Nederland zit, volgens Mark Rutte, in een “lockdown light”. Bij een lockdown light is het essentieel dat we “social distance” respecteren, afstand houden.
Onze Nederlandse taal is weer uitgebreid met enkele mooie termen geleend uit het Engels (anglicismen noemen we dat). Misschien kunnen we dat woord vernederlandsen tot lokdoun. Ik houd me aanbevolen voor een mooie Nederlandse term voor “social distance”.
We moeten dus als we buiten ons huis zijn, afstand houden tot anderen. Dat wordt tamelijk massaal genegeerd.
Eritreeërs in het Kronenburgpark in Arnhem vragen God om genade vanwege Corona
In Nunspeet op de markt vertrouwen de meesten ook op God. Dus social distance is dan niet nodig.
Kennelijk geloven veel mensen nog steeds niet dat Corona toch niet een gewoon griepje is.
Een dag in een IC-unit in Italie maakt veel duidelijk. De patiënten liggen in rijen op hun buik, de meeste gaan dood. Verplegend personeel is radeloos.
Op onderstaand filmpje is te zien dat een man in Bergamo eerst de krant van 9 februari openslaat en bladert naar de overlijdensadvertenties. Op die datum had Italië slechts drie bevestigde gevallen mensen die besmet waren met het coronavirus. De overlijdensadvertenties pasten nog op anderhalve pagina.
Vervolgens opent de man een uitgave van dezelfde krant, maar dan op 13 maart. Langzaam bladerend en tellend, laat hij 10 volledige pagina’s met overlijdensberichten zien.
Bergamo daily newspaper pic.twitter.com/N3ECABz8dr
— David Carretta (@davcarretta) March 14, 2020
Inmiddels zijn er in Italië (met ruim 60 miljoen inwoners) al meer Corona doden dan in China (met 1450 miljoen inwoners)!
Vorige week meldde ik dat persoon 0 in Brabant Prins Carnaval van Oeteldonk is. Maar inmiddels is er meer duidelijkheid waar alle ellende vandaan komt:
Hoe verliep mijn week in het Coronaleven.
Maandag: Twee mannen voorzien in opdracht van de gemeente alle wandelroutes die ik in de afgelopen jaren heb ontwikkeld, van markering.
Ik ga met hen enkele routes die klaar zijn, nog een keer langs om te kijken of er nog bordjes bij moeten. Zij rijden in een soort mini 4x drive wagentje. Maar ik wil niet met die twee mannen in dat wagentje zitten, dus ik ga op de fiets. Social distance!!! Tijdens de gesprekken onderweg moet ik ze voortdurend wijzen op de anderhalve meter. Ze kijken me dan een beetje onbegrijpend aan en ik zie ze denken, wat een onzin.
Dinsdag: Mooi weer voor in de tuin. Ik heb aan een intensief bouwproject gewerkt. Ik heb namelijk een carport voor mijn robotmaaier Tom gemaakt.
Zijn laadstation staat onder een boom waardoor hij voortdurend onder de vogelpoep zat. Zielig voor Tom, maar ook voor Herman die graag op de rug van Tom zit of ligt. Nu rijdt hij schoon rond. De rest van de dag in de tuin gewerkt.
Woensdag: Weer mooi tuinweer. Vijverdak verwijderd en de vijver schoongemaakt. De eerste salamanders zaten in mijn schepnetje. Ze kijken niet goed uit. Snoeihout door de versnipperaar gedaan. Ruimt lekker op.
Donderdag: De berichten in de media worden steeds onheilspellender en social distance wordt nog onvoldoende gerespecteerd. En dus hebben wij besloten zelf een “lockdown less light” in te stellen oftewel een soort zelf-quarantaine. Dat wil zeggen dat we nog maar 1x in de week naar de supermarkt gaan en wel op het rustigste moment van de week. Vandaag is het zo ver. Donderdag om 18.15 uur verwachten we weinig coronashoppers in de Jumbo. We nemen “alles reiniger doekjes” mee om het vieze handvat van het boodschappenkarretje schoon te maken en voordat we de auto weer instappen, de handen schoon te maken met zo’n doekje. Maar, het was toch drukker dan ik verwacht had. Niet echt druk, maar wel drukker dan me lief was.
Ik merk dat ik me een beetje paranoïde ga gedragen. Twee vrouwen staan te praten bij het fruit. Ik moet juist bij het fruit zijn, maar ik wil niet vlak langs dat duo lopen. En dus loop ik via de groente-afdeling om naar het fruit. Ik had niet kunnen denken dat ik me ooit zo zou gaan gedragen, maar het is echt zo. Op ons lijstje stond o.a. wc-papier. En zelfs nu, nadat er al meer dan een week gehamsterd is, zijn de schappen leeg. Gelukkig zijn we geabonneerd op een zachte krant.
Alleen voor de boodschappen gaan we de deur nog uit. Of voor een wandeling op een plek waar ik bijna niemand zal tegenkomen. Verder komen we alleen nog maar buiten in de tuin. Kennelijk gaat iedereen een keer besmet worden. Maar ik wil dat Coronavirus pas oplopen als er een medicijn op de markt is.
Klein menselijk leed is er ook. Een neefje dat het feestje voor zijn 10e verjaardag in het water zag vallen en tot overmaat van ramp ook niet op school kon trakteren omdat de school gesloten werd. Lastig uit te leggen.
Of gewoon erg jammer: Mijn dochter was jarig. Via skype op visite dan maar. Ze had een taart gebakken waarvan we virtueel hebben meegegeten.
Ook voor mezelf een jammerlijke consequentie. Ik had me opgegeven bij de tennisclub en 18 privélessen besproken. Ik zou beginnen op 20 maart. Ook dat is voorlopig, letterlijk en figuurlijk, van de baan.
Nog meer leed. We mogen de moeders niet meer bezoeken, verpleeg- en verzorgingshuizen gesloten. Gisteren ging mijn telefoon en had ik ineens mijn moeder in beeld. De activiteitenbegeleidster had mij met haar smartphone door middel van beeldbellen gebeld en zo kon ik mijn moeder tijdens haar schildersactiviteit zien en zij mij. Dat was dan weer erg leuk.
Maar er was ook klein dierenleed. Ijsbeertjes voor het eerst naar buiten en dan is er geen publiek!!! Dierentuin dicht i.v.m. Corona.
Vrijdag: Jumbo introduceert een boodschappenuurtje voor ouderen, van 07.30 uur tot 09.00 uur. Er werd niet bij vermeld wat Jumbo verstaat onder ouderen. Het werd geen succes hoorde ik op de radio, veel te druk. Waarschijnlijk kwamen er ook veel jonge ouderen van 60 tot 70 jaar. Ik ben met de auto naar de wasstraat geweest. Daarbij hoef je de auto niet te verlaten.
‘sAvonds de toespraak van onze Koning. Zo warm, medelevend en troostend. Zo goed dat hij ook aan de kinderen dacht en aan alle ouderen en dat je niet bij opa en oma op bezoek kon en aan al die ondernemers en ZZP’ers die nu zonder inkomsten zitten. En aan alle zorgverleners die zo hard werken om ons voor een tragische dood te behoeden en aan al die vrijwilligers die zich spontaan aanmelden om te helpen. En aan al die hobbyisten die tegen een geringe vergoeding (€10,-/stuk) mondkapjes maken van oude lapjes. Ik vind het zo knap dat hij dat allemaal bedenkt en in zo’n mooi verhaal kan opschrijven. Wat hebben wij toch een knappe Koning.
Ik wil even een luchtje gaan scheppen. Maar dat blijkt lastig te zijn.
Zaterdag: De wekelijkse zaterdagochtend in de minibieb, tevens onze reguliere dorpsinformatie/ geruchtenbespreking, kan natuurlijk niet doorgaan vanwege het gebrek aan social distance. De vaste structuren in de week zijn weg waardoor alle dagen zondagen zijn geworden.
Ik ben benieuwd wanneer Nederland toch in lockdown gaat.
Ik voeg maar weer eens een muziekje toe. Twee toepasselijke nummers: