We hadden online een kledingrek voor mijn schoonmoeder besteld bij Blokker. Tegenwoordig is het zo dat je bestelt bij Blokker, maar dat de bestelling uitgevoerd wordt door een ander bedrijf dat artikelen levert. Dat doen alle online winkels op die manier. De bestelling werd snel geleverd.
Marleen ging het rek de volgende dag bij haar moeder in elkaar zetten. Maar helaas, er ontbraken 2 buizen die essentieel waren voor het rek. De eerste reactie gaat dan naar het bedrijf waar je het artikel hebt besteld, in dit geval Blokker. Maar die verwijzen je direct door naar de leverancier. Een klacht kon per mail ingediend worden. Daar deden ze niet moeilijk en stuurden direct een nieuw exemplaar. Met de mededeling dat het incomplete rek niet geretourneerd hoefde worden. Dat is toch merkwaardig. Kennelijk zijn die dingen zo goedkoop dat retourneren meer kost.
De schok was groot toen bleek dat ook bij het nieuwe exemplaar buizen ontbraken. Ik dacht direct, dan maken we van twee incomplete rekken één complete. Maar, het waren nota bene dezelfde buizen die ontbraken. Dat toeval leek mij een beetje te veel van het goede. Alle buizen waren apart in gesloten plastic verpakt. Na een nauwkeurig onderzoek ontdekte ik dat ín twee van de in plastic verpakte buizen nog een andere buis verstopt zat. Met andere woorden, beide sets waren wel compleet. 
Wat nu te doen? Eén set terugsturen of beide houden? Ik besloot dat ik er zelf wel één kon gebruiken en de ander zoals bedoeld naar mijn schoonmoeder. Aangezien eerlijk het langst duurt, hebben we dit netjes gemeld bij de leverancier en natuurlijk betaald.
Wat is de relatie tussen nek en oog?
Iets meer dan een week geleden kreeg ik last van mijn nek/schouders. Ik dacht, een verrekte spier. Maar vorig weekend werd het ineens veel erger. Ik was opeens een soort van invalide met op veel plaatsen pijn door uitstraling.
- Vraag 1: Hoe kom je eraan?
- Vraag 2: Hoe kom je eráf?
Ik besloot maandag de huisarts maar eens te bellen. Hij was snel klaar met zijn diagnose: een geblokkeerde zenuw tussen de 2e en 3e nekwervel en behandeling door een manueel therapeut. Mijn linker ooglid was die ochtend een beetje dik en hing over mijn oog. Ook een vorm van uitstraling dacht ik.
Mijn bezoek aan de therapeut en de oefeningen die ik vervolgens braaf heb uitgevoerd, zorgden voor een snelle verbetering. Naarmate het met mijn nekwervels het beter ging, werd mijn oog steeds dikker.
’s Morgens zat het oog dichtgeplakt. Toch maar weer de huisarts gebeld voor een zalfje of een druppeltje. Het had natuurlijk helemaal niets te maken met die nekblessure, maar was gewoon een bacteriële infectie. Toeval dus, geen relatie.
Krista en haar slurfje
Deze zomer is het voor sporthaters wel heel erg tandenknarsen met een EK-voetbal, Tour de France, Olympische spelen en de Vuelta die nog komt. Overigens behoor ik niet tot de sporthaters, in tegendeel zelfs. Maar ik kan me voorstellen dat het niet meevalt als iedere dag op radio en tv alles om sport draait. Máár, er is ook wel eens iets leuks op tv. Neem bijvoorbeeld het programma “Het echte leven in de dierentuin” op de zaterdagavond. Verborgen camera’s leggen het dierenleven in Diergaarde Blijdorp vast. De gepassioneerde verzorgers vertellen wat hun dieren dag en nacht beleven en wat dat betekent. Er volgen nog een aantal afleveringen en ik raad iedereen aan om te kijken. Hier alvast een stukje uit een eerdere aflevering:
Naar de bioscoop
Er was veel publiciteit rond één van de laatste Nederlandse films “De Slag Om De Schelde”. Wij zijn geen frequente bioscoopbezoekers. Maar aangezien De Slag Om Wouwse Plantage, waarover ik eerder al eens schreef in oktober 2019, onderdeel was van de Slag om de Schelde, besloten we om die film te gaan bekijken. Een korte quote uit mijn blog uit oktober 2019:
……..”1600 Canadese soldaten met 80 tanks en 120 kanonnen hebben in Wouwse Plantage 4 dagen hevige strijd geleverd met de Duitse bezetters. Er werden zelfs vlammenwerpers ingezet. Tijdens die 4 dagen zijn 75 Canadese en even zo veel Duitse soldaten gesneuveld. Wonderbaarlijk is het dat er slechts 3 inwoners van Wouwse Plantage om het leven zijn gekomen……”
In Roosendaal is er een spiksplinternieuwe bioscoop. Die werd het voor ons filmavondje. Helaas viel de nieuwe bioscoop een beetje tegen. In mijn jonge jaren woonde ik in Amsterdam. Toen ging ik naar Tuschinski. De oudste en mooiste bioscoop van Nederland.
In die tijd werd je door een mevrouw met een lampje in een donkere volle zaal naar je zitplaats gebracht. Er wás destijds maar één zaal. Maar nu hebben bioscopen meerde zalen en in iedere zaal zitten dan 10, soms 20 mensen. Het kan voorkomen dat je er alleen zit. Je mag dan zelf je plekje zoeken. Geen mevrouw met een lampje dus. De charme is er wel een beetje af.
De film viel ook een beetje tegen. Hij ging alleen over dat ene gevecht bij de Schelde. Weinig diepgang dus. Marleen verliet na tweederde van de film de zaal omdat alle geamputeerde ledematen, opengebarsten hoofden en opengereten buiken haar iets te veel werden. Ze dacht in de foyer iets te gaan drinken. Maar helaas, er was geen foyer, ook geen personeel meer. Slechts een automaat waaruit je popcorn kon trekken.
Een romantisch avondje bioscoop zit er niet meer in