Maand: februari 2023

Ik ben een fan van Femke Bol. In 2021 won ze bij de Olympische Spelen in Tokio brons op de 400 meter horden. Vervolgens leverde ze op de Europese Kampioenschappen van 2022 in München een unieke prestatie door zowel de 400 meter ‘vlak’ als de 400 meter horden te winnen en ook een derde gouden medaille op de 4×400 meter estafette te winnen. Een paar weken geleden liep ze tijdens een internationale wedstrijd in Metz de vierde tijd ooit gelopen. Zelfs de Franse commentator wordt er wel heel erg enthousiast van:

 

https://www.youtube.com/watch?v=JsslEZbP-qw

Vorige week gebeurde er tijdens de Nederlandse kampioenschappen iets bijzonders. Ze verbeterde het wereldrecord dat sinds 1982, dus al 41 jaar, op naam van de Tjechische Jarmila Kratochvílová stond. De tijd van Kratochvílová  is altijd dubieus geweest. Haar onvrouwelijk uiterlijk wierp vragen op. Alhoewel er geen dopingbewijs bekend is, zijn er geheime documenten gevonden, waarin stond dat artsen in de jaren tachtig verboden middelen aan Tsjechische sporters toedienden.

De plaatjes zeggen genoeg.

Ophefzoekers

Ik heb weer een nieuw woord geleerd, “ophefzoekers”. Het is de vrije vertaling van columnist Özcan Akyol (meestal Eus genoemd) van de term “sensitivity readers”. Op 12 juni 2022 heb ik uitgebreid stilgestaan bij het begrip “woke” dat zoiets als waakzaam voor onrecht betekent. Die waakzaamheid slaat soms wel een beetje door. Misschien zelfs wel meer dan soms. Er is een wokegemeenschap die er hun beroep van hebben gemaakt om te strijden tegen elk onrecht dat maar te bedenken is. Een soort deugpolitie naar Iraans model, maar dan iets minder streng.

Nu is Roald Dahl de klos. In Engeland gaan ze weer een stap verder. Zijn boeken worden aangepast om termen als dik en lelijk te vervangen of weg te laten. Er was nog geen druk van buitenaf, niemand heeft geklaagd. De suggestie kwam puur van de eigen ‘sensitivity readers’, oftewel ophefzoekers die vóóraf moeten voorkomen dat lezers boos zouden kunnen worden. In Nederland denkt de uitgever van de boeken van Roald Dahl er nog niet over om mee te gaan in deze gekkigheid. Nóg niet. Maar misschien brengt het de wokegemeenschap in Nederland wel op een idee.

Ik heb niet de indruk dat er onder mijn lezers mensen uit de wokegemeenschap zitten. Anders zou ik met mijn verhaal van vorige week over carnaval waarschijnlijk in de problemen gekomen zijn.

Toen ik deze week met een bekende sprak over dit onderwerp, bleek dat hij nog nooit van de term woke had gehoord. Als er lezers zijn waarvoor dit ook geldt, kan je nog eens mijn blog van juni 2022 lezen: https://www.louiskrook.nl/woke/ met diverse “interessante” voorbeelden.

TV-tip

Vanavond begint het nieuwe seizoen van het tv-programma “Het Echte Leven In De Dierentuin”. Voorgaande seizoen waren afwisselend diergaarde Blijdorp en Ouwehands Dierenpark te zien. Dit seizoen is het weer Blijdorp. Met verborgen camera’s wordt het dierenleven in de dierentuin vastgelegd. De dierenverzorgers vertellen wat hun dieren dag en nacht beleven. Wij hebben van de vorige afleveringen erg genoten. Als voorbeeld een korte scene:

 

Zaterdag 11 februari waren de inwoners van Wouwse Plantage weer deelgenoot van de jaarlijkse carnavalsoptocht. In Wouwse Plantage gebeurt dat altijd 1 week eerder dan in de rest van Nederland. Een slimme truc om de carnavalskas te spekken want een week later gaan veel mensen naar Roosendaal of Bergen op Zoom.

De meeste Brabanders zijn dol op carnaval, ze zijn ermee opgegroeid. Ik las in de krant de volgende uitspraak:

“Je bent even het gedoe van alledag kwijt. Door het jaar heen staat alles op scherp, met carnaval even niet”.

Dat gun ik natuurlijk iedereen, maar ik ben niet opgegroeid met carnaval en kan me niet voorstellen dat ik het ooit leuk ga vinden. In tegendeel, ik heb er alleen maar last van. De optocht passeert ons straatje dat overgaat in een ringvormige straat waardoor de optocht gedurende twee uur lang twee keer ons huis passeert. De optocht is eigenlijk altijd hetzelfde. Wagens met grote poppen met megalomane verwrongen koppen die ronddraaien en mensen die op die wagens ondefinieerbare bewegingen maken met een fles bier in hun hand. Ik vraag me altijd af of het een soort van dansen is of dat ze het doen om warm te blijven. Het is ten slotte pas februari.

De poppen zijn ieder jaar wel een beetje anders, maar aangezien ze nergens op lijken, zie je geen echt verschil. Er schijnt wel een soort thema te zijn dat je zou moeten kunnen herkennen in de wagens. Dat ontgaat me meestal. Ook altijd hetzelfde is de muziek. Snoeihard zodat er geen ontkomen aan is. Ieder wagen heeft zijn eigen geluidsinstallatie waardoor de stompzinnige teksten door elkaar klinken. Onze poes Herman beleeft na oudjaarsnacht weer een paar uur van vreselijke angst. Ze probeert zich voor het gedreun te verstoppen, maar aan deze teringherrie kan je niet ontkomen. Ook driedubbel glas en onlangs extra geïsoleerde muren zijn daartegen niet bestand. Marleen is Wouwse Plantage ontvlucht en naar diergaarde Blijdorp gegaan. Ik bleef achter met een nieuwe gezinsverpakking papieren zakdoekjes want ik was sinds twee dagen zwaar verkouden.

Ik weet inmiddels na 26 jaar Wouwse Plantage dat er ook veel mensen zijn die dit echt leuk vinden, maar begrijpen doe ik het niet. Blijft over een straat vol rotzooi dat je nog wekenlang terugvindt, confetti heet het geloof ik. Aangezien ik hier woon, hoort het er bij en doorsta ik dat ene weekend in februari wel.

Ik heb enkele shots van de optocht vanuit onze huiskamer achter elkaar gezet.

Een paar dagen later trok de optocht van de kinderen langs ons huis. Dat was veel leuker, creatiever en vooral met veel minder geluid. En het is net of de kinderen er meer plezier in hebben. Ik heb er, nu niet binnen maar búiten, een kort filmpje van gemaakt.

 

 

Beekse Bergen

Enige tijd geleden hadden we een uitje naar de Beekse Bergen. Zo’n park waar je met auto of bus tussen de wilde dieren kan rijden. Twee jaar geleden was er eens een gezin dat tussen de jachtluipaarden wilde picknicken. Dat liep bijna niet goed af. Wij zaten in een bus, maar toch wel angstig, getuige dit filmpje:

leuk uitje

Afgezaagd

Laatst had ik met Marleen een gesprek over het begrip afgezaagd. Dit begrip kwam ter sprake omdat diverse tv-programma’s kort geleden gehalveerd zijn of van NPO1 naar NPO2 verbannen zijn. Dit schijnt ernstige gevolgen te hebben voor de kijkcijfers. Deze maatregelen werden genomen om meer jeugdige kijkers naar NPO1 te lokken. Wij vonden het merkwaardig dat het accent zo op jeugdige kijkers ligt terwijl het aantal ouderen alleen maar toeneemt en dat ook nog eens veel trouwere tv-kijkers zijn dan jongeren. Waarschijnlijk vonden de zendermanagers deze programma’s te afgezaagd voor jeugdigen. Maar wanneer is iets afgezaagd? Even Googlelen leverde de volgende betekenissen op:

• vervelend omdat je het allang weet
• alledaags
• banaal
• zo dikwijls gebruikt dat het overbekend is
• saai
• het verveelt omdat het altijd zo gedaan of gezegd wordt
• zo dikwijls ter sprake gebracht dat het nieuwe er allang af is

De oorsprong van deze betekenis van afgezaagd is als volgt: De uitdrukking ‘afgezaagd zijn’ werd oorspronkelijk gezegd over een muziekstuk dat gespeeld werd op een viool, dat de luisteraar al vaak gehoord had. Het ‘zagen’ werd hierbij figuurlijk bedoeld, wat slaat op de zagende beweging die wordt gemaakt bij het bespelen van een viool.

In 2003 werd Hennie Stoel bij het NOS-journaal afgeserveerd omdat ze te oud was. Was het hoofd van Hennie te oud en was ze daarom afgezaagd?

Afgezaagd was ze nog niet, de kop zit er nog steeds op. Misschien moet ik het begrip afgezaagd niet al te letterlijk nemen.

Ook afgezaagd wordt zo langzamerhand het volgende: Werkgevers zitten met hun handen in het haar en passen zelfs de arbeidsvoorwaarden en functie-eisen aan om nieuwe mensen te vinden. Dat, terwijl  het onbenut arbeidspotentieel inmiddels uit 1,2 miljoen mensen bestaat. Het lijkt onmogelijk om die twee te matchen. Het verhaal van het onbenut arbeidspotentieel horen we al jaren en wordt zo langzamerhand afgezaagd.

Het begrip afgezaagd wordt ook toegepast op enkels. Soms, steeds vaker, worden personen al of niet terecht bij hun enkels afgezaagd. Zoals onlangs Pim Lammers, Mathijs van de Nieuwkerk, Marco Borsato, Ali B,  etc.

Neem het liedje “The lion sleeps tonight”. Dat zou je een afgezaagd liedje kunnen noemen. Mijn zoon Harry had op de basisschool een juf die het liedje wekelijks met de kinderen zong. Harry heeft er 30 jaar later nog nachtmerries van. Maar wat blijkt, het wordt door alles en iedereen nog steeds vol enthousiasme gezongen. Het stamt uit 1961 en werd gezongen door the Tokens:

The Tokens in 1961

Dat is misschien wel een afgezaagd filmpje. Maar ja, het was 1961.

The Tokens in 2010. Dat ziet er al veel minder afgezaagd uit.

https://www.youtube.com/watch?v=HCdIyE6JF2s

Inmiddels zijn er tientallen uitvoeringen van dit muziekje. Variërend van Gerard Joling tot André Rieu en nog vele koren die er vaak met het publiek een meezingspektakel van maken. Afgezaagd? Hier zijn nog enkele uitvoeringen die je zelf mag classificeren als afgezaagd of niet.

Hier met André Rieu:

Deze afschuwelijke versie van Gerard Joling speciaal voor die ene liefhebber waarvan ik me niet kan voorstellen dat die bestaat:

Het kan ook a capella:

Een jongenskoor dat gespecialiseerd is in oerwoudgeluiden:

Volledig instrumentaal kan ook:

Een koor in de open lucht:

Nog een keer a capella, nu door een vierling (of is het een vijfling?) Het rechtse meisje zingt het mooist.

Er zijn nog veel meer uitvoeringen die allemaal met veel enthousiasme gezongen worden, veelal door jongeren. Niet afgezaagd dus.

Als ik afgezaagd dreig te worden, wil ik het graag op tijd van jullie horen.

In maart mogen we weer stemmen. Enkele weken geleden noemde ik al de verkiezingen voor de waterschappen. Maar minstens zo belangrijk zijn de verkiezingen voor de Provinciale Staten en daarmee stem je indirect voor de Eerste Kamer. Behalve de traditionele debatten waarbij het accent ligt op door elkaar praten, kunnen we onze keus ook laten bepalen door de stemwijzers. Er zijn meestal meerdere stemwijzers. Mij is opgevallen dat ik zelden uitkom bij de partij waarop ik uiteindelijk ga stemmen.

De eerste stemwijzer staat al online. namelijk op de website kieswijzer . De laatste tijd was er steeds een merkwaardige reclamespot op de radio die me naar deze kieswijzer leidde. Ik ben altijd benieuwd en ben hem gaan invullen. De eerste van de slechts 10 vragen was makkelijk.

Vraag 1: Ik vind dat Nederlands eten betaalbaar moet blijven voor iedereen. Het antwoord is natuurlijk nee. Alleen voor mensen die het kunnen betalen moet Nederlandse boerenkool betaalbaar blijven. De rest kan barsten.

Vraag 2: Ik vind dat supermarkten eten uit Nederland voorrang moeten geven t.o.v. eten uit verre landen. Dat is een lastige vraag, want wat is een ver land? België niet denk ik, Frankrijk ook niet. De hele EU niet, dus Engeland wel? Deze vraag vereist een grondige topografische kennis. Maar helaas moet je ja of nee antwoorden, een neutraal antwoord of “ik weet het niet” komt in deze kieswijzer niet voor.

Vraag 3: Ik vind dat we zoveel als mogelijk voedsel in ons eigen land moeten produceren. Daar ben ik het wel mee eens. Dus iedereen een moestuin. En ik vind dat andere landen dit moeten overnemen. Die gaan dan niet meer voedsel importeren uit Nederland. Gelijke monniken, gelijke kappen!

Vraag 4: Ik vind dat eten geproduceerd in Nederland veiliger en duurzamer is dan voedsel uit verre landen. De maker van deze kieswijzer heeft weinig op met verre landen. Ik denk dat het iemand is die nooit vliegt en in Nederland alles op de fiets doet. Een duurzaam type dus.

Vraag 5: Ik vind dat boeren een belangrijke rol vervullen in het landschapsbeheer van Nederland. Dat is zeker waar. Kijk bijvoorbeeld naar al die prachtige weiden die op tijd gemaaid worden zodat vogels ze niet kunnen vervuilen met lelijke nesten en rondkruipende kuikens. Mooi groen is niet lelijk.

Vraag 6: Ik vind dat boeren tot de Nederlandse cultuur behoren. Weer een goede vraag, Volmondige ja.

Vraag 7: Ik vind dat boeren oneerlijk worden behandeld door de overheid. Dat vind ik ook. Sommigen kregen zelfs een bekeuring toen ze met hun trekker over de snelweg reden. Heel oneerlijk.

Vraag 8: Ik vind dat we het stikstofprobleem met nieuwe innovaties moeten oplossen i.p.v. bedrijven uitkopen. Ik snap het niet. Innovaties kosten de boeren veel geld. Uitkopen levert ze juist heel veel geld op. Ik zou het wel weten.

Vraag 9: Ik vind dat boeren de tijd moeten krijgen om hun bedrijf aan te passen naar de nieuwe (klimaat)eisen. Ze moeten daar zeker de tijd voor krijgen, maar niet te lang.

Vraag 10: Ik vind dat we trots moeten zijn op de Nederlandse landbouwsector. En de veeteelt dan? Is dit discriminatie?

Als je deze zeer nuttige stemwijzer doorloopt, zou je jezelf kunnen afvragen wie deze stemwijzer hebben geïnitieerd. Op deze pagina initiatiefnemers vind je het antwoord.

Ik ben blij met alle behulpzame tips. Die hebben het kiezen me wel veel makkelijker gemaakt. Ik weet nu al op welke partij ik ga stemmen: De Tegenpartij!