Maand: januari 2025

Als jullie dit lezen, ben ik op vakantie. Een weekje skiën met zoon en schoonzoon.

Van geitenpaadje naar prullenbak

Twee gerechtelijke uitspraken zetten onze regering onder grote druk. BBB-leider Caroline van der Plas geeft de rechter de schuld. Vervolgens geeft ze ook het vorige kabinet de schuld omdat die het probleem niet had aangepakt. Dat is bijzonder want dat kabinet had juist wel duidelijke plannen gemaakt en juist van der Plas had tegen die plannen gestemd. Nu ziet ze als enige oplossing de wet dan maar aanpassen.

De schok is groot omdat nu ineens drastische maatregelen genomen moeten worden. Maar het stikstofprobleem is niet nieuw. In de jaren 80 van de vorige eeuw was er veel aandacht voor zure regen die ontstaat door onder andere stikstofoxiden en ammoniak . Vervolgens is stikstof als probleem blijven bestaan. In onderstaande korte video wordt ons huidige stikstofprobleem heel duidelijk uitgelegd:

.

Er zijn altijd geitenpaadjes gevonden om het probleem te omzeilen. Maar nu zijn de geitenpaadjes op en krijgt de rechter de schuld. Maar de rechter ziet dat heel anders: De rechter gaf dinsdag juist het huidige kabinet, en met name de BBB, een tik op de vingers. Het vorige kabinet had immers een speciaal programma opgetuigd om de stikstofuitstoot te verlagen. Minister Wiersma gooide dat plan in de prullenbak, en heeft ook het budget van 24 miljard euro om de problematiek aan te pakken niet meer tot haar beschikking. Dat is in de formatie al gesneuveld, omdat Van der Plas vond dat dit te veel symbool stond voor ‘uitkoop’. Er is nog geen nieuw plan voor in de plaats gekomen.

De geitenpaadjes waren dus op en nu heeft de BBB een redelijk goede, kant en klare “provinciale route” definitief om zeep geholpen. Wie zet nou eigenlijk heel Nederland klem???

Bullshitbanen

Ik kan weer eens een nieuw woord aan mijn vocabulaire toevoegen: bullshitbanen, ik zag het in de krant. Nieuwe beroepen zoals fietskoerier voorzien niet direct in de meest urgente behoeften en worden daarom bullshitbanen genoemd. Maaltijdbezorgers en influencers zouden misschien beter in de zorg of in het onderwijs kunnen werken.

Die maaltijd kunnen we ook wel zelf ophalen en influencers zijn volgens mij helemaal overbodig. Maar waarom zou je in een verpleeghuis gaan werken of voor een schoolklas met verwende kinderen en lastige ouders staan als je meer kan verdienen met lullige filmpjes maken of verkeerde producten promoten voor te jonge kinderen?

Ergens kan ik het wel begrijpen, kwestie van vraag en aanbod. Maar het is wel vervelend als je als pre-oudere in de toekomst misschien een behoefte hebt aan een beetje zorg.

Mijn VvE-avonturen

Het probleem van overlast door meneer O. door geluid (muziek en gamen) houdt niet op ondanks een gesprek met zijn begeleidster en een gesprek met hem. Ik overweeg nu om metingen te laten uitvoeren door een gespecialiseerd bureau. Als er inderdaad te veel geluid geproduceerd wordt, krijgt meneer O. de rekening van €1500 gepresenteerd. Als de buurvrouw overdrijft en de geluidsnormen worden niet overschreden, dan krijgt de buurvrouw de rekening. Misschien heeft alleen al deze mededeling effect. Deze methode ligt vast in de splitsingsakte en mag dus toegepast worden.

Woensdag was er de langverwachte vergadering van de leden. Mijn bestuursleden hebben hun uiterste best gedaan om zo veel mogelijk eigenaren te motiveren om te komen. Een stemming over het huishoudelijk reglement en over wijziging van de splitsingsakte vereist een opkomst van minimaal 2/3 van de leden. Er waren er 26 en 5 machtigingen. Dat was voldoende. Het huishoudelijk reglement werd zonder probleem met 100% positieve stemmen aangenomen.

Voor het wijzigen van de splitsingsakte om de serre van meneer den N. te legaliseren heb ik uitgebreid uitgelegd waar het precies om gaat en welke consequenties er mogelijk zijn. Vervolgens werd er gestemd met het volgende resultaat: 1 stem voor (meneer den N.) en 31 stemmen tegen. Met deze door mij gewenste uitslag kan de serre niet gelegaliseerd worden en zal hij dus verwijderd moeten worden. Hoe dit precies verder gaat is nog niet duidelijk.

Wordt vervolgd.

Ik luister iedere week naar “De Stemming” van Joost Vullings en Xander van der Wulp. Dat is een podcast over de Haagse politiek die tegenwoordig ook gewoon op YouTube staat. Een parlementslid uit een van de zuidelijke provincies noemde in haar betoog het woord dagdagelijks. Ik had dat woord nog nooit gehoord en dus hebben Marleen en ik er ons in verdiept. Dagdagelijks betekent gewoon dagelijks en wordt veel gebruikt in Vlaanderen, maar ook wel in Limburg en Brabant. Waarschijnlijk Oost Brabant want hier in West Brabant heb ik het nooit gehoord. Dagdagelijks was zelfs het jeukwoord van 2023 in België!

Een jeukwoord is een woord waar je de kriebels van krijgt als iemand het gebruikt.

Momenteel roepen de volgende termen bij mij jeuk op:

• Toppie
• Hoe dan?!
• Dat is wel een dingetje
• Bro
• In je kracht staan
• Een stukje bewustzijn
• Doe je ding

Onze Premier Schoof gebruikte afgelopen week tijdens interviews ongeveer 25 keer het volgende jeukwoord: ordentelijk. Nu roept Premier Schoof bij mij sowieso jeuk op, maar dat ligt waarschijnlijk aan mij.

De Kringloper

Wij zijn al geruime tijd bezig om ons huis te ontdoen van spullen waarvan we bijna zeker weten dat we ze niet meer gaan gebruiken. “Ontspullen” dus (nog zo’n jeukwoord). De zolder is al zo goed als leeg. De schuur en de kelder zijn opgeruimd. Inmiddels hebben we al heel wat ritjes naar de Kringloopwinkel en naar de milieustraat gemaakt. Iedere keer verbaasde het ons weer dat het een af en aan rijden was bij de Kringloopwinkel en de enorme hoeveelheid spullen die de mensen wegbrengen.

Nu stonden er nog twee kasten te wachten om opgehaald te worden door de Kringloopwinkel. We hadden ze netjes bij de deur opgesteld zodat ze zo ingeladen konden worden. Tsja, zei de man van de vrachtwagen, op deze kast zitten wel enkele krasjes. Die kan ik zo eigenlijk niet verkopen. Hij heeft zijn hand over zijn hart gestreken en hem toch meegenomen. De man vertelde nog iets waarvan ik heel erg schrok. Van alles wat bij de Kringloopwinkel wordt afgeleverd, gaat 90% alsnog naar de milieustraat. 90%!!! Bijna alles dus. En iedereen maar denken dat al die spullen een tweede leven krijgen. Niet dus. Geen tweede leven maar een zekere dood.

Mijn VvE-avonturen

Ik heb eerder verteld over een probleem tussen meneer O. met zijn niet-aangeboren hersenbeschadiging en zijn buurvrouw mevrouw M. Hij produceerde veel geluidsoverlast en zij had daar veel last van.

Na eerst een waarschuwing en daarna nog gesprekken met beiden (afzonderlijk) is het een paar maanden heel rustig geweest. Ik had met meneer O. afgesproken dat hij alleen herrie zou maken als de buurvrouw afwezig was (naar haar werk). Nu speelt het probleem helaas toch weer op. Want de buurvrouw zit zonder werk, tijdelijk hoop ik. Nu moet meneer O. zich hele dagen inhouden en dat lukt hem niet, of wil hij niet. Helaas is meneer O. moeilijk aan te spreken. Ik stuurde hem een behoedzaam appbericht waarop een antwoord volgde van een kleine 1000 woorden verdeeld over 5 zinnen.

Werk aan de winkel dus.

Wordt vervolgd.

 

Twee weken geleden vertelde ik over de maaltijdboxen van Boerschappen. Deze week ontving ik een mooi overzicht met korte verhalen en filmpjes van boeren die samenwerken met Boerschappen. Ik ben vooral gewend aan boze boeren op trekkers, mest op de weg en demonstraties bij de woningen van ministers. Het is fijn om nu eens boeren te zien die gepassioneerd en met veel liefde over hun product vertellen zonder de voortdurende boosheid op alles en iedereen. Klik op deze link om het hele overzicht te bekijken. De boeren die leveren aan Boerschappen

Voor de mensen die niet al die boeren willen zien, heb ik er twee filmpjes uitgelicht:

Zetelroof

In de gemeenteraad van Roosendaal, waartoe Wouwse Plantage behoort, gebeurde vorige week iets dat mijn aandacht trok. Vier raadsleden van de grootste coalitiepartij liepen over naar een oppositiepartij (met 1 zetel) en namen hun zetels mee zodat deze partij plotsklaps 5 zetels heeft. In de krant las ik de “alles zeggende” motivatie: “Het vinden van een goede bestuurlijke en politieke balans in de aansturing en het waarborgen van effectieve communicatie bleek soms lastig”.

De coalitie bleef nog net een meerderheid behouden. Op zich is dat niet heel bijzonder, het gebeurt vaker dat iemand overstapt naar een andere partij. Een paar omstandigheden maakten dit geval voor mij toch speciaal:

• Meneer A zat nog maar enkele maanden in de betreffende partij. Hij was “ingevallen” en was daar dus niet gekomen met voorkeursstemmen. Hij had dus geen enkel recht om zijn zetel mee te nemen. Ik vind dat knap brutaal en zeker niet netjes (nog voorzichtig uitgedrukt).
• Meneer B was jaren raadslid voor de grootste partij. Hij was er van overtuigd dat hij eens wethouder zou worden. Na jaren wachten maakte hij enkele jaren geleden de overstap naar de grootste oppositiepartij die daarmee de grootste partij werd en vervolgens in de coalitie kwam. Helaas weer geen baan als wethouder. Nu stapt hij dus weer over, waarschijnlijk in de opportunistische veronderstelling dat het toch een keer moet lukken.
• Van de andere twee weet ik niet veel meer dan de eerder genoemde indrukwekkende motivatie.

Waarom vertel ik dit nou? Dit voorval getuigt wat mij betreft van amateurisme in de lokale politiek. Dat zou niet zo heel erg zijn als ze zich zouden bezighouden met onderwerpen die niet zo veel kwaad kunnen. Maar de gemeenten zijn ook verantwoordelijk voor bijvoorbeeld de jeugdzorg. Dat is een onderwerp waarbij amateurisme grote ongelukken kan veroorzaken, wat ook het geval is. Dat lezen we regelmatig in de krant en zien we op tv. Iedereen kan in de gemeenteraad komen, ongeacht het niveau. En ik acht het niveau van bijvoorbeeld meneer A niet bijster hoog, hij is namelijk geen onbekende hier. Ik vind dat zulke moeilijke onderwerpen, die gaan over kwetsbare mensen, zoals de jeugdzorg, niet thuis horen in de gemeentepolitiek. Helaas hebben de beleidsmakers in Den Haag dat nog steeds niet door.

Mijn VvE-avonturen

De feestdagen zijn voorbij en dus gaan we weer beginnen aan een nieuwe episode van mijn VvE-avonturen. Zaterdag had ik een teamuitje georganiseerd. Een etentje voor de leden van het bestuur, technische commissie, tuincommissie en kascommissie. Sommigen hebben een dubbele pet op, in totaal 7 personen. Deze gelegenheid heb ik aangegrepen om eens op te sommen wat we hebben gerealiseerd sinds mei vorig jaar. Het is belangrijk om dat nog eens samen te vatten omdat motivatie makkelijk wegebt bij gebrek aan resultaten. Ik heb ook de uitdagingen voor 2025 opgesomd. Het werd een gezellig en inspirerende avond.

22 Januari staat de belangrijke extra ledenvergadering op het programma waarin o.a. over het huishoudelijk reglement wordt gestemd en over een eventuele wijziging van de splitsingsakte die noodzakelijk is voor het al dan niet afbreken/voortbestaan van de in opspraak geraakte serre.

Wordt vervolg

In Afghanistan wordt de bouw van ramen aan banden gelegd om vrouwen aan het zicht te onttrekken. Dat staat in een nieuw bevel van de hoogste leider van de taliban.

In het decreet staat dat er in nieuwe woningen geen ramen mogen zijn die uitkijken op locaties waar zich vaak vrouwen bevinden. “Vrouwen zien werken in keukens, op binnenplaatsen of bij het halen van water uit putten kan leiden tot obscene daden”, staat in de verklaring.

Het is voor Talibanners maar beter dat ze niet in Nederland op vakantie gaan. Nederland staat namelijk bekend om zijn grote doorzonramen en altijd geopende gordijnen.

Een Talibanner in Nederland zou zich voortdurend in hoge staat van opwinding bevinden. Hij zou bijna onmenselijke zelfbeheersing moeten bezitten om zich niet tot obscene daden te laten verleiden, zoals het naar binnen kijken. Het is eigenlijk te triest om er grappen over te maken.

Kobus

Alweer vele jaren geleden hadden wij een hond, een blonde labrador. We hadden hem uit het asiel in Breda gehaald. Hij had geen naam want hij was gevonden (zogenaamd?!). Het was een stoere reu en toen het hok geopend werd, liep hij braaf voor ons uit met de riem in zijn bek. Na een korte wandeling op proef wisten we het wel. Hij zou het worden.

We noemden hem Kobus. Kobus luisterde perfect. Als een andere hondenbezitter naar zijn hond “zit” riep, ging Kobus ook braaf zitten. Er was één situatie waarin hij niet luisterde. Dat was als er water in zicht was. Dan rende hij er zonder aarzeling in en was er niet makkelijk weer uit te krijgen.

We hebben Kobus tot diep verdriet te jong moeten laten inslapen i.v.m. ernstige hernia.

Ik moest weer aan Kobus denken toen ik bij toeval bij het onderstaande filmpje terecht kwam. De labrador in het filmpje had ook Kobus kunnen zijn. Ook hij begon pas aan zijn maaltijd als hij er toestemming voor kreeg. Kobus blijft altijd een speciaal plekje in mijn hart houden.

Oorlog

Oudjaar is weer voorbij. Nederland heeft weer oorlogje kunnen spelen. Net als in een echte oorlog zijn ook hier doden en gewonden gevallen. Inmiddels is al meer dan 60% van de Nederlandse bevolking voor een algeheel vuurwerkverbod. Ook de politie, hulpdiensten, brandweer, artsen, ziekenhuizen en burgemeesters smeken zowat om een vuurwerkverbod. Maar de politiek is tegen. Hoe kan dat nou? Is dat alleen maar electorale angst? Dick Schoof, onze premier, heeft helemaal geen partij en toch zei hij direct nee! Dat is toch vreemd.

Nu las ik in de krant dat hetzelfde fenomeen zich voordoet in Duitsland en België. Daar ook doden en gewonden en veel schade. Ook daar petities en heel veel mensen die het graag beëindigd zien worden. Niet alleen een afsteekverbod, ook een einde aan de verkoop. Maar ook daar zegt de politiek nee.

Hoe lang is dit vol te houden? Het wordt tijd om dit Europees te regelen. Ik weet het, je kan altijd nog illegaal vuurwerk online kopen. Maar het zal steeds lastiger worden om dat anoniem af te steken.