Kleine oorlog in Nederland

Suppoost

Vorige week heb ik dochterlief geholpen met schilderen van hun klushuis, donderdag heb ik met zoonlief nieuwe meubels uitgezocht om zijn huis een flinke oppepper te geven en vrijdag zijn Marleen en ik naar het Stedelijk Museum Breda geweest. Er was een tentoonstelling van Robin Uleman. Hij had in een periode van drie jaar portretten van zijn (ernstig zieke) vriendin en zich zelf gemaakt. Erg mooi.

In het museum liep natuurlijk een suppoost rond. Een lange magere man met een strak snorretje en een zwart pak, natuurlijk zwart. Zo’n suppoost loopt de hele dag rondjes niets te doen. Niets doen is in feite zijn vak. Als er iets mis gaat, is hij altijd te laat. Als iemand met een stanleymes een schilderij wil aanvallen, doet hij dat natuurlijk als de suppoost in een andere zaal is. Hij haalt zijn stanleymes niet te voorschijn als de suppoost naast hem staat. Een vreselijk saai beroep dus.

Ik heb besloten om een lijst aan te leggen met de meest vreselijke beroepen. Om te beginnen de suppoost en call centre medewerker (in willekeurige volgorde).  Ik sta open voor suggesties om deze lijst aan te vullen (klik op het woord reactie onderaan en het reactieblad opent zich).

Kaarten

Tweede helft december worden velen weer bedolven onder kerstkaarten. Wij ook. Zelf sturen wij overigens nooit kerstkaarten. Wij sturen nieuwjaarskaarten. Niet omdat we een hekel aan kerst hebben, maar omdat we altijd te laat zijn met het maken van een geschikte kaart en het versturen daarvan. Ook dit jaar ontvingen we een kaart zonder afzender. Bestuderen van de stempel op de postzegel leverde twee mogelijk afzenders op, maar helemaal zeker weten we het niet.

Kringloop

Het rondpompen van die kaarten is eigenlijk vreselijk zonde. Deze week was er een heel interessante documentaire (5 delen) over de kringloopwinkel op tv. Ook kerstkaarten kunnen misschien gekringloopt worden. Een mooi blanco etiket achterop en hij kan een tweede leven krijgen. Dan hoeven wij ons geen zorgen meer te maken voor het ontwerp van een nieuwe kaart. We plakken het etiket op alle kaarten die we hebben ontvangen en voor volgend jaar zijn we klaar.

Ik las in de krant dat de kadavers van doodgereden reeën in het bos achtergelaten worden als voer voor allerlei aaseters. Ook kringloop.

En nu worden ook politiepakjes opnieuw gebruikt. Geweldig toch een rugzak van een politiejack?!

Vuurwerk

Maandagavond en -nacht mag er weer vuurwerk afgestoken worden. Ik beschouw die periode als een soort oorlog. Groot was mijn verbazing toen ik vrijdag in de krant een artikel las over de verkoop van vuurwerk. Daarin stelde

Meneer Groeneweg is wel erg overtuigd. Ik kan hem verzekeren dat het niet waar is want er is in ieder geval minimaal 1 persoon tegen, en dat ben ik. Vuurwerk is een hel voor vogels, poezen, honden en andere dieren. Het kost vingers, ogen, handen en soms levens en veel materiële schade. Zolang er vreselijk domme mensen zijn die stunten met vuurwerk, blijft het huilen.

Genoeg schelden voor vandaag. Hopelijk gaan alle lezers gezond het nieuwe jaar in.

Uilen luisteren

Vrijdagavond hebben Marleen en ik om een uur of 11 een wandeling naar het bos gemaakt om naar de bosuilen te luisteren. We waren net omgekeerd om weer huiswaarts te wandelen toen een vrouwtje bosuil zeer dichtbij begon te schreeuwen waarna 2 mannen bosuilen antwoordden met hun prachtige oehoe-roep.

https://www.youtube.com/watch?v=Logoz0VMAoo

Het snerpende geluid is het vrouwtje, het fluiten is het mannetje.

Zwarte specht

Zondagochtend een boswandeling gemaakt bij WP en een zwarte specht gehoord. Helaas niet gezien, hij was te ver weg. Een ontmoeting met een zwarte specht is altijd weer een sensatie.

https://www.youtube.com/watch?v=iXl-JKarek0

2018 loopt af.

Het aftellen van 2018 is begonnen. Welk muziekje is dan beter geschikt dan The Final Countdown (het laatste aftellen) van Europe (speciaal voor de smartphone lezers: klik op de drie streepjes rechts bovenaan en het menu opent zich. De muziekspeler staat onderaan).

Begin januari is het feest weer voorbij, gaan de kerstspullen weer de zolder op en worden de lichtjes in onze dorpsboom weer uitgezet.

Ik wens alle lezers een veilige jaarwisseling en een gezond 2019.

4 gedachtes over “Kleine oorlog in Nederland”

  1. Bedankt voor je onderhoudende en soms tot nadenkende blogs in 2018 Louis! Voor 2019 wens ik jou en Marleen alle goeds toe en niet te vergeten ook Herman en Ivo.

  2. Moeilijke vraag hoor, saaie beroepen bedenken. Iedere baan heeft voor de persoon in kwestie wel wat moois. Suppoost wordt je als je van kunst en/of van mensen houdt? En iedere suppoost een saaie baan? Denk aan de bekende suppoost die Whistler’s Mother moest bewaken 🙂

Laat een antwoord achter aan Patricia Reactie annuleren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *