Maand: november 2019

De Tank (6)

Gebroken rib was maandag even terug om te zeggen dat hij niet doorgaat in de tank. Maar er is ook een nieuwe dame. Een oudere dame. Rare term natuurlijk, oudere dame, want wat is ouder, ouder dan ikzelf want ik ben de twee na jongste in de tank. Ook deze dame, net als scootmobiel, is doof. Aangezien gehoorapparaten uit moeten in de tank, is het lastig converseren. Als haar masker niet goed zit, proberen we haar te helpen. Maar in de tank, met de herrie van de hijgende zuurstofmaskers is het moeilijk communiceren met iemand die doof is.

Van sommige tankgangers wordt ik een beetje verdrietig. Zo is er Theo. Hij heeft darmkanker gehad, uitgezaaid naar de longen. Alleen nog palliatieve zorg, zo vertelde hij me. Als we weer 2 uren in de tank gezeten hebben, zie ik hem creperen van de pijn. Hij kan eigenlijk niet lang zitten. Lopen en liggen gaat wel, maar zitten? In de tank moet hij die 2 uren volhouden. Maar als hij er uit komt, zie ik hem in elkaar krimpen. Geen behandeling meer mogelijk en dan ook nog zo veel pijn. Hopelijk gaat de zuurstof hem helpen. Het is pas zijn tweede week.

Frans P. en Elske H. met haar woeste krullen waren vrijdag voor het laatst. Weer een lekkere traktatie. Maar waar ze niet op gerekend hadden, was dat ik voor hun ook een cadeautje meegenomen had. Als dank voor de lol die we ook hebben gehad.

Nog een week en dan zit het erop. Aftellen dus.

Moeders

Mijn moeder woont inmiddels 2 weken in het centrum voor zorg en wonen. Ze heeft het goed naar haar zin, maar er moet dagelijks veel bijgestuurd worden. Zorgen dat er iedere dag een activiteit is, dat ze bij het eten aan een tafel zit met “leuke” mensen, controleren of de inschrijving bij een nieuwe huisarts goed verlopen is en dat er alsnog een griepprik komt, controleren of alle afspraken met verzorging, activiteitendienst, haal- en brengploeg etc., nagekomen worden. Na een halve dag tank slokt dat de rest van de dag op. Het wordt tijd dat alles soepel verloopt en ik weer een stapje terug kan doen.

In de tank heb ik een boek gelezen over een vrouw die door een misdrijf haar geheugen verloren had. Het boek begint 20 jaar na die gebeurtenis. Iedere dag als ze wakker wordt, weet ze niets meer van de dag ervoor en een gat in haar geheugen van 20 jaar. Iedere dag begint haar leven als het ware weer opnieuw. Soms lijkt het of mijn moeder dat ook zo waarneemt met haar dementie. De vrouw in het boek kon door behandeling en training steeds weer een beetje geheugen terug krijgen. Bij mijn moeder wordt het juist steeds erger.

personeelstekort

Ik stond deze week op de dag van de staking in het ziekenhuis op de taxi te wachten. Het personeel had een soort operatiekamer bij de in/uitgang opgesteld met een operatieverpleegster erbij. Ze vertelde me dat ze niet genoeg verdiende. ‘sAvonds zat ik thuis de kranten door te nemen en stuitte op onderstaande kop waarmee het probleem direct opgelost zou moeten zijn: meer uren, meer inkomsten.

Volgens berekeningen van adviesbureau McKinsey is het hele lerarentekort opgelost als alle vrouwelijke leerkrachten die parttime werken, gemiddeld 34 minuten per week meer gaan werken. Voor de zorg betekent dat 49 minuten per week. Waar wachten we op???

100 km/uur ⇒ 80km/uur

Daar zal de PvdA veel supporters van krijgen???! En als het ledental gaat stijgen, wordt de volgende stap wellicht 80km/uur ⇒ 60km/uur. Werkgelegenheid voor de bordenmakers. VVD is de vroem…vroem-partij, PvdA wordt de rem…rem-partij.

Hoe lang?

Soms zijn lastige beslissingen toch nodig, maar wie durft?

Gaan we dezelfde discussies tegemoet als bij de herten in de Kennemer Duinen of de paarden en herten in de Oostvaardersplassen? Misschien in het vervolg eerst goed nadenken voordat dieren (opnieuw) uitgezet worden.

Tiengemeten

Zondag zijn we met de natuurwandelgroep naar het eiland Tiengemeten geweest. Het weer werkte wederom goed mee. Jammer was dat het Rien Poortvlietmuseum en het bezoekerscentrum dicht waren (vanaf 1 november).

album Tiengemeten

 

Deze week een foto in de krant van een IS-moeder met baby. De baby met een balkje voor haar ogen om herkenning onmogelijk te maken. Dat is toch bizar, een baby! die onherkenbaar gemaakt wordt. Alsof je dat kind over 10 jaar op de basisschool zou kunnen herkennen als kind van een IS moeder.

De moeder draagt een nikab en hoeft dan kennelijk geen balkje. Dat vind ik oneerlijk, dus heeft ze van mij ook een balkje gekregen.

Zou ik onherkenbaar zijn met een balkje voor mijn ogen?

Onherkenbaar, vind je ook niet?  Misschien is een ander balkje effectiever

Sommige mensen hebben het balkje liever ergens anders.

laden in de file

Ze zoeken een laadpaal. Want als al die e-auto’s lang genoeg in de file staan………………………

De Tank (5)

“Gebroken rib” is nog steeds niet terug maar “scootmobiel” is er weer, met buisjes in haar trommelvliezen. Met de vrouw met de problematische oogzenuwen gaat het niet goed, in één week is haar goede oog van 60% naar 40% gedaald. Dat zal CZ niet over de streep trekken vrees ik.

Nog 2 weken en dan zit het erop. Door halve dagen tank en een moeder verhuizen blijft er nauwelijks tijd over voor de krant en mijn blog.

Arme Mark

Mark heeft een slechte week achter de rug. Hier kijkt hij nog redelijk onbezorgd omringd door zijn harem

Ietsje meer bezorgd (ik doe net alsof ik zit te facebooken, maar ze beginnen wel erg te zeuren)

Pfff, hoe moet ik hier uitkomen? Carola Schouten probeert hem te redden

Beste Mark,

Misschien wordt het tijd om een leuke vriendin of vriend te zoeken om een wereldreis te gaan maken. Anders eindig je misschien als Frank van Putten

Biomassa?

De Nederlandse regering gaat energie uit biomassa met miljarden subsidiëren. Echter, de laatste weken zeggen deskundigen dat energie opwekken uit biomassa helemaal geen verbetering is. Integendeel, meer stikstof en meer fijnstof. En er worden bossen gekapt om houtpellets van te maken, de bomen worden met vervuilende schepen de wereld over vervoerd en nieuw geplante bomen nemen pas over 20 jaar voldoende CO2 op.

Maar donderdag stond er een paginagroot artikel in de krant van hoogleraar bio-economie Martin Junginger. Ik vat enkele uitspraken samen:

• Is meer stikstof en fijnstof een probleem? Want de energiesector als geheel zorgt maar voor 0,3% van alle stikstofuitstoot;
• Er zijn 101 verschillende typen centrales en nog meer soorten biomassa – van snoeihout tot rioolslib. Bij kleine centrales midden in woonwijken moeten we wel vraagtekens zetten;
• Landen als Zweden, Duitsland en Oostenrijk hebben een lange traditie van hout verbranden om hotels, zwembaden en buurten te verwarmen;
• Er wordt steevast geroepen over vervuilende schepen om het hout naar hier te vervoeren. Maar transport over zee is efficiënt: 10.000km per schip veroorzaakt evenveel CO2-uitstoot als 200km per vrachtwagen;
• Voor de productie van houtpellets is voorlopig genoeg resthout beschikbaar: takken, toppen, kromme bomen. Van rechte bomen worden geen houtpellets gemaakt. Die leveren 4x zo veel op als zaaghout. De boseigenaar verkoopt ze dus niet voor de productie van pellets;
• Een deel van het dode hout moet in het bos achterblijven. In een deel van de bossen ligt veel te veel resthout waardoor bosbranden zich razendsnel kunnen verspreiden. Alleen al in West-Canada ging vorig jaar 200 miljoen ton CO2 de lucht in door bosbranden. Dat is evenveel als álle Nederlandse broeikasgasemissies;
• Ik zou alle open haarden en houtkachels willen verbieden. De uitstoot van een kleine biomassacentrale die warmte levert voor 2500 huishoudens is gelijk aan de uitstoot van 10 open haarden;
• Biomassa is voorlopig als tussenoplossing nodig om alle huizen in 2050 klimaatneutraal te maken;

Dus wat moeten wij als relatieve leken met al die verschillende, soms tegenstrijdige, berichten van deskundigen? Meneer Junginger geeft in het artikel zelf een antwoord:

Energiedeskundigen zoals ik zien vooral de voordelen, net als bosbouwers. Ecologen zien vooral de negatieve kanten. Zij vinden biodiversiteit belangrijker dan energie. Daar moeten we een middenweg in zien te vinden.

Een mooi antwoord, maar voor mij zorgt dit alleen maar voor verwarring.

Wie geïnteresseerd is in het hele artikel: AD / BnDeStem van 14 november.

Het wordt rustig in de tank. Woensdag was zeurmevrouw voor het laatst. Gebroken rib is nog steeds niet terug en de dikke dame in de scootmobiel hebben we niet meer gezien sinds het voorstel van de buisjes in haar trommelvliezen. Dan was een dame deze week ook nog een paar dagen ziek. Dus zitten we sinds donderdag nog maar met 7 personen in de tank. Maar het blijft onverminderd gezellig.

De vrouw met de problematische oogzenuwen is er nog steeds. Met haar aandoening is nog niet eerder ervaring opgedaan in de tank. Daarom vergoedt de verzekering (CZ) de kosten niet en betaalt ze €200,- per sessie uit eigen zak. De twee specialisten van de tank en haar oogarts zijn nu in de slag met CZ om het toch vergoed te krijgen. Zij proberen CZ te overtuigen door medische vordering aan te tonen, .

Iedere 2 weken krijgen we een evaluatiegesprekje met de dokter. Hij vraagt dan of je al iets merkt. Met mijn zweetvoeten gaat het al een stuk beter gelukkig. Vandaag was mevrouw H. aan de beurt. Toen ze terug kwam in de tank moest ze een beetje huilen, ze was emotioneel. Ik zei, “pas op je make up loopt door”. Je mag in de tank geen make up op en dat vindt ze heel vervelend. Het was dus een dubbel foute opmerking, maar het hielp want ze moest weer lachen. Het moet wel een beetje vrolijk blijven daar binnen!

Ik heb inmiddels 3 boeken gelezen in de tank. Eerst een thriller uit onze eigen dorps-minibieb. Daarna de twee laatste delen (5 en 6) van de Millennium Trilogie die ik heb geleend van tankganger Frans P. Ik had de delen 1 t/m 4 al veel eerder gelezen. Normaal gesproken ben ik helemaal geen lezer. Mijn jaarmoyenne is nu inmiddels met 300% gestegen. Nog 3 weken dus nog minstens 2 boeken..

Abu Bakr al-Baghdadi

De terroristische organisatie IS heeft de dood van leider Abu Bakr al-Baghdadi bevestigd. Het persbureau van IS Amaq meldt dat Abi Ibrahim Al-Hashemi Al-Qurashi de gedode leider opvolgt.

Maar echt bewijs dat hij dood is, dat hebben we niet. Het blijft altijd een beetje onduidelijk. Net als bij Bin Laden. De Amerikanen kwamen met een sensationeel verhaal, maar Bin laden wordt af en toe toch nog gesignaleerd. Het bewijsmateriaal is weliswaar een beetje vaag, maar toch overduidelijk:

Moeders (5)

Zaterdag was het dan eindelijk zo ver, mijn moeder is verhuisd. Op één dag mijn moeder en een deel van haar meubels en andere spullen verhuizen, vergt een behoorlijke voorbereiding, coördinatie en samenwerking. Haar nieuwe onderkomen (’s morgens nog zo goed als leeg) moest aan het eind van de dag gezellig ingericht zijn met haar eigen spullen. Het was beter dat ze er zelf niet bij aanwezig was, dus moest er voor haar voor die dag iets georganiseerd worden. Het is allemaal gelukt en aan het eind van de dag was ze zeer tevreden met het eindresultaat. Nu maar hopen dat ze geen spijt krijgt.

100

In mijn blog van 29 september brak ik al eens een lans voor een maximale snelheid van 100 km/uur. “Lekker rustig, geen gestress, minder benzineverbruik en het scheelt in rijtijd vrijwel niets”. Ik kreeg daar wel enkele niet begripvolle reacties op. Maar inmiddels lijkt het werkelijkheid te worden. Eigenlijk begrijp ik de opwinding niet. Vóór 2012 was de maximum snelheid in heel Nederland 100km/uur. We moeten dus niet gaan doen alsof er een historische snelheidsrevolutie aanstaande is. We gaan gewoon terug naar de situatie van 2011. Kwestie van wennen. En voor iedereen die dit leest, heb ik een eenvoudige vraag:

Om op korte termijn iets te doen om een beetje van onze natuur in stand te houden, mogen slechts 2 van de drie volgende “kandidaten” doorgaan naar de volgende ronde. Welke twee?

• Huizen bouwen;
• Boeren door laten boeren;
• 130km/uur rijden;

Boeren

Het lijkt er op dat we afstevenen op een regelrechte Boexit. Ik probeer me voor te stellen hoe dat gaat werken. Iedere boerderij een enclave in Nederland? Of alle boeren verhuizen naar Friesland en Groningen en daar de staat Boerikstan stichten? Met het CDA in een één-partijstelsel? De tijd zal het leren.

Brexit

Als we het dan hebben gehad over Boexit, dan moet ook de Brexit nog maar een keer genoemd worden. Momenteel één van de meest populaire mensen in Nederland is John Bercow. Hij werd beroemd met zijn “order, order”. Maar nu hij geen speaker van het Britse Lagerhuis meer is, kan hij eindelijk uitkomen voor zijn eigen mening:

John Bercow: Brexit is de UK’s ‘grootste blunder’ in 70 jaar

Muziek

Tussen alle beslommeringen door hebben we dinsdagavond nog een mooi concert in Bergen op Zoom bijgewoond. Een duo dat we anderhalf jaar geleden ook al hebben gezien. Overigens zijn niet alle nummers even rustig als het onderstaande lied over het carillon van de Westerkerk in Amsterdam.

Geldnood

Als we ooit in geldnood komen, heb ik daarvoor een goede oplossing gevonden in een artikel in de krant deze week. GroenLinks kamerlid Wim-Jan Renkema kwam met een lumineus idee.

Mensen die woonruimte over hebben (wij hebben een iets te groot huis) kunnen tegen een vergoeding een dakloze in huis nemen. Wim-Jan noemt dit een “barmhartigheidsbonus”. Wij gaan dit zeker overwegen als de AOW die ik over een jaar mag verwachten, onverhoopt tegen zou vallen. Als het zo ver is, zal ik in deze blog een oproep voor een gezellige dakloze doen. Ik vermoed zo maar dat Wim-Jan zélf geen woonruimte over heeft.

De Tank (3)

De sfeer in de tank is goed, er wordt veel gelachen als we de maskers niet op hebben. Regelmatig verlaat een tankganger ons omdat zijn of haar 40 keer erop zit. Toen de jongen met de bijna geamputeerde vinger afscheid nam, trakteerde hij op koeken toen we uit de tank en omgekleed waren. Dat was een beetje haastige bedoening omdat iedereen naar huis wil.

De week erna nam de aardige kerel uit de taxi afscheid. Hij vond het leuker om zijn traktatie in de tank aan het eind van de sessie uit te delen. Hij koos voor heerlijke bonbons. De bonbons konden echter niet mee de tank in omdat ze waarschijnlijk zouden smelten door de temperatuurverhoging waarvan ik eerder vertelde.  Nu zit er een klein sluisje in de tankwand waardoor het doosje met de bonbons aan het eind van de sessie naar binnen geschoven kan worden. De verpleegster zette het doosje tijdens de sessie in de koelkast en wij kregen via het sluisje onze bonbons.

De volgende die afscheid nam, was een man van 71 die al op alle mogelijke plekken kanker had gehad en vele chemo’s en bestralingen en waarvan het een wonder is dat hij nog leeft. Hij had voor ieder een doosje Merci met een persoonlijke boodschap erop. Natuurlijk weer via het sluisje.

Daarna een man met enkele gaten in zijn been die maar niet willen helen (al jaren!) en die nu wel gedeeltelijk dicht waren. Hij trakteerde op kersenbonbons. Het is net alsof we weer op de lagere school zitten (maar dan anders).

Er was weer een bijzondere gast. Een jonge vrouw was getroffen door een infarct van de oogzenuwen waardoor haar gezichtsvermogen plotseling nog maar 20% was. De afname ging door en men hoopt nu dat de zuurstoftank het proces nog kan stoppen. Ze gaat zelfs in haar eentje in het weekend door.

Deze week ook een heel dikke dame in een scootmobiel. Dat leidde tot enkele problemen:

• Er was geen ziekenhuispakje in haar maat. En dus kreeg ze dispensatie om in haar eigen kleding de tank te betreden;
• Ze moest op een plek direct naast de deur zitten omdat ze niet verder de tank in kon;
• De vliegtuigstoelen waren maar net groot genoeg. Ik zat naast haar en moest haar tegen haar billen omhoog duwen bij het verlaten van de tank;
• Het klaren van de oren lukte onvoldoende waardoor ze halverwege het opvoeren van de druk de tank moest verlaten. Natuurlijk nadat eerst de druk weer afgelaten was. Vervolgens moest het hele ritueel opnieuw opgestart worden. Nu moet ze naar de KNO-arts om buisjes in haar trommelvliezen te laten plaatsen. Dan hoef je niet meer te klaren.

Oorlog in de taxi.

Nadat de aardige kerel klaar was en dus niet meer in de taxi kwam, gebeurde er iets vreemds. De zeurmevrouw tot wie ik in de taxi veroordeeld was, begon te klagen over de terugroute. Ze vond dat zij eerst thuis gebracht moest worden en niet ik. Het taxibedrijf heeft een standaard werkwijze dat de laatste rit altijd naar de standplaats is. Dat betekent eerst naar Wouwse Plantage en dan pas naar Halsteren. Dus kreeg ze ruzie met de taxichauffeuse en belde ze de directeur die ze toevallig ook privé kent.  De chauffeuse kreeg vervolgens opdracht om de zeurmevrouw dan maar eerst thuis te brengen. De zeurmevrouw had dus een afspraak met de directeur gemaakt! Dat vond ik niet netjes. Vanaf die dag rijden er twee taxi’s op dezelfde tijd naar dezelfde locatie heen en weer met in iedere taxi één persoon. Belachelijk en uitermate inefficiënt natuurlijk, maar voor mij erg comfortabel. Snel thuis en geen zeurmevrouw meer in de auto.

Stoppen op dieptepunt

Eerder dit jaar heb al eens verteld over mijn sport badminton. Toen gaf ik al aan dat het niet meer zo geweldig ging. rollator badminton

Inmiddels is mijn niveau zo ver afgezakt dat het me enorm frustreert. Ik heb nu besloten om er een punt achter te zetten. Misschien ga ik wel tennissen. Ooit heb ik gezegd dat tennis een sport voor luie badmintonners is. Misschien moet ik er aan toevoegen een sport voor afgetakelde badmintonners.

Ballon

Vaak zie je saaie heteluchtballonnen over de velden zweven. Soms zijn het heel bijzondere ballonnen.