Brexit, Nexit, Beaudexit

Deze week werd ik weer eens verrast door het bereik van mijn blog. Sprak ik vorige week nog over het zwarte gat als doemscenario voor sommige pensionado’s, las ik deze week in BNDeStem: “Het Zwarte Gat Bestaat!”. Zelfs de krant haalt zijn informatie uit mijn blog.

Thierry

Natuurlijk ging het deze week in het nieuws weer over de Brexit. Thierry Beaudet vertelde op de radio dat er van chaos in het Verenigd Koninkrijk helemaal geen sprake is. Chaos in het parlement? “Ach een beetje discussie, verder niets bijzonders”. Chaos na een “no deal” Brexit? “Helemaal niet waar, allemaal sterk overdreven”.  Gelukkig hebben we in Nederland 1 “deskundige” die het wel weet. Na zijn studies geschiedenis en rechten heeft hij ten slotte ook nog een LOI-cursus economie gedaan. Hier een kort filmpje uit de jonge jaren van Thierry (nog in zijn vechtpaktijd):

https://www.youtube.com/watch?v=tldtkGqSLoE

Misschien dat Thierry ooit nog te maken krijgt met het zwarte gat. Dan is er sprake van een Beaudexit.

Het zal sommigen niet ontgaan zijn dat ik geen fan van Thierry ben.

Rollator badminton

Ik badminton nu ca. 40 jaar, lang dus. Badminton is een zeer intensieve sport en vergt veel van het lichaam. Een groot deel van die 40 jaar heb ik competitie gespeeld. Drie keer in de week spelen (2x trainen, 1x competitie).

Op zeker moment kwamen er af en toe blessures. Gestopt met de competitie. Nu speel ik nog slechts één keer in de week en wordt het een beetje gênant. Steeds vaker blessures, ze duren langer en het niveau van spelen daalt navenant. Ik speelde altijd om te winnen, liefst met 0 punten voor de tegenstander. Nu speel ik om de schade zo veel mogelijk te beperken, om zelf de nul te voorkomen en heelhuids uit de strijd te komen.

Het aantal hulpstukken dat nodig is stijgt ook. Eerst alleen een brace om mijn elleboog i.v.m. een eerdere tennisarm (in dit geval badmintonarm), daarna sport compressiekousen na 2x een zweepslag (zijn eigenlijk gewoon steunkousen). Nu ook nog een polsbrace na een langdurige polsblessure. De volgende stap zal misschien zijn met een rollator op de badmintonbaan.

De man van wie ik steeds nog kon winnen is inmiddels gestopt en is gaan tennissen. Dat nooit! Tennis is een sport voor luie badmintonners (sorry Albert). Ik weet dat hij me dit zal vergeven.

Taalvaardigheid

Net als Brexit komt ook ons onderwijs met grote regelmaat terug in het nieuws. Ik heb er al enkele keren over geschreven. Over al die veranderingen in het onderwijs die niets opleveren, in tegendeel. Nu, in één week, berichten over alweer vernieuwingen, maar tevens ook onderzoeksresultaten die aangeven dat het niveau alleen maar daalt. Ik snap niet dat daar nog onderzoeken aan gewijd worden, ze kunnen het ook gewoon aan mij vragen.

Nu ontdekte men dat de leesvaardigheid met name op het VMBO zo slechts is, dat een krantenartikel niet begrepen wordt.

Het lijkt me leuk om de taalvaardigheid van mijn lezers te testen. Daarom de volgende vraag: “In welke taal wordt het volgende prachtige lied gezongen?”.

Tekst en vertaling zal ik misschien binnenkort publiceren.

Vakantiedagen

Tegenwoordig tellen de secundaire arbeidsvoorwaarden heel zwaar bij sollicitaties. Denk aan ouderschapsverlof en vakantiedagen. In Japan werkt dat heel anders. Daar maken ze slechts de helft van hun vakantiedagen op. Het staat niet erg loyaal naar je baas om alle vakantiedagen zo maar te gebruiken. Nu is er iets vreselijks gebeurd. De keizer stopt er mee en draagt het stokje over aan zijn zoon. Om dat te vieren krijgen alle Japanners er 10 vakantiedagen bij! Japan in rep en roer. Want hoe moeten ze ooit al die vakantiedagen opmaken. Het staat ten slotte ook niet loyaal naar de keizer als je ze niet gebruikt. Mijn voorstel is dat ze die 10 dagen, en mogelijk ook al het andere overschot, naar de Nederlandse werknemers overdragen. Iedereen blij. Of toch niet? De Nederlandse werkgevers?