Elektrisch rijden

Momenteel worden we in Nederland sterk gestimuleerd om milieuvriendelijker te worden door o.a. het aanschaffen van warmtepompen en de auto in te ruilen voor een elektrisch exemplaar. Ik vraag me af of onze ministers en hun ambtenaren zich wel realiseren welke consequenties hier aan verbonden zijn.

Om te beginnen verwacht ik dat de tankstations in vakantielanden de omvang van voetbalvelden zullen moeten krijgen. Stel je voor dat je in de zomer in Frankrijk of Luxemburg elektrisch wilt “tanken”.

Als we er van uitgaan dat tanken 1 uur kost en dat iedere vakantieganger niet langer dan 1 a 2 uur wil stilstaan, dan zullen er heel erg veel snellaadstations neergezet moeten worden. De tankstations langs de Franse snelweg bedienen in de zomer honderden auto’s per uur. Er zullen veel gele hesjes nodig zijn om zo veel snellaadstations aan te leggen.

De actieradius van een goede e-auto is nu ca. 400km (deze week zag ik op tv dat de meeste merken/typen niet eens 250km halen). Maar vakantiegangers met een caravan zullen niet verder komen dan ca. 250 km of nog minder en moeten dus op weg naar Zuid Frankrijk zeker 6x tanken. Dat is dus minimaal 6x1uur extra reistijd. Overigens zijn er nu nog geen e-auto’s die een caravan kunnen trekken, maar dat zal nog wel komen.

Of de e-auto milieuvriendelijker is, staat ter discussie. De stroom komt in Nederland gewoon uit een kolencentrale. De CO2 wordt dan dus op een andere plaats uitgestoten, niet uit de uitlaat maar uit de schoorsteen van de centrale. Als heel Nederland elektrisch gaat rijden, zal er op de een of andere manier veel meer stroom geproduceerd moeten worden en dat gaat niet lukken met windmolens en zonnepanelen. Tevens is het produceren van de accu een zeer vervuilend proces.

De discussie over het behalen van de klimaatdoelstellingen is in volle hevigheid losgebarsten.

Burn-out

In de Volkskrant stond vorige week een artikel met de kop:

Hoe opgebrand is Nederland?

Met daar onder:

Als we de cijfers mogen geloven zit Nederland midden in een burn-outepidemie.

Deze week stond er in BN DeStem dat  veel mensen burn-out verschijnselen krijgen door alle e-mails die ze op hun werk (moeten) lezen. Weer een nieuwe burn-out oorzaak er bij.

Ik heb eens opgezocht welke groepen mensen reële kans lopen op een burn-out. Ik heb hier onder een “beperkte selectie” van groepen mensen en oorzaken opgesomd:

Millennials (mensen geboren tussen 1980 en 2000) kampen met burn-out door een te hoog verwachtingspatroon, te hoge eisen aan zich zelf, individualistisch opgevoed etc.

Mensen die geen nee durven zeggen, mensen die sociaal onzeker zijn, mensen die moeite hebben met delegeren, mensen die vaak het woord nee moeten gebruiken, mensen die last van faalangst hebben, mensen die erg gedreven zijn, mensen die een driehoeksverhouding er op na houden, perfectionisten, te veel verantwoordelijkheidsgevoel, controlfreaks, omgevingsdruk m.b.t. normen en waarden, schuldgevoel, moeite met tijd hebben, ruimtelijke angsten, conflicten thuis of op het werk, mijn glas is half leeg, neiging tot verslaving, mantelzorgers…………………….het gaat maar door. De vraag rijst dan: “wie heeft er geen burn-out”?

Zo te zien kunnen er nog maar weinig mensen zijn die geen burn-out hebben of nog krijgen. Dertig jaar geleden noemden we het nog gewoon overspannen en waren de oorzaken veel simpeler getuige dit filmpje.

Beroepen

Archeoloog

Ik ben het eens met de reactie van George die zegt dat het plezier in een bepaald beroep erg persoonlijk is. Ik zal dan ook niet meer spreken van “vreselijke beroepen” maar van minder geslaagde beroepen. Daar valt wat mij betreft ook de archeoloog onder. Graven in de blubber naar oude grafkisten of in stuivend zand schedels verzamelen??? Graven doe ik al voldoende in mijn tuin. Maar om dat hele dagen te doen, lijkt me niets.

Ik heb een, voor deze archeologen toepasselijk, muziekje gekozen in de muziekspeler. (Voor de smartphone lezers: klik op de drie streepjes rechts bovenaan en het menu met de muziekspeler opent zich).

Aan de andere kant is het wel leuk om te ontdekken wanneer de eerste kroonkurken gebruikt werden.

Varkensfokker

Varkensfokker vind ik toch wel een vreselijk beroep. In Nieuwsuur zag ik een reportage over een varkensfokker. Iedere dag moeten dood geboren of door de zeug dood gedrukte biggetjes verzameld worden en biggetjes die erg zwak of ziek zijn, moeten ook worden verzameld om vervolgens vergast te worden. Ik zal hiervan geen filmpje bijvoegen. Dat lijkt me niet noodzakelijk om bovenstaande te onderbouwen.

Het revalidatiecentrum deel 2

Het was een bewogen week in revalidatiecentrum Wiekendaal. Na veel aandringen heeft de arts vorige week vrijdag dan eindelijk besloten een röntgenfoto te laten maken van de knie van mijn schoonmoeder. Met de heup gaat het best redelijk, maar aan de knie heeft ze zo veel pijn dat het revalideren stagneert. Ik heb direct een rolstoeltaxi besteld voor maandag om 14.30 uur. Maandagmiddag zaten we gereed bij de uitgang te wachten op de taxi. Toen de taxi om 14.45 er nog niet was, heb ik maar eens gebeld naar de centrale. “Wij kunnen u niet vinden, sorry”. Ik heb hem toch echt besteld!!! Stuur dan nu direct een taxi. nog weer een kwartier gewacht en daar was hij dan. Na de foto weer een taxi besteld en weer lang wachten. Uitslag van de foto dinsdag of woensdag. De uitslag kwam donderdag tijdens een zogenaamd “familiegesprek” met de arts en de patiënt-coördinator.

Het werd een pittig gesprek van een uur. Uit oogpunt van privacy zal ik jullie de details besparen. Hopelijk zal het verblijf in Wiekendaal draaglijker worden en de revalidatie sneller gaan.

De natuurpoort deel 3

De aannemer is maandag na de kerstvakantie direct gestart met de werkzaamheden aan de natuurpoort.

En het wandelpad krijgt steeds meer vorm.