Mamouka

Onze badkamer is klaar, vorig weekend al. In precies 10 werkdagen. Onze aannemer was een Georgiër, Mamouka. Dertig jaar geleden kwam hij als 25 jarige in z’n eentje naar Nederland. Hij kende hier niemand, sprak geen Nederlands en zocht een mogelijkheid om aansluiting te vinden. En zo belandde hij in de dichtstbijzijnde kerk. Daar werd hij aangesproken door een dame die hij nu nog altijd beschouwd als een soort tweede moeder. Hij leerde heel snel Nederlands en ging in Rotterdam naar de HEO. Inmiddels is hij al lang genaturaliseerd tot Nederlander met een goede vocabulair en een grappig accent. Na een lang dienstverband bij een bedrijf in pompen en compressoren verloor hij twee jaar geleden zijn baan omdat het bedrijf naar Tsjechië verhuisde. Mamouka besloot een nieuwe weg in te slaan en begon een aannemersbedrijfje voor allerlei renovatieprojecten zoals de make over van onze badkamer.

Wij hadden bij twee bedrijven offertes laten maken. Het eerste bedrijf maakte de offerte op basis van telefoongesprekken, foto’s en filmpjes. Die offerte zag er gedegen uit en de prijs was niet onredelijk. Mamouka kwam zelf kijken samen met een van zijn mensen. Bij die eerste kennismaking stond hij direct met 1-0 voor want hij is een innemende, vriendelijke, open persoonlijkheid. Hij benadrukte voortdurend dat hij staat voor volledige ontzorging en dat alle wensen mogelijk zijn. Zijn offerte was ongeveer gelijk aan de eerste, dus de keus was snel gemaakt.

De week voordat het project zou starten, werden de spullen geleverd. Twee pallets. Een pallet met tegels van bijna 1200kg en een pallet met een hele grote douchecabine met hele zware glaswanden.

Ik was ervan uitgegaan dat de chauffeur met zijn pompwagen de pallets zo het atelier van Marleen zou inrijden. Maar helaas, hij mocht niet over een drempel heen i.v.m. mogelijke beschadiging van de spullen. Zelfs niet over een heel klein drempeltje. En dus waren Marleen en ik genoodzaakt om de boel uit te pakken en naar binnen te sjouwen. Hetgeen om het heel voorzichtig te zeggen niet meeviel.

Op de afgesproken dag, 4 april, begonnen de mannen aan de klus. Ze stopten met werken als het werk het toeliet. Soms was dat negen uur ’s avonds. Dan begonnen ze de volgende dag gewoon wat later. In het weekend ging het gewoon door, ook op tweede paasdag. Tenzij wij daar bezwaar tegen zouden hebben gehad. Afval zoals puin werd iedere dag meegenomen en de werkplek werd iedere dag netjes opgeruimd en gezogen voordat ze naar huis vertrokken.

Mamouka kwam af en toe kijken of het allemaal naar wens verliep en maakte foto’s en filmpjes. Gisteren kwam hij om het eindresultaat te bekijken en weer om foto’s en een filmpje te maken. Hij maakt namelijk van ieder project een filmpje van het hele proces van beginsituatie tot eindresultaat. Dat filmpje krijg je als opdrachtgever. Ik heb enkele van die projectfilms gezien en dat ziet er leuk uit.

We zijn bijzonder tevreden over het eindresultaat en blij dat we voor deze bijzondere man met zijn clubje harde werkers hebben gekozen.

Varen op de Oosterschelde

Vandaag waren we uitgenodigd door vrienden die enkele leuke gebeurtenissen te vieren hadden. Enkele dagen gelden was 20ºC en zon voorspeld. Maar aangezien er sprake was een depressie die uit het oosten kwam, was voorspellen ineens niet meer mogelijk. Een depressie uit het oosten komt namelijk bijna nooit voor. En dus werd de 20º gereduceerd tot 10º en werd de zon vervangen door wolken en regen. Het uitje betrof een boottocht over de Oosterschelde in een Tjalk compleet met lunch en diner. Gelukkig stopte de regen zodra we de haven uitvoeren, maar de 10º bleef.

Onze stuurvrouw vroeg of ik ook een stukje aan het roer wilde.

Ze had kennelijk zo veel vertrouwen in “mijn maritieme ervaring” dat een aanvaring of aan de grond lopen niet zou gebeuren.