Ochtendwandeling
Vandaag, zondag, temperatuur nog onder nul, de zon staat nog heel laag. Een mooi moment voor een boswandeling. Rust en mooie plaatjes.
Het is nog vroeg en dus is de kans op een ontmoeting met een groepje mountainbikers klein. Naarmate de tijd voortschrijdt wordt die kans steeds groter. Mountainbikers zijn een ramp voor de natuur en voor wandelaars. Ze rijden de wandelpaden compleet tot moes
en je weet zeker dat als er een paar in de buurt zijn, je geen reeën of andere interessante dieren meer zult zien. Het lijkt erop dat mountainbiken niet zonder schreeuwen mogelijk is. Zou het een semi-modern communicatiemiddel zijn of vreugdekreten vanwege de mooie omgeving. Volgens mij schreeuwen ze zo om er zeker van te zijn dat alles en iedereen op hun pad tijdig uit de weg gesprongen is. En dat lukt ook wel want ik zit niet te wachten op zo’n mountainbikewiel tussen mijn benen.
War zone
Ik heb een groot deel van mijn werkzame leven doorgebracht in chemische fabrieken. Daar hield ik me bezig met veiligheid. Werknemers moeten na werktijd weer gezond naar huis. De overheidsregels zijn streng en als een werknemer toch een ongeval krijgt en hij/zij daarvoor het ziekenhuis moet bezoeken, dan heb je als bedrijf een probleem. De arbeidsinspectie gaat het ongeval onderzoeken en er volgt altijd een fikse boete. Als een bedrijf zich regelmatig niet aan de milieuregels houdt, volgt er een rechtszaak met soms verstrekkende gevolgen. Neem bijvoorbeeld Odfjell enkele jaren geleden. Dat bedrijf is langdurig stilgelegd en daardoor bijna failliet gegaan en een groot deel van het personeel moeten ontslaan. Terwijl er geen slachtoffers gevallen zijn. Waarom schrijf ik dit?
Kennelijk gelden al dergelijke regels niet op 31 december. Dan accepteren we op één dag, zelfs in een paar uren, vele zwaar gewonden, een enorme luchtvervuiling, diverse gebouwen / scholen die in vlammen opgaan, alle mensen met problemen aan hun luchtwegen krijgen het spaansbenauwd, vogels, katten en honden zijn volkomen overstuur, hulpverleners en politie worden aangevallen etc. Daarbovenop verknallen we een enorme hoeveelheid geld volkomen nutteloos.
Voor mij is het onbegrijpelijk dat de meeste politici zulke slappe knieën hebben dat ze dit “leuke volksfeest” niet durven verbieden.
Om aan te tonen hoe leuk dit feest is, nog wat relevante plaatjes.
Moeders
Mijn twee moeders wonen in hetzelfde zorgcentrum. Dat is heel praktisch bij bezoekjes. Ook met kerst. Marleen en ik hebben met onze moeders en nog enkele andere familieleden het kerstdiner genuttigd in het zorgcentrum. Het eten was prima, het was gezellig en ook erg makkelijk. Zo maar aanschuiven. Nu las ik deze week het volgende in de krant:
Ik heb al heel veel jaren stress in mijn darmen, maar ik heb de relatie met schoonouders nooit kunnen leggen. Nu ook niet. Er zullen vast nog andere stressfactoren zijn. Mountainbikers misschien!?
Preek valt niet goed
Deze Tilburgse dominee mengde in zijn preek allerlei politieke uitspraken en hij meldde zijn ongenoegen over het nieuwe salaris van prinses Amalia. In de VS zijn er vele geestelijken die regelmatig voor de nodige ophef zorgen. Zo stond er enkele weken geleden een artikel in de krant over predikante Paula White die van God een verdienmodel heeft gemaakt. Misschien een tip voor dominee René Luijk om zijn inkomsten op te hogen zodat hij prinses Amalia kan overtreffen.
Deze predikante dient Donald Trump al ruim zeventien jaar. Ze is zijn contact met God en werkt in het Witte Huis. Ze verdient haar geld met haar ‘prosperity gospel’ , die leert dat God in ruil voor donaties zorgt voor voorspoed. Ze roept mensen op geld naar haar over te maken: 229 dollar, een verwijzing naar een passage uit de bijbel over succes in de strijd tegen vijanden. Mensen die dat geld niet hebben, mogen 31 dollar betalen (22+9). Ze waarschuwt voor de gevolgen van God als er geen geld wordt overgemaakt. Overigens is deze streng gelovige zelf twee keer gescheiden en drie keer getrouwd. Maar waarschijnlijk maakt ze met grote regelmaat 229 dollar naar zichzelf over.
2020
Ik wens alle lezers, hun partners en andere familieleden een veilige jaarwisseling (binnen blijven!) en een gezond en voorspoedig 2020.
Ik blijf gewoon wekelijks een berichtje schrijven. Als je er genoeg van hebt, laat het weten. Overigens is ieder commentaar welkom.
Beste Louis,
bedankt voor je wekelijkse bijdragen, tegenwoordig een vast verlengstuk aan onze weekendkrant. Het probleem met mountainbikers kennen we in de Achterhoek natuurlijk ook. Daar is op diverse plekken wel een oplossing voor gevonden door aparte mountainbike routes aan te leggen, de hinder is daarna veel minder geworden. En laat ik eerlijk zijn, zelf heb ik tot een paar jaar terug ook aan mountainbiken gedaan, het is fijn om te doen en zeker niet ongezond.
Ik deel voor 100% je mening over vuurwerk. Wij hebben het zelf nooit aangeschaft en ook nooit gestimuleerd bij onze kinderen, het bleef beperkt tot sterretjes. Een mooie en waarschijnlijk dure oplossing is die van Rotterdam met een prachtig vuurwerk bij de Erasmusbrug, dat kan ik nog wel waarderen.
En die Amerikaanse dominees kunnen me gestolen worden!
Rest ons jou en Marleen een fijne en vooral veilige jaarwisseling toe te wensen en een voorspoedig 2020.