Een rotdag

Ik had in het begin van de week al het grootste deel van mijn wekelijkse verhaal klaar, over de Lindsey O. Graham-wet. Helaas is er aanleiding om er iets aan toe te voegen.

Herman was met haar schildkliermedicijnen weer op haar oude gewicht terug en genoot weer op een normale manier van haar eten. Tot deze week, ze leek steeds minder trek te krijgen. Woensdagochtend wilde ze niets meer eten en is naar buiten gegaan. Ik heb haar woensdag niet meer gezien, ook donderdag niet, ook niet na veel roepen. Vrijdagochtend moest ik al om 8 uur in het ziekenhuis zijn voor 3 injecties in de facetgewrichtjes in mijn nek. Echt niet leuk maar even doorbijten. Marleen moest rijden. Toen we terugkwamen kwam Herman toch aanlopen. Marleen moest haar naar binnenlokken met lekkere dingen die ze vervolgens niet wilde eten. We hebben direct een afspraak bij de dierenarts gemaakt, om 16.00 uur.

In de auto hoorden we dat ze piepend adem haalde. Toen gingen bij mij direct de alarmbellen af. Ik leg zo uit waarom. Ingrid onze dierenarts constateerde geen koorts, wel een ongewenst geluid in haar longen. Ze heeft foto’s van haar buik en borst gemaakt. Toen werd duidelijk wat ik al vreesde, haar longen zaten vol vloeistof (water of bloed). Lezers van het eerste uur weten misschien nog dat onze vorige poes exact hetzelfde probleem had. Die hebben we ’s avonds laat nog laten inslapen omdat ze bijna geen adem meer kon halen. En nu hebben we ook Herman moeten laten inslapen, 10 jaar oud, volkomen onverwacht. Een emotionele toestand natuurlijk.

Drie weken nadat onze vorige poes overleed (en we hadden besloten maar even geen nieuwe poes meer te nemen) werden we ’s morgens gewekt door een klagend geschreeuw. Het was hondenweer maar Marleen ging toch kijken wat er aan de hand was. Ze vond in de tuin een klein hoopje poes die haar wilde moeder kwijt was. Een volkomen verregend beestje, besmeurd met modder en honderden vlooien. Vanaf dat moment ben ik een blog begonnen over Herman. De eerste 2 jaar met bijna dagelijks een aflevering met verhalen en filmpjes.

De liefde van Marleen voor Herman ging ver. Kort nadat Herman zich meldde in onze tuin moest ik voor één van mijn laatste klussen naar Suriname. Marleen zou meegaan met nog een korte vakantie er achteraan. Vliegreis en hotel, alles was geregeld. Maar Marleen kon het arme beestje niet achterlaten of bij iemand anders onderbrengen. Ik ben alleen gegaan. Dit is de link naar de eerste dag van onze vondeling Herman 10 jaar geleden:

de smartphone versie: poes in de tuin

de desktop versie: Poes in de tuin

We hebben Herman een plekje gegeven in onze dierenbegraafplaats in de tuin naast de twee andere poezen en 2 honden.

Medogenloos en gewetenloos

Donald Trump heeft weer iets gedaan dat de wereld zou moeten schokken. Hij heeft met president Putin een deal gesloten om 300.000 ton diesel te leveren. Het is op zich al schokkend om diesel te kopen van Rusland terwijl wij hier proberen door sancties Rusland financieel af te knijpen. Dat is inmiddels ruimschoots in de media geweest afgelopen dagen. Maar er was meer aan de hand:

Drie weken eerder had Trump een wet ondertekend, “de Lindsey O. Graham-wet” om de sancties tegen Rusland en Iran uit te breiden. Hierdoor zou Trump 100 procent invoerheffingen opleggen aan alle landen die de energie-export van het Kremlin ondersteunen. Deze drastische maatregelen zouden essentieel zijn om Oekraïne te behoeden voor enorme verliezen.

Lindsey Graham was een Republikeinse senator en een zeer goede vriend van Trump. Hij had Oekraïne vaak en lang bezocht en was de bedenker van deze wet omdat hij ervan overtuigd was dat Putin financieel treffen de enige manier is om de oorlog te beëindigen. Kort na zijn terugkeer overleed Graham onverwachts.

Slechts 3 weken nadat de wet was aangenomen door Het Huis en de Senaat en ondertekend door Trump heeft diezelfde Trump die wet weer teruggetrokken zodat hij die dieseldeal af kon sluiten. En dat alleen omdat hij daarmee de dieselprijs in de VS iets zou kunnen laten dalen en daarmee zijn kansen voor de komende “mid term” verkiezingen zou kunnen vergroten. Trump verraadt zijn net overleden vriend Lindsy Graham, hij verraadt Oekraïne en hij verraadt Europa en dat alles en alleen voor zijn eigen gewin. Iets schofterigers kan ik niet verzinnen!

Terug van vakantie

Het is me nog steeds volstrekt onduidelijk waar onze egel de afgelopen 2 weken geweest is, maar hij is terug (en niet alleen). Er liggen altijd kranten in zijn hok en wellicht heeft hij daar een advertentie voor een leuke vakantietrip gezien. We spreken (nog) niet dezelfde taal dus waarschijnlijk zal die 2 weken afwezigheid voor altijd een mysterie blijven. Maar het goede nieuws is dat hij weer braaf iedere nacht zijn maaltijd komt nuttigen. Tussen half negen en zonsopgang komt hij wel een keer of 6 want meerdere kleine porties is beter dan alles in één keer opschrokken. Maar als je goed naar het filmpje kijkt valt je iets bijzonders op. De egel die het hok ingaat en er later weer uitkomt is de kleuteregel van twee weken geleden, maar nu alleen. Daarna komt moeder egel drinken en dan zie je goed het verschil in grootte.

Maar helaas bleef het ongeluk ons achtervolgen. Zaterdagochtend vonden we onze kleuteregel platgereden bijna voor onze tuin. Het beestje was kennelijk op zoek gegaan naar een eigen territorium en had het gewaagd om een 30km straat over te steken. Iemand was kennelijk niet van plan geweest even te stoppen voor het arme dier. We hebben hem begraven naast Herman.

 

Je moet niet de goden verzoeken

Twee weken geleden schreef ik over de egels in Nederland. Dat ze het moeilijk hebben door het verkeer, door vergiftiging enz. Sinds twee weken is onze egel niet meer in onze tuin geweest. Dat is zeer zorgelijk want tot die tijd kwam hij iedere nacht meerdere keren wat eten. Het bakje met kattenbrokjes was iedere ochtend leeg. En dan nu helemaal niets meer. Niet op de camera, niets gegeten. Er waren regelmatig twee egels in de tuin, maar ook die andere egel heb ik niet meer gezien. Ik vrees het ergste.

Het Lourdeseffect

Als een werknemer ziek wordt, betaalt zijn of haar werkgever gedurende 2 jaar het salaris door. Eerst 100%, na een jaar 70%. De wet die dit regelt is al jaren een doorn in het oog van werkgevers. Vooral kleine werkgevers kunnen hier behoorlijk last van hebben. Als bij een kleine onderneming met bijvoorbeeld 4 werknemers er één twee jaar lang afwezig die wel doorbetaald moet worden, dan kan dit zo maar het einde van het bedrijf worden.

Tijdens de onderhandelingen tussen kabinet, oppositie, vakbonden etc. werd door de werkgevers gestreden om die periode te halveren tot 1 jaar doorbetaling. Want, stellen ze: “Na een jaar ziek zijn gebeurt er soms iets wonderbaarlijks. Zodra de 100% loondoorbetaling verandert in 70%, verdwijnen de klachten als sneeuw voor de zon. Niet alleen voor de werkgever is dit een last, maar ook voor de collega’s die het werk opvangen van de medewerker die niet aanwezig is”.

Na de miraculeuze overwinning van Pro en de vakbonden is dit discussiepunt voorlopig naar de achtergrond verdwenen.

Ik hoop maar dat het Lourdeseffect snel het box 3 probleem ook tot een aanvaardbare oplossing kan brengen. Wie weet komt er dan weer wat beweging in Nederland.

Amerika is niet meer te vertrouwen

In het afgelopen half jaar heeft de Nederlandse Bank 10 miljard euro aan goud weggehaald uit opslagplaatsen in New York en ondergebracht in Londen. Dat is heel stilletjes gebeurd. Logisch, want je wilt niemand op vervelende gedachten brengen (ook Trump niet). Kennelijk wordt opslag van “ons” goud niet meer vertrouwd in de VS. Het moet een ingewikkelde operatie zijn geweest om 27 ton puur goud uit de opslag te halen en dan ongemerkt te verplaatsen. Ik vermoed dat het niet gewoon met autootjes van Brink is gedaan, maar met speciale gepantserde containers en heel veel beveiliging er omheen.

Maar omdat het zo’n ingewikkelde operatie was, heeft de Nederlandse Bank de overige 59 ton goud niet weggehaald, maar gewoon verkocht en eenzelfde hoeveelheid goud weer gekocht in Londen. Bij mij rijst de vraag: “Waarom?” Is Amerika niet meer te vertrouwen?

Miljardenbal

Het is weer (of nog steeds) feest in de Nederlandse politieke arena. Het “van-links-naar-rechts” van de Snollebollekes bleef erg lang doorklinken in de Tweede Kamer. Maar nu heeft de VVD het eindelijk opgegeven met als gevolg dat de partij van Dilan Yeşilgöz het peilingmoeras in zakt. PRO heeft met behulp van de vakbeweging 6,5 miljard aan bezuinigingen uit de boeken gekregen en de VVD is met een box 3 aalmoes het bos ingestuurd. Yeşilgöz heeft dus haar belofte om nooit met PRO in zee te gaan gebroken. Dat zou haar wel eens duur kunnen komen te staan. De VVD heeft het minderheidskabinet van begin af aan gegijzeld en valt nu in haar eigen mes. Boontje (Dilan) komt om haar loontje. En tot overmaat van VVD-ramp werd het box 3-plan van minister Heinen binnen 24 uur weer naar de prullenbak verwezen. Maar voor die 6,5 miljard moet nog wel een oplossing gevonden worden.

Felicitaties voor Jesse Klaver en een balende Yeşilgöz:

Spanje

Toen wij in 2014 in Spanje ergens een rondleiding kregen, vertelde onze gids over de vele huisuitzettingen. Ook toen al probeerden groepen mensen om die uitzettingen tegen te houden, wat uiteindelijk meestal niet lukte. Na een dramatische crash die eind 2007 begon, bereikte de vastgoedmarkt in 2014 in Spanje zijn dieptepunt, met dus ook vele huisuitzettingen.

Momenteel vinden dagelijks gemiddeld 45 huisuitzettingen plaats omdat de inwoners de huur niet meer kunnen betalen. Elke dag proberen buren en vrienden zo’n uitzetting te voorkomen.

Deze week werd een 87-jarige mindervalide vrouw op een brancard uit haar appartement gedragen waar ze al 71 in woonde. Bij de uitzetting moest de politie een blokkade doorbreken en braken grote protesten uit voor een betere bescherming van huurders.

Huurcontracten lopen in Spanje maximaal vijf tot zeven jaar. De huur mag jaarlijks volgens de prijsindex van de inflatie worden verhoogd, daarna is een eigenaar vrij om het contract niet te verlengen of de huur met een willekeurig bedrag te verhogen. Als huurder ben je dus vogelvrij. Ik vind dat ongelofelijk in een beschaafd West Europees land. In Amerika kan je zo iets verwachten, maar in Spanje???

Het minderheidskabinet van premier Pedro Sánchez kondigde een pakket maatregelen aan dat huurders zou moeten helpen en riep Spaanse oppositiepartijen op het plan te steunen. Conservatieve en rechts-populistische parlementsleden stemden tegen de maatregelen van Sánchez en dus ging het plan van tafel . De protesten gaan nu weer in alle hevigheid verder.

Je kan maar beter verhuizen naar Warnsveld dan naar Spanje.