De Chinese leider Ksi PingPing heeft een bezoek aan zijn vriend Poetin gebracht en meteen een vredesplan meegenomen.
Ze zien er zo best vriendelijk uit. Xi trots op zijn vredesplan en Poetin groos op zo’n vriend. Maar let eens op de lichaamstaal. De bovenliggende hand van Xi en de bovenliggende arm van Xi. Daaraan zie je wie de baas is van die twee. Dat heb ik van Mark Rutte geleerd.
Je kan op diverse manieren vrede sluiten. Je kan je verlies nemen, je winst pakken of voor remise kiezen. Zo roept Xi beide landen op om elkaars soevereiniteit te respecteren. Maar aangezien Rusland al behoorlijke stukken van Oekraïne heeft geannexeerd, zou dat betekenen dat Oekraïne de soevereiniteit van Rusland in die gebieden moet respecteren. Ik denk niet dat Zelensky zijn verlies zal nemen. Als die truc zou slagen, is dat voor China een mooie opmaat om Taiwan op diezelfde basis in te lijven. Het belooft weinig goeds, deze vriendschap.
Een pinkje meer of minder
Deze week las ik in de krant een artikel over een onderzoek naar de afhankelijkheid van de smartphone. Ik kom daar zo op terug. Ook was in het nieuws dat kinderen veel tijd achter een beeldscherm doorbrengen. Kinderen tot 1 jaar zelfs minimaal een uur per dag! Dan bereid je ze al heel vroeg voor op smartphonefilie.
Jongeren maar ook volwassenen schijnen met de telefoon naast hun hoofdkussen te slapen. Het eerste wat ze doen nadat ze hun ogen geopend hebben, is de telefoon checken.
In de sportschool waar ik twee keer per week mijn lijf probeer fit te houden, zie ik heel veel mensen die tussen de oefeningen door met hun telefoon bezig zijn. Die telefoon lijkt wel een soort appendix te zijn geworden. Ik leg mijn telefoon in een kluisje en tussen de oefeningen rust ik gewoon even uit terwijl ik de andere zwoegers bekijk.
Nu terug naar het artikel in de krant. Er is dus een onderzoek uitgevoerd waarbij mensen steeds een dilemma voorgelegd kregen over hun telefoongebruik.
Je mag kiezen, nooit meer seks of nooit meer je telefoon. Eén op de drie heeft liever nooit meer seks dan een leven zonder smartphone. Onder jongeren tussen 18 en 24 jaar is dat zelfs de helft!
Ik veronderstel dat deze mensen nog nooit prettige seks hebben meegemaakt. Anders zouden ze die keus toch niet maken.
Je mag kiezen, een pink amputeren of een leven zonder smartphone? Eén op de zes Nederlanders kiest dan voor de telefoon en dus voor het afstaan van een pink. Bij jongeren is dat zelfs meer dan een derde. Waarschijnlijk denken ze: “Ik heb er toch twee”. Maar dan hebben ze nog niet nagedacht over een mogelijke volgende vraag zoals: “Een pink amputeren of nooit meer je tablet“. Dan wordt het kiezen voor nul pinken.
Je weet niet welke vragen er nog meer kunnen komen. Behalve nog diverse vingers zijn er nog meer aanhangsels die verwijderd kunnen worden. Op een gegeven moment wordt dan de vraag: “Nooit meer seks of nooit meer je telefoon” heel makkelijk.
Dat smartphonegebruik op de sportschool komt me bekend voor. Zelf laat ik de smartphone thuis al ik daar naar toe ga. Maar ergenis wekt het wel bij mij op. Soms houden gebruikers van een smartphone een trainingstoestel onnodig bezet door minutenlang te appen. Ik spreek ze daarop aan en vraag of ze ergens anders willen gaan zitten, veelal wordt er dan geïrriteerd gereageerd van “je moet toch rust nemen tussen de series oefeningen?”, helemaal gelijk maar daar staat namelijk 20 seconden voor. Je ziet ze denken van die ouwe zak…., maar er wordt doorgaans dan toch plaats gemaakt. Het bijzondere is dat ik op andere dagen daarna merk dat ze vrij snel ruimte voor me maken. Er is toch enig bewustzijn ontstaan!