Vakantie

Een kort vakantieberichtje. Dit jaar hebben we het eens helemaal anders aangepakt. Donderdag zijn we vertrokken naar een chambre d’hôte in de buurt van Langres. Een statig oud huis.

De uitbaatster Marie-Therèse en haar vriend/echtgenoot, beiden tegen de 80, hebben ons enorm in de watten gelegd. Overheerlijk en overdadig eten en af en toe iets te veel aandacht. Bij vertrek werden we uitgezwaaid door de twee Vlaamse tortelduifjes met hun Chihuahua in de armen van Marie-Therèse. Hartelijkheid in het kwadraat.

In Langres vonden we bij toeval een expositie van schilderijen gemaakt door vrouwelijke schilders, uitsluitend van naakt. Er zat bijzonder mooi werk bij.

De expositieruimte was een voormalig bankgebouw, een zeer mooi pand. De twee eigenaren waren 2 Nederlandse mannen die ook de hele collectie in bezit hadden. Eén van hen heeft een uitgebreide Wiki-pagina: Carlos Michons

In een pizzeria kreeg ik een pizza van Amerikaans formaat, die te veel was voor mijn beperkte omvang.

Na 2 dagen in de chambre d’hôte reisden we af naar onze tweede bestemming, een huis in de Ardêche. Na een paar uur op de tolweg sloegen we af bij Valence. Daar begon een tamelijk exceptionele reis. Haarspeldbochten die zo scherp en steil waren dat ik soms dacht dat onze auto het niet zou trekken. Een onverhard stuk van 500 meter met kuilen en kraters zo groot en diep dat ik bang was om vast te lopen.

Maar uiteindelijk arriveerden we bij het huis op een unieke plek boven op een berg waar je alleen het geluid van vogels hoort.

Bij het huis met meerdere slaapkamers en badkamers zit ook een natuurzwembad met kraakhelder lauw water. Het helofytenfilter van het zwembad is het domein van kikkers die soms het geluid van de vogels overstemmen. Hier blijven we nog een week.