De Boerenrepubliek

En daar kwamen ze weer, de trekkers.

De boeren zijn weer aan het protesteren. Met hun trekkers weten ze het hele land te ontregelen. De politie zou gaan handhaven, maar dat is slechts mondjesmaat gelukt. Tegelijkertijd werd een kleine demonstratie in Den Haag van enkele milieu-activisten wel direct “gehandhaafd”. Opgepakt en gearresteerd. Dat vind ik dan weer uitermate kinderachtig. De boeren ongestoord een verkeersinfarct laten veroorzaken en dan een paar van die vredelievende jongens en meisjes oppakken. Kennelijk hadden ze toch nog een paar agenten over.

De boeren gebruiken momenteel wel heel bijzondere retoriek. Zo zei Bart Kemp, voorman van boerenorganisatie Agractie:

“De Staat der Nederlanden is in oorlog met de boerenrepubliek. Er is een staat van beleg afgekondigd om onze grond en eigendommen af te nemen”.

Bart verwart afnemen en uitkopen met elkaar. Die andere boerenvoorman Mark van den Oever van Farmers Defense Force staat nog steeds achter zijn opmerkingen dat de toestand van de boeren nu is te vergelijken met die van de Joden in de Tweede Wereldoorlog. Het zijn volksmenners waarvan we er in deze wereld al te veel hebben. Maar op het festivalterrein in Stroe was het desondanks erg gezellig.

Ik snap heus wel dat de boeren gefrustreerd zijn. Jarenlang mochten ze hun gang gaan (b.v. de PAS richtlijn), werden ze gestimuleerd om te groeien door banken, veevoederbedrijven, de stallenbouwer, Friesland Campina, Bayer. Een paar jaar geleden nog maakte de huidige burgemeester van Utrecht (Sharon Dijksma) een einde aan het melkquotum. Maar nu moeten er toch echt drastische maatregelen genomen worden want de biodiversiteit is dramatisch achteruit gegaan, de waterkwaliteit is slecht en de luchtkwaliteit is slecht. Nederland bungelt onderaan de Europese lijst. Het is jammer dat de meeste boeren nog steeds denken dat dergelijke moeilijke problemen nog met makkelijke oplossingen te verhelpen zijn. En het is nog veel vervelender dat sommige parlementariërs de integriteit van wetenschappers in twijfel trekken. Caroline van der Plas is Thierry Baudet in vrouwenkleren.

Natuurlijk moeten niet alleen de boeren bloeden voor het beleid dat alleen gericht was op economische groei en daarmee samenhangend welvaart. Ook de luchtvaart moet krimpen. Minder en duurdere vluchten. En ook de industrie en de scheepvaart zullen nog schoner moeten worden. Het was droevig om te zien dat op het VVD-congres nog voor een absurde motie gestemd werd om de maximumsnelheid weer naar 130km/uur te verhogen.

Ongetwijfeld zullen al deze maatregelen ten koste gaan van economische groei en zullen we een stukje welvaart moeten inleveren. Maar het gaat niet alleen om de gezondheid van Natura2000 gebieden, het gaat ook over ónze gezondheid en die van onze (klein)kinderen. Ik refereer nog maar eens aan mijn blog van enkele weken geleden waarin ik het volgende lijstje gebruikte:

In 2019 waren er in Nederland:

  • 3,8 miljoen runderen
  • 920 duizend schapen
  • 615 duizend geiten
  • 49 miljoen vleeskuikens
  • 44 miljoen leghennen
  • 12,3 miljoen varkens
  • ??? miljoen honden en katten

Deze dieren eten voor een groot deel voer (met stikstof) dat wordt geïmporteerd uit het buitenland. Maar de mest (met die stikstof) komt in onze natuur terecht. We importeren dus stikstof! Naar mijn mening is het echt veel te druk in Nederland.

Het zal inmiddels wel duidelijk zijn dat ik het wel een beetje gehad heb met die boeren en hun trekkerterreur. We zullen zien of ze succes hebben met hun argumenten zoals het gras is toch ook mooi groen, het gaat helemaal niet slecht met de natuur want er is overal groen, het gaat de politiek helemaal niet om stikstof, ze willen ons land afpakken om huizen te bouwen, er is geen stikstofprobleem, we lossen het op met innovatie etc.

Maar de boeren moeten wel geholpen worden om hun bedrijf en leven op een andere manier vorm te geven met een acceptabel verdienmodel. Er zijn interessante voorbeelden;

  • Ik zag een tevreden boer die zich had laten uitkopen en daarna een camping op zijn terrein was begonnen. “Mij hoor je niet klagen” zei hij glimlachend.
  • Een andere boer was een voedselbos begonnen en verkoopt kwaliteitsproducten direct aan de consument.
  • Een boer die op kleinschalige wijze varkens en koeien houdt.

Maar je moet wel openstaan voor verandering!

In China is een nieuwe trend die in Nederland mogelijk het enorme aantal varkens kan herverdelen.

….”Chinese huizenverkopers zijn wanhopig sinds de problemen bij vastgoedreus Evergrande en ze nemen extreme maatregelen om kopers aan te trekken. Zo zijn er bedrijven die graan en knoflook als betaalmiddel accepteren. Eén bedrijf geeft zelfs varkens weg aan iedereen die een huis koopt”………….

Ook in Nederland gaat het verkopen van een huis inmiddels minder makkelijk nadat de hypotheekrente is gaan stijgen. Misschien kan de Chinese methode het verkoopproces een duwtje geven. Een nieuw verdienmodel voor de varkensboeren. Overigens is de term varkensboerderij niet meer van deze tijd. Een varkensboer sprak deze week op de radio over zijn bedrijf en noemde het een varkensvermeerderingsbedrijf. Klinkt veel beter dan “varkensmesterij”.

Ik beloof dat ik voorlopig niet meer over boeren en stikstof zal schrijven!

Vaderdag

De krant van zaterdag opende met een kop die mij vrolijk en triest tegelijk stemde. Heel fijn dat er aandacht is voor Vaderdag. Vorige maand hadden we Moederdag. Maar Vaderdag is geen Moederdag. Op Moederdag maken de kinderen op school leuke cadeautjes en komen de kinderen op bezoek. Vaderdag gaat vaak ongemerkt voorbij. Nu heb ik de pech of het geluk dat ik vlak vóór Vaderdag jarig ben zodat er tóch de nodige aandacht aan mij geschonken wordt. Maar dan blijft er voor Vaderdag niets meer over. Jullie merken het wel, een huilverhaal.

Aan huilverhalen hebben we momenteel geen gebrek. Huilverhalen van mensen die hun energierekening niet meer kunnen betalen. Dagelijkse huilverhalen van 13.500 mensen die hun vakantie in het water zien vallen omdat hun vliegvakantie geannuleerd wordt. Er zit een spanningsveld tussen deze twee huilverhalen Overigens kunnen er nog steeds dagelijks 60.000 vakantiegangers wel met hun vliegtuigje mee.

Huilverhalen van boeren die straks een enorme zak geld krijgen als ze hun bedrijf opdoeken. Huilverhalen over de rest van de kop van de krant. Over de heide en de bijen die voor ons voedsel zorgen die gaan verdwijnen, over de roodborstjes en grutto’s die we vaarwel moeten zeggen. Oók twee huilverhalen die moeilijk te verenigen zijn.

Maar gelukkig ben ik weer een jaar ouder geworden en had Marleen een leuke verrassing georganiseerd met heel veel aandacht voor mij. Geen huilverhaal dus.

Woke

Ik hoor en lees de laatste tijd steeds vaker het woord “woke” op televisie, in de kranten en op sociale media. Voor mij een nieuw begrip. Ik was al enige tijd bezig om een beetje gevoel te krijgen bij het begrip woke en had ontdekt dat het zo iets als waakzaam voor onrecht betekent. Maar toen was er vorige week de eerste aflevering van het programma: “Ik woke jou”. Die titel zorgde direct weer voor verwarring. Is het nu ineens ook een werkwoord? Kan je iemand woken? Of kan je gewoked worden? De programmamaakster is een Nederlandse vrouw van Iraanse afkomst die in haar leven wel eens met discriminatie te maken gehad heeft en zich afvraagt of zij woke zou moeten zijn.

Ze probeert begrip te krijgen voor de „uitzinnige woede” van de woke-generatie, en ze wil grip krijgen op ’tegen wat of wie dat ‘wokisme’ zich richt’.

In het programma zien we heel veel jonge mensen uit de woke-gemeenschap die er hun beroep van hebben gemaakt om actie te voeren tegen elk onrecht dat maar te vinden is in Nederland. Ze voeren actie tegen discriminatie, fascisme, genderstereotypering, openbaar vervoer dat onvoldoende toegankelijk is voor gehandicapten, rijke mensen, een standbeeld van J.P. Coen, kapitalisme, zwarte piet, inkomensongelijkheid,  enz. enz. Het woord revolutie wordt regelmatig genoemd en het is vooral de schuld van “oude witte mannen”. En wat vooral opvalt is dat ze allemaal heel erg boos zijn.

Enkele voorbeelden van de vele acties die in de twee afleveringen te zien waren:

  • Bij een actie tegen Booking.com dat vakanties aanbiedt in bezet gebied, werden flyers uitgedeeld. Toen een man van middelbare leeftijd in discussie wilde gaan over de inhoud van de flyer, werd hij op een vervelende manier weggestuurd. Geen discussie! “Als je het er niet mee eens bent, ben je fout”.
  • In Hoorn stond een groep activisten op een plein bij het standbeeld van Coen een hele dag met een megafoon te schreeuwen en te trommelen. De mensen op de terrasjes op dat plein raakten geïrriteerd door het aanhoudende geschreeuw en wilden dat ze zouden stoppen. Gevolg: nog harder schreeuwen.
  • Een demonstratie van mensen die vinden dat de Vrije Universiteit te laks en te langzaam is met het toestaan van geslachtsverandering.
  • Een gehandicapte moslima van kleur accepteert niet dat zij met haar speciale elektrische rolstoel welk obstakel dan ook ontmoet. Tegelijkertijd wil zij niet met medelijden behandeld worden en doet agressief tegen mensen die haar willen helpen. Ze doet ook mee aan vele andere acties van de wokegroepen. Want je kan niet tegen slechts één ding zijn.

Ik begrijp dat je af en toe protesteert tegen onrecht in de wereld. Maar als je full time protesteert tegen ieder onrecht dat je kunt bedenken dan lijkt het erop dat het gaat om het actievoeren zelf in plaats van het aandacht vragen voor een specifiek onrecht. En als dan ook nog gezegd wordt dat miljardairs dood moeten tenzij ze hun geld afgeven (voor miljonairs geldt dat kennelijk niet) en dat ook politie-agenten dood moeten want dat zijn allemaal fascisten, dan denk ik dat je als wokemens niet meer serieus genomen wordt.

Nu wil het geval dat ikzelf ook een beetje woke ben. Ik vind het namelijk heel onrechtvaardig dat onze poes Herman nooit bij mij op schoot wil liggen en wel bij Marleen. Terwijl ik haar heel vaak eten geef. Ik vind dat erg onrechtvaardig. Maar ik ben (nog) niet van plan om tegen dit onrecht actie te gaan voeren. Het lijkt me weinig zinvol om als protestactie met een megafoon door de straten van Wouwse Plantage te gaan schreeuwen. Constructieve actie lijkt me beter dan zinloos geschreeuw. Bijvoorbeeld door haar géén eten meer te geven. Het schijnt zo te zijn dat huisdieren het vriendelijkst zijn tegen strenge bazen.

Op naar aflevering 3 van “Ik woke jou”.

 

Economische raadsels

Momenteel raakt de economie in de wereld het spoor een beetje bijster. Neem Tesla, de innovatieve fabrikant van elektrische auto’s.

Vorige jaar nog een behoorlijke winst gemaakt. Niet door de verkoop van auto’s, maar door de lucratieve handel in CO2-rechten. Tesla wil nu 10 procent van zijn bijna 100.000 personeelsleden wereldwijd ontslaan, dus 10.000 mensen. Teslabaas Musk schrijft in een mail dat hij een “superslecht gevoel” heeft over de economie de komende tijd en dat hij zich daarom genoodzaakt voelt om mensen te ontslaan. Hij gaat dus 10.000 mensen ontslaan vanwege zijn slechte gevoel! Waarschijnlijk is zijn slechte gevoel ontstaan doordat Tesla links en rechts ingehaald wordt door ander automerken die aan de elektrische weg timmeren.

Een andere “gevoelseconoom” is de Turkse president Recep Tayyip Erdogan.

Volgens de meeste economische theorieën daalt de inflatie als de rente omhooggaat, maar Erdogan hield lange tijd vast aan de omgekeerde redenering. Hij vroeg de centrale bank van het land zowat maandelijks om de rente te verlagen in de hoop dat de inflatie dan ook omlaag zou gaan. Maar helaas voor de Turkse huishoudens werd leven in Turkije in mei 73,5 procent duurder dan in dezelfde maand vorig jaar. Je kan van Erdogan zeggen wat je wilt, maar hij blijft wel consequent vasthouden aan zijn gevoel. Inmiddels krijgen de Turkse burgers schoon genoeg van het gevoelsleven van Erdogan.

Door de oorlog in Oekraïne is de gastoevoer vanuit Rusland ernstig onder druk komen te staan. Om zeker te zijn van genoeg gas kijken veel Europese landen, waaronder Nederland, naar lng (vloeibaar gas) als reddingsboei. Probleem is dat er niet genoeg lng-tankers zijn, waardoor de prijzen door het dak gaan. Om een lng-tanker een jaar te huren, betalen gashandelaren nu 111.000 euro per dag, wat 50 procent meer is dan een jaar geleden.

Behalve meer tankers, moeten er ook meer opslagfaciliteiten komen en moet er meer geproduceerd worden. De gasprijs gaat voorlopig niet omlaag vrees ik.

Als laatste economische knoop noem ik de stikstofcrisis in Nederland. Deze week werd bekend dat in sommige gebieden in Nederland de uitstoot van stikstof met 70 tot 80 procent moet worden verminderd.

Veel boeren zullen moeten worden uitgekocht, of omschakelen naar minder intensieve vormen van veehouderij. Er wordt rekening gehouden dat de veestapel tot 2030 met ongeveer 30 procent krimpt. Tragisch voor de boeren natuurlijk, maar wel noodzakelijk. Er zijn gewoon veel te veel dieren in Nederland. Ik heb het even opgezocht. In 2019 waren er:

  • 3,8 miljoen runderen
  • 920 duizend schapen
  • 615 duizend geiten
  • 49 miljoen vleeskuikens
  • 44 miljoen leghennen
  • 12,3 miljoen varkens

Het is triest dat het stikstofprobleem er al heel lang is en ook wel degelijk bekend was. Maar de politiek heeft verzuimd om in te grijpen en het probleem jarenlang voor zich uitgeschoven en daarmee laten verergeren. In 2015 werd “Het Programma Aanpak Stikstof” (PAS) bedacht. Het was de bedoeling dat met deze aanpak zowel de bestaande overmaat aan stikstof in natuurgebieden verwijderd zou worden en dat ook nieuwe stikstof neerslag in natuurgebieden zou verminderen. PAS werd tevens bij het verlenen van vergunningen gebruikt, waarbij dus vooruitgelopen werd op toekomstige vermindering van de stikstofdepositie, die vervolgens niet of veel te weinig kwam. In 2019 verklaarde de Raad van State dat het gebruik van de PAS bij vergunningverlening ongeldig was vanwege het vooruitlopen op toekomstige vermindering van de stikstofdepositie. En daarmee was een enorm probleem geboren, zoals bouwvergunningen die niet meer verleend konden worden en vergunningen van boerenbedrijven die plotseling ongeldig werden. Met draconische maatregelen moet nu alsnog, vele jaren later, het stikstofprobleem aangepakt worden. In mijn gedachten zie ik de boeren al komen op hun trekkers.