Deze week fietste ik van Wouw naar huis. Halverwege viel mijn oog op een bankpas in de berm van het fietspad. Ik was al 50 meter verder voordat het tot me doordrong. Ik stopte, parkeerde mijn fiets en liep terug. Behalve de bankpas lagen er nog veel meer pasjes, een rijbewijs en een kentekenbewijs in het gras en ook nog een portemonnee.
In de portemonnee zaten 3 briefjes van 50 euro. Ik heb alles verzameld en mee naar huis genomen. Je wilt natuurlijk dat de ongelukkige verliezer zo snel mogelijk zijn eigendommen terugkrijgt. Maar daar moet je wel een hoop moeite voor doen.
Op diverse pasjes stond een adres, maar helaas geen telefoonnummer. Googelen en facebook leverde geen resultaat op. In een volgende poging belde ik de politie. Een bandje vertelde me dat ik gevonden voorwerpen bij de gemeente moet melden, niet bij de politie. Aangezien ik me goed kon voorstellen dat de eigenaar heel graag heel snel zijn spullen terug zou willen krijgen, heb ik toch maar gewacht tot ik een medewerker van de politie te pakken kreeg. Een vriendelijke dame vond in hun bestanden wel een telefoonnummer. Maar helaas kreeg ze de persoon niet te pakken. Ik vroeg vervolgens of ze het na een uur nog eens wilde proberen en de ongelukkige verliezer mijn telefoonnummer wilde geven. Uit privacy-overwegingen kreeg ik natuurlijk het nummer van de man niet, daar kan ik me nog iets bij voorstellen. Maar ook mijn nummer aan hem geven mocht niet. En dus toch maar aangeven bij de gemeente.
Via de site van de gemeente kwam ik in een landelijke site voor het melden of zoeken van gevonden voorwerpen. Het invullen bleek niet te lukken met de smartphone of een tablet. Je kan het gewoon niet geloven dat zo’n site steeds vast loopt en dus probeer je het meerdere keren. Het lukte alleen met de laptop.
Inmiddels had ik er al veel tijd ingestoken, maar deze oplossing vond ik toch ook niet bevredigend. En dus heb ik mijn fiets gepakt, ben naar Roosendaal gereden en heb een briefje met mijn telefoonnummer in zijn brievenbus gedaan. De volgende dag heeft de dolgelukkige eigenaar zijn spullen opgehaald. Hij had echt een heel slechte dag gehad toen hij zijn verlies ontdekte. Ik was blij dat ik ondanks alle moeite iemand blij had kunnen maken. Vandaag stond er een bos bloemen voor de deur.
Sneuvelbereid
De krant leerde me deze week een nieuw maar merkwaardig woord. CDA’ers in het land verwachten dat hun leider Wobke Hoekstra niet inbindt als stikstofbemiddelaar Remkes met zijn conclusies komt. Ze zeggen: “Dan moet je “sneuvelbereid” zijn. Volgens mij komt dit woord alleen voor in het woordenboek van islamitische jihad strijders. Zij zijn sneuvelbereid omdat ze voor het sneuvelen een prijs in ontvangst mogen nemen. Namelijk een enkeltje paradijs waar ze veel moois te wachten staat zoals een ontvangst door 72 maagden.
Ik kan me niet voorstellen dat het “sneuvelen” van Wobke Hoekstra in het stikstofdossier zal leiden tot iets moois. Zeker geen 72 maagden. Eerder een grote verkiezingsnederlaag. Misschien dat Wobke zich nog snel bekeert tot de islam voordat hij “sneuvelt”.
Louis,
Als je weer een portemonnee of bankpas vindt is het volgende alternatief om iemand op te sporen: maak 1 cent over naar de bankrekening op het pasje met een omschrijving dat je haar, zijn of x portemonnee hebt gevonden met je mobiel nummer. Hoop dat ze het dan snel opmerken.