mathieu

We hebben weer een wonderkind in Nederland. Mathieu van der Poel, zoon van legende Adri van der Poel uit Hoogerheide, wint alles bij het veldrijden. Zo’n wedstrijd door zand, modder, over heuvels, trappen en andere barrières duurt 1 uur. Afgelopen jaar waren de wedstrijden nooit spannend want Mathieu won alles.

Mathieu dacht, kom……ik ga ook eens een wegwedstrijd proberen. Een hele dag keihard rijden over de weg in plaats van een uur ploeteren door de modder. Zondag, de grootste internationale wegwedstrijd in Nederland, de Amstel Gold Race. Met de wereldtoppers aan de start. Ongeveer een kilometer voor de finish lag Matthieu nog een flink eind achter een kopgroep van drie gedoodverfde winnaars. Wat niemand voor mogelijk achtte, deed hij. Hij reed het gat dicht, wat een enorme krachtsinspanning is, en sprintte vervolgens naar de overwinning. De drie koplopers verbouwereerd achter zich latend.

Ook als je niet van wielrennen houdt, is dit korte filmpje met een paar fragmenten, leuk om te zien en te beluisteren, vooral de finish. Klik op onderstaande link en bekijk de eerste 3 minuten.

Mathieu wonderkind

Een komiek in de politiek

Ik had direct een flash back, waar heb ik dit eerder gehoord? Een komiek die de verkiezingen in een groot land wint. Natuurlijk……… in Italië! Net als in Oekraïne kan je dat in Italië wel verwachten. Uit de krant:

“De door komiek en activist Beppe Grillo opgerichte eurosceptische, populistische en groene partij ijvert voor directe democratie en behaalde ruim 32% van de stemmen. De Vijfsterrenbeweging heeft lak aan de politiek van links en rechts en wil de corruptie en de schandalen in de Italiaanse politiek naar de geschiedenisboeken verwijzen”.

Pfff

En dan heb ik het wel eens over badminton als zware sport.  Ik heb even overwogen het ook eens te proberen 😂. Toch maar liever badminton met handicaps in een sporthal.

Kleinzieligheid

Dit is de kop van een lang artikel. Ik heb er een klein stukje uitgeknipt:

Een aanvraag voor subsidie wordt beoordeeld op een aantal aspecten waarvoor je punten krijgt. Handig invullen kan veel punten opleveren. Gewoon recht voor z’n raap invullen, levert minder punten op en dus geen subsidie. Een mooi sportevenement voor schooljeugd wordt de nek omgedraaid onder andere omdat onze gemeente dit niet eens €400 subsidie waard vindt. “Dat zijn de regels, dat is het spel en zo moet het gespeeld worden” zal de ambtenaar gedacht hebben. De beroemde paarse krokodillenhouding. Kleinzielig!

Huis te koop

Ik heb in mijn leven drie keer een huis verkocht. De laatste keer 23 jaar geleden. De procedure was simpel. Je belde één of twee makelaars, je sprak een prijs af en de makelaar zette advertenties. Momenteel zijn we bezig het appartement van mijn schoonmoeder te verkopen. Zoals ik enkele maanden geleden al schreef, lukt terugkeren naar haar woning niet meer. Na het selecteren van een makelaar werd het vervolg volstrekt anders dan 23 jaar geleden. Ik had van mijn zus met ervaring vernomen, dat het huis voor verkoop een soort “make over” moet ondergaan. Onze makelaar deelde mee dat zijn fotografe nog even langs zou komen voor enkele tips:

  • Alle meubels in de huiskamer moeten van plaats verwisseld worden;
  • Alle persoonlijke spullen moeten weg;
  • In de logeerkamer 2 boekenkasten inc. boeken verwijderen en bed en linnenkast van plaats verwisselen;
  • Bijkeuken leegmaken op vriezer en wasdroger na;
  • Bijkeuken opnieuw witten;
  • Berging leeg maken;
  • Balkon met hogedrukspuit ontdoen van alg en helemaal schoon spuiten;
  • Ramen lappen;
  • Een tuinset met felgekleurde kussentjes op het balkon zetten;
  • Verse bloemen en vers fruit in de kamer;

Het zijn maar een paar zinnetjes en het lijkt niet veel, maar je voelt de zuigende wervelstorm al weer komen.

Schaamwoorden

Het houdt niet op, weer een nieuw schaamwoord er bij: bezorgschaamte.

Henk en Thierry

Henk en Thierry hebben ruzie en die arme Theo Hiddema zit er tussenin. Je kent misschien het verhaal van het ezeltje met twee bergjes hooi. Eén links en één rechts voor hem. Het ezeltje stierf tussen de twee bergjes hooi, niet kunnen kiezen. Pas maar op Theo.

Koningsdag

 

Taalarrogantie

Ik woon in Brabant en ik verbaas me er ook over. Er zijn andere “dialecten” in Nederland die eerder in aanmerking komen voor ondertiteling / vertaling. Bijvoorbeeld de straattaal en whatsapptaal. Enkele voorbeelden:

  • Het is lekker weer – Het is planga weer
  • Hou je bek! – Taboedimek!
  • Ik heb geen geld – Ik ben skeer
  • Rot op – Ga khowed van hier

Voor whatsapp berichten:

  • BRB – Be Right Back (ben zo terug)
  • BTW – By The Way (trouwens)
  • CYA – See You Around (tot ziens)
  • IIG – In Ieder Geval
  • PLS – Please (alstjeblieft)

Reuze handig zulke afkortingen. En wie graag wil gaan omschakelen naar straattaal kan gebruik maken van dit woordenboek:

woordenboek straattaal

Ik heb even gezocht in dit woordenboek naar Algemeen Beschaafd Nederlands. Maar die drie woorden staan er nou net niet in. Zou dat toeval zijn?

 

 

De Tandartsassistente

Allereerst een pluim voor Toos (zie reacties). Toos wist in welke taal het nummer gezongen werd dat ik vorige week verwerkte in mijn verhaal. Momenteel worden er nog vier Keltische talen gesproken: Bretons in Bretagne, Iers in Ierland, Welsh in Wales en Schots-Gaelisch in Schotland. De zanger Allan Stivell zingt het nummer Maro eo Mestrez in het Bretons. Hij maakte het in 1972. De liefhebbers kunnen hier de tekst vinden: Maro eo ma mestrez. Nog grotere liefhebbers kunnen van mij ook de vertaling krijgen.

Willem

Deze week een alarmerend bericht. De populariteit van het koningshuis onder jongeren is sterk gedaald. Dat snap je toch niet als je dit vrolijke hoofd ziet.

Binnenkort koningsdag. Dan kan Willem weer werken aan zijn populariteit bijvoorbeeld door een bezoek aan een school. Je moet ten slotte beginnen bij de bron.

https://www.youtube.com/watch?v=qijdcJADtmM

Karbaat

Deze week twee berichten die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben. Maar bij nader inzien misschien toch wel.

Dat woord, masturbatiedrift, zou dat in onderstaand bericht toch een rol gespeeld kunnen hebben/

De tandartsassistente

Ik ga iedere drie maanden naar de tandarts. Het is zo’n praktijk met één tandarts, die een heel dure sportwagen voor de deur heeft staan, en een harem van assistenten. De assistenten, heel vriendelijk, zorgen er voor dat gedurende ca. 40 minuten mijn gebit ontdaan wordt van tandsteen.

Het verwijderen van tandsteen gebeurt op 2 manieren. Eerst wordt er een slang in je mond gedaan die het speeksel tijdens de behandeling uit je keel moet wegzuigen. 40 minuten met een slang in je keel! niet leuk en slikken gaat maar heel lastig. Dan de ultrasone hoogfrequente geluidsgolven die snerpend door je hoofd denderen. Ze gaat met dat apparaatje langs al je tanden en kiezen, onder en boven, alsof ze met een schuursponsje met CIF een macaronipan staat schoon te maken. Bij sommige tanden liggen er wat wortels bloot, dus dat is een heel “vervelend” gevoel. Ik moet even op mijn tanden bijten, figuurlijk dan want anders bijt ik die slang kapot en boort dat apparaatje van haar zich misschien in mijn tong.

De assistente draagt zo’n transparant gelaatsscherm om te voorkomen dat spetters en stukjes tandsteen haar gezicht bevuilen. Ik houd mijn ogen tijdens de behandeling maar dicht en denk aan een leuk muziekje om het ultrasone geluid buiten te houden. Dat lukt natuurlijk niet.

De laatste restjes worden verwijderd met een haakje. Alsof je tanden en kiezen er uit getrokken worden, zo hard gaat dat. Last but not least wordt de boel gepolijst. Maar 40 minuten later zegt ze: “Zo, dat was het dan weer meneer Krook”. Ik kijk nog even door het licht bespetterde transparante gelaatsscherm naar de ogen van de tandartsassistente en mag mijn mond spoelen. In de auto klap ik, voor het wegrijden, het zonneklepje met spiegeltje omlaag om even te genieten van mijn blinkende tanden. De kosten worden overigens per 5 minuten gerekend.

Een toepasselijk muziekje hierbij dat ik al eens eerder heb gebruikt:

Notredame

De Notredame is gedeeltelijk afgebrand. Heel erg maar ook heel erg stom. In Nederland worden in veel fabrieken eenvoudige procedures gebruikt om dit te voorkomen. Maar gebeurd is gebeurd en nu moet er herbouwd worden. President Macron zegt binnen 5 jaar. Deskundigen zeggen dat 5 jaar onmogelijk is. Ik heb een advies voor Macron. Neem zo spoedig mogelijk contact op met Jack Ma, de baas van Webshop Alibaba. Daar werken de mensen net iets harder dan in Frankrijk. Misschien lukt het dan wel.

Stofzuigen

Maandag is onze stofzuigdag. Marleen beneden, ik boven. Stofzuigen is nu eenmaal nodig af en toe. Het is niet mijn favoriete klusje. Maar om mee te doen aan een wedstrijd stofzuigen, …. gaat wel erg ver.

Zo te zien echt een klusje voor bejaarden.

De schuur

Soms kom ik bij mensen in hun schuur(tje) en verwonder me over de netheid waarmee alle gereedschappen zijn opgehangen en opgeborgen. Alsof er nooit iets van z’n plaats komt. Misschien is dat ook wel zo. Mooie sier maken met een opgeruimde schuur en er niets mee doen, zo kan ik het ook!

Bij ons wordt het gedurende het jaar steeds onoverzichtelijker. Te veel spullen in een te kleine ruimte en consequent niet netjes wegzetten. Deze week heb ik het ambitieuze plan opgevat om onze schuur te onderwerpen aan een voorjaars-opruimactie. Dat betekent spullen weggooien  die al een paar jaar niet gebruikt zijn. Behalve opruimen, heb ik de binnenkant ook maar eens schoongemaakt met water en zeep. Na twee middagen zweten in het warme schuurtje is het aardig gelukt, maar voor hoe lang? En….nog niet af, op de foto’s zie je alleen wat klaar is.

De natuurpoort

Speciaal voor de locals enkele foto’s van de laatste vorderingen van de natuurpoort. Bestrating is zo goed als klaar, verlichting is gereed en de beplanting staat er ook al. Nu het voetgangersbruggetje nog.

En “by night”

Vrolijk pasen

Vanmorgen werden we al vroeg gewekt door een bezoeker die vrolijk Pasen kwam wensen. Voor jullie ook allemaal: “Vrolijk Pasen”.

Brexit, Nexit, Beaudexit

Deze week werd ik weer eens verrast door het bereik van mijn blog. Sprak ik vorige week nog over het zwarte gat als doemscenario voor sommige pensionado’s, las ik deze week in BNDeStem: “Het Zwarte Gat Bestaat!”. Zelfs de krant haalt zijn informatie uit mijn blog.

Thierry

Natuurlijk ging het deze week in het nieuws weer over de Brexit. Thierry Beaudet vertelde op de radio dat er van chaos in het Verenigd Koninkrijk helemaal geen sprake is. Chaos in het parlement? “Ach een beetje discussie, verder niets bijzonders”. Chaos na een “no deal” Brexit? “Helemaal niet waar, allemaal sterk overdreven”.  Gelukkig hebben we in Nederland 1 “deskundige” die het wel weet. Na zijn studies geschiedenis en rechten heeft hij ten slotte ook nog een LOI-cursus economie gedaan. Hier een kort filmpje uit de jonge jaren van Thierry (nog in zijn vechtpaktijd):

https://www.youtube.com/watch?v=tldtkGqSLoE

Misschien dat Thierry ooit nog te maken krijgt met het zwarte gat. Dan is er sprake van een Beaudexit.

Het zal sommigen niet ontgaan zijn dat ik geen fan van Thierry ben.

Rollator badminton

Ik badminton nu ca. 40 jaar, lang dus. Badminton is een zeer intensieve sport en vergt veel van het lichaam. Een groot deel van die 40 jaar heb ik competitie gespeeld. Drie keer in de week spelen (2x trainen, 1x competitie).

Op zeker moment kwamen er af en toe blessures. Gestopt met de competitie. Nu speel ik nog slechts één keer in de week en wordt het een beetje gênant. Steeds vaker blessures, ze duren langer en het niveau van spelen daalt navenant. Ik speelde altijd om te winnen, liefst met 0 punten voor de tegenstander. Nu speel ik om de schade zo veel mogelijk te beperken, om zelf de nul te voorkomen en heelhuids uit de strijd te komen.

Het aantal hulpstukken dat nodig is stijgt ook. Eerst alleen een brace om mijn elleboog i.v.m. een eerdere tennisarm (in dit geval badmintonarm), daarna sport compressiekousen na 2x een zweepslag (zijn eigenlijk gewoon steunkousen). Nu ook nog een polsbrace na een langdurige polsblessure. De volgende stap zal misschien zijn met een rollator op de badmintonbaan.

De man van wie ik steeds nog kon winnen is inmiddels gestopt en is gaan tennissen. Dat nooit! Tennis is een sport voor luie badmintonners (sorry Albert). Ik weet dat hij me dit zal vergeven.

Taalvaardigheid

Net als Brexit komt ook ons onderwijs met grote regelmaat terug in het nieuws. Ik heb er al enkele keren over geschreven. Over al die veranderingen in het onderwijs die niets opleveren, in tegendeel. Nu, in één week, berichten over alweer vernieuwingen, maar tevens ook onderzoeksresultaten die aangeven dat het niveau alleen maar daalt. Ik snap niet dat daar nog onderzoeken aan gewijd worden, ze kunnen het ook gewoon aan mij vragen.

Nu ontdekte men dat de leesvaardigheid met name op het VMBO zo slechts is, dat een krantenartikel niet begrepen wordt.

Het lijkt me leuk om de taalvaardigheid van mijn lezers te testen. Daarom de volgende vraag: “In welke taal wordt het volgende prachtige lied gezongen?”.

Tekst en vertaling zal ik misschien binnenkort publiceren.

Vakantiedagen

Tegenwoordig tellen de secundaire arbeidsvoorwaarden heel zwaar bij sollicitaties. Denk aan ouderschapsverlof en vakantiedagen. In Japan werkt dat heel anders. Daar maken ze slechts de helft van hun vakantiedagen op. Het staat niet erg loyaal naar je baas om alle vakantiedagen zo maar te gebruiken. Nu is er iets vreselijks gebeurd. De keizer stopt er mee en draagt het stokje over aan zijn zoon. Om dat te vieren krijgen alle Japanners er 10 vakantiedagen bij! Japan in rep en roer. Want hoe moeten ze ooit al die vakantiedagen opmaken. Het staat ten slotte ook niet loyaal naar de keizer als je ze niet gebruikt. Mijn voorstel is dat ze die 10 dagen, en mogelijk ook al het andere overschot, naar de Nederlandse werknemers overdragen. Iedereen blij. Of toch niet? De Nederlandse werkgevers?

Alert

Ik wil deze week een alert, een waarschuwing doen uitgaan naar mensen in een bepaalde doelgroep. Aanleiding hiervoor is een reactie die op mijn blog van vorige week binnenkwam. Natuurlijk kan je de reactie van Jan lezen in de linker zijbalk (of voor de smartphone gebruikers via de drie streepjes rechts bovenin). Maar ik wil die reactie graag integraal opnemen vandaag:

…”Louis door het lezen van jouw blog is er bij mij toch wel wat veranderd.
Ik leefde namelijk erg toe naar mijn pensioen. Dit omdat ik dacht dat het leven dan meer rust kreeg, niet meer leven met de agenda op schoot.
Maar de praktijk is anders zie ik.
Het vrijwilligerswerk is ook hard werken en zelfs nachtdienst.
Eigenlijk geen tijd om een blog te schrijven. Ik ben al in overleg met mijn baas om langer door te werken, en zie mijn werk nu als vrijwilligerswerk.
En dit allemaal dankzij jou.
Bedankt Louis…”

De waarschuwing die ik wil geven is bedoeld voor iedereen die vervroegd wil stoppen met werken voor zijn of haar baas. Soms hoor je mensen praten over “vallen in een zwart gat”, maar daar zijn cursussen voor. Er is echter een veel groter gevaar dan het zwarte gat, namelijk de zuigende wervelstorm! Je gaat eerder stoppen of minder dagen naar je baas. Maar dan komt de zuigende wervelstorm van vrijwilligerswerk, mantelzorg etc. die er voor zorgt dat je niet meer slechts 40 uur per week werkt, maar veel meer! Dus is mijn advies, net als Jan, maak een afspraak met je werkgever en vraag om langer te mogen doorgaan bij het bedrijf. Stel dat je blijft werken tot je 85ste, een mooie leeftijd om ermee te stoppen. De voordelen zijn enorm, ik noem er vier:

  1. Je komt niet terecht in de zuigende wervelstorm;
  2. Je blijft veel langer doorbetalen aan mijn AOW;
  3. Als je dan gaat pensioneren, kan je direct gebruik maken van mantelzorg i.p.v. zelf mantelzorg leveren;
  4. Langdurig regelmaat;

En dan heb ik het nog niet over tevreden kinderen met een grotere erfenis in het vooruitzicht. Wie wil dat nou niet?

Nu zal bij sommigen de vraag opkomen, waarom ben jij dan eerder gestopt? Het antwoord is simpel, ik ben er gewoon ingestonken, ik heb me te laat die mooie voordelen gerealiseerd.

Er zijn mensen die mantelzorg wel erg serieus oppakken zoals blijkt uit onderstaande reportage

Concert

Donderdagavond ben ik naar een bijzonder concert geweest. Iemand in WP had 2 kaartjes over en polste mijn belangstelling. Mensen die mij al wat langer volgen, weten dat ik een muziekliefhebber ben met een erg brede smaak. Het varieert van Deep Purple tot Edith Piaf. In dit geval ging het om Loreena McKennit. Een Canadese zangeres die muziek met veel Keltische invloeden maakt. Ik was in het prettige gezelschap van mijn dochter (Marleen werkt op donderdag, schildersclub).

Het concert was in Brussel. We moesten dus in spitstijd de ring van Antwerpen en de ring van Brussel trotseren en dan ook nog op tijd arriveren. Het kostte twee uren om een parkeergarage te bereiken. Er was nog tijd voor een snelle hap. Het concert speelde zich af in een schitterende concertzaal.

De plaatsen konden niet beter, de vierde rij (van voren).

Het concert was geweldig. Ze zong weer als een engel. Helaas was foto’s maken en filmen verboden. Daarom laat ik enkele nummers uit een eerder concert horen die ze ook donderdag speelde. De mensen waarvan de muzieksmaak wat minder goed ontwikkeld is, slaan het gewoon over. Op de smartphone zullen de filmpjes langzaam laden, even geduld dus.

Moet even op gang komen:

Een beetje wilder:

Vrolijk:

Aan deze mooie avond kwam een enigszins onverwacht einde toen in de parkeergarage de auto van mijn dochter niet wilde starten, accu leeg. Na lang wachten in een koude P-garage heeft een Belgische wegenwachter de auto gestart en werd het dus laat die nacht. Overigens bleek de dynamo kapot te zijn.

Voor de locals

De aanleg van de natuurpoort vordert nu snel. Het straatwerk van de parkeerplaats is bijna klaar. Daarna kunnen de bomen en struiken geplant worden. De voetgangersbrug zal ook binnenkort geplaatst worden.

Het toekomstige evenemententerrein is deze week van drainage voorzien en zal binnenkort ingezaaid worden.

Verlichting, oplaadpunten en de informatiekiosk moeten het geheel afmaken.