De Joost Eerdmans wisselbeker

Op 19 maart schreef ik al eens over Ilona Lagas, de fractievoorzitter van BBB in de Eerste Kamer. Ik beschreef haar toen als een ervaren Ex-VVD wethouder.

Inmiddels is er wat meer bekend over deze dame. Ze is in haar politieke leven gemeenteraadslid voor de KVP, PvdA, D66 en wethouder bij de VVD geweest en nu dus bij de BBB. Daarmee heeft ze de Joost Eerdmans wisselbeker overgenomen van Joost Eerdmans.

Ilona heeft onlangs een groot interview gegeven in dagblad Trouw met enkele wonderlijke uitspraken. Ik zal er enkele noemen:

  • Ze zei: “Ik woon naast een boer, op 400 meter afstand, en mijn tuin heeft juist een tekort aan stikstof”. Ik vermoed dat ze haar tuin betegeld heeft of zo.
  • “De weilanden zitten vol met mollen terwijl beweerd wordt dat de ondergrond dood is”
  • “Koolmeesjes zouden door stikstof gebroken pootjes hebben. Mijn hele erf zit vol met koolmeesjes en ik ben nog nooit een gebroken pootje tegen gekomen”.
  • Waarna ze over stikstof concludeert: ‘Ik weet niet hoe ze die onderzoeken doen, maar het klopt niet’.
  • De BBB is geen agrarische lobbybeweging. Dat kan ook niet volgens Lagas, want  “er hebben ook mensen uit de stad op gestemd”.

Een probleem is dus pas een probleem als het zich voordoet in de tuin van Ilona Lagas. Deze manier van redeneren wordt nu al het voortuinargument genoemd. Ik voel nooit een aardbeving dus er zijn geen aardbevingen in Groningen. Waar maken we ons druk om?

Ik herhaal het nog maar eens, Ilona Lagas is de lijsttrekker van de grootste partij in de Eerste Kamer. In de Eerste Kamer worden wetten gecontroleerd op correctheid en uitvoerbaarheid. Ik maak me ernstig zorgen als wetten beoordeeld gaan worden op basis van het voortuinargument. Ik mag hopen dat het argumentatievermogen van de overige BBB’ers in de Eerste Kamer op een veel hoger niveau ligt dan dat van mevrouw Lagas. Ook hoop ik dat over anderhalf jaar als er een nieuwe Tweede Kamer gekozen wordt, de Nederlandse stemmers niet opnieuw hun stemgedrag laten afhangen van iemand die “eens wat anders roept” of die lekkere populaire taal gebruikt. We hebben al eerder gezien wat dat oplevert met b.v. LPF en Forum.

Ik ben ook best ontevreden over de manier waarop Nederland momenteel bestuurd wordt. Maar het is nog altijd veel beter dan in het grootste deel van de rest van de wereld. Naar mijn mening is het, ondanks twijfels, nog altijd beter om te kiezen voor partijen / mensen die in het verleden hebben laten zien dat ze het wel kunnen in plaats van onervaren mensen met een populaire babbel of grote mond.

Prigozhin

Yevgeny Prigozhin vertrekt of is vertrokken naar Belarus. Aangezien Belarus zo ongeveer een buitenwijk van Rusland is, verwacht ik dat de heer Prigozhin binnenkort op onverklaarbare wijze om het leven zal komen.

Wat er met zijn huurlingen leger gaat gebeuren, is nog onduidelijk. Misschien mogen ze ook naar Belarus komen. Lukashenko kan een stelletje criminelen vast wel gebruiken om de boel in zijn land met harde hand te onderdrukken.

Mensenhandel

Regelmatig worden er mensenhandelaren voor de rechter gebracht en veroordeeld.

Maar nu gebeurt er iets merkwaardigs. In Brussel zijn de EU-landen een asieldeal overeen gekomen om de immigratie en mensenhandel aan banden te leggen. Die bestaat uit een aantal afspraken die ik niet allemaal ga noemen. Eén afspraak is dat asielzoekers worden verdeeld over de landen van de EU, naar draagkracht. Maar landen kunnen er voor kiezen om de asielzoekers over te doen aan een ander land tegen een vergoeding van €20.000 per asielzoeker. Dus om mensenhandel aan banden te leggen kan je handelen in mensen: €20.000 per mens. Dit is wel een tamelijk cynische maatregel.

Jarig

Marleen en ik hebben de afspraak om op elkaars verjaardag een leuk verrassingsprogramma te bedenken. Ik heb hierover vorig jaar al eens geschreven toen ik voor Marleen iets had bedacht Kasteelvrouwe Marleen

Vrijdag was ik jarig en dus was Marleen aan de beurt. Mijn verrassing besloeg twee dagen in Dordrecht. Vrijdag een afternoon tea in Villa Augustus. Villa Augustus is een 33-meter hoge oude watertoren uit 1881 en pompgebouw van voormalige drinkwaterleidingterrein met een prachtige tuin waarin vrijwel alles wordt verbouwd wat het retaurant nodig heeft om het menu te kunnen vullen.

Er was ook een winkeltje bij waar ik een insectenhotel heb gekocht. Niet zo’n grote als ik in de vakantie had gezien, maar het is een begin.

De afternoon tea bleek een high tea te zijn met zo veel overheerlijke hartige en zoete lekkernijen dat het avondeten overgeslagen kon worden.

Met fantastisch weer is het mooi wandelen door de oude binnenstad van Dordrecht met grachten en historische bruggetjes en langs het water van de Maas.

Zaterdag was er In het kader van het festival “Buiten de perken” van Villa Augustus in Dordrecht een varend gezelschap dat een verhaal vertelde over een lange gevaarlijke reis op zee in een ver verleden met een boot van inferieure kwaliteit. Bij iedere brug ging het verhaal een stukje verder, afgewisseld met bijpassende liederen.

We hebben de dag afgesloten met een uitstekend etentje in een veganistisch restaurant waar we al vaker gegeten hadden.

Weer een jaar ouder.

Hugo en de huizen

Voor de zoveelste keer moet ik toch weer iets schrijven over Hugo en de huizen. Hugo daalde weer eens af vanuit zijn eigen universum. Het is noodzakelijk om aan zeer bijzondere voorwaarden te voldoen om in aanmerking te komen voor een huurwoning als je te weinig geld heb voor een huis in de vrije sector.. Of je moet heel, heel erg veel geduld hebben. Hugo bedacht een plan om de huurmarkt open te breken en al die huisjesmelkers aan te pakken:

  • Er komt een puntenstelsel op basis waarvan de huren aan maximum prijzen gebonden worden (tussen €1000 en €1250, nog niet echt weinig!).
  • Tevens komen er nog wat fiscale maatregelen waardoor het verhuren van een huis veel onaantrekkelijker wordt.
  • Dan verdwijnt ook nog de mogelijkheid van een tijdelijke huurcontract waardoor de huisbaas niet meer na een jaar de huur kan opzeggen en vervolgens de huurprijs verhogen.

Veel huisbazen zetten nu al hun huurhuizen te koop omdat het te weinig meer oplevert. Gevolg is dat er nóg minder huurhuizen komen. Er ontstaat meer schaarste waardoor de prijzen in de vrije sector juist omhoog gaan. Het plan van Hugo heeft dus een averechts effect. Het idee achter het plan van Hugo is natuurlijk hartstikke goed. Maar waarom pakken de plannen van Hugo toch altijd slecht uit? Vroeger was er een kinderserie met onderstaand persoon die altijd riep:

Oh, wat heb ik weer een pech!

En daar sta je dan

Soms lees ik in de krant iets waarvan ik denk: Is dat expres zo geformuleerd of gewoon een domme of leuke verschrijving? De treinstoring deze week zal niemand ontgaan zijn. Nierpatiënt Sven Better uit Arnhem mist twee benen, zit in een rolstoel en moest door de treinstoring na een concert onverwacht overnachten in de Amsterdamse Ziggo Dome. Hij had een concert bijgewoond. Hij belde met NS Reisassistentie, die 24/7 bereikbaar is. Maar deze keer konden ze hem niet helpen. ,,Ze hadden geen taxi’s beschikbaar. Maar ik zit in een rolstoel, zei ik nog. Dat maakte geen enkel verschil. Ik moest het nu zelf maar uitzoeken verder. En daar sta je dan.” Ik weet natuurlijk niet of dit een uitspraak van hemzelf was met twee ontbrekende benen of dat de journalist dat zo heeft geformuleerd. Maar een grappige woordspeling is het wel.

BYD

Momenteel wordt op de televisie (STER)  reclame gemaakt voor elektrische auto’s uit China, van het merk BYD (Build Your Dreams).

Uiteraard worden ze als geweldig, innovatief en met nog meer superlatieven aangeprezen. Overigens komen er nog veel meer nieuwe merken vanuit China deze kant op: Lynk&Co, Voyah, Xpeng, Zeekr, Hongqi, NIO, Livan en Ora.

Regelmatig lees ik een artikel waar ik op dat moment niets mee kan, maar dat wel interessant is om te bewaren. In maart las ik het volgende: In het oosten van het land rijden 250 gloednieuwe bussen rond. Volledig elektrisch. Maar wel gemaakt in China. Van het merk BYD.

Provincies en gemeenten jubelden toen ze in 2019 een deal van 900 miljoen euro sloten. Honderden bussen zonder schadelijke uitstoot kwamen naar onder meer Apeldoorn, Lelystad, Zwolle en Deventer. Maar die jubelstemming verdween al gauw. Eenmaal op de weg was er van alles mis. Ze vielen tijdens ritten prompt stil, en chauffeurs klaagden over rug- en nekklachten. Problemen die nog altijd niet volledig zijn verholpen.

Dus bedenk goed als je een elektrische auto bij Alibaba gaat bestellen.

Ze zijn elektrisch, ze hebben fancy merknamen, ze zijn mooi, maar of ze aan Europese standaarden voldoen??? En ruilen bij Alibaba is niet makkelijk.

Fietsvakantie

De afgelopen week zijn we op fietsvakantie geweest. Fietsen van hotel naar hotel en transport van de bagage wordt verzorgd. De tocht begon in Vlodrop (Limburg) en liep via België en Duitsland weer terug naar Vlodrop. Ik heb geprobeerd iedere dag een paar regels te schrijven. Daar blijft het bij deze week.

Nadat we op zondag op onze startlocatie arriveerden, hebben we, om een beetje in de stemming te komen, een fietstocht door een Duits natuurgebied gemaakt. Heel erg mooi, maar de paden waren bijzonder hobbelig. Dat was een beetje jammer.

Na een slechte eerste nacht in een uitstekend hotel gingen we op weg. Onderweg zag ik een informatiebord over tankgrachten die in de tweede wereldoorlog door de Duitsers gegraven werden (meestal lieten ze die graven!) om vijandige tanks tegen te houden. Bij Wouwse Plantage zijn ook nog restanten te zien van een lange tankgracht. Een tankgracht is een steile greppel van 3,5 meter breed en 3 meter diep waarin tanks vastlopen.

We passeerden diverse mega insectenhotels. Zo een wil ik wel in de tuin hebben.

De Maas moesten we bedwingen met een minipontje waar 12 fietsen op mochten. Het pontje heeft 3x de oversteek gemaakt voordat wij aan de beurt waren.

Het fietspad langs de Maas was erg druk (tweede pinksterdag). We werden om de haverklap gepasseerd door bejaarden gehuld in winterkleding met hun e-bike op een veel te hoge ondersteuning en veel te grote versnelling. Wij gaven er de voorkeur aan om ook van de omgeving te genieten. Ons volgende hotel was in  het Belgische Maaseik waar ook een grote rommelmarkt was. Dat is nou net één van de favoriete bezigheden van Marleen.

Na 2 aankopen moest ik haar herinneren aan het feit dat we met een fietsvakantie bezig zijn en dus bagage beperkt is.

Met lekker fietsweer naar Maastricht gereden. Mooie stad.

Vervolgens de prachtige route langs de Maas gevolgd. Bijzonder rustig na de hectische pinksterdagen. Veel leeuweriken gezien en gehoord. Die zijn bij ons in Brabant uitgestorven op de monocultuur weiden. Interessant waren de werken langs de Maas om het water de ruimte te geven om overstromingen te voorkomen.

Woensdag via de Voerstreek naar het Duitstalige Eupen gefietst. Rare gewaarwording, Belgen die Duits spreken. Prachtige tocht. Paden met gebroken puin als verharding en hellingen van 10% waren best lastig. We kwamen het volgende bord tegen dat in Nederland ook zeker noodzakelijk is:

Voor hen die moeite hebben met de Franse taal: Laat u horen, een bel is verplicht, blijf beleefd.

Donderdag een tocht van 69 km met aan het begin een beklimming naar 650 meter. Omdat we niet precies wisten wat er nog komen zou, moesten we een beetje zuinig zijn met de energie van de accu. Dus flink trappen! Verder een enorm afwisselende route langs de Rur.

Aansluitend een leuke boottocht over één van de Rur meren. We waren eerder deze week door de reisorganisatie gewaarschuwd dat er precies op onze route een natuurbrand was of net onder controle was. Ook in het Nederlandse nieuws geweest. We kregen een alternatieve route op. Maar op de oorspronkelijke route hebben we helemaal niets van enige natuurbrand gemerkt.

Vrijdag een relatief kort traject naar Düren. Een middelgrote stad. Niet echt bijzonder, wel een heel mooie hotelkamer. Zaterdag weer een flinke rit van 80 km naar onze eind/beginbestemming Vlodrop. Bijna volledig langs de Rur. Je kan hier lekker zwemmen! Via de vistrap misschien?

De bedoeling was om ook nog een bezoek te brengen aan een neef van Marleen die in de buurt van onze route woont. We hebben de straat kunnen vinden, maar het huisnummer bestond niet?! Onverrichter zake teruggekeerd naar onze route. ’s Avonds nog 13 km heen en 13 km terug gefietst om een bijzonder restaurant in Roermond te bezoeken. Het was de moeite waard, maar nu is het wel even klaar met fietsen.

We hebben deze week alle mogelijke wegverhardingen gehad. Variërend van asfalt, gebroken puin, bospaden, kleine kiezels, grote kiezels, grote keien, asfalt met enorme gaten en kinderkopjes. Soms kon je niet harder dan 5 km/uur rijden en vaak was ik verwonderd dat mijn fiets niet uit elkaar viel. Mijn zitvlak, de banden en eigenlijk de gehele fiets hebben het zwaar te verduren gehad. Maar al met al een heel mooie vakantie.