Ik had in het begin van de week al het grootste deel van mijn wekelijkse verhaal klaar, over de Lindsey O. Graham-wet. Helaas is er aanleiding om er iets aan toe te voegen.
Herman was met haar schildkliermedicijnen weer op haar oude gewicht terug en genoot weer op een normale manier van haar eten. Tot deze week, ze leek steeds minder trek te krijgen. Woensdagochtend wilde ze niets meer eten en is naar buiten gegaan. Ik heb haar woensdag niet meer gezien, ook donderdag niet, ook niet na veel roepen. Vrijdagochtend moest ik al om 8 uur in het ziekenhuis zijn voor 3 injecties in de facetgewrichtjes in mijn nek. Echt niet leuk maar even doorbijten. Marleen moest rijden. Toen we terugkwamen kwam Herman toch aanlopen. Marleen moest haar naar binnenlokken met lekkere dingen die ze vervolgens niet wilde eten. We hebben direct een afspraak bij de dierenarts gemaakt, om 16.00 uur.
In de auto hoorden we dat ze piepend adem haalde. Toen gingen bij mij direct de alarmbellen af. Ik leg zo uit waarom. Ingrid onze dierenarts constateerde geen koorts, wel een ongewenst geluid in haar longen. Ze heeft foto’s van haar buik en borst gemaakt. Toen werd duidelijk wat ik al vreesde, haar longen zaten vol vloeistof (water of bloed). Lezers van het eerste uur weten misschien nog dat onze vorige poes exact hetzelfde probleem had. Die hebben we ’s avonds laat nog laten inslapen omdat ze bijna geen adem meer kon halen. En nu hebben we ook Herman moeten laten inslapen, 10 jaar oud, volkomen onverwacht. Een emotionele toestand natuurlijk.

Drie weken nadat onze vorige poes overleed (en we hadden besloten maar even geen nieuwe poes meer te nemen) werden we ’s morgens gewekt door een klagend geschreeuw. Het was hondenweer maar Marleen ging toch kijken wat er aan de hand was. Ze vond in de tuin een klein hoopje poes die haar wilde moeder kwijt was. Een volkomen verregend beestje, besmeurd met modder en honderden vlooien. Vanaf dat moment ben ik een blog begonnen over Herman. De eerste 2 jaar met bijna dagelijks een aflevering met verhalen en filmpjes.

De liefde van Marleen voor Herman ging ver. Kort nadat Herman zich meldde in onze tuin moest ik voor één van mijn laatste klussen naar Suriname. Marleen zou meegaan met nog een korte vakantie er achteraan. Vliegreis en hotel, alles was geregeld. Maar Marleen kon het arme beestje niet achterlaten of bij iemand anders onderbrengen. Ik ben alleen gegaan. Dit is de link naar de eerste dag van onze vondeling Herman 10 jaar geleden:
de smartphone versie: poes in de tuin
de desktop versie: Poes in de tuin
We hebben Herman een plekje gegeven in onze dierenbegraafplaats in de tuin naast de twee andere poezen en 2 honden.
Medogenloos en gewetenloos
Donald Trump heeft weer iets gedaan dat de wereld zou moeten schokken. Hij heeft met president Putin een deal gesloten om 300.000 ton diesel te leveren. Het is op zich al schokkend om diesel te kopen van Rusland terwijl wij hier proberen door sancties Rusland financieel af te knijpen. Dat is inmiddels ruimschoots in de media geweest afgelopen dagen. Maar er was meer aan de hand:
Drie weken eerder had Trump een wet ondertekend, “de Lindsey O. Graham-wet” om de sancties tegen Rusland en Iran uit te breiden. Hierdoor zou Trump 100 procent invoerheffingen opleggen aan alle landen die de energie-export van het Kremlin ondersteunen. Deze drastische maatregelen zouden essentieel zijn om Oekraïne te behoeden voor enorme verliezen.
Lindsey Graham was een Republikeinse senator en een zeer goede vriend van Trump. Hij had Oekraïne vaak en lang bezocht en was de bedenker van deze wet omdat hij ervan overtuigd was dat Putin financieel treffen de enige manier is om de oorlog te beëindigen. Kort na zijn terugkeer overleed Graham onverwachts.

Slechts 3 weken nadat de wet was aangenomen door Het Huis en de Senaat en ondertekend door Trump heeft diezelfde Trump die wet weer teruggetrokken zodat hij die dieseldeal af kon sluiten. En dat alleen omdat hij daarmee de dieselprijs in de VS iets zou kunnen laten dalen en daarmee zijn kansen voor de komende “mid term” verkiezingen zou kunnen vergroten. Trump verraadt zijn net overleden vriend Lindsy Graham, hij verraadt Oekraïne en hij verraadt Europa en dat alles en alleen voor zijn eigen gewin. Iets schofterigers kan ik niet verzinnen!
Terug van vakantie
Het is me nog steeds volstrekt onduidelijk waar onze egel de afgelopen 2 weken geweest is, maar hij is terug (en niet alleen). Er liggen altijd kranten in zijn hok en wellicht heeft hij daar een advertentie voor een leuke vakantietrip gezien. We spreken (nog) niet dezelfde taal dus waarschijnlijk zal die 2 weken afwezigheid voor altijd een mysterie blijven. Maar het goede nieuws is dat hij weer braaf iedere nacht zijn maaltijd komt nuttigen. Tussen half negen en zonsopgang komt hij wel een keer of 6 want meerdere kleine porties is beter dan alles in één keer opschrokken. Maar als je goed naar het filmpje kijkt valt je iets bijzonders op. De egel die het hok ingaat en er later weer uitkomt is de kleuteregel van twee weken geleden, maar nu alleen. Daarna komt moeder egel drinken en dan zie je goed het verschil in grootte.
Maar helaas bleef het ongeluk ons achtervolgen. Zaterdagochtend vonden we onze kleuteregel platgereden bijna voor onze tuin. Het beestje was kennelijk op zoek gegaan naar een eigen territorium en had het gewaagd om een 30km straat over te steken. Iemand was kennelijk niet van plan geweest even te stoppen voor het arme dier. We hebben hem begraven naast Herman.

Wat een verdriet Louis….. daar houd je helemaal geen rekening mee dat dat komt, en dat is maar goed ook. Het missen zal pijn doen, want wat was het een poes met een verhaal. Ik hoop dat jullie er straks vrede mee kunnen hebben en wordt het minder pijnlijk om te beseffen dat jullie haar een prachtig leven hebben kunnen geven en dat zij jullie, door terug te komen, de gelegenheid heeft gegeven om in te grijpen in haar lijden. Ik wens jullie veel lieve herinneringen toe.