Ik hoor en lees de laatste tijd steeds vaker het woord “woke” op televisie, in de kranten en op sociale media. Voor mij een nieuw begrip. Ik was al enige tijd bezig om een beetje gevoel te krijgen bij het begrip woke en had ontdekt dat het zo iets als waakzaam voor onrecht betekent. Maar toen was er vorige week de eerste aflevering van het programma: “Ik woke jou”. Die titel zorgde direct weer voor verwarring. Is het nu ineens ook een werkwoord? Kan je iemand woken? Of kan je gewoked worden? De programmamaakster is een Nederlandse vrouw van Iraanse afkomst die in haar leven wel eens met discriminatie te maken gehad heeft en zich afvraagt of zij woke zou moeten zijn.
Ze probeert begrip te krijgen voor de „uitzinnige woede” van de woke-generatie, en ze wil grip krijgen op ’tegen wat of wie dat ‘wokisme’ zich richt’.
In het programma zien we heel veel jonge mensen uit de woke-gemeenschap die er hun beroep van hebben gemaakt om actie te voeren tegen elk onrecht dat maar te vinden is in Nederland. Ze voeren actie tegen discriminatie, fascisme, genderstereotypering, openbaar vervoer dat onvoldoende toegankelijk is voor gehandicapten, rijke mensen, een standbeeld van J.P. Coen, kapitalisme, zwarte piet, inkomensongelijkheid, enz. enz. Het woord revolutie wordt regelmatig genoemd en het is vooral de schuld van “oude witte mannen”. En wat vooral opvalt is dat ze allemaal heel erg boos zijn.
Enkele voorbeelden van de vele acties die in de twee afleveringen te zien waren:
- Bij een actie tegen Booking.com dat vakanties aanbiedt in bezet gebied, werden flyers uitgedeeld. Toen een man van middelbare leeftijd in discussie wilde gaan over de inhoud van de flyer, werd hij op een vervelende manier weggestuurd. Geen discussie! “Als je het er niet mee eens bent, ben je fout”.
- In Hoorn stond een groep activisten op een plein bij het standbeeld van Coen een hele dag met een megafoon te schreeuwen en te trommelen. De mensen op de terrasjes op dat plein raakten geïrriteerd door het aanhoudende geschreeuw en wilden dat ze zouden stoppen. Gevolg: nog harder schreeuwen.
- Een demonstratie van mensen die vinden dat de Vrije Universiteit te laks en te langzaam is met het toestaan van geslachtsverandering.
- Een gehandicapte moslima van kleur accepteert niet dat zij met haar speciale elektrische rolstoel welk obstakel dan ook ontmoet. Tegelijkertijd wil zij niet met medelijden behandeld worden en doet agressief tegen mensen die haar willen helpen. Ze doet ook mee aan vele andere acties van de wokegroepen. Want je kan niet tegen slechts één ding zijn.
Ik begrijp dat je af en toe protesteert tegen onrecht in de wereld. Maar als je full time protesteert tegen ieder onrecht dat je kunt bedenken dan lijkt het erop dat het gaat om het actievoeren zelf in plaats van het aandacht vragen voor een specifiek onrecht. En als dan ook nog gezegd wordt dat miljardairs dood moeten tenzij ze hun geld afgeven (voor miljonairs geldt dat kennelijk niet) en dat ook politie-agenten dood moeten want dat zijn allemaal fascisten, dan denk ik dat je als wokemens niet meer serieus genomen wordt.
Nu wil het geval dat ikzelf ook een beetje woke ben. Ik vind het namelijk heel onrechtvaardig dat onze poes Herman nooit bij mij op schoot wil liggen en wel bij Marleen. Terwijl ik haar heel vaak eten geef. Ik vind dat erg onrechtvaardig. Maar ik ben (nog) niet van plan om tegen dit onrecht actie te gaan voeren. Het lijkt me weinig zinvol om als protestactie met een megafoon door de straten van Wouwse Plantage te gaan schreeuwen. Constructieve actie lijkt me beter dan zinloos geschreeuw. Bijvoorbeeld door haar géén eten meer te geven. Het schijnt zo te zijn dat huisdieren het vriendelijkst zijn tegen strenge bazen.
Op naar aflevering 3 van “Ik woke jou”.