Maand: maart 2024

In 2021 stemde de PVV voor de wet Dierenwelzijn dankzij de enthousiaste steun van dierenwelzijnswoordvoerder en vegetariër Dion Graus. Die wet moest onder andere regelen dat bijvoorbeeld de staarten van varkens niet meer afgeknipt mogen worden en dat biggetjes niet meer onverdoofd gecastreerd worden.

Minister Piet Adema vond de wet een beetje te streng en wilde de wet niet uitvoeren. Hij heeft een sterk afgezwakte versie gemaakt die uitgaat van vrijwilligheid en evaluatie in 2040. Je zou kunnen zeggen een voorstel voor rasoptimisten. Ook de Partij voor de Dieren heeft een nieuw, iets afgezwakt voorstel gemaakt.

Vorige week heeft de nieuwe Tweede Kamer gestemd over het nieuwe voorstel van minister Adema (van de  ChristenUnie) en het nieuwe voorstel van de Partij voor de Dieren. Normaal gesproken zou de PVV vóór het voorstel van de Dierenpartij gestemd hebben onder leiding van Dion Graus de dierenliefhebber.

Omdat de de PVV momenteel de grootste partij in de  Tweede Kamer is, was die partij cruciaal voor de uitslag van de stemming. Zoals gezegd stemde de partij in 2021 nog volmondig in met het oorspronkelijke wetsvoorstel van de Partij voor de Dieren. Maar inmiddels onderhandelt de partij van Wilders over een nieuw kabinet met de BBB die natuurlijk fel tegen de wet uit 2021 was en nu veel meer voelt voor het sterk afgezwakte voorstel van Adema. En zo stemde de PVV ineens tégen het voorstel van de Partij voor de Dieren en vóór het voorstel van Adema.

Ik dacht dat het de bedoeling van de 4 formerende partijen was om te komen tot minder achterkamertjespolitiek en meer transparantie. Transparant was de beslissing van de PVV wel. Na stevig doorvragen wilde Geert Wilders wel toegeven dat de PVV deze draai heeft gemaakt om de BBB niet dwars te zitten. Hij had voor de stemming gebeld met de BBB over hun zorgen. “Die neem je serieus.” Je kan het een draai noemen of achterkamertjespolitiek, het is in iedere geval opportunisme. Maar de dieren zijn de klos.

Maaltijdboxen en bijbels

Wat is de overeenkomst tussen Donald Trump en Thierry Baudet? Ze doen allebei bizarre uitspraken. Ze houden van complottheorieën. Ze zijn polariserend. Klopt allemaal. Maar er is nog een interessante overeenkomst. Ze houden er beiden diverse handeltjes op na om de spaarpot te vullen. Baudet met zijn uitgeverij en zijn maaltijdboxen “Eerlijk eten van eigen bodem”.

Trump met zijn gouden sneakers.

Nu gaat heilige Donald zelfs bijbels verkopen. De nieuwe ‘God Bless the USA’-bijbel, met daarin ook de Amerikaanse grondwet. Bijbels voor 60 dollar, daarmee komt hij op de markt. “Make America pray again”, zegt Trump in een video. Hij leest er iedere dag in, benadrukte hij.

Je zou er bijna om gaan lachen.

Ik weet dat er over dit onderwerp de laatste tijd al veel in de media is geschreven en gezegd. Mede doordat ik tegenwoordig ook grootvader ben, gaat dit onderwerp me erg aan het hart en heb ik besloten er toch iets over te schrijven. Ik raad in ieder geval aan om het filmpje onderaan te bekijken om nooit meer te vergeten wat kinkhoest is.

Mazelen

Vorige week was er een uitbraak van mazelen in Eindhoven. In Den Haag is de vaccinatiegraad zo laag (minder dan 80%) dat het een wonder is dat daar nog geen uitbraak van mazelen is. Maar het is vrijwel zeker dat die er komt. Om kinderen goed te beschermen tegen infectieziekten is een vaccinatiegraad van 90% nodig, voor mazelen is dit zelfs 95%. Onderstaande grafiek geeft aan dat die noodzakelijke vaccinatiegraad niet meer gehaald wordt.

De laatste weken zijn er veel ouders die vragen of de vaccinatie tegen mazelen (de BMR-prik) niet vervroegd kan worden van 14 maanden naar 8 maanden. Ze zijn bang dat hun kind in de opvang besmet zal worden door kinderen van prikweigeraars die niet gevaccineerd zijn.

Kinkhoest

In de afgelopen 6 weken zijn er 4 kinderen overleden aan kinkhoest. We moeten terug gaan tot 1964 voor meer dan 4 sterfgevallen door kinkhoest. Momenteel zijn er meer dan 250 meldingen van kinkhoest per week. De meeste kinderen overleven het wel, maar daar is dan wel alles mee gezegd. Als je ooit een baby met kinkhoest hebt gezien, dan weet je dat je er alles aan zal doen om te voorkomen dat jouw kind kinkhoest zal krijgen. Het filmpje aan het eind van mijn betoog zal die stelling aantonen.

Kinkhoest is een extreem besmettelijke ziekte die vooral voor jong baby’s gevaarlijk kan zijn. Symptomen zijn hevige hoestbuien en hoge koorts. Het wordt wel de 100-dagen hoest genoemd omdat het hoesten heel lang doorgaat. Baby’s raken uitgeput en benauwd en gaan vaak slechter drinken. Ook kunnen ademstops optreden met long- en hersenschade tot gevolg. Een goede behandeling als het kind eenmaal ziek is, is er niet!

Kinkhoest is wél prima te voorkómen. Het beste is als de aanstaande moeder zich laat vaccineren (na 22 weken zwangerschap). Daarmee is de kans dat het kind kinkhoest krijgt al veel kleiner. Als vervolgens ook de baby wordt gevaccineerd (de DKPT-prik, na 3 maanden de eerste vaccinatie), is de kans om besmet te worden vrijwel nihil. Helaas zijn er tegenwoordig veel jonge ouders die hun kinderen niet laten vaccineren. Dat gebeurt traditioneel niet in de bible belt en in wijken waar veel migranten wonen. Maar de laatste jaren zijn er ook veel hoogopgeleide ouders die de wetenschap maar een mening vinden die ze zelf niet delen en ouders die op facebook hebben gelezen dat vaccinatie slecht is. Influencers en amateurdokters vertellen onzin op hun media zoals dat kinderen autisme zouden krijgen door de inentingen.

Het probleem is niet alleen dat je je eigen kind aan grote gevaren blootstelt. Maar ook andere kinderen die nog te jong zijn om volledige gevaccineerd te zijn in bijvoorbeeld de kinderopvang. Een wetsvoorstel van de VVD om meer drang of dwang toe te gaan passen, krijgt geen meerderheid in de nieuwe Tweede Kamer.

Onderstaand filmpje laat zien hoe een baby lijdt door kinkhoest. Mij is het niet gelukt om het filmpje tot het einde te bekijken.

 

Er zijn momenteel twee hypes gaande, namelijk de dikfiets en Europapa. Die verschrikkelijke fietsjes met dikke banden en een ouderwetse buddyseat zijn enorm populair vooral bij jongeren.

Als ik het mag geloven, terroriseren ze de fietspaden omdat ze veel te hard rijden. Ze zijn opgevoerd door een opvoersetje bij de fietsenmaker te kopen of ze worden al opgevoerd geïmporteerd uit China. De politie heeft speciale rollenbanden gekocht om te kunnen controleren of ze te hard kunnen rijden. Ook bij criminelen zijn ze heel populair. Ze worden zo vaak gestolen dat je ze niet meer kan verzekeren. Je bent toch wel een sukkel als je op zo’n ding gaat rijden, toch?

Ik ga nu even 54 jaar terug in de tijd. Ik had eerst een Tomos. Nadat die gestolen was (niet verzekerd) kreeg ik een Puch (ze waren bijna hetzelfde).

Beide met een hoog stuur en ook toen ik reed harder dan toegestaan. Ook toen kon je opvoersetjes kopen bij de fietsenwinkel. We reden toen zonder helm. Dat was nog niet verplicht. Ze hadden een stinkende 2-takt motor en met een paar gaatjes in de knaldemper maakte hij een heerlijk maar veel te hard geluid. Toch voelde ik me geen sukkel. Niets nieuws onder de zon.

De andere hype is de Nederlandse inzending voor het Eurovisie songfestival. Dat festival vond ik vroeger al niet interessant want ik had een volstrekt andere muzieksmaak. Ik liep niet echt warm voor bijvoorbeeld Ring-dinge-ding van Thérèse Steinmetz in 1967 (2 punten) of Morgen van Ronnie Tober in 1968 (1 punt) of Amambanda van Treeble in 2006 (gestrand in halve finale). Inmiddels is het songfestival verworden tot een competitie van krankzinnige opvoeringen (enkele uitzonderingen daargelaten). Nu gaat voor Nederland Joost Klein naar het songfestival met een op carnaval gebaseerd gabbernummer. Vreselijk, maar het zal best hoog scoren.

Een jaar of 15 geleden ben ik gestopt met het volgen van muziek. Ooit werd er muziek gemaakt met echte instrumenten en echte mensen met echte stemmen. Gewoon een drummer, een basgitaar, een sologitaar, een keyboard en een zanger of zangeres. Je kon nog opgewonden raken van een goed concert. Van de huidige muziek met door de computer aangepaste stemmen en waarbij instrumenten helemaal niet meer nodig zijn, kan ik echt niet opgewonden raken. Om nog maar te zwijgen van rap, het toppunt van smakeloosheid. Het ligt natuurlijk gewoon aan mezelf.

De formatie

Geert Wilders heeft inmiddels zijn hele partijprogramma in de ijskast gezet. Nu gaat hij zelfs akkoord dat hij geen premier wordt. Hij vindt het wel unfair. Het is de vraag welke toegiften hij nog meer kan doen om zijn geliefde centrumrechtse kabinet te realiseren. Ik noem twee interessante suggesties:

• Frans Timmermans wordt de nieuwe premier van het programmakabinet.
• Geert zegt zijn coupe vaarwel en laat een gabberkapsel knippen.

 

Ik kijk er naar uit!

 

Tijdens de verkiezingen kwam de term bestaanszekerheid heel erg veel voor in debatten, verkiezingsprogramma’s en interviews met politici en andere zelfverklaarde deskundigen. Opeens had iedereen in Den Haag het over zekerheid van bestaan.

De term bestaanszekerheid zweeft al langer door ons land. Een groot deel van de bevolking dreigt onder de armoedegrens te geraken of zit er al onder. Graaiflatie, een groeiende kloof tussen arm en rijk, grote zorgen over bestaanszekerheid, het lijkt zo nu en dan alsof Nederland in een aaneenschakeling van economische rampspoed stort.

Persoonlijk verbaasde het mij al een hele poos dat ondanks al die armoede en rampverhalen een plekje in een restaurant reserveren ruim van tevoren gedaan moest worden omdat je anders geen plekje meer kon vinden. Ook de enorme rijen op Schiphol voor verre vakantiebestemmingen vind ik niet stroken met alle armoede.

Deze week luisterde ik naar een interview met Peter Hein van Mulligen, hoofdeconoom bij het CBS. Hij vertelde iets opmerkelijks. In 35 jaar tijd is de koopkracht van Nederlanders met 58 procent gestegen. Dat blijkt uit een groot onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) en de Universiteit Leiden. De ongelijkheid in inkomens bleef in de afgelopen 20 jaar vrijwel gelijk. Nederlandse huishoudens zijn er in het algemeen goed op vooruit gegaan, zonder dat dat ten koste ging van stijgende ongelijkheid. Overigens zijn er nog steeds een miljoen mensen die onder de armoedegrens leven, dat wel. Maar vroeger waren het er nog veel meer. In de afgelopen 30 jaar is het aantal gehalveerd!

Laten we dus stoppen met somberen. Mensen die onder de armoedegrens leven, moeten geholpen worden. Maar er zal altijd een groep mensen zijn die in de problemen komen, welke maatregelen je ook neemt.

Deze week las ik in de krant een artikel over een groep mensen die actie voeren tegen de vestiging van polenhotels ín of dichtbij dorpen.

De bezorgde burgers uit elf Nederlandse dorpen trekken samen op in hun strijd tegen de bouw van meer en grotere Polenhotels. Ze komen op voor hun eigen leefomgeving.
Neem bijvoorbeeld het Brabantse buurtschap Vrilkhoven met 100 inwoners waar de gemeente een complex voor 400 arbeidsmigranten wil toestaan. De dorpsbewoners zijn verbijsterd.

Nu is Vrilkhoven, een gehucht dat ik vóór deze week niet kende, wel een extreem voorbeeld met slechts 100 inwoners. Maar stel dat de gemeente Roosendaal zo’n polenhotel aan de rand van Wouwse Plantage zou plannen. Daar zou ik toch wel zenuwachtig van worden. Er is hier géén winkel en géén vertier voor de arbeidsmigranten. Ze zullen waarschijnlijk ’s avonds niet op hun kamertje blijven zitten.

Hier in Wouwse Plantage woont nu al een klein aantal arbeidsmigranten in bestaande woningen. Zolang het aantal beperkt is, heb je er geen last van. Je hebt er echter ook geen gemak van. Ze doen namelijk niet mee aan het dagelijks leven in het dorp, ze dragen niets bij. Als het er ineens 600 of meer zouden worden dan verandert de samenstelling van het dorp extreem waardoor overlast niet kan uitblijven en de sociale cohesie onder druk komt te staan. Het zou anders zijn als het zou gaan om een beperkt aantal gezinnen met de bedoeling om hier te blijven.

De vraag is of we al die arbeidsmigranten wel nodig hebben. De meeste arbeidsmigranten werken in lage lonen banen zoals in de (glas)tuinbouw en in distributiedozen.

Sectoren die slechts weinig bijdragen aan ons Bruto Nationaal Product. De toegevoegde waarde van de primaire landbouw bedroeg in 2019 11 miljard euro, oftewel slechts 1,4 procent van het Bruto Nationaal Product. Uitzendbureaus en tuinders verdienen er goed aan. Maar onze maatschappij heeft er last van, onder andere omdat er geen woonruimte voor ze is. En arbeidsmigranten zelf worden meestal uitgebuit.

Stoppen dus met die lage lonen arbeidsmigranten en overschakelen op Nederlands personeel. Als dat er niet voldoende is, dan is die bedrijfstak niet levensvatbaar of slechts op veel kleinere schaal.

Er zullen harde keuzes gemaakt moeten worden om alle crises in ons land te lijf te gaan. Het nieuwe kabinet dat er voorlopig nog niet is, staat voor grote uitdagingen. Maar als ze die uitdagingen aangaan met dezelfde doortastendheid als nu in de formatie, heb ik er weinig vertrouwen in. Ik heb het volgende liedje over de formatie van Lubach gepikt:

Maar het moet veel sneller!!!

En dan gaat het toch nog mis! Arme Geert, hij had er zo op gehoopt.