Deze week waren wij een paar dagen in Zeeland, op Walcheren om precies te zijn. Op woensdag zijn we naar Veere gefietst. Marleen wilde daar wat schilderen. We hadden een mooi rustig plekje uitgezocht aan de overkant van de haven. Vanaf dat punt was er een mooi zicht op de kerk. Een rustig plekje zoeken in Veere is overigens niet eenvoudig want het is altijd druk in Veere. Om en nabij half twaalf waren we geïnstalleerd en was Marleen begonnen met haar eerste schets. Het pad waar we zaten was doodlopend dus weinig last van toeristen die voortdurend voor je langs lopen (dachten we).
Plotseling, ongeveer 10 voor twaalf, kwamen er toch groepjes mensen voorbij lopen. Het pad liep inderdaad dood, maar eindigde wel op een terras ongeveer 25 meter verderop. Maar doordat het terras lager lag en enigszins achter een gebouw, hadden we dat niet gezien. Al snel ontstond er een heuse file van wachtende mensen voor ons “rustige” plekje.
De 50 plaatsen waren natuurlijk snel gevuld. Maar al die mensen die radeloos zochten naar een plekje op een terras, wat een eerste levensbehoefte lijkt te zijn, bleven maar komen en onverrichter zake weer terug gaan omdat er geen plaats meer was. Het waren jonge stelletjes, gezinnen met kleine kinderen, gezinnen met grote kinderen, bejaarden etc. Op een gegeven moment passeerde een ouder echtpaar met ieder een spierwit vrijwel gezichtsbedekkend zelfgemaakt mondkapje. Ik denk dat die zelfs weggestuurd zouden worden als er wel voldoende plaats geweest zou zijn.
Ik bereidde sommige van de feestgangers al een beetje voor door te zeggen: “ik denk dat het vol zit”. Ze liepen natuurlijk vol verwachting door. Als ze dan terugkwamen zei ik: “En…was er nog plek?”
Marleen liet zich door alle drukte niet afleiden en schilderde rustig door, tussen de passerende benen door kijkend naar de kerk. De passanten lieten zich overigens ook niet afleiden door Marleen en haar werk. De blikken waren strak vooruit gericht, richting dat paradijselijke terras.
Ik had niet gedacht dat de terrasnood zo hoog was. Als ik in de media de mensen hoor over de nood aan terrasbezoek en hier in Veere zag hoe een terras bestormd werd, lijkt het pandemische vormen aan te nemen. Als ik terraseigenaar was, zou ik de prijzen verviervoudigen.
Hierbij één van de twee werkjes die Marleen in Veere in een uur tijd maakte:
Als je het andere filmpje ook wilt zien, moet je even op haar website kijken: https://www.marleenvinke.nl/marleen-aan-het-werk-live/
Het nieuws van deze week: Prikken, tellen en schelden
Het nieuws is saai, veel van hetzelfde.
Tellen ook!!!
Mijn zwager die qua leeftijd nog lang niet toe is aan vaccinatie, kreeg een brief met de mededeling dat hij zich mag laten vaccineren. Hij heeft natuurlijk direct gebeld en kreeg de volgende mededeling: “Sorry meneer, foutje. 40.000 mensen hebben die brief ten onrechte ontvangen, u moet nog even wachten”. Later op de dag stond er op NU.nl dat die 40.000 toch een afspraak mochten maken. En inderdaad, 15 mei is hij aan de beurt. Het blijft licht chaotisch.
Er is iets dat mij verbaast. Ik hoor steeds op radio en tv dat terrassen, pretparken, dierentuinen, musea etc. prima in staat zijn om bezoekers toe te laten en de coronamaatregelen toe te passen. Het publiek is er dus volkomen veilig wat betreft coronabesmetting. Ik begrijp dan niet dat ons kabinet, geadviseerd door het OMT, de mensen in het land niet adviseert om weg te gaan uit huis en bezoekjes te brengen aan de terrassen, pretparken, dierentuinen en musea. Want daar is de kans op besmetting heel erg klein en ben je pas echt veilig, veel veiliger dan thuis. Dus mensen, stap in de auto of op de fiets en ga naar de Efteling of het Rijksmuseum of lekker naar zo’n paradijselijk terras.
Waarschijnlijk zal iets mij ontgaan zijn. Wie kan mij helpen?
In de tweede kamer was het weer feest. Een debat waarvan de uitkomst al vast stond. Oppositie moest nog even kabinetje bashen. De extremisten zoals PVV, SP en Bij1 wilden graag nog zeggen dat ze echt nooit zullen samenwerken met Mark Rutte. Denk, BBB en PvdD benadrukten dat het ongeloofwaardig zou zijn, wat op hetzelfde neerkomt. Dat konden ze allen probleemloos zeggen omdat ze weten dat ze sowieso nooit deel zullen nemen aan een regering. Ook enkele CDA-afdelingen in den lande vinden samenwerking met Rutte niet acceptabel. Ook dat is roepen voor de bühne want ook zij weten dat dat toch echt wel gaat gebeuren. Al met al één grote poppenkast. Dames en heren, ga toch gewoon aan het werk. Zorg dat er een regering komt om de diverse crises te lijf te gaan. Probleem is: Ze luisteren niet naar mij.
Tuinieren
Het was vandaag 1 mei en internationale dag van het naakt tuinieren en prima weer om in de tuin te werken. Ik heb geprobeerd zo weinig mogelijk in de richting van de tuin van de buren te kijken. Je weet maar nooit wat je te wachten staat.
