Onze huidige demissionaire regering maakt er wel een potje van. Over het vormen van een nieuw kabinet op basis van de verkiezingsuitslag, heb ik het al uitgebreid gehad. Die klucht gaat gewoon verder. Maar dan de evacuaties uit Afghanistan.
Maandenlang vroeg de Nederlandse ambassade in Kaboel om voorbereidingen te treffen voor een eventuele evacuatie van ambassadepersoneel uit Afghanistan. Toch duurde het tot twee dagen voor de val van de Afghaanse hoofdstad voordat het kabinet met een plan kwam.
De ambassade zou een evacuatielijst met daarop zestig namen (de tolken) naar het kabinet hebben gestuurd. Tot een paar dagen voor de val van Kaboel kreeg de ambassade van Den Haag te horen dat slechts drie personen in aanmerking kwamen voor evacuatie. De ambassade mocht zelf kiezen welke drie, maar de Nederlandse ambassadeur weigerde dat te doen.
Tijdens de evacuaties zijn in totaal 1.897 mensen naar Nederland gehaald. Dat is in die korte periode een geweldige prestatie van de militairen en het ambassadepersoneel ter plaatse. Echter 459 Nederlandse burgers en personen met een verblijfsvergunning zijn in Afghanistan achtergebleven.
Drie hoofdrolspeelsters zijn de Ministers Bijleveld en Kaag en Staatssecretaris Broekers-Knol. Als er ooit een nieuwe regering komt, je weet maar nooit, dan is het toch onbestaanbaar dat deze drie dames daarvan deel zullen uitmaken. Broeders Knol spant de kroon met een aaneenschakeling van missers sinds haar aantreden:
Broekers-Knol eindelijk met pensioen, Bijleveld vindt vast wel een leuk baantje b.v. in een AZC met Afghaanse vluchtelingen en Kaag de kamer in om haar “nieuwe leiderschap” te botvieren op haar D66-fractie. Als ik dan toch bezig ben: “positie Rutte, functie elders”. Mark Rutte moet nu maar een leuke baan in Brussel zoeken bv als lobbyist voor de VN Vluchtelingenorganisatie UNHCR. En dan stel ik voor om als nieuwe leider van de VVD de nummer 5 op de lijst, Dilan Yesilgöz te benoemen. Een vrouw met een Turkse achtergrond als premier lijkt me een prima start van een nieuw politiek tijdperk na het beschamende schouwspel van het afgelopen half jaar.
Als de PvdA en GroenLinks dan gaan fuseren, zijn we meteen van twee splinterpartijtjes af.
Op 1 april diende Kaag een motie van afkeuring in tegen Mark Rutte, die ook werd aangenomen. Kaag zei toen: “Ik zou daar mijn eigen conclusies aan verbinden”. In politieke taal betekent dat opstappen. Nu heeft Sigrid Kaag zelf een motie van afkeuring aan haar broek gekregen en nu mocht ze zelf kiezen: Haar positie of haar geloofwaardigheid. Ze kon natuurlijk niet anders dan te kiezen voor haar geloofwaardigheid en dus op te stappen.
Kaag en Bijleveld hadden een bijzondere werkrelatie, ze spraken namelijk niet met elkaar. Onder andere daardoor ontstond het evacuatiedrama. Deze week wist Bijleveld daardoor niet dat Kaag zou aftreden. Bijleveld dacht waarschijnlijk, weer een lastpost minder, ik blijf zitten. Maar na “enige druk” uit haar politieke omgeving, moest ze dan toch ook opstappen.
Op tv hoorde ik de toepasselijke term: “een kabinet in ontbinding”. Maar het kadaver moet nog wel opgeruimd worden.