vervolgens omgekeerd kan je met warmte het water weer van het zout afhalen. Binnenkort start een eerste Europese live-test. Bij vier woningen – twee in Eindhoven, één in Polen en één in Frankrijk – zal een batterij van ongeveer 70 kWh geïnstalleerd worden – voldoende om een paar dagen zonder zon of wind te kunnen overbruggen. Wie geïnteresseerd is in dit onderwerp kan klikken op onderstaande link:

warmtebatterij

Vakantie

Van een anonieme dorpsgenoot ontving ik een reactie op de foto van de drie vrolijke vakantiegangers met koffers van vorige week. Op mijn vraag “wat valt op aan deze foto?” waren meerdere antwoorden mogelijk. Mijn anonieme dorpsgenoot reageerde als volgt:

“Wat opvalt? Dat vrouwen het zware werk doen”.

Andere mogelijke antwoorden waren:

• Kinderarbeid. Vader laat zijn zware koffer door zijn dochtertje dragen.
• Het meisje neemt 2x zo veel spullen mee als de mannen.
• etc.

Het lachen zal ze wel vergaan zijn toen ze op Schiphol aankwamen. Staking van bagagepersoneel, lange rijen, geannuleerde vluchten. Misschien toch maar met een tentje naar Renesse.