Yellow submarine

Ik kom nog even terug op mijn blog van vorige week en twee weken geleden. Na het verhaal over de trekkers ontving ik per email de volgende reactie:

Zelfs in Helvoirt “off all places” een trekker gesignaleerd en met telelens gefotografeerd.

Gelukkig, het was loos alarm. Na bestudering van het beeld, bleek het mijn zwager te zijn op zijn speelgoedtrekker.

Het trekkerfilmpje dat ik vorige week voor mijn verhaal had gemaakt (https://youtu.be/WMho5qE-67s) is een soort van hit geworden. Op het moment van schrijven is het al meer dan 7200 keer bekeken op Youtube. Aardig filmpje, maar zó bijzonder is het nou ook weer niet. Maar goed, dan maar op naar de 10.000.

Twee weken geleden was ik niet erg complimenteus over de muziekselectie tijdens ons lokale jaarlijkse wielerfestijn. Deze week was ik voor een boodschap in het winkelcentrum van Roosendaal. Daar werd ik verrast met een straatmuzikant die mijns inziens veel meer mensen een plezierige dag zou kunnen bezorgen dan de hoempapazangers die nu geprogrammeerd waren. Maar ik vrees dat de organisatie is behept met een ernstige smaakstoornis en dat mijn suggestie niet met dank geaccepteerd zal worden. Deze straatzanger in het winkelcentrum in Roosendaal zingt en speelt alles live en hij kiest aantrekkelijke liedjes. Maar daarnaast trok ook zijn voertuig/instrumentarium heel veel bekijks en bewondering. In eerste instantie zou je kunnen denken dat de roterende cilinder een soort draaiorgel is. Maar dat is niet zo. Met die draaiende cilinder bedient hij zijn drums.

Hugo de optimist

Hugo de Jonge was onze coronaminister in het vorige kabinet. Hij deed heel erg zijn best en was zeer gemotiveerd om Nederland uit de coronacrisis te helpen. Maar hij deed soms uitspraken die te mooi waren om waar te zijn en die dan ook later niet waar bleken te zijn.

In het nieuwe kabinet heeft hij weer een crisisbaan gekregen waar hij met stoere uitspraken in het nieuws komt. Hij gaat namelijk de regie voeren over onze woningmarkt omdat we de woningbouw in het verleden te veel hebben overgelaten aan de markt.

Hugo zegt ervoor te gaan zorgen dat er jaarlijks 100.000 woningen gebouwd gaan worden. En twee derde van die woningen mag niet meer kosten dan €355.000 (de grens van nationale hypotheekgarantie).

Dat lijkt echter weer een belofte te zijn die te mooi is om waar te zijn. Hugo gaat nog prestatieafspraken maken met provincies en gemeenten om tot dit ambitieuze aantal te komen. Maar Hugo is vergeten om eerst te gaan praten met de mensen die de huizen moeten bouwen. Volgens de projectontwikkelaars kost het bouwen van een rijtjeshuis ongeveer €400.000. Dus huizen bouwen voor maximaal €355.000 zoals Hugo wil, is onmogelijk en zal dus niet gaan gebeuren. Het ambitieuze aantal van 100.000 huizen per jaar zal bij lange na niet gehaald worden door gebrek aan mensen en materialen en ze zullen ook duurder worden dan die €355.000. Overigens is ook déze prijs nog erg hoog. Je moet namelijk minstens €79.000 per jaar verdienen om dit bedrag te kunnen lenen bij de bank. Een modaal inkomen in 2022 is €38.000 zodat je met 2 modale inkomens het huis van Hugo nog niet eens of misschien net kan kopen.

Ik ben bang dat veel jonge mensen nog lang bij hun ouders moeten blijven wonen.

Misschien moet Hugo in de geschiedenisboekjes kijken naar systemen uit vervlogen tijden. In 1974 kwam het kabinet Den Uyl met de premie koopregeling.

De kosten voor een koopwoning waren te hoog voor een huishouden met een relatief laag inkomen. Bij aankoop van een nieuwbouw woning werd ieder jaar een subsidie uitgekeerd voor een periode van tien jaar. Als iemand meer ging verdienen werd de subsidie twee jaar later verlaagd. Om speculatie op de woningmarkt te voorkomen mocht je het huis 5 jaar niet verkopen (of de subsidie terug betalen).

Als we willen dat er goedkopere huizen gebouwd gaan worden, zullen we dat met z’n  allen moeten betalen. De ouderwetse verzorgingsstaat weer een beetje nieuw leven inblazen dus.