Geen Corona

In alle nieuwsmedia gaat het voor 95% over Corona. Je zou er depressief van worden. Dat is een goede reden om hier (bijna) niet meer te praten over Corona.

Mijn moeder is in  korte tijd 4x gevallen. Twee keer in drie dagen deze week. Het is dan heel erg vervelend dat ik haar niet kan bezoeken i.v.m. de quarantaine-maatregelen. Blijft over, bellen, veel bellen. En af en toe met hulp van de verzorging ook videobellen. Daar moeten we het mee doen.

De vakantie dit voorjaar zal vrijwel zeker niet doorgaan. Dat valt meer in de categorie jammer. In de categorie vervelend valt dat de kappers dicht zijn. Gevolg is dat veel mannen, waaronder ikzelf, met een Coronakapsel rondlopen. Wie weet voor hoe lang? Voorlopig kan ik al een flinke staart maken.

In verband met coronavirusdeeltjes die langs vliegen en in mijn snor kunnen blijven hangen, heb ik snor en baardje voorlopig maar afgeschoren.

Dat was dan het enige Coronagerelateerde dat uit mijn toetsenbord komt. Ik houd het deze week bij ontspanning en natuur.

Het mooie weer nodigde ontzettend uit om naar buiten te gaan. Naar plaatsen waar je niemand tegenkomt. Iedere ochtend direct na het ontbijt genieten van de prachtige natuur die we hier in de directe omgeving hebben.

Genieten van de zon, van de vele vogels, van de vennen die weer gedeeltelijk met water gevuld zijn en van de stilte. Lekker weg van crises. Jullie mogen een beetje meegenieten met wat foto’s.

Ik heb nog meer foto’s gemaakt. De volgende link is een webalbum van alle foto’s:  Alle foto’s

Ik heb ook een boomklever gefilmd die zijn nest in een gat in een boom had gemaakt. Het vogeltje bracht eten naar het nest en vloog steeds weer uit voor een nieuwe maaltijd. Helaas is het filmpje van te grote afstand gemaakt. Ik heb de beelden sterk vertraagd, maar nog steeds gaat het erg snel. Dus heb ik het filmpje maar niet gepubliceerd. Als troost een foto van een boomklever.

 

De markering van de wandelroutes hier in Wouwse Plantage is gereed.

Alle wandelroutes staan op een routekaart. Wie in de buurt woont en wil gaan wandelen, kan de kaart downloaden en printen:

Wandelroutekaart

Lokdoun

Nederland zit, volgens Mark Rutte, in een “lockdown light”. Bij een lockdown light is het essentieel dat we “social distance” respecteren, afstand houden.

Onze Nederlandse taal is weer uitgebreid met enkele mooie termen geleend uit het Engels (anglicismen noemen we dat). Misschien kunnen we dat woord vernederlandsen tot lokdoun. Ik houd me aanbevolen voor een mooie Nederlandse term voor “social distance”.

We moeten dus als we buiten ons huis zijn, afstand houden tot anderen. Dat wordt tamelijk massaal genegeerd.

Eritreeërs in het Kronenburgpark in Arnhem vragen God om genade vanwege Corona

In Nunspeet op de markt vertrouwen de meesten ook op God. Dus social distance is dan niet nodig.

Kennelijk geloven veel mensen nog steeds niet dat Corona toch niet een gewoon griepje is.

Een dag in een IC-unit in Italie maakt veel duidelijk. De patiënten liggen in rijen op hun buik, de meeste gaan dood. Verplegend personeel is radeloos.

Op onderstaand filmpje is te zien dat een man in Bergamo eerst de krant van 9 februari openslaat en bladert naar de overlijdensadvertenties. Op die datum had Italië slechts drie bevestigde gevallen mensen die besmet waren met het coronavirus. De overlijdensadvertenties pasten nog op anderhalve pagina.

Vervolgens opent de man een uitgave van dezelfde krant, maar dan op 13 maart. Langzaam bladerend en tellend, laat hij 10 volledige pagina’s met overlijdensberichten zien.

Inmiddels zijn er in Italië (met ruim 60 miljoen inwoners) al meer Corona doden dan in China (met 1450 miljoen inwoners)!

Vorige week meldde ik dat persoon 0 in Brabant Prins Carnaval van Oeteldonk is. Maar inmiddels is er meer duidelijkheid waar alle ellende vandaan komt:

Hoe verliep mijn week in het Coronaleven.

Maandag: Twee mannen voorzien in opdracht van de gemeente alle wandelroutes die ik in de afgelopen jaren heb ontwikkeld, van markering.

Ik ga met hen enkele routes die klaar zijn, nog een keer langs om te kijken of er nog bordjes bij moeten. Zij rijden in een soort mini 4x drive wagentje. Maar ik wil niet met die twee mannen in dat wagentje zitten, dus ik ga op de fiets. Social distance!!! Tijdens de gesprekken onderweg moet ik ze voortdurend wijzen op de anderhalve meter. Ze kijken me dan een beetje onbegrijpend aan en ik zie ze denken, wat een onzin.

Dinsdag: Mooi weer voor in de tuin. Ik heb aan een intensief bouwproject gewerkt. Ik heb namelijk een carport voor mijn robotmaaier Tom gemaakt.

Zijn laadstation staat onder een boom waardoor hij voortdurend onder de vogelpoep zat. Zielig voor Tom, maar ook voor Herman die graag op de rug van Tom zit of ligt. Nu rijdt hij schoon rond. De rest van de dag in de tuin gewerkt.

Woensdag: Weer mooi tuinweer. Vijverdak verwijderd en de vijver schoongemaakt. De eerste salamanders zaten in mijn schepnetje. Ze kijken niet goed uit. Snoeihout door de versnipperaar gedaan. Ruimt lekker op.

Donderdag: De berichten in de media worden steeds onheilspellender en social distance wordt nog onvoldoende gerespecteerd. En dus hebben wij besloten zelf een “lockdown less light” in te stellen oftewel een soort zelf-quarantaine. Dat wil zeggen dat we nog maar 1x in de week naar de supermarkt gaan en wel op het rustigste moment van de week. Vandaag is het zo ver. Donderdag om 18.15 uur verwachten we weinig coronashoppers in de Jumbo. We nemen “alles reiniger doekjes” mee om het vieze handvat van het boodschappenkarretje schoon te maken en voordat we de auto weer instappen, de handen schoon te maken met zo’n doekje. Maar, het was toch drukker dan ik verwacht had. Niet echt druk, maar wel drukker dan me lief was.

Ik merk dat ik me een beetje paranoïde ga gedragen. Twee vrouwen staan te praten bij het fruit. Ik moet juist bij het fruit zijn, maar ik wil niet vlak langs dat duo lopen. En dus loop ik via de groente-afdeling om naar het fruit. Ik had niet kunnen denken dat ik me ooit zo zou gaan gedragen, maar het is echt zo. Op ons lijstje stond o.a. wc-papier. En zelfs nu, nadat er al meer dan een week gehamsterd is, zijn de schappen leeg. Gelukkig zijn we geabonneerd op een zachte krant.

Alleen voor de boodschappen gaan we de deur nog uit. Of voor een wandeling op een plek waar ik bijna niemand zal tegenkomen. Verder komen we alleen nog maar buiten in de tuin. Kennelijk gaat iedereen een keer besmet worden. Maar ik wil dat Coronavirus pas oplopen als er een medicijn op de markt is.

Klein menselijk leed is er ook. Een neefje dat het feestje voor zijn 10e verjaardag in het water zag vallen en tot overmaat van ramp ook niet op school kon trakteren omdat de school gesloten werd. Lastig uit te leggen.
Of gewoon erg jammer: Mijn dochter was jarig. Via skype op visite dan maar. Ze had een taart gebakken waarvan we virtueel hebben meegegeten.

Ook voor mezelf een jammerlijke consequentie. Ik had me opgegeven bij de tennisclub en 18 privélessen besproken. Ik zou beginnen op 20 maart. Ook dat is voorlopig, letterlijk en figuurlijk, van de baan.

Nog meer leed. We mogen de moeders niet meer bezoeken, verpleeg- en verzorgingshuizen gesloten. Gisteren ging mijn telefoon en had ik ineens mijn moeder in beeld. De activiteitenbegeleidster had mij met haar smartphone door middel van beeldbellen gebeld en zo kon ik mijn moeder tijdens haar schildersactiviteit zien en zij mij. Dat was dan weer erg leuk.

Maar er was ook klein dierenleed. Ijsbeertjes voor het eerst naar buiten en dan is er geen publiek!!! Dierentuin dicht i.v.m. Corona.

Vrijdag: Jumbo introduceert een boodschappenuurtje voor ouderen, van 07.30 uur tot 09.00 uur. Er werd niet bij vermeld wat Jumbo verstaat onder ouderen. Het werd geen succes hoorde ik op de radio, veel te druk. Waarschijnlijk kwamen er ook veel jonge ouderen van 60 tot 70 jaar. Ik ben met de auto naar de wasstraat geweest. Daarbij hoef je de auto niet te verlaten.

‘sAvonds de toespraak van onze Koning. Zo warm, medelevend en troostend. Zo goed dat hij ook aan de kinderen dacht en aan alle ouderen en dat je niet bij opa en oma op bezoek kon en aan al die ondernemers en ZZP’ers die nu zonder inkomsten zitten. En aan alle zorgverleners die zo hard werken om ons voor een tragische dood te behoeden en aan al die vrijwilligers die zich spontaan aanmelden om te helpen. En aan al die hobbyisten die tegen een geringe vergoeding (€10,-/stuk) mondkapjes maken van oude lapjes. Ik vind het zo knap dat hij dat allemaal bedenkt en in zo’n mooi verhaal kan opschrijven. Wat hebben wij toch een knappe Koning.

Ik wil even een luchtje gaan scheppen. Maar dat blijkt lastig te zijn.

Zaterdag: De wekelijkse zaterdagochtend in de minibieb, tevens onze reguliere dorpsinformatie/ geruchtenbespreking, kan natuurlijk niet doorgaan vanwege het gebrek aan social distance. De vaste structuren in de week zijn weg waardoor alle dagen zondagen zijn geworden.

Ik ben benieuwd wanneer Nederland toch in lockdown gaat.

Ik voeg maar weer eens een muziekje toe. Twee toepasselijke nummers:

Vrouw zoekt boer

Nu Heel Holland Bakt is afgelopen, zijn de boeren weer aan de beurt met Boer zoekt Vrouw. Ik begrijp die titel niet. Eén van de boeren kreeg ongeveer 750 brieven van wanhopige vrouwen die op slag hartkloppingen en buiktintelingen kregen toen ze hem voor het eerst op tv zagen. Zelfs de meest onaantrekkelijke, niet snugger uitziende, boer kreeg nog 6 brieven van hopeloos zoekende vrouwen. Als je dit zo ziet dan zou de titel van dit programma toch “Vrouw Zoekt Boer” moeten zijn. Dat programma zou dan mooi kunnen samenvallen met boerenprotesten op het Malieveld. Dan zijn er enkele duizenden boeren bij elkaar. Om met André van Duin te spreken “Vrouwen, zoeken maar!”

Er staan ook enkele boerinnen tussen. Die zijn dan voor de lesbische dames die een leuke boerin zoeken. Kan het toch nog gezellig worden op het Malieveld (met frikandellen en hamburgers).

Knolbroek

Vorige week noemde ik heel kort “miljoenenAnkieKnolnieuws”. Dezelfde avond dat ik mijn blog publiceerde, kwam Arjan Lubach met een klap op de Ankie Broekers Knol vuurpijl. Een 6 minuten durend zeer amusant filmpje. Als je het al gezien hebt zondagavond, dan is het nog steeds leuk om het een tweede keer te bekijken.

Crisismaatregelen in Wouwse Plantage

De kans dat Corona voorbij gaat aan Wouwse Plantage is klein. Brabant is namelijk het episch Coronacentrum. Daarom worden ook hier verstrekkende maatregelen genomen. Vanaf maandagmorgen 09.00 uur is Wouwse Plantage “Locked down”. Er worden met spoed slagbomen geplaatst bij de toegangswegen. In- en uitreizen wordt verboden. Grenswachters zijn door middel van een spoedcursus klaargestoomd als grenswachters. Alleen inwoners van Wouwse Plantage mogen er nog in, maar na temperatuurcontrole.

Direct na het inreisverbod van Donald Trump, heeft Wouwse Plantage een inreisverbod voor Amerikanen ingesteld op Wouwse Plantage International Airport. Een koekje van eigen deeg voor Donald!

We houden natuurlijk rekening met eventuele besmettingen. Daarom is de medische ruimte van het dorpshuis tijdelijk ingericht als IC. Mochten er te veel besmettingen zijn, dan kan ook de gymzaal ingericht worden als IC. In het dorp Roosendaal 10 km verderop is weliswaar een klein hospitaal, maar daar kunnen we niet op vertrouwen, dat is klein en ligt al vol.

En dan is er nog het gehucht Bergen op Zoom met een kleine dependance van het hospitaal in Roosendaal. Daar zijn alle bedden al bezet door carnavalvierders die hun coma uitslapen.

De maatregelen in Nederland gaan niet ver genoeg. In Wouwse Plantage worden de maatregelen om verspreiding van het virus in te dammen, verscherpt:

  • Hoesten mag alleen nog in afzondering, op het toilet;
  • Handen geven wordt bestraft met amputatie van de betreffende hand;
  • Er is een uitgaansverbod ingesteld, tussen 07.00 uur en 24.00 uur;
  • Boodschappen doen wordt verboden (dat is geen probleem want er zijn hier toch geen winkels);
  • De grenzen die door bosgebied lopen, worden bewaakt met drones van waaruit overtreders neergeschoten kunnen worden;
  • Maximaal 1 persoon per auto en het is verboden iemand achter op de fiets te vervoeren;
  • Voetbalwedstrijden mogen doorgaan, maar spelers moeten minimaal 2 meter afstand houden tijdens de wedstrijd. Wordt deze grens overschreden, dan volgt een rode kaart voor beide spelers;

Voordat deze maatregelen ingaan, hebben we nog net bij de Jumbo in Wouw onze boodschappen kunnen doen.

Het was in Brabant niet duidelijk wat de oorsprong was van het virus. Inmiddels lijkt daar duidelijkheid in te komen. Zoals dat in China een vleermuis op een markt was, schijnt dat dat in Brabant prins carnaval van Oeteldonk te zijn.

Sterkte iedereen de komende weken. En onthoud goed:

“There is always a little bit of heaven in a disaster area”

Mesdagfonds toch fout

Deze week stonden de kranten weer vol met nieuws waarover ik niets ga zeggen. Nou ja, een beetje dan. Door deze tsunami van nieuws, was er ook een nieuwsfeit dat, door zorgvuldig gekozen timing, niet opviel. Door welk nieuws werd dit nieuwsfeit overschaduwd?

Taghinieuws

Inez Weski, de advocaat van Taghi, beweerde voor de rechtbank dat haar client ernstig mishandeld was bij zijn arrestatie. Hij was onherkenbaar toen hij uit het vliegtuig stapte. Ik vind het wel meevallen:

Taghi voor arrestatie

Taghi na zijn arrestatie:

Bernienieuws

Tramschutternieuws

Handenwassennieuws

Ajaxnieuws

Mondkapjesnieuws

MiljoenenAnkieKnolnieuws

Aandelenbeurzennieuws

Vluchtelingenchaosnieuws

Verstopt

Al dit nieuws waarmee we de afgelopen week gek gemaakt werden, zorgde ervoor dat onderstaand nieuws niet opviel. Dat kwam de boeren vast heel goed uit. Je zou bijna gaan denken dat dit moment zorgvuldig gekozen is. Of denk ik dan te slecht??? Mij was dit nieuws niet opgevallen, maar columniste Nynke de Jong wel. Dank aan haar!

Mesdag Zuivelfonds: fout in onze stikstofcijfers

Volgens het Mesdag-onderzoek zou de landbouw niet verantwoordelijk zijn voor 45 procent van de stikstofneerslag in ­beschermde Nederlandse natuurgebieden, zoals het RIVM eerder heeft becijferd, maar ‘slechts’ voor 25%. Dat cijfer, 25%, blijkt dus toch niet te kloppen, laat het Mesdagfonds nu weten. De fout werd opgemerkt door een medewerker van het RIVM.

Het Mesdagfonds, een denktank voor de melkveehouderij, gaat opnieuw rekenen. De uitkomst kan weken of zelfs maanden op zich laten wachten, want er is veel rekencapaciteit nodig om de miljoenen cijfers na te gaan, zegt onderzoeker Geesje Rotgers. Door extra computercapaciteit in te huren, hoopt het fonds zo snel mogelijk nieuwe cijfers te kunnen presenteren.

Jan Cees Vogelaar (de broer van Ella) die twee weken geleden met veel bombarie de berekeningen van het Mesdagfonds presenteerde,

heb ik nu niet meer gezien om de fout in hun berekeningen op te biechten. Het bleef bij een klein krantenbericht, verstopt tussen alle bovenstaande nieuwsberichten.

Rijden op ijzer

Corona

De kranten staan er vol van, de tv gaat er ook bijna voortdurend over: Corona.

Wat mij fascineert zijn die mooie virusbolletjes.

Het zijn net soepballetjes, speeltjes voor de hond of een balletje voor op het strand. Ze zijn er in allerlei kleurvarianten die mogelijk rondzwemmen in je lichaam. Misschien zijn het mannetjes en vrouwtjes met een gezichtje. Er zijn ook babybolletjes. Het schijnt dat ze zich vermenigvuldigen door te delen. Twee rekenkundige stappen in één. Reuze knap.

Ik kan me niet voorstellen dat die leuke bolletjes kwaad kunnen in je lichaam. Maar volgens al die virologen dus wel. Dat is ook zo iets. Zo veel verschillende virologen ineens. Het lijkt wel of die zich ook vermenigvuldigd hebben door te delen. Vroeger hadden we alleen Ab Oosterhuis.

De Teslafile

Ik wil graag beginnen met een terugblik naar mijn blog van 7 juli vorig jaar

elektrische file

waarin ik de volgende zin schreef over een zwarte zaterdag in Frankrijk: “….je staat of rijdt heel erg langzaam in je elektrische auto tussen al die elektrische auto’s die allemaal een laadpaal gaan zoeken om verder te kunnen rijden…..”.

Nu ruim een half jaar later werd ik door twee oplettende lezers (Patricia en Wim) er op gewezen dat mijn voorspelling werkelijkheid was geworden op weg naar de Oostenrijkse wintersportgebieden.

In het filmpje tel ik minimaal 12 wachtende Tesla’s voor een batterij Tesla-laadpalen die allemaal bezet zijn. Daar sta je dan met je dure Tesla. Het laden tot 80% duurt ca. 30 minuten. De voorste zal na lang wachten nu wel snel aan de beurt zijn, maar de laatste moet toch wel een hele tijd wachten en dan nog een half uur laden. En dan te bedenken dat dit ritueel minimaal 3x moet plaatsvinden in de 900km naar het skigebied.

De ANWB adviseert om een hotel te boeken dat een laadpaal beschikbaar heeft. Maar op de heenweg drie hotels te boeken??? Dan gaat de reis wel heel erg lang duren en kan je na aankomst bijna weer terug. Teslarijders kunnen beter in Nederland op vakantie gaan en in Rucphen naar de indoor skibaan gaan om te skiën. Ze kunnen natuurlijk ook een simpele benzine-auto huren voor de vakanties.

Rijden op ijzer

Waar ik ook al eerder over geschreven heb, is rijden met een elektrisch aandrijving waarbij de elektriciteit niet geleverd wordt door een accu, maar door waterstof. Al veel beter, maar nog niet ideaal. Ik heb een filmpje bijgevoegd waarbij tijdens een college aandrijving door ijzerpoeder wordt uitgelegd. Dat klinkt in eerste instantie misschien als een grap, maar dat is het niet. Voor de liefhebbers die bereid zijn een kwartier naar dit filmpje te kijken.

7 gangen

Mijn schoonzoon had als vermaard voedsel fotograaf een opdracht van het sterrenrestaurant Rijks bij het Rijksmuseum in Amsterdam uitgevoerd. Als bonus kreeg hij een uitnodiging om met 4 personen te dineren. Donderdag zijn we daar geweest en natuurlijk hebben we vooraf het museum bezocht.

Wij eten niet wekelijks in een sterrenrestaurant, dus het was een soort verrassing. Na een ontvangst met champagne werden 7 gangen opgevoerd.

Zo veel bestek dekken wij thuis niet op.

Bij iedere gang een andere wijn. Niet alleen een andere wijn, maar ook steeds grotere glazen! Aangezien ik de volgende dag nog redelijk prettig door wilde komen, vroeg ik op zeker moment aan de sommelier om de glazen maar half vol te schenken. Gelukkig werden de glazen bij het dessert weer kleiner.

Die sommelier vertelde bij iedere wijn omstandig alle eigenschappen van de wijn, welke smaken je er in kon proeven, de herkomst en ga zo maar verder. Ik werd ook een klein beetje aangeschoten en het werd steeds lastiger om de man serieus aan te blijven kijken, hij deed ten slotte heel erg zijn best. De volgende ochtend viel uiteindelijk wel mee, dus de wijn zal wel van goede kwaliteit geweest zijn. Ik zou ook wel iets over het eten willen vertellen, maar helaas kan ik me de exacte gerechten niet zo goed meer herinneren. Behalve dan dat het allemaal wel heel bijzondere gerechten waren, en lekker. En zoals het een sterrenrestaurant met 7 gangen betaamt, vooral kleine porties.