Doolhof

Afgelopen donderdag ben ik naar de Ikea geweest om samen met mijn zoon Harry een keuken uit te zoeken en samen te stellen. Nu is een winkel als Ikea voor mij een ramp. Ik kwam ruim op tijd aan (zoonlief nét op tijd) en moest mezelf door het doolhof van gangen en zijpaden worstelen. Ik heb zeker 5x de weg moeten vragen voordat ik bij de keukenafdeling arriveerde. In mijn bovenkamer ontbreekt er kennelijk een bepaalde verbinding die oriëntatie mogelijk maakt. Aangezien Marleen met hetzelfde euvel kampt, zijn wij kampioen verdwalen.

Ter illustratie de volgende anekdote. Enkele jaren geleden waren we op weg naar huis van een wintersportvakantie in Frankrijk. Om onze magen te vullen zijn we gestopt bij een wegrestaurant langs de snelweg. Toen we na de maaltijd terugkwamen op de parkeerplaats, bleek onze auto onvindbaar. Na 5x de parkeerplaats minutieus te hebben doorzocht, besloten we de politie te bellen. Auto gestolen. Met de telefoon aan mijn oor viel me iets op aan de borden langs de snelweg. Het bord wees naar steden waar we vandaan kwamen en direct begreep ik wat er gebeurd was. We stonden op de parkeerplaats aan de verkeerde kant van de snelweg. We hadden de verkeerde uitgang van het restaurant gekozen. Dit “gebrek” is dus soms heel lastig. Maar het kan altijd erger. Neem de vrouw die voor een ritje van 8km haar navigatie verkeerd instelde en na 200km in Wallonië terecht kwam.

Terug naar Ikea. Zoonlief heeft het verdwaalprobleem gelukkig niet van mij geërfd en kon probleemloos de keukenafdeling vinden. Een vriendelijke jongedame met prachtige grote ogen (Bambi ogen volgens Harry) heeft ons door het selectieproces geholpen hetgeen resulteerde in een mooi keukenresultaat.

Vroeger dacht ik dat als je kinderen eenmaal het huis uit zijn, dat je dan als ouder min of meer “uitgespeeld” bent. Maar dat blijkt toch iets anders te liggen. Kinderen blijf je verzorgen tot je zelf verzorgd moet worden. En als de kinderen het huis uit zijn, neem je een huisdier om toch in huis nog iets te verzorgen te hebben.

Veel vluchtelingen uit Oekraïne hebben een huisdier bij zich. Chiwawa’s, labradors, poezen, konijnen etc. Die horen bij het gezin en komen dus mee. Maar dat levert soms ook problemen op. Bijvoorbeeld als ze bij een gastgezin komen dat ook huisdieren heeft. Dat gaat niet altijd samen en dan zullen de dieren (tijdelijk) elders opgevangen moeten worden. Die vreselijke oorlog brengt behalve menselijk leed ook dierlijk leed. En het lijkt erop dat meneer Poetin niet van plan is te stoppen, ondanks heel veel slachtoffers aan beide kanten. Op 5 mei 2019 schreef ik het volgende waarvan ik toen nog dacht dat het slechts verleden tijd was:

” Ik heb een lied bijgevoegd dat niet zo zeer gaat over oorlog maar over redenen waarom oorlog eigenlijk onbegrijpelijk is. In dit nummer gaat het met name over Rusland en het westen, maar is natuurlijk van toepassing op alles en iedereen. Het is gemaakt ten tijde van de koude oorlog, maar nog altijd relevant”.

Voor de liefhebbers heb ik de tekst in het Engels en in het Nederlands vertaald , bijgevoegd:             russions

Winden

Ik wil graag eindigen met iets positiefs. Veel mensen kampen met overmatige winderigheid. Net als een ontbrekend oriëntatievermogen is winderigheid ook heel lastig. Voor een ieder die met deze overdrukgevoeligheid kampt, is er goed nieuws. Om de hoeveelheid broeikasgassen in de atmosfeer te beperken, is er een pil uitgevonden die bij koeien het ontgassen sterk vermindert. En waarom zou een pil die bij koeien werkt, ook niet bij mensen werken? Dus haast u naar de dichtstbijzijnde boer en vraag hem of je alvast een paar pilletjes van hem kan krijgen.