Platsnuitbeesten

Vandaag was weer een teken- en schilderdag. Eerst op een hoge heuvel bij Domburg met een mooi uitzicht over Domburg

Maar de wind was vandaag wederom (gevoelsmatig) aangewakkerd tot orkaankracht. Niet erg aangenaam daar boven op die heuveltop. Een verdieping lager dan maar, op het strand. Daar werd een dimensie aan de wind toegevoegd, namelijk zand. Op het schilderwerk zorgde dat voor een 3D-effect.

Maar daar op het strand had ik wel de gelegenheid om mensen en hun strandactiviteiten te observeren. Wonderlijk om te zien dat de één in dikke winterkleren loopt en de ander in een dun zomerjurkje

Natuurlijk kinderen en ouders die spelen, schelpen zoeken etc.

Na de zandstorm terug naar de camping. Je komt veel mensen tegen die zo’n platsnuitbeest aan een riempje hebben. Je kent ze vast wel, zo’n klein misbaksel met een erg platte snuit, bolle ogen en een knorrend geluid producerend.

Ik vraag me af of die beestjes nog wel tot de zoogdierenondersoort hond gereken kunnen worden. Hun kop is te klein, hun snuit naar binnen geduwd, vandaar die bolle ogen. Ik vermoed dat ooit een hondenfokker als huisdier ook een hangbuikzwijntje had en dat het zwijntje in een onbewaakt ogenblik één van zijn honden heeft gedekt. Misschien dat we in de toekomst op de menukaart van restaurants platsnuit medaillons met pepersaus zien staan.

Eerst zag je alleen oude dametjes met zo’n beestje lopen, maar tegenwoordig struikel je er bijna over. Echte honden zie je bijna niet meer. Bij mij in het dorp woont een vrouw met zo’n ouderwetse Doberman met van die grote tanden die als een gek staat te blaffen achter het raam als je langs loopt. En die zijn bazin voort sleurt, die eigenlijk naar de hondenschool zou moeten. Maar zijn bazin is te eigenwijs. Met die platsnuitbeesten is dat geen probleem. Die til je indien nodig aan de riem op totdat de oogjes nog iets verder uitpuilen. Dan is het “op de plaats rust”.

Op de camping aangekomen, je begrijpt het al, Marleen schildert.

En ik zit in de zon met een glaasje wijn te kijken naar nieuwe campers met Duits kenteken die de camping oprollen en me te verbazen over de geitjes die nog steeds geen geluid maken.