Allereerst een pluim voor Toos (zie reacties). Toos wist in welke taal het nummer gezongen werd dat ik vorige week verwerkte in mijn verhaal. Momenteel worden er nog vier Keltische talen gesproken: Bretons in Bretagne, Iers in Ierland, Welsh in Wales en Schots-Gaelisch in Schotland. De zanger Allan Stivell zingt het nummer Maro eo Mestrez in het Bretons. Hij maakte het in 1972. De liefhebbers kunnen hier de tekst vinden: Maro eo ma mestrez. Nog grotere liefhebbers kunnen van mij ook de vertaling krijgen.
Willem
Deze week een alarmerend bericht. De populariteit van het koningshuis onder jongeren is sterk gedaald. Dat snap je toch niet als je dit vrolijke hoofd ziet.
Binnenkort koningsdag. Dan kan Willem weer werken aan zijn populariteit bijvoorbeeld door een bezoek aan een school. Je moet ten slotte beginnen bij de bron.
https://www.youtube.com/watch?v=qijdcJADtmM
Karbaat
Deze week twee berichten die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben. Maar bij nader inzien misschien toch wel.
Dat woord, masturbatiedrift, zou dat in onderstaand bericht toch een rol gespeeld kunnen hebben/
De tandartsassistente
Ik ga iedere drie maanden naar de tandarts. Het is zo’n praktijk met één tandarts, die een heel dure sportwagen voor de deur heeft staan, en een harem van assistenten. De assistenten, heel vriendelijk, zorgen er voor dat gedurende ca. 40 minuten mijn gebit ontdaan wordt van tandsteen.
Het verwijderen van tandsteen gebeurt op 2 manieren. Eerst wordt er een slang in je mond gedaan die het speeksel tijdens de behandeling uit je keel moet wegzuigen. 40 minuten met een slang in je keel! niet leuk en slikken gaat maar heel lastig. Dan de ultrasone hoogfrequente geluidsgolven die snerpend door je hoofd denderen. Ze gaat met dat apparaatje langs al je tanden en kiezen, onder en boven, alsof ze met een schuursponsje met CIF een macaronipan staat schoon te maken. Bij sommige tanden liggen er wat wortels bloot, dus dat is een heel “vervelend” gevoel. Ik moet even op mijn tanden bijten, figuurlijk dan want anders bijt ik die slang kapot en boort dat apparaatje van haar zich misschien in mijn tong.
De assistente draagt zo’n transparant gelaatsscherm om te voorkomen dat spetters en stukjes tandsteen haar gezicht bevuilen. Ik houd mijn ogen tijdens de behandeling maar dicht en denk aan een leuk muziekje om het ultrasone geluid buiten te houden. Dat lukt natuurlijk niet.
De laatste restjes worden verwijderd met een haakje. Alsof je tanden en kiezen er uit getrokken worden, zo hard gaat dat. Last but not least wordt de boel gepolijst. Maar 40 minuten later zegt ze: “Zo, dat was het dan weer meneer Krook”. Ik kijk nog even door het licht bespetterde transparante gelaatsscherm naar de ogen van de tandartsassistente en mag mijn mond spoelen. In de auto klap ik, voor het wegrijden, het zonneklepje met spiegeltje omlaag om even te genieten van mijn blinkende tanden. De kosten worden overigens per 5 minuten gerekend.
Een toepasselijk muziekje hierbij dat ik al eens eerder heb gebruikt:
Notredame
De Notredame is gedeeltelijk afgebrand. Heel erg maar ook heel erg stom. In Nederland worden in veel fabrieken eenvoudige procedures gebruikt om dit te voorkomen. Maar gebeurd is gebeurd en nu moet er herbouwd worden. President Macron zegt binnen 5 jaar. Deskundigen zeggen dat 5 jaar onmogelijk is. Ik heb een advies voor Macron. Neem zo spoedig mogelijk contact op met Jack Ma, de baas van Webshop Alibaba. Daar werken de mensen net iets harder dan in Frankrijk. Misschien lukt het dan wel.
Stofzuigen
Maandag is onze stofzuigdag. Marleen beneden, ik boven. Stofzuigen is nu eenmaal nodig af en toe. Het is niet mijn favoriete klusje. Maar om mee te doen aan een wedstrijd stofzuigen, …. gaat wel erg ver.
Zo te zien echt een klusje voor bejaarden.
De schuur
Soms kom ik bij mensen in hun schuur(tje) en verwonder me over de netheid waarmee alle gereedschappen zijn opgehangen en opgeborgen. Alsof er nooit iets van z’n plaats komt. Misschien is dat ook wel zo. Mooie sier maken met een opgeruimde schuur en er niets mee doen, zo kan ik het ook!
Bij ons wordt het gedurende het jaar steeds onoverzichtelijker. Te veel spullen in een te kleine ruimte en consequent niet netjes wegzetten. Deze week heb ik het ambitieuze plan opgevat om onze schuur te onderwerpen aan een voorjaars-opruimactie. Dat betekent spullen weggooien die al een paar jaar niet gebruikt zijn. Behalve opruimen, heb ik de binnenkant ook maar eens schoongemaakt met water en zeep. Na twee middagen zweten in het warme schuurtje is het aardig gelukt, maar voor hoe lang? En….nog niet af, op de foto’s zie je alleen wat klaar is.
De natuurpoort
Speciaal voor de locals enkele foto’s van de laatste vorderingen van de natuurpoort. Bestrating is zo goed als klaar, verlichting is gereed en de beplanting staat er ook al. Nu het voetgangersbruggetje nog.
En “by night”
Vrolijk pasen
Vanmorgen werden we al vroeg gewekt door een bezoeker die vrolijk Pasen kwam wensen. Voor jullie ook allemaal: “Vrolijk Pasen”.