Voordat ik commentaar krijg op de titel, ik weet heus wel dat de  één met lange ij en d is en de ander met korte ei en t. Maar ik vond het gewoon leuk om het zo te schrijven.

Deze week geen verhaal als anders. Geen tijd, andere prioriteiten. Ik heb 3x getennist deze week. Gaat steeds beter. Helaas staan de lessen nu even stil want de tennisleraar moet ook vakantie hebben. Afzakken naar 2x per week.

Verder zoals de laatste tijd gebruikelijk weer een dag klussen bij dochter en schoonzoon. Ook thuis een dag geklust. Verjaardag van zwager gevierd op een mooi terras met mooi weer en met drankjes en enkele plateaus met lekkere hapjes.

Daarmee waren de moeders ook weer eens lekker buiten.

Ook nog wat vergaderd en deze week ca. 180 schroefjes gedraaid in routepijlen van de wandelroutes.

In de hoop dat ze de bordjes nu met rust zullen laten. Alhoewel ook dat niet altijd afdoende is. Van enkele bordjes die ik als test had vastgezet met speciale Torx schroefjes, waren de schroefjes alweer losgedraaid.

Voorlopig beperken we ons maar tot “kritieke” plaatsen. Maar dan nog hebben we vele honderden schroefjes te gaan. Last but not least de veelbesproken bewonersbijeenkomst met burgemeester, officier van justitie en politiechef over het onderwerp waarover ik het niet meer zou hebben.

Nu zou je kunnen denken: “nog genoeg tijd over”. Maar deze week viel de volgende brief in de bus:

Nu word ik pas een echte pensionado. Daarom heb ik nu wel recht op uitslapen iedere dag, uitgebreid de krant lezen bij het ontbijt, af en toe gewoon luieren en ook ergens geen tijd meer voor hebben. Deze week heb ik het er dus van genomen, zoals dat heet.

Of ik volgende week weer genoeg tijd heb, weet ik nog niet.

Wij dachten hier in Wouwse Plantage dat het nu wel klaar zou zijn met die PR-stunt. De meeste Nederlanders weten nu wel waar Wouwse Plantage ligt. Belgen wisten het al want die komen hier regelmatig spullen in het bos dumpen en hun plastic bij onze centrale plasticcontainer zetten. Duitsers rijden er wekelijks langs als ze naar Zeeland rijden, op weg naar hun kuil aan het strand. Maar met de volgende video is Wouwse Plantge direct wereldwijd bekend gemaakt.

Ik verwacht deze zomer veel drugs- en martel toerisme.Mijn zus noemde de containers de ultieme escape room. Als we zo’n container op onze natuurpoort neerzetten als escape room, dan kunnen we daar waarschijnlijk veel geld mee verdienen.

Volgende week komt onze burgemeester met politie en openbaar ministerie op bezoek voor een bewonersbijeenkomst. Om ons als bewoners bij te praten en te horen welke vragen er leven. Wij fietsen en wandelen regelmatig langs de betreffende loods. Nooit iets bijzonders gezien, ook niets gehoord. Zo staan er nog veel meer loodsen en schuren in het zeer ruime buitengebied van Wouwse Plantage. Ik vind dat er een Algemene Plaatselijke verordening opgesteld moet worden voor een verplichte maandelijkse openschurendag in combinatie met een fiets puzzeltocht.

Ik beloof dat ik het na vandaag niet meer over dit onderwerp ga hebben. Je zou bijna vergeten dat het hier heel mooi is en dat je hier heerlijk kan wandelen en fietsen. Om een beetje aan positieve PR te doen, heb ik hierna een diaserie samengesteld van enkele mooie plekjes in onze omgeving.

Jullie dachten natuurlijk, “wat een opschepper”. Een paar fileberichten en een drugslabje. Moet hij daarover nou zo hoog van de toren blazen? In dat dorp is toch verder niets te doen? Nou, dat is toch echt een vergissing hoor. Er is hier best wel wat te beleven zoals uit onderstaand bericht blijkt:

Moeders

De moeders hebben sinds vorige week hun vrijheid terug. Na een “gevangenschap” van enkele maanden konden ze ineens weer staan en gaan waar ze wilden. Dat kwam net op tijd om de 94ste verjaardag van mijn schoonmoeder te kunnen vieren met visite. Bij ons in de tuin want aangezien Corona nog steeds rondwaart, vonden wij een gezelschap binnenshuis niet verstandig. Juist op die dag, zaterdag, werd er regen verwacht. Aangezien je een 94ste verjaardag niet ongemerkt voorbij kan laten gaan, hebben we af en toe wat regen voor lief genomen.

50 jaar

Deze titel slaat (helaas) niet op mijn leeftijd. Eind juni 50 jaar geleden kocht mijn moeder voor 35 gulden voor mij een toegangskaartje voor het Holland Popfestival. Beter bekend als het Kralingsebos Popfestival, de moeder aller popfestivals in Nederland. Ik weet dat de meeste lezers dit onderwerp helemaal niets zegt of het volkomen oninteressant vindt. Op mij heeft die 3-daagse happening destijds een onuitwisbare indruk gemaakt. Ik denk er nog met veel plezier en een tikje nostalgie aan terug.

In de loop der jaren heb ik er allerlei materialen over verzameld zoals twee nogal slechte DVD’s en een zwart-wit fotoboekje dat in heel beperkte oplage is uitgegeven

In de afgelopen twee weken is er ter gelegenheid van de 50ste verjaardag in de media veel aandacht besteed aan dit festival. Het BNDeStem heeft er diverse pagina’s in de zaterdagbijlage aan besteed met herinneringen en foto’s van mensen zoals ik.

Artikel BNdeStem

Ik was net 16 geworden en ging met een vriend met de trein richting Rotterdam. Ik had een slaapzak en wat geld bij me. Mijn vriend had een ook tentje bij zich. Het tentje hebben we op een mooie plek opgezet maar verder weinig gezien. De slaapzak was eigenlijk wel voldoende. Er waren ca. 100.000 bezoekers. Alleen al dat aantal mensen bij elkaar was indrukwekkend. Ik was destijds al een fervent muziekliefhebber. Aangezien de muziek ‘snachts gewoon doorging, kwam ik goed aan mijn trekken. Het grootste probleem was drie dagen en nachten wakker blijven. Ik kan me niet herinneren of me dat gelukt is. Mijn vriend ben ik ergens tijdens het festival kwijtgeraakt en heb ik pas na drie dagen bij het tentje weer teruggevonden.

De tegenwoordige festivals zoals PinkPop en Lowlands trekken ook zulke mensenmassa’s. Maar er zijn wel grote verschillen. Het Kralingenfestival is destijds in korte tijd georganiseerd door 3 mensen met nauwelijks ervaring. Tegenwoordig zijn het grote organisaties met veel ervaring die een jaar bezig zijn met de organisatie. Tijdens zo’n festival lopen er voortdurend mensen met papierprikkers om het terrein schoon te houden. Na afloop van Kralingen bleef er een enorme bende achter.  Tegenwoordig is de voedselvoorziening professioneel geregeld met allerlei foodtrucks. Hoe dat in Kralingen was weet ik niet meer, ik zal wel een lunchpakket van mijn moeder mee gekregen hebben. Alle grote festivals hebben een eigen tijdelijke camping naast het festivalterrein (de muziek gaat ‘snachts niet door) met voldoende fatsoenlijk sanitair. In Kralingen waren er wel toiletten, maar zeker niet genoeg. En douches waren er niet. Maar het was wel heel gezellig! En ik denk dat heel veel bezoekers er net als ik bijzondere herinneringen aan hebben.

In die 100.000 bezoekers zaten natuurlijk ook mensen die later op de één of andere manier publiek bekend zijn geworden. Bijvoorbeeld Mieke van der Weij die in OP1 over haar ervaringen vertelt:

Mieke van der Weij over haar ervaringen

Omroep MAX heeft naar aanleiding van de 50jarige verjaardag van het festival er een documentaire over gemaakt:

documentaire Kralingen

Als afsluiting nog wat foto’s:

Allereerst wil ik nog terugkomen op het pettenverhaal. Uit enkele reacties blijkt dat er meer mensen zijn met een pettenprobleem. Soms ook met een lastig hoofd als reden, anderen vanwege verschillende bestuurlijke petten. Ik sta er niet alleen voor. Dat doet me deugd, gedeelde smart is halve smart.

DE Mariabaan

Woensdag reed ik met Marleen richting Essen over de Mariabaan. Een lange weg in het buitengebied van Wouwse Plantage. Halverwege was de weg afgesloten en moesten we een andere route kiezen. We zagen 100 meter achter het verboden inrijden-bord enkele politieauto’s staan. Ik zei direct: “drugs, wietplantage”. Verder geen aandacht meer aan besteed, tot dat mijn zus het volgende bericht appte

Drugslab in Wouwse Plantage was mogelijk het grootste ooit in Brabant

Maar goed, Wouwse Plantage staat weer op de kaart. Is het niet vanwege fileberichten, dan gaat het wel over drugs. Enkele jaren geleden, nota bene recht tegenover ons huis, een wietplantage in een huis dat te koop stond en tijdelijk verhuurd werd.

Protesten

Over alle protestmanifestaties over kleuren en beelden die we momenteel dagelijks de media zien beheersen, ga ik niets zeggen. Dat is gevaarlijk. Voordat je het weet word je in één van de kampen getrokken. Wij wonen in een straat die vernoemd is naar een heerlijk geurende struik. Maar je zal maar in de zeeheldenbuurt wonen. Ik houd het deze keer bij een goede cartoon van Toos en Henk

en een foto van een zwarte man die een zwaar gewonde rechts extremistische man in veiligheid brengt voordat de lynchpartij zou eindigen met de dood

Blijdorp

Wij gaan regelmatig naar de dierentuin, meestal Blijdorp. Vorig jaar heb ik er nog over geschreven. Met leuke foto’s van mensen. Mensen kijken is minstens zo leuk als dieren kijken. Maar dit jaar is alles anders. Het zig-zag hekwerk dat de menigte bezoekers in goede banen naar de kassa moet leiden, was nu volledig leeg. We konden naar de kassa gaan zonder zelfs 1 bezoeker voor ons. Eenmaal in de dierentuin was het angstaanjagend leeg.

Af en toe zag je een gezin met heel jonge kinderen.

Deze keer dus geen mensen kijken. Wie de mensenfoto’s van vorig jaar nog eens wil zien:

mensen kijken in Blijdorp

Vogelgeluk

Bij het merelnest in de knot-esdoorn is het momenteel af-en-aan vliegen van beide ouders met wormen voor de jongen. Aan de voorkant van ons huis heeft een duivenechtpaar een nest gemaakt onder de dakoverstek. Een heel veilige plek waar bijna ieder jaar wel duiven of merels nestelen.

De beste

Deze week was ik jarig. Van dochterlief kreeg ik een kaart en bloemen

Nou is bescheidenheid niet mijn sterkste kant, maar dit is misschien toch een tikkeltje overdreven. Wel vleiend natuurlijk. De bloemen waren rozen en enkele amaryllissen.

Bij bloemen zoals de amaryllis moet ik altijd denken aan mijn Duitse leraar dhr. Den Besten. Hij kreeg bij dergelijke bloemen altijd pornografische fantasieën.

Het Nieuwe Normaal

Tot slot nog enkele leuke plaatjes van “Het Nieuwe Normaal”:

training

kapper

huwlijk

etentje

diploma uitreiking

Ik krijg af en toe de vraag waarom ik altijd een hoofddeksel draag. Daar zijn natuurlijk voor de hand liggende redenen te bedenken zoals het gebrek aan haar bedekken. In mijn geval is dat niet zo, ik loop het liefst blootshoofds. Er zijn ook minder voor de hand liggende redenen. Mijn hoofdhuid is erg kwetsbaar. Het gebrek aan haar is wat dat betreft geen voordeel. Zonlicht, en dat is er ook bij bewolkt weer, zorgt voor vervelende beschadiging wat kan uitgroeien tot huidkanker. De dokter adviseert dus om de huid te bedekken. Ondanks dat moet ik toch regelmatig naar de dokter om enkele aangedane plekjes weg te laten branden met vloeibare stikstof.

Afgelopen donderdag waren we weer eens aan het klussen bij dochterlief en schoonzoon. Tijdens dat klussen stootte ik behoorlijk mijn hoofd. Zelfs met per levert dat direct een vervelende verwonding op.

Zonder pet zou het nog vervelender aflopen. Ik heb de kinderen nog gevraagd om de balk die ik raakte te inspecteren. Wie weet was er nog een lapje huid met enkele haren te vinden om terug te plaatsen. Helaas, waarschijnlijk verdwenen onder een verflaag.

Om al deze ongemakken het hoofd te bieden, heb ik in de loop der jaren een mooie collectie hoofddeksels verzameld.

1

2

3

4

5

6

7

9

10

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

Ik heb natuurlijk voorkeur voor enkele favoriete hoofddeksels. Maar sommige petten draag ik bij specifieke omstandigheden. Zo is er een pet voor schilderwerk, een pet voor tuinonderhoud, een nette pet, een pet voor boswandelingen, een pet voor op de fiets (waait niet af), een vakantiepet, petten die ik nooit meer draag en petten met een speciale herinnering. Er kan altijd nog een nieuwe pet bij.

Wie is de smaakmaker van de week? Smaakmaker kan gaan over lekkere smaak, maar ook over een vieze smaak, bittere smaak of zoete smaak. Over smaak valt niet te twisten, maar wat mij betreft waren er deze week  meerdere kanshebbers met verschillende smaken.

In de competitie van smaakmakers gooit Donald Trump altijd hoge ogen. Niemand anders kan zo iets smakeloos bedenken als hij toen hij een vredelievende demonstratie onaangekondigd met traangas en knuppels uiteen liet slaan om vervolgens de vrijgemaakte straat over te steken en voor de kerk met een bijbel in zijn hand te poseren voor een fotomoment.

Maar gelukkig vertelde hij later dat er ineens veel banen waren bijgekomen en dat hij toch echt staat voor gelijke rechten voor iedereen etc. En dat hij hoopte dat George van bovenaf meekeek want het was ook voor George “a great day” net zoals voor heel Amerika. Over smakeloos gesproken.

Nieuw in de shortlist is Femke Halsema die niet ingreep bij een demonstratie in Amsterdam waarbij de Coronaregels massaal werden overtreden. Tot overmaat van stompzinnigheid stond ze zelf bij de menigte met een protestbutton opgespeld. Waarmee ze zichzelf bombardeerde tot mede-actievoerder. Als burgemeester die boven de politiek behoort te staan.

En ze had het kunnen weten!

Ik vond Halsema als politica in de Tweede Kamer altijd ijzersterk in de debatten. Maar een goede politicus is nog geen goede bestuurder. En omgekeerd ook niet. Denk maar aan Job Cohen die als burgemeester van Amsterdam best populair was. Maar als politicus door de mand viel.

Voor de derde kandidaat blijven we in de VS, de Amerikaanse politie. Een man van 75 wordt zonder aanleiding omver geduwd waarbij hij ernstig gewond raakte. De agenten wilden gewoon doorlopen maar toen ze zagen dat er bloed uit zijn hoofd kwam en waarschijnlijk met George Floyd in hun achterhoofd, besloten ze toch maar een ambulance te bellen.

Natuurlijk zijn niet alle politiemensen in de US gewelddadig:

Deze politiechef is zelfs erg dapper:

Zijn er dan geen prettige smaakmakers? Ja, als tegenhanger van Femke Halsema, Ahmed Aboutaleb. Sterke leider die duidelijk aangeeft wat kan en wat niet kan en zichzelf en anderen daar ook aan houdt. Onze huidige burgemeester van Roosendaal heeft zijn “opleiding” gehad bij Aboutaleb (hij was hoofdgriffier in Rotterdam), dus ik hoop dat hij daar goed opgelet heeft.

Nog een voorbeeld, Mark Rutte die zich in deze crisis als een geweldige crisismanager en staatsman heeft bewezen. Onvermoeibaar, bij iedere persconferentie aanwezig en met een goed antwoord op iedere vraag, bereid om moeilijke beslissingen te nemen. Voor het grote publiek hèt gezicht van de crisis. Hij houdt zijn eigen rol zo a-politiek als mogelijk, zoals een staatsman betaamt. Ik las ergens de volgende zin: “Van tv-toespraak tot benadrukken dat we genoeg wc-papier hebben om tien jaar te poepen. “. Hij introduceerde termen als “de intelligente lockdown” en “het nieuwe normaal” in de “anderhalvemetersamenleving”.

Voor meer smaakmakers houd ik me aanbevolen.

Ik heb al diverse keren geschreven over de ontwikkeling van de natuurpoort in Wouwse Plantage. December 2018 was de eerste keer geloof ik. Daarna bijna iedere maand in 2019. Dat geeft een beetje aan hoeveel ik hierbij betrokken ben. Dit voorjaar zijn alle wandelroutes met mooie bordjes gemarkeerd. Twee weken geleden nog twee kinderroutes toegevoegd met speciale bordjes bloem en salamander.

In het korte bestaan van deze fraaie routemarkering hebben vandalen al een paar keer toegeslagen. Die oranje bordjes zijn natuurlijk leuke hebbedingetjes. Maar als je ze van een paaltje probeert af te halen, gaan ze kapot. Dief heeft niets en wij moeten vervangen.

IMG-20200515-WA0002

IMG-20200515-WA0003

Niet alleen die leuke oranje bordjes moeten het ontgelden. Het varieert van afbreken tot helemaal verwijderen. Van één routepaal waren alle 6 de bordjes verdwenen.

Het activiteitenveld naast de parkeerplaats is dit voorjaar 70cm diep gespit, geëgaliseerd en opnieuw ingezaaid. Om ondanks de droogte het gras toch te laten groeien, wordt regelmatig gesproeid. We willen niet dat het veld een uilaatplek voor honden wordt want het moet gebruikt kunnen worden voor lokale activiteiten, sportdag van de basisschool enz. Dus had ik twee palen met een kunststof bord “verboden voor honden” neergezet aan de rand van het veld. De volgende dag waren beide palen met borden weg. We vonden ze terug in de leemput. Nu staan ze ieder met 25 kg beton in de grond. Maar een goede vandaal heeft altijd wel een oplossing. Van beide borden is een deel afgebroken. Metalen borden dan maar.

11

20200530_203737

In de winter stroomt de leemput vol. Tussen de leemput en ex-turfvaart de Zoom is een een open verbinding.

Om het water in de leemput zo lang mogelijk vast te kunnen houden, hebben we een schuif laten maken die we dicht kunnen zetten. Enkele weken geleden ontdekte ik dat de handgreep van de schuif verdwenen was. De bout en moer waarmee hij vast zat, waren netjes terug geplaatst. Dat wel.

Nu wordt een nieuwe gemaakt die ik dan maar met een hangslot ga vastzetten.

Ik denk dat het niet moeilijk voor te stellen is dat dit alles mij vreselijk frustreert. Voor daders, mochten ze ooit geïdentificeerd worden, stel ik lijfstraffen voor. Door mijzelf uit te voeren.

De Esdoorn

Op 26 april schreef ik over mijn 23 jaar oude esdoorn die eigenlijk te dicht bij het huis staat en daarom iedere herfst helemaal kaal geknipt wordt. Ik fotografeer hem nu om de paar dagen om eens vast te leggen hoe snel hij vanuit het niets weer mooie lange takken maakt.

Op de laatste foto zit er kippengaas rond de stam. Een buitengewoon onvoorzichtige mereldame heeft het onzalige plan opgevat om in deze ontluikende kruin een nest te bouwen en een nieuw gezin te stichten. Wat zij echter niet weet, maar wij wel, is dat onze poes Herman regelmatig in dit boompje klimt en de kruin als uitzichtpunt gebruikt. Om die reden hebben we ook de voederplank maar opgeruimd. Het kippengaas moet voorkomen dat Herman het merelgezin een bezoekje gaat brengen.

Omdat wij weten dat Herman wel eens een vogeltje vangt en dat altijd in de vroege ochtend doet, houden we haar ’s nachts binnen. Dat is overigens niet eenvoudig want ze wil juist heel graag dan buiten zijn. Eerst riepen we haar voor het naar bed gaan. Heel de Seringenstraat kon mij dan minutenlang horen roepen Hèèèèèrman en tegelijk met een bus voer rammelen. Als ik haar dan binnen gelokt had met een beetje vlees, deed ik snel de deur dicht. Na een paar dagen kende ze dat trucje en lukte dat niet meer. Nu roepen we haar in het begin van de avond binnen, dat lukt beter. Na een half uur is ze het binnen wel weer zat en gaat ze heel vervelend doen zoals aan de meubels krabben. Dan moet ze voor straf een half uur in de isoleer (in de bijkeuken). Als ze dan weer de kamer in mag, is ze ineens poeslief. Dat recept is soms nog wel een keer nodig gedurende de avond.

Onze lieve Herman die we als wilde kitten op een regenachtige ochtend uit de blubber hebben gevist, blijft toch altijd een beetje wild. Wie het leven van Herman niet gevolgd heeft:

Het roerige leven van Herman

van 26 augustus 2016 tot heden.

Elsbeth reageerde op mijn blog van vorige week: Corona levert je veel inspiratie voor je blog! Dat klopt, maar het wordt wel een beetje saai. Daarom heb ik besloten voorlopig niet meer over dat onderwerp te schrijven. Ik ga het deze keer dus niet hebben over

Ik ga het dus ook niet hebben over complotdenkers die menen dat het coronavirus een hoax is om Trump af te houden van verkiezing voor een tweede termijn als president.

En dus ook niet over jongeren die zich misdeeld voelen.

Of het suikerfeest dat dit jaar een beetje aangepast moet worden

Ook niet over arme BOA’s die mishandeld worden door asociale jongeren.

Ook niet over terrassen want ons eigen terras in de tuin is al groot genoeg.

ik ga zeker niets meer schrijven over het wondermedicijn van Trump en dat hij daarom geen mondkapje hoeft te dragen.

Ook niet over die geweldige gebarentolk die meer aandacht trekt dan Mark Rutte.

En ook niet over steunmaatregelen ook al zijn die erg belangrijk, maar omdat ik liever niet denk aan al dat geld dat we in de komende jaren via belastingen moeten terugbetalen.

10

10a

Ik ga niet schrijven over buiten sporten alhoewel ik het in dit geval wel leuk vind. Omdat de Stepsclub in Wouwse Plantage nu op de parkeerplaats van onze mooie Natuurpoort oefent.

Dan moet ik maar schrijven over de glasaaltjes en driedoornige stekelbaarsjes die sinds kort weer vanuit de Oosterschelde de Thoolse poldersloten in kunnen zwemmen. Ik heb nooit geweten dat stekelbaarsjes rondzwemmen in de Oosterschelde. Ik ken ze alleen van de poldersloten bij Rotterdam uit mijn jeugd.

Gelukkig toch nog iets leuks in de krant.

Langzamerhand wordt Corona als onderwerp verdrongen door andere onderwerpen, vaak wel Coronagerelateerd.

Donald Trump vindt het onderwerp Corona tijdens persconferenties niet leuk omdat zijn eigen performance aan de orde komt en niet zo goed is. Het aantal doden (per miljoen inwoners) zal waarschijnlijk China, Italië etc. overtreffen. Geef gewoon een ander de schuld. In dit geval China.

Hij probeert het onderwerp Corona weg te houden door een zelfbedacht ander onderwerp op te voeren, namelijk Obamagate. De grootste misdaad in de Amerikaanse geschiedenis. Volgens Trump weet iedereen wat Obamagate is, maar hij wil/kan niet uitleggen wat Obama dan precies gedaan zou hebben. Dit soort waanzinnige persconferenties kan alleen hij geven.

Nu ontstaat er een nieuw groot probleem in de VS, de hamburgers raken op. Door grote aantallen Coronabesmettingen van het personeel moesten vleesverwerkende fabrieken sluiten. Met een beroep op een oude oorlogswet heeft Trump de vleesverwerkers opgedragen te blijven draaien. Het moet niet gekker worden!

Ik weet dat er onder de lezers enkele Trump fans zijn. Ik hoop dat jullie het me niet kwalijk nemen dat ik niet zo positief ben over deze man, maar ik vind hem een idioot en een gevaarlijke gek.

In Nederland heeft de discussie zich verplaatst naar de mondkapjes. Raar woord eigenlijk. In de industrie heten die dingen stofmaskers. En stof kunnen ook druppeltjes zijn. De P in FP2 betekent partikel, deeltje. De 2 staat voor de grootte van de deeltjes die het masker kan tegenhouden. P1 is het grofst en P3 kan de kleinste deeltjes tegenhouden. Nu noemen we het ineens mondkapjes. Waarom geen neuskapjes, kuchdoekjes, snotlap of nieslapjes etc?

Inmiddels kunnen we spreken van een mondkapjesgate want overheden en zorginstellingen worden opgelicht met ondeugdelijke maskers tegen te hoge prijzen.

Bij KOOPJEDEAL.nl kan je een megapack van 50 stuks kopen voor slechts €44,95.

En nu we in het openbaar vervoer verplicht een mondkapje moeten dragen, mogen we dan maar zelf iets leuks in elkaar zetten.

In Amsterdam heeft een kleermaker design monkapjes genaaid met  hennepplanten als motief. Die komen misschien binnenkort bij BOL.com te koop.

Binnenkort iedereen op straat met zo’n fancy ding voor je gezicht.

3

4

5

6

7

8

Marleen heeft er een paar voor ons zelf gemaakt. Geweldig ziet het eruit.

We waren er bijna

Als regelrechte bèta-man heb ik deze week gefascineerd zitten kijken en luisteren naar Bert Slagter die de Coronapandemie wiskundig benaderde. Hij vertelde dat we nog slechts enkele weken verwijderd waren van een totale beheersing van het virus. Maar dat we nu helaas de touwtjes te snel laten vieren. Voor een ieder die dit heeft gemist en die ook nog een minuut of tien de tijd wil nemen, klik op onderstaande link

We waren er bijna!

Een soap komt nooit alleen

Vorige week vertelde ik over de glasvezelsoap. Overigens reageerde mijn vriend André hierop met een vergelijkbaar glasvezelverhaal. Rustig afwachten dus.

Deze week werd ik verrast met ineens nog een hele serie soaps. Heerlijk als afwisseling van de bijna eindeloze berichtenstroom over Corona. Welke soaps zijn er deze week dan bijgekomen?

50PLUSsoap. Ten eerste de zich herhalende soap van 50PLUS. Deze partij gedraagt zich als een menselijke cel. Gewoon even delen en je hebt er twee. Namelijk 50MIN en de PvdT (partij voor de toekomst). Je moet eerst wel even ruzie maken en moddergooien.

DENKsoap. Dan hebben we nog DENK. Ook daar ruzie en moddergooien. DENK zal wel overgaan in DACHT. Later, als alle stof is neergedaald, en de ruziemakers hun wonden likken, kunnen ze hun oude partij HERDENKEN.

Kimsoap. Een paar weken dacht iedereen dat vriend Kim Jung-un ernstig ziek was, of zelfs overleden aan Corona of een hartstilstand of iets anders ernstigs. Maar deze week beleefde de ‘hersendode’ Kim Jong-un een wederopstanding. De gezellige dikkerd verscheen ineens breed lachend bij de opening van een kunstmestfabriek. Zo’n belangrijke gebeurtenis, daar moet je bij zijn als leider van het land.

De Marokko-soap. De Nederlandse regering onder leiding van minister Stef Blok repatrieert Nederlanders uit de verste uithoeken van de wereld. Maar 2500 Nederlanders (veel van Marokkaanse origine) zitten vast in Marokko. Op een paar mensen met gezondheidsproblemen na, lukt het niet om de Marokkaanse autoriteiten te bewegen om die mensen op te laten halen. Het luchtruim is gesloten. Klaarblijkelijk geldt dit alleen voor Nederland want ingezetenen van andere landen worden wel gewoon teruggehaald. Als het niet met een vliegtuig kan, stuur er dan een cruiseschip heen om die mensen op te halen. Ik ben benieuwd welke truc de Marokkaanse overheid dan weer bedenkt.

De boerensoap. Boer zoekt vrouw. Ik volg Boer Zoekt Vrouw nu een paar jaar. Ik heb er al eens eerder over geschreven. Maar dit wordt misschien de eerste keer dat alle boeren en boerinnen met lege handen achterblijven. Een beetje zielig, dat wel. Sommigen hebben het, om het voorzichtig te zeggen, niet erg handig aangepakt. Misschien moeten ze eens naar Ouwehands dierenpark gaan om te zien hoe de panda’s het aanpakken.

De privacysoap.

Een paar weken geleden schreef ik over privacyfundementalisten. Toen ging het over de veelbesproken Corona-app waarmee je te weten kan komen of je heel dicht in de buurt bent geweest van iemand die besmet  blijkt te zijn. Deze week in de krant een paginagroot artikel over Coronamaatregelen op het werk. Zo meet een bedrijf in Amsterdam de temperatuur van de medewerkers bij binnenkomst met een warmtecamera. Is de temperatuur te hoog, dan wordt men verzocht huiswaarts te keren. Aleid Wolfsen, de baas van de Autoriteit Persoonsgegevens is het hier absoluut niet mee eens en gaat dit bedrijf waarschuwen of beboeten.

Ik kan me niet voorstellen dat er veel mensen zijn die hier in de gegeven omstandigheden een probleem van maken. Meneer Wolfsen wel. Hij vreest Chinese toestanden. Liever een Corona-uitbraak in zo’n bedrijf dan de privacy aangetast!

Aleid Wolfsen was vroeger burgemeester van Utrecht. Een lesbisch stel werd jarenlang getreiterd en bedreigd en hij deed daar helemaal niets aan. Tot dat het zodanig escaleerde dat de dames moesten verhuizen en ze met naam en toenaam in de kranten kwamen. Hij had ze hiervoor kunnen behoeden, maar deed dat niet.  Toen was privacy kennelijk nog niet zo belangrijk voor hem.

Europasoap. De laatste soap is een heel ernstige, namelijk die van Europa. De Coronacrisis zet alle verhoudingen op scherp, scherper dan ooit. En dan was het zaterdag ook nog “de dag van Europa”.  Er zijn maar weinig Europese burgers die weten dat op 9 mei 1950 de aanzet werd gegeven voor de eenwording van Europa, op een moment dat heel Europa vreesde voor een derde wereldoorlog. Europese ambtenaren hebben een vrije dag!

Moeders

Vandaag, Moederdag, gaan we de moeders voor het eerst in lange tijd weer in levende lijve zien. We hebben een afspraak in het “flexotel”. Dat is de naam die het zorgcentrum geeft aan een soort kijkdoos met twee ingangen en een ruit in het midden. Wij aan de ene kant en een moeder aan de andere kant. Na Moederdag kunnen we er 1x in de week gebruik van maken.

Iedere week schrijf ik trouw mijn blog. Ik probeer dan een rode draad in het verhaal aan te houden. Dat wil zeggen dat alle stukjes die week op de een of andere manier iets met elkaar te maken hebben. De ene keer lukt dat beter dan de andere keer. Deze week lukte het helemaal niet. Ons leven speelt zich momenteel voornamelijk in en rond het huis af, zoals ik al eerder schreef. Daarbij is ook het nieuws weinig afwisselend. Wachten op betere tijden.

Glasvezelsoap

Een half jaar geleden kregen we in ons dorp het aanbod om mee te doen met het glasvezelnetwerk. Glasvezel zou dan tot in jouw huis worden aangelegd maar je moest je dan aansluiten bij één van enkele regionale providers (zoals Caiway en Delta). Veel mensen hadden een abonnement bij Ziggo of KPN en wilden liever niet overstappen i.v.m. een nieuw mailadres, ander telefoonnummer etc. Gedoe dus. Na heel veel reclamebrieven en mensen aan de deur die je probeerden over te halen, zijn er toch voldoende mensen bereid gevonden om over te stappen. Wij niet.

Nu kwam er twee weken geleden iemand aan de deur die ons vertelde dat de glasvezelkabel toch bij ons tot in het huis aangelegd zou worden. Gratis en zonder enige verplichting. Wij gaan er voorlopig niets op aansluiten. Het is een kwestie van wachten tot Ziggo of KPN de hele boel opkoopt en dan kunnen wij zo inpluggen.

kabel 2

kabel 1

De mensen die zich destijds hebben laten overhalen en nu bij een kleine niet zo stabiele provider zitten, balen er behoorlijk van en voelen zich bekocht. Begrijpelijk.

Economie malaise of feest?

Ik denk dat iedereen zich wel een beetje zorgen maakt over de economische consequenties van de pandemie. Je hoopt enig houvast te vinden in de kranten over welke kant het op zal gaan. Helaas zijn niet alle economen het met elkaar eens. Maar soms verschillen ze wel heel erg diametraal van elkaar.

economie20200501_20494213

economie220200502_10582980

Naakt tuinierendag

Ik verheug me ieder jaar weer op 2 mei. Dan is het weer feest! Nu hebben we de hele maand april prachtig zomerweer gehad en dan is het uitgerekend op 2 mei regenachtig en kil weer. Wat heb ik weer een pech?

Toos en Henk verheugen zich ook al.

Het medicijn!

De beroemde Amerikaanse professor D. Trump heeft na een 3 daagse avondcursus (die vanwege de Coronamaatregelen alleen online gevolgd kon worden), zijn certificaat “amateurviroloog” behaald. Direct daarna heeft hij zijn eerste succes bekend gemaakt: een nieuw medicijn tegen het Coronavirus.

Injecteren mag ook, voor een sneller resultaat.

En nu maar hopen dat het snel overgaat!

Sport

Om af te sluiten nog twee leuke Coronagerelateerde sportplaatjes. Hier word je toch helemaal vrolijk van!

Zwemtraining thuis. Volgens mij wordt vooral het keerpunt extra goed getraind.

Corona beheerst de wereld lijkt het. Misschien is het ook wel zo. Het virus maakt wereldwijd en ook in Nederland vele slachtoffers. Het openbare leven en het economische leven liggen zo goed als stil. Je hebt geen idee welke consequenties dat voor je eigen leven zal gaan hebben in de toekomst. En toch is het net alsof het gewone leven gewoon doorgaat, zij het een beetje aangepast. Zoals vakantie afgezegd, tennisles wordt steeds verder uitgesteld, de wekelijkse minibieb kletsclub kan niet meer etc. Maar verder is onze dagelijkse gang van zaken in en om het huis niet zo veel anders. We hebben daardoor wel ineens heel veel tijd voor dingen die we meestal een beetje vooruit schuiven:

De tuin heeft er nog nooit zo vroeg in het jaar spic en span bijgelegen. Tom de robotmaaier rijdt een paar keer per week zijn rondjes.

De bomen staan al voor een groot deel in blad. Deze esdoorn nog niet

Hij staat te dicht bij het huis en daarom snoeien wij hem iedere herfst helemaal kaal. En iedere zomer loopt hij weer uit met takken van minstens 3 meter. Hij staat er al 23 jaar en ik wil hem niet kappen want ik vind hem zowel met als zonder takken mooi. Met zijn stam die met mos en korstmos bedekt is

De schuur moest aangepakt worden. De daklijst was verrot en moest vervangen worden.

Er moest ook een nieuwe tekst op komen

De kleur groen is echter niet hetzelfde als het groen van de deur en de raamkozijntjes. Die moeten dus ook opnieuw geschilderd worden. Dan meteen maar de hele schuur doen.

De kozijnen van het atelier van Marleen zijn inmiddels ook al geschilderd. Op het moment dat ik dit schrijf, zijn ze nog plakkerig. En dan te bedenken dat ik schilderen een rotklus vind.

Er lijken dus parallelle samenlevingen te ontstaan. We hebben te maken met de Coronacrisis, de IC-crisis, de economische crisis, de stikstofcrisis, de klimaatcrisis, de droogtecrisis. Daar zou nog wel eens een eurocrisis bij kunnen komen. En daarnaast ons eigen leven dat vooralsnog gewoon door kabbelt zo lijkt het  met, zoals gezegd, enige beperkingen. Maar er is een onderstroom van voortdurende waakzaamheid “komt die persoon in de supermarkt niet te dicht bij, neem ik niet te veel risico etc.”

Sommige activiteiten gaan toch door, met inachtneming van de RIVM-regels. Wij ruimen maandelijks zwerfafval op. Ongeveer 8 jaar geleden hebben Marleen en ik een clubje afvalopruimers opgericht. Nuttig, gezellig en goed voor het lijf. Vorig jaar heb ik iemand gevonden die de coördinatie van mij wilde overnemen. We bleven natuurlijk wel gewoon meedoen. En nu, in Coronatijd gaat ook dat toch verder, samen met je eigen partner of alleen. Want ondanks de intelligente lockdown gooien minder intelligente mensen nog steeds plastic flesjes, blikjes, sigarettenpakjes, McD verpakkingen, bierflesjes enz. in de bermen. Gelukkig komt er statiegeld op de plastic flesjes. Een eerste stap naar minder zwerfafval.

Een kleine fotocollage van afval dat je zoal tegenkomt: zwerfafval

Moeders

Zondag werd mijn moeder in het zorgcentrum van Corona verdacht nadat een verpleegster haar nogal hoorde hoesten. Ze zou maandag getest worden met de uitslag op dinsdag. Tot die tijd kwamen er alleen nog mensen in witte pakken en masker bij haar in de kamer.

Op maandag brengen wij steeds schone was en halen we de vuile was op van onze beide moeders. We moeten dan buiten wachten. Maar deze keer was toch anders. De was werd gebracht door iemand in zo’n beschermend pak. Ik pakte de tas aan en realiseerde me dat die tas en de was mogelijk besmet waren. En, nadat ik de tas in de auto had gezet, de auto misschien ook. Niemand had ons verteld hoe je moet omgaan met een tas vol met besmet wasgoed. We zijn flink aan het schoonmaken geslagen en hebben goed en vaak onze handen gewassen en het wasgoed direct in de wasmachine gedaan.

Dinsdag kwam het verlossende telefoontje, de test was negatief. Geen Corona dus, godzijdank.

In het zorgcentrum is geen sprake van een intelligente lockdown. Daar heerst een superstrenge lockdown. Al weken lang mogen ze hun kamer niet uit en wordt het eten op de kamer gebracht. Vorige week had Marleen en brief naar de directie gestuurd met een reeks lastige vragen en kritische noten. Onder andere over een constant gebrek aan relevantie informatie. Een dag later werd er een nieuwsbrief  gemaild die gedeeltelijk aan de bezwaren tegemoet kwam. Deze week zijn onze beide moeders “gelucht”. Dat wil zeggen dat ze mee naar buiten zijn genomen om een uurtje van de zon te genieten op de omheinde parkeerplaats waar vorige week de zangeres stond. Deze week hebben we ook al enkele keren kunnen videobellen. Het lijkt er op dat het regime iets verlicht wordt. Maar het blijft een trieste bedoening. Het is voor hun eigen bestwil. Maar dat zei mijn moeder vroeger ook als ik weer een lepel van die vieze levertraan moest doorslikken. Of die levertraan nou zo gezond was, dat weet ik niet.

Voordat ik mijn stukje voor de zondagse blog schrijf, probeer ik gedurende de week informatie te vinden in de kranten en andere media. Ik zoek dan naar een onderwerp waarover ik met een zekere mate van humor kan schrijven of een onderwerp dat helemaal niet leuk is, maar dat mij enorm bezighoudt. Zoals vorige week over de Eurobonds. Deze week publiceerden 2 Europese ambassadeurs een paginagrote brief in de krant

Curieus zo’n brief, voorspelt niet veel goeds. “Beste Nederlanders, beste vrienden”  dan gaan bij mij de alarmbellen rinkelen. Later deze week schreef Ben Bot, voormalig minister van Buitenlandse Zaken, dat dit een voorbode is van meer steunmaatregelen. Van Eurobonds wel te verstaan.

De geesten rijp maken in Nederland noemde hij dat. Dan kan onze Wobke weer aan de bak. Inmiddels roept het Europarlement er ook al om. Ik vrees dat uiteindelijk Mark Rutte toch de druk niet zal kunnen weerstaan en akkoord zal gaan. Dan zal er helemaal geen rem meer zijn op het opmaakgedrag van sommige EU-landen.

Dat was dan het zuur deze week. Valt er dan helemaal niets leuks meer te vinden? Ik heb toch nog enkele lichtpuntjes kunnen ontdekken.

Bijvoorbeeld dit wekelijks terugkerende tafereel misschien. Waarbij ik me steeds afvraag, wie van de drie trekt de meeste aandacht?

Een geërgerde Trump die moeite heeft met de populariteit van deze immunoloog die steeds dingen zegt waarmee Trump het helemaal niet eens is. Fire that guy!!!

Dan zijn er allerlei nieuwe hobby’s die de Nederlandse bevolking opeens verzint:

Tuinieren en huis opruimen. Beiden leiden tot urenlange files bij de milieustraten.

Klussen. Ook lange files bij de bouwmarkten.

Samen bakken op afstand. Bij ons thuis bakken Marleen (in Wouwse Plantage) en Rosanne (in Rotterdam) tegelijkertijd iedere week iets bijzonders. Ze bakken samen via Skype, heel gezellig. Vaak is het resultaat heerlijk, soms valt het iets tegen (zoals deze week).

Spelletjes doen is ineens weer heel populair, ook bij Toos en Henk.

Nu veel mensen zich vervelen zijn huisdieren weer in trek.

Ik vrees dat op het moment dat er een vaccin gevonden is en het normale leven zich weer gaat hernemen, de honden, konijnen, poezen, cavia’s enz. gedumpt zullen worden in asiels, langs de weg of op Marktplaats.

Je zou zeggen, ga lekker naar de dierentuin om dieren te zien. Maar die zijn ook gesloten en hebben een groot probleem. Wel personeelskosten want de dieren moeten verzorgd worden. Maar geen inkomsten. Ik las deze week dat sommige dierentuinen een creatieve oplossing hebben gevonden voor de kosten van het diervoeder. Ze voeren namelijk hun eigen dieren op aan de andere dieren. Geeft wel meer ruimte voor het geval dat ook de dieren aan social distancing moeten gaan doen. De fokprogramma’s zullen dan hopeloos vastlopen. De twee panda’s waren er gelukkig net op tijd bij met hun liefdesavontuur. Jammer dat alleen vleeseters over zullen blijven.

Een nieuwe app in de playstore. Dat had me nou zo leuk geleken, een Coronameldapp. Dat je wordt gewaarschuwd dat je in de supermarkt bij de pindakaas naast iemand hebt gestaan die zich niet zo lekker voelde. Maar helaas, de privacy fundamentalisten schreeuwen moord en brand alleen al bij de gedachte eraan. Zij verkiezen een IC-opname boven een een app die je vertelt dat je te dicht bij een Coronalijder bent geweest. En het zou nog wel vrijwillig zijn, je hoeft die app niet te gebruiken!

Gelukkig hebben we in deze moeilijke tijd wel heel mooi weer. Alhoewel dat ook weer tot problemen leidt. De planten verdrogen. De boeren (wij ook trouwens) gaan sproeien om hun aardappels te laten groeien, waardoor het grondwaterniveau weer te laag wordt en nu is het pas april! Te lage grondwaterstand leidt weer tot grotere problemen voor boeren en voor de natuur. Een zichzelf versterkend effect dus.

Eindig ik toch weer met kommer en kwel.

My name is Bond, Wobke Euro Bond. I drink milk, stirred, not shaken. Licence to kill!

In Italië kennen ze onze eigen Bond inmiddels goed. “We gaan uw schulden niet van u overnemen”. Weerzinwekkend werd deze houding genoemd. Volgens mij volstrekt logisch. Gelukkig heeft onze Blokkeer Fries zijn rug recht gehouden. Italië en een paar andere zuidelijke landen zijn boos natuurlijk, maar die hebben een traditie van boos zijn, staken en blokkeren. Dat zou toch een Band moeten scheppen met onze blokkeer Fries.

Maar goed, als de boosheid tijdens onze vakanties maar weer een beetje over is.

Hoe het nu precies zit met die Eurobonds, het Europees Stabiliteits Mechanisme (ESM) en de boze Italianen, heeft Arjan Lubach heel aardig in beeld gebracht.

Moeders

Onze moeders zitten opgesloten in het zorgcentrum. Wij mogen er niet in en zij mogen er niet uit. Ze mogen zelfs hun kamer niet uit. Desondanks zijn er veel besmettingen, volgens zeggen meer dan 30 en 6 verzorgenden. Onze moeders gelukkig nog niet. Met kaartjes sturen, cadeautjes afgeven en veel bellen proberen we de moed er in te houden.

Deze week was er muziek. Op de afgesloten parkeerplaats stond een vrouw te zingen op muziek uit een apparaat. Een bizar gezicht om die ene persoon op die grote lege parkeerplaats te zien zingen en zwaaien voor alle bewoners in dat enorme gebouw. Sommige bewoners hadden de ramen geopend en zwaaiden terug. Laten we maar hopen dat dit soort initiatieven voor een beetje vrolijkheid zorgt achter al die ramen.