Ik ben nog steeds erg druk met de make-over van de woning van zoonlief. Maar voor tennis houd ik natuurlijk altijd tijd vrij. Die avond was het me bijna ontschoten en had ik, geheel tegen mijn gewoonte in, een wijntje gedronken bij de maaltijd. Als ik ga sporten drink ik nooit alcohol, vandaag dus wel. Woensdagavond, Koningsdag, tenniste ik met mijn drie vaste tennisvrienden in een bijna surrealistische omgeving. Op de woensdagavond is het altijd heel druk. Alle banen zijn dan bezet en de kantine drukbevolkt. Maar op deze avond waren wij de enigen in een verder leeg tenniscomplex.
Ik speelde beter dan ooit tevoren hetgeen door één van de mannen aan de andere kant van het net voortdurend werd bestempeld als “mazzelballen” (soms ook k*t-ballen). Dat was natuurlijk absoluut niet terecht. Het waren juist bewust en met precisie geslagen ballen waarop mijn tegenstanders geen antwoord hadden. Ik vertelde dat ik met mijn personal trainer voortdurend oefen juist op dergelijke “mazzelballen”. Ik verdenk mijn tegenstander van afgunst.
Na de tennisbaan volgde zoals gebruikelijk de kantine die deze avond dus ook helemaal leeg was. De gesprekken in de kantine gaan altijd over van alles en nog wat. Maar deze keer viel het woord “coufles”. Ik vroeg om een herhaling want ik kende dat woord niet. Coufles bleek een typisch Berg op Zooms woord te zijn voor dakkapel. Ik heb dat woord direct gegoogled en tot mijn stomme verbazing kwam ik bij een compleet Bergen op Zooms woordenboek terecht met woorden en gezegden zoals
- Tonnekesbuurt (achterbuurt)
- Kwaksuis (plotseling)
- Wete war ’t henneke te nest gaat (achter de waarheid komen)
- Das kullemetulle (dat is flauwekul)
- Achter d’n gebreide n’onderbroek kruipe (naar bed gaan)
Mijn interesse van de Nederlandse taal gaat overigens niet zo ver dat ik me het Bergse woordenboek eigen ga maken. De conversatie tijdens en na het tennis gaat ook prima met gewoon ABN.
Op de terugweg naar huis heb ik flink hard Sympathy for the devil gedraaid. Leek me wel een toepasselijke afsluiting van de avond.
Warmtebatterij
Naar aanleiding van mijn blog van vorige week, ontving ik van vriend Gerard O. een link naar een webpagina met de volgende titel:
“Hoe de Eindhovense warmtebatterij miljoenen woningen snel gasvrij kan maken”.
Het artikel gaat over een methode om energie, in dit geval warmte, op te slaan in een batterij om huizen te kunnen verwarmen. Bij deze batterij wordt gebruik gemaakt van het gegeven dat warmte vrijkomt als je zout hydrateert met water. En vervolgens omgekeerd kan je met warmte het water weer van het zout afhalen. Binnenkort start een eerste Europese live-test. Bij vier woningen – twee in Eindhoven, één in Polen en één in Frankrijk – zal een batterij van ongeveer 70 kWh geïnstalleerd worden – voldoende om een paar dagen zonder zon of wind te kunnen overbruggen. Wie geïnteresseerd is in dit onderwerp kan klikken op onderstaande link:
Vakantie
Van een anonieme dorpsgenoot ontving ik een reactie op de foto van de drie vrolijke vakantiegangers met koffers van vorige week. Op mijn vraag “wat valt op aan deze foto?” waren meerdere antwoorden mogelijk. Mijn anonieme dorpsgenoot reageerde als volgt:
“Wat opvalt? Dat vrouwen het zware werk doen”.
Andere mogelijke antwoorden waren:
- Kinderarbeid. Vader laat zijn zware koffer door zijn dochtertje dragen.
- Het meisje neemt 2x zo veel spullen mee als de mannen.
- etc.
Het lachen zal ze wel vergaan zijn toen ze op Schiphol aankwamen. Staking van bagagepersoneel, lange rijen, geannuleerde vluchten. Misschien toch maar met een tentje naar Renesse.