Maand: mei 2023

De dochters van Sigrid Kaag wensen dat hun moeder ontslag neemt en dat ze in een ander land gaan wonen.

Heel politiek Nederland roept om het hardst dat de bedreigingen van politici en andere gezagsdragers onacceptabel zijn, dat het zo niet langer kan, dat het toch verschrikkelijk is, dat de rechtstaat op het spel staat etc. etc. Ik ben het er helemaal mee eens. Maar, deze week stonden er 4 bedreigers voor de rechter. Ze zijn veroordeeld tot 60 uur werkstraf. Zestig uur werkstraf!!! Daar gaan we de bedreigers echt niet mee stoppen. Minimaal 300 uur werkstraf of, zoals bij de fakkelman, 2 maanden cel.

Toen deze bedreiger met een echte straf de cel in moest, werd ook moord en brand geschreeuwd omdat het een disproportionele straf zou zijn. Mijn conclusie is dat we op deze manier het bedreigen niet gaan stoppen en dat het erg moeilijk gaat worden om capabele politici te vinden om ons land te besturen.

Hugo

Hugo de Jonge bevindt zich meestal in een ander universum.

Soms keert hij eventjes terug op aarde om iets realistisch te zeggen. Deze week was het weer zo ver. Hij vertelde dat het plan om dit jaar 100.000 nieuwe woningen te bouwen, niet gaat lukken. Het worden er zelfs geen 70.000 zoals vorig jaar. Zelfs aanzienlijk minder. De redenen daarvoor liggen natuurlijk allemaal buiten zijn macht. Hoge rente, hoge materiaalkosten, hoge personeelskosten, locaties moeilijk te vinden etc. Het bijzondere is echter dat hij het nu pas ontdekt. Oplettende lezers weten dat ik regelmatig over dit onderwerp schrijf. Ik heb het even nagezocht. Op de volgende data in 2022 heb ik de conclusie die Hugo nu trekt, al uitgebreid beschreven:

• 24 april
• 14 augustus
• 6 november
• 4 december

Dat had ik natuurlijk niet allemaal zelf bedacht, maar het was gewoon een kwestie van verzamelen van data en andere info om tot die conclusie te komen. Maar kennelijk heeft Hugo tussen april vorig jaar en nu geen enkele keer de moeite genomen om even terug te keren uit zijn universum met dromen van huizen die als paddenstoelen uit de grond schieten.

Ieder jaar meer mensen erbij dan dat er woningen bij komen. Opgeteld bij het al bestaande enorme tekort. Ik vrees dat het tekort aan woningen tot een heuse crisis gaat uitgroeien.

De nieuwe pensioenwet

Het heeft jaren geduurd voordat er een nieuw pensioenstelsel ontwikkeld werd dat door een meerderheid van het parlement ondersteund wordt. Alleen de Eerste Kamer moet er nog over stemmen volgende week, maar daar is vooralsnog ook een meerderheid.

Als pensionado gaat dit nieuwe stelsel mij ook aan het hart. Het gaat betekenen dat in tijden van een positieve beurs de kans veel groter is dat pensioenen eerder zullen stijgen. Dus opschieten met die nieuwe wet want het is weer vakantietijd!

Maar nu dreigt de BBB roet in het eten te gooien. Ze proberen met een vertragingstactiek dat fijne toekomstbeeld te verstoren.

Hoe zit het? De samenstelling van de Eerste Kamer gaat binnenkort veranderen als gevolg van de laatste verkiezingen voor de provincies. Zoals we allemaal weten was de BBB daar de grote winnaar. Zodoende zal de BBB ook in de Eerste Kamer een grote stem gaan krijgen. Nu probeert de BBB de stemming over de pensioenwet uit te stellen zodat zij, eenmaal geïnstalleerd over de wet mee kunnen stemmen. En de BBB wil tegen deze wet stemmen. Het zou toch van de gekke zijn als een partij, in dit geval de BBB, gaat stemmen over een wet waaraan ze part nog deel hebben omdat ze bij het ontwikkelen van dat nieuwe stelsel helemaal niet betrokken zijn geweest. Maar gelukkig lijkt het erop dat deze truc niet gaat lukken. Jammer voor Caroline, fijn voor mij en vele andere pensionado’s.

Tina

Weer is een popicoon ons ontvallen. Tina Turner was een boegbeeld van onverzettelijkheid en overlevingsdrang. Een groot deel van haar leven stond in het teken van mishandeling en tragiek. In 2000 kondigde Tina Turner, inmiddels zestig jaar oud, haar laatste wereldtournee aan. Voor mij was ze vooral een toonbeeld van tomeloze energie met een ijzersterke stem en heerlijke muziek.

In het volgende filmpje trad ze op met een andere, inmiddels overleden, popicoon: David Bowie.

Het zal weinigen ontgaan zijn dat in een deel van Italië erge droogte gevolgd werd door noodweer en overstromingen.

Die overstromingen en alle ellende die dat met zich meebrengt zijn natuurlijk heel vervelend. Maar veel erger nog is dat de Formule-1 race daardoor is afgelast. De hulpdiensten zijn nodig om de mensen in de getroffen gebieden te helpen. Ze kunnen dus niet de 160.000 bezoekers van de Grand Prix in goede banen leiden. Gelukkig hoorde ik op het nieuws dat Max het er mee ens is. Hij heeft er begrip voor dat de wedstrijd wordt afgelast.

Want stel je eens voor dat Big Max het geen goed idee zou hebben gevonden. Dat Max van mening was dat die Formule 1-race toch door moest gaan. Zo nodig op een ondergelopen circuit. Dat zou de Italiaanse organisatoren en politici in ernstige verlegenheid hebben gebracht. Want ja, Big Max kan je niet zomaar passeren.

Nu interesseert die hele formule 1 mij geen ene bal en Max al helemaal niet. Maar Max lijkt de status van een wereldleider aan te nemen en dat is zorgelijk. Fijn dat een flinke regenbui hem kan stoppen.

passeersukkels

Ik heb al eerder geschreven over mijn ongenoegen dat veel mensen hun gaspedaal erg moeilijk kunnen bedwingen, speciaal op 60 km wegen. Waarschijnlijk te veel naar Max gekeken. De straat van de snelweg naar mijn dorp heet de Plantagebaan. Het traject tot de bebouwde kom is ongeveer 2 km lang. De maximum snelheid is daar 60 km/uur met een gevaarlijke kruising halverwege. Als je daar zoals het hoort 60 km/uur rijdt, wordt je om de haverklap gepasseerd door auto’s die zo’n slakkengang niet kunnen verdragen. Waar gaat het nu om? Als je die 2 km rijdt met 60 km/uur kost je dat 2 minuten. Als je 80 km/uur rijdt, kost je dat 1,5 minuut. Het passeren op zo’n provinciale 60 km weg levert dus een halve minuut tijdwinst op. Maar aangezien je op het eind weer moet afremmen om af te slaan naar de snelweg, is de gemiddelde snelheid lager dan 80 km/uur en is de winst nog minder dan een halve minuut. Je bent dus een sukkel als je het risico van passeren op zo’n weg neemt voor minder dan een halve minuut winst.

We hobbelen in Nederland van de ene crisis naar de andere. Nu weer het volgende: De slechte waterkwaliteit dreigt Nederland nog verder op slot te zetten. Net als door stikstof kunnen de landbouw en de bouw van huizen in de knel komen door te vieze sloten en rivieren. Dat blijkt uit een rapport van de Raad voor de Leefomgeving en Infrastructuur. Terwijl het stikstofprobleem nog lang niet is opgelost, dient zich zo een nieuw hoofdpijndossier aan voor het kabinet. In 2027 moeten alle EU-lidstaten voldoen aan doelen van een EU-richtlijn. De verwachting is dat we dat nooit gaan redden. Of onze sloten er ooit weer uit zullen zien zoals in mijn jonge jaren waag ik te betwijfelen. Wel jammer. Dan probeer ik het maar als miniatuurversie in mijn vijver te realiseren. Maar zonder slang dan.

Onze regeringen hebben ook dit onderwerp veel te lang voor zich uit geschoven. Nu wordt de rekening gepresenteerd van dat lakse beleid.

Vorige week was ik ook al aan het schelden op onze overheid. Ook het onderwerp flexibilisering dat op diverse beleidsterreinen is toegepast, is volledig uit de hand gelopen. Ze hebben te lang gewacht met ingrijpen. Net als met stikstof, net als nu met de waterkwaliteit. Economisch is het allemaal geweldig gegaan de afgelopen 10 jaar, dat wel. Daar hebben veel mensen van geprofiteerd, ik ook. Maar wel ten koste van natuur, vaste banen, Nederlandse energie etc.

Het is te makkelijk om Mark Rutte overal de schuld van te geven. We hebben ook een Tweede Kamer met 150 parlementariërs die het allemaal hebben laten gebeuren. En die hebben we zelf gekozen! Nu is er een regiment nieuwbakken politici van de BBB aangetreden in de provincies en straks in de Eerste Kamer. Eens kijken of die het beter gaan doen.

Genoeg geklaagd. Zondag is het Moederdag. Of zoals ik op het nieuws hoorde “Ik vind je lief dag” in verband met kinderen die twee moeders of twee vaders hebben. Het is ook nog mooi weer, wat willen we nog meer? Nou, een goed stukje muziek bijvoorbeeld. Ik zette gisteravond laat de tv aan werd op mijn wenken bediend. Ik werd verwend met de laatste inzendingen van het Eurovisie Songfestival. Het was genieten. Deze twee toppers wil ik jullie niet onthouden. Ik heb niet op de uitslag gewacht, maar deze twee zullen vast hoog eindigen.

Tennisvriend Kees heeft me nadrukkelijk gevraagd om een rectificatie te plaatsen. De trekzak die ik in mijn bericht van vorige week aan hem toeschreef, blijkt geen trekzak te zijn maar een gewone accordeon. Tevens vroeg hij mij om uit te leggen wat diatonisch betekent (ik wist het niet). Als je bij een trekzak het apparaat induwt en vervolgens weer uittrekt, dan ontstaan er twee verschillende tonen. Bij een accordeon slechts één. Daar worden de tonen alleen bepaald door de knoppen.

Ammezuur

Tijdens de après-tennis gesprekken vinden mijn tennisvrienden het leuk om mijn vocabulaire uit te breiden met typisch Bergse woorden en uitdrukkingen. Ik heb daar al vaker over geschreven. Naar aanleiding van de bovenstaande discussie over trekzakken kwam ineens de term “ammezuur” ter sprake. Hilariteit natuurlijk omdat ik geen idee had wat dat woord betekent. Ik heb hun uitleg nog even met behulp van vriend Google nagekeken.

Het woord ammezuur is zeker niet typisch Bergs maar wordt in heel Nederland gebruikt. Alhoewel meer streken het claimen als typisch hun begrip (b.v. typisch Tilburgs en in het Brabants Handwoordenboek van de illustere Prof. dr. Jos Swanenberg staat als betekenis: “de juiste mondzetting, het goede gevoel”). Het woord ammazuur is afgeleid van het Franse woord embouchure en betekent: “de actie van de lippen, nodig om een blaasinstrument te kunnen bespelen”. “Het ammezuur hebben’: aanleg hebben om zo’n instrument te bespelen”.

4 mei

Ik keek op 4 mei naar de herdenkingen op de Waalsdorpervlakte en op de Dam.

Dieuwertje Blok hield op de Dam een mooie toespraak. Ze vroeg zich af wat ze zelf zou hebben gedaan, toen er op openbare plaatsen borden verschenen met daarop “Voor Joden Verboden”. Ze zag op een foto zo’n bord bij de opgang naar het strand en ze vroeg zich af: Zo’n bord dat een groep landgenoten, je buren misschien wel, wegzet. Mensen terugbrengt tot één deeltje van wie ze zijn, hun kleur, religie, afkomst, noem maar op. Went zoiets? Zou ik wegkijken? Wat zou ik gedaan hebben?

Een interessante vraag die iedereen zichzelf misschien zou moeten stellen. De volledige toespraak staat helaas (nog) niet op het internet. Anders zou ik hem bijgevoegd hebben.

Met de oorlog in Oekraïne komt het allemaal ineens dichtbij. Helpen we de vluchtelingen uit Oekraïne of kijken we weg? Helpen we Oekraïne in hun strijd tegen de Russen of kijken we weg? Het antwoord is ja, we helpen.

Flexibilisering

De flexibilisering die door onze regeringen de afgelopen decennia op allerlei terreinen is ingevoerd, blijkt niet altijd tot het gewenste resultaat te leiden. In ieder geval niet in de asielopvang. Dat zal ook dit jaar weer blijken als de verwachte asielinstroom de opvangcapaciteit ruimschoots zal overstijgen. Want voor die meer dan 70.000 asielzoekers die dit jaar verwacht worden is geen plaats. De normale opvang in AZC’s zit vol. En dus is noodopvang nodig en daarna crisisopvang, crisisnoodopvang, etc. Want al de AZC’s die opgedoekt zijn tijdens lage asielinstroom, zijn niet op stel en sprong weer op te zetten.

Los van alle weinig verheffende toestanden om noodopvang te vinden, zijn al die nood- en crisisopvangsituaties veel duurder dan een gewone AZC:

• Crisisopvang is 2x zo duur als in een AZC (€150 per dag per persoon i.p.v. €75).
• Het eten in de crisisopvang is zelfs bijna 3x zo duur als in een AZC (€25 i.p.v. €9 per dag per persoon).

Voor de 7100 mensen die momenteel al bijna een jaar in crisisopvang zitten, zijn de kosten ongeveer 236 miljoen euro hoger dan in een AZC. Aan de flexibilisering hangt dus een duur prijskaartje. Flexibilisering was dus toch niet zo’n goed idee.

K(r)oning

Laten we eindigen met iets vrolijks. Onderstaande foto kreeg ik toegestuurd van vriend John: