Tennisvriend Kees heeft me nadrukkelijk gevraagd om een rectificatie te plaatsen. De trekzak die ik in mijn bericht van vorige week aan hem toeschreef, blijkt geen trekzak te zijn maar een gewone accordeon. Tevens vroeg hij mij om uit te leggen wat diatonisch betekent (ik wist het niet). Als je bij een trekzak het apparaat induwt en vervolgens weer uittrekt, dan ontstaan er twee verschillende tonen. Bij een accordeon slechts één. Daar worden de tonen alleen bepaald door de knoppen.
Ammezuur
Tijdens de après-tennis gesprekken vinden mijn tennisvrienden het leuk om mijn vocabulaire uit te breiden met typisch Bergse woorden en uitdrukkingen. Ik heb daar al vaker over geschreven. Naar aanleiding van de bovenstaande discussie over trekzakken kwam ineens de term “ammezuur” ter sprake. Hilariteit natuurlijk omdat ik geen idee had wat dat woord betekent. Ik heb hun uitleg nog even met behulp van vriend Google nagekeken.
Het woord ammezuur is zeker niet typisch Bergs maar wordt in heel Nederland gebruikt. Alhoewel meer streken het claimen als typisch hun begrip (b.v. typisch Tilburgs en in het Brabants Handwoordenboek van de illustere Prof. dr. Jos Swanenberg staat als betekenis: “de juiste mondzetting, het goede gevoel”). Het woord ammazuur is afgeleid van het Franse woord embouchure en betekent: “de actie van de lippen, nodig om een blaasinstrument te kunnen bespelen”. “Het ammezuur hebben’: aanleg hebben om zo’n instrument te bespelen”.
4 mei
Ik keek op 4 mei naar de herdenkingen op de Waalsdorpervlakte en op de Dam.
Dieuwertje Blok hield op de Dam een mooie toespraak. Ze vroeg zich af wat ze zelf zou hebben gedaan, toen er op openbare plaatsen borden verschenen met daarop “Voor Joden Verboden”. Ze zag op een foto zo’n bord bij de opgang naar het strand en ze vroeg zich af: Zo’n bord dat een groep landgenoten, je buren misschien wel, wegzet. Mensen terugbrengt tot één deeltje van wie ze zijn, hun kleur, religie, afkomst, noem maar op. Went zoiets? Zou ik wegkijken? Wat zou ik gedaan hebben?
Een interessante vraag die iedereen zichzelf misschien zou moeten stellen. De volledige toespraak staat helaas (nog) niet op het internet. Anders zou ik hem bijgevoegd hebben.
Met de oorlog in Oekraïne komt het allemaal ineens dichtbij. Helpen we de vluchtelingen uit Oekraïne of kijken we weg? Helpen we Oekraïne in hun strijd tegen de Russen of kijken we weg? Het antwoord is ja, we helpen.
Flexibilisering
De flexibilisering die door onze regeringen de afgelopen decennia op allerlei terreinen is ingevoerd, blijkt niet altijd tot het gewenste resultaat te leiden. In ieder geval niet in de asielopvang. Dat zal ook dit jaar weer blijken als de verwachte asielinstroom de opvangcapaciteit ruimschoots zal overstijgen. Want voor die meer dan 70.000 asielzoekers die dit jaar verwacht worden is geen plaats. De normale opvang in AZC’s zit vol. En dus is noodopvang nodig en daarna crisisopvang, crisisnoodopvang, etc. Want al de AZC’s die opgedoekt zijn tijdens lage asielinstroom, zijn niet op stel en sprong weer op te zetten.
Los van alle weinig verheffende toestanden om noodopvang te vinden, zijn al die nood- en crisisopvangsituaties veel duurder dan een gewone AZC:
- Crisisopvang is 2x zo duur als in een AZC (€150 per dag per persoon i.p.v. €75).
- Het eten in de crisisopvang is zelfs bijna 3x zo duur als in een AZC (€25 i.p.v. €9 per dag per persoon).
Voor de 7100 mensen die momenteel al bijna een jaar in crisisopvang zitten, zijn de kosten ongeveer 236 miljoen euro hoger dan in een AZC. Aan de flexibilisering hangt dus een duur prijskaartje. Flexibilisering was dus toch niet zo’n goed idee.
K(r)oning
Laten we eindigen met iets vrolijks. Onderstaande foto kreeg ik toegestuurd van vriend John:
