We hobbelen in Nederland van de ene crisis naar de andere. Nu weer het volgende: De slechte waterkwaliteit dreigt Nederland nog verder op slot te zetten. Net als door stikstof kunnen de landbouw en de bouw van huizen in de knel komen door te vieze sloten en rivieren. Dat blijkt uit een rapport van de Raad voor de Leefomgeving en Infrastructuur. Terwijl het stikstofprobleem nog lang niet is opgelost, dient zich zo een nieuw hoofdpijndossier aan voor het kabinet. In 2027 moeten alle EU-lidstaten voldoen aan doelen van een EU-richtlijn. De verwachting is dat we dat nooit gaan redden. Of onze sloten er ooit weer uit zullen zien zoals in mijn jonge jaren waag ik te betwijfelen. Wel jammer. Dan probeer ik het maar als miniatuurversie in mijn vijver te realiseren. Maar zonder slang dan.
Onze regeringen hebben ook dit onderwerp veel te lang voor zich uit geschoven. Nu wordt de rekening gepresenteerd van dat lakse beleid.
Vorige week was ik ook al aan het schelden op onze overheid. Ook het onderwerp flexibilisering dat op diverse beleidsterreinen is toegepast, is volledig uit de hand gelopen. Ze hebben te lang gewacht met ingrijpen. Net als met stikstof, net als nu met de waterkwaliteit. Economisch is het allemaal geweldig gegaan de afgelopen 10 jaar, dat wel. Daar hebben veel mensen van geprofiteerd, ik ook. Maar wel ten koste van natuur, vaste banen, Nederlandse energie etc.
Het is te makkelijk om Mark Rutte overal de schuld van te geven. We hebben ook een Tweede Kamer met 150 parlementariërs die het allemaal hebben laten gebeuren. En die hebben we zelf gekozen! Nu is er een regiment nieuwbakken politici van de BBB aangetreden in de provincies en straks in de Eerste Kamer. Eens kijken of die het beter gaan doen.
Genoeg geklaagd. Zondag is het Moederdag. Of zoals ik op het nieuws hoorde “Ik vind je lief dag” in verband met kinderen die twee moeders of twee vaders hebben. Het is ook nog mooi weer, wat willen we nog meer? Nou, een goed stukje muziek bijvoorbeeld. Ik zette gisteravond laat de tv aan werd op mijn wenken bediend. Ik werd verwend met de laatste inzendingen van het Eurovisie Songfestival. Het was genieten. Deze twee toppers wil ik jullie niet onthouden. Ik heb niet op de uitslag gewacht, maar deze twee zullen vast hoog eindigen.