Colonoscopie

Waarschuwing: deze week (te) veel tekst.

Nieuw ministerie

Deze week stond het volgende bericht in de krant.

Bij de KRO/NCRV weten ze waarschijnlijk niet dat dit een heel oud idee is. In Engeland was er jaren geleden al zo’n minister met een eigen departement.

En in Nederland hebben we al eerder zo’n ministerie gehad. Nota bene geïntroduceerd door Donald Trump, kijk maar

Een periodiek terugkerend fenomeen

Ik stam nog uit het tijdperk voor de Mammoetwet. Het klinkt een beetje alsof ik een fossiel ben, voor sommigen misschien. Voor de Mammoetwet kreeg je op de basisschool nog gewoon rekenen en taal. Op de middelbare school leerde je Nederlands, Engels, Frans en Duits. Tot op de dag van vandaag heb ik daar nog veel plezier van.

Van het moment van de Mammoetwet is het een komen en gaan geweest van ministers en staatssecretarissen die het nodig vonden het onderwijssysteem te wijzigen, het gaat maar door. Je zit natuurlijk niet voor niets op zo’n post, er moet iets achter je naam staan als je afzwaait. Gevolgen zijn dat voor 7 x €6 een rekenmachine nodig is en dat ik opvliegers krijg van de meest verschrikkelijke spelfouten in brieven, mails en zelfs in kranten en tijdschriften. En dat een navigatiesysteem nodig is om te weten dat Sneek ergens in het noorden van ons land ligt. Ik vrees dat ik toch een fossiel aan het worden ben.

Colonoscopie

Mensen die al jaren mijn verhalen lezen, weten dat mijn voeding verloopt via een speciaal dieet en dat ik ook tijdens vakanties zelf mijn biologische speltbrood bak. Mijn darmen zijn al vele jaren (zo lang ik me herinner) een lastig te managen probleem. Hoe dat tot uiting komt buiten mijn lichaam zal ik niet in detail beschrijven. De kans bestaat dat er dan acuut lezers afhaken. Voor de hand lag altijd de diagnose PDS (prikkelbare darm syndroom). Met mijn dieet had ik alle oplossingen met voeding inmiddels wel afgewerkt. Met matig resultaat.

Tien jaar geleden ben ik al eens bij een internist geweest die me met een kluitje in het riet stuurde. Hij bagatelliseerde mijn ongerief met de opmerking: “iedereen laat wel eens een wind”. Als het daarom ging, zat ik niet in zijn spreekkamer. Normaal gesproken laat ik me niet zo makkelijk met zo’n dooddoener wegsturen. Maar goed, ik heb het destijds geaccepteerd.

Een paar weken geleden heb ik het toch nog een keer geprobeerd. Nu trof ik een uiterst aardige jonge vrouw, dr. Tielemans, een maag-lever-darm arts. Ze luisterde zeer geduldig naar de details en bestudeerde met verrassende interesse de foto’s van de inhoud van mijn toilet die ik op mijn smartphone had staan. Aan de blik waarmee ze de foto’s bestudeerde, was te zien dat dit allerminst een gebruikelijk beeld was. Ze nam alle tijd en vroeg me de hemd van het lijf en deed ook nog even een korte “inwendige inspectie”.

Uitkomst van het gesprek was een bloedonderzoek en een colonoscopie. Een darmonderzoek dus met de bedoeling biopten (hapjes) van de darmwand te nemen om b.v. een ontsteking te kunnen vaststellen.

Vrijdag was het zo ver. De voorbereidingen begonnen al het weekend er voor. Voedingsmiddelen met pitjes niet meer eten. Maar de echte voorbereiding is een dag voor het onderzoek. Met behulp van 2 pilletjes en twee zakjes poeder moet de hele binnenboel leeg gemaakt worden. Donderdag eerst de pilletjes en om 18.00 uur het eerste zakje. Vrijdag ’s morgens 05.00 uur!!! het tweede zakje en uiteraard niet meer eten maar wel minimaal 2 liter water drinken. Dat gaat natuurlijk niet in een keer, dus kan je niet meer naar bed. Ook al omdat die 2 liter water je darmen moeten leeg spoelen.

Tot hier toe geen foto’s of filmpjes. Je begrijpt waarom.

Vrijdag bracht Marleen me naar het ziekenhuis in Bergen op Zoom. Klokslag 11 uur meldde ik me bij de balie. “Wacht maar even in de wachtruimte meneer Krook, u wordt straks opgehaald” zei de dame achter de balie. Schoenen en broek uit en ik kreeg van vriendelijke zuster Nancy een uiterst charmante blauwe korte broek met een soort grote gulp aan de achterkant. Even later werd ik de colonoscopie-ruimte in gereden waar ik werd opgewacht door drie dames, waarvan een dokter Tielemans was.

“Bent u er klaar voor, meneer Krook”? Zei dokter Tielemans met haar vriendelijk lachende gezicht. “Helemaal” antwoordde ik zo optimistisch mogelijk. Maar het is natuurlijk geen alledaagse gebeurtenis, zo’n meter slang met camera en instrumentarium dat je lichaam in kronkelt.

Tegenwoordig krijg je een roesje. Dat betekent niet dat je slaapt, maar dat je minder voelt. Normaal gesproken duurt zo’n onderzoek een half uur. Bij mij een uur omdat mijn dikke darm erg lang is en vol met lastige haarspeltbochten. Het roesje is gebaseerd op een half uur dus naarmate de tijd vorderde werd het steeds vervelender. Na afloop kreeg ik 2 boterhammen en een kopje thee geserveerd. Volgende week de uitslag.

Tabletnek

We moeten meer bewegen om een tabletnek te voorkomen. Maar meer sporten zorgt weer voor een toename van allerlei sportgerelateerde aandoeningen zoals voetbalknie, golfarm en tennisbal.

De Natuurpoort

Helaas ligt het werk al een paar weken stil. Eerst door vorst en sneeuw, later door overvloedige regenval. Nu nog steeds omdat al dat water eerst weer weggezakt moet zijn. Speciaal voor de lezer in Wouwse Plantage heb ik nog een keer de stoute kaplaarzen aangetrokken om te zien hoe het wandelpad en de leemputten er na die regen uitzien.