Vakantie week 2

Zondag

16 juni is Vaderdag, maar ook mijn verjaardag. Om 00.25 uur ontving ik een app met felicitaties van Hetty. Zij verbrak daarmee het record van de alarmcentrale die mij vorig jaar op mijn verjaardag in Frankrijk om 04.00 uur belden om me te vertellen dat er was ingebroken thuis. Hetty nog bedankt voor de leuke attentie die je bijvoegde. Ik heb Marleen er direct attent op gemaakt.

Ook alle anderen bedankt en Jan H. die mij feliciteerde door middel van een reactie op de vorige blog. Ook de vakbonden bedankt voor het akkoord gaan met de pensioenplannen waardoor ik een jaar eerder AOW ga ontvangen, ook een leuk verjaardagscadeau. En natuurlijk mijn dochter Rosanne die mij het volgende cadeau stuurde

Ze had overigens voor de vakantie al een ander cadeau gegeven waar ik later nog wel eens over ga schrijven..

Het plan was om vandaag naar Beaugency te rijden (37 km) omdat daar een rommelmarkt was. In Frankrijk hebben ze daar een veel mooiere naam voor: “Brocante”, dat klinkt chique, maar het is gewoon een rommelmarkt. Zoals eerdere jaren al beschreven is dat een liefhebberij van Marleen in de vakantie. Ik vind die verzameling rommel niet interessant. Maar ik vind het vooral leuk om de mensen die daar zitten en lopen te observeren.

Toen we de camping afreden werd onze aandacht getrokken door een enorme hoeveelheid geparkeerde auto’s net naast de camping. Wat schetst onze verbazing? Er was een enorme rommelmarkt vlak naast de camping. Direct de auto gekeerd en terug de camping opgereden en weer naast de caravan geparkeerd. Deze rommelmarkt was natuurlijk exact hetzelfde als alle andere rommelmarkten, maar een “fractie” groter. Een paar sfeer fotootjes. Om te beginnen met mezelf die net doet of hij iets interessants ziet

Hier heb ik vroeger nog op getypt

Stratego met echte soldaatjes

Zo’n rommelmarkt is voor de één een ludiek cultureel evenement waar een nette dame de met zorg opgebouwde verzameling egeltjes of schildpadjes kan verkopen en voor een arme sloeber een tragische manier om een paar euro te verdienen.

Of gewoon twee dames die hun zolder hebben opgeruimd en lekker in de zon zitten

Je kan er een mooie set tuingereedschap scoren

Veel “markante” figuren

Ik vond dit bijzondere doosje en maakte er een foto van. De eigenaresse vroeg waarom ik de foto maakte. Ik vertelde dat dit zo typisch Frans is, een setje om zelf Foie Gras (ganzenleverpastei) te maken. Daarom vond ik dit grappig. Ze zei dat het toch echt heel goedkoop was, maar ik moest haar teleurstellen. Een foto, meer kon er niet af.

Maar het gaat toch vooral om een enorme hoeveelheid rommel

Om de sfeer te proeven, een filmpje:

Daarna zijn we gaan fietsen. In dit gebied zijn er veel mooie gemarkeerde fietsroutes. We kwamen langs een vestiging van de Efteling. Ik wist niet dat de Efteling ook in Frankrijk zat?! Alleen heet het hier anders, Chambord.

Maandag

Stralende dag, maar eerst moest er boodschappen gedaan worden. De enorme supermarkten in Frankrijk zijn kruidenier, kledingwinkel, schoenewinkel, doe-het-zelfwinkel etc. in één. Nog maar een nieuwe broek gekocht.

Het is ongelofelijk, maar in Frankrijk zijn er nog steeds mensen die met een cheque betalen?!

Tijd voor een tochtje, 46 km, heen langs de ene oever, brug over en terug langs de andere oever onder een stralende zon. Het is me opgevallen dat er langs de Loire veel leuke optrekjes staan. In dit gebied zullen vast niet veel gele hesjes wonen

In de rivier varen leuke platbodemscheepjes om tochtjes op te maken, met zonnepanelen op het dak.

Ik moet zelf natuurlijk ook af en toe op de foto (in een onbewaakt ogenblik)

Je fietst niet alleen langs de rivier, maar je komt ook door allerlei leuke dorpjes

Na een paar uur relaxed fietsen, komen we weer bij de oude brug van Blois. Let op de mooie weerspiegeling in het water.

Een foto van de stad van de andere kant dan gisteren

Dan de stad weer uit en terug naar de camping.

Het leuke van een camping vind ik het observeren van de mensen. Ik kom daar later in deze vakantie zeker nog op terug. Om te beginnen een streotype beeld in juni op een camping

Of, man gaat platsnuitbeest uitlaten

dinsdag

We verkassen vandaag naar een stadje met de prachtige naam Poilly-lez-Gien. Er waren twee mogelijkheden. Via de tolweg of 42km korter binnendoor. Gekozen voor het laatste. 42km korter maar waarschijnlijk wel 42 minuten langer en enorm hobbelen. Het zijn eigenlijk 2 stadjes, Gien en Poilyy -lez-Gien, verbonden door een brug over de Loire. We staan met de caravan aan de oever, prachtige plek.

Ik heb een probleem. Ik ben gestoken in mijn hals, door een insect. Vaak reageer ik nogal allergisch op insectenbeten. Nu ook en het lijkt of ik een soort waterzak onder mijn kin heb hangen. Het is net of ik een nieuwe identiteit heb. Ik weet dat het vaak lang duurt voordat het weer tot normale proporties is weggetrokken. Even geen foto meer dus, tenzij van grote afstand en van achteren.

Vanmiddag fietsten we even naar Gien aan de overkant om het stadje te verkennen. Veel terrasjes en zo. Toen we terug reden bleek de brug afgesloten met politie aan beide zijden. Wij mochten er nog over. Aan onze kant (de Poilly-kant) stonden diverse deftig geklede mensen met vlaggen. Er stond duidelijk iets te gebeuren. We zijn afgestapt en hebben gewacht op de ontknoping. Er volgde een reeks toespraken die heel erg lang duurden. Franse toespraken duren altijd erg lang en alle personen die enigszins relevant zijn, moeten genoemd worden.

Een oude heer die bij ons stond vertelde dat het een herdenking betrof van een bombardement op Gien in de tweede wereldoorlog. De woorden “general, De Gaule, patriotisme” kwamen veelvuldig voor in de toespraken. De meneer vertelde dat iedere keer die brug afgesloten wordt (soms wel een paar dagen) en dat de winkeliers daar niet blij mee zijn. De man was een beetje doof en sprak nogal hard waardoor enkele bezoekers gebaren maakten dat hij zijn mond moest houden. Helaas zag hij dat niet. Uiteindelijk heb ik hem opmerkzaam gemaakt op die gebaren. Hij vond dat het allemaal een beetje overdreven werd gezien het geringe aantal bezoekers van de plechtigheid.

Ik heb een paar stukjes van de ceremonie gefilmd. Tijdens de derde toespraak hebben we het opgegeven.

Ik zie hier in Frankrijk veel jonge mannen met een Kim Jung Un-kapsel. Meest mannen van Noord-Afrikaanse afkomst.

Ik weet niet of ze fan zijn van het kapsel van Kim Jung Un of van hem zelf, ik van geen van beide. Volgens mij heeft Kim contact gehad met hetzelfde insect als ik, maar dan een heleboel keer. Verder zie ik ook regelmatig mannen met zo’n bespottelijk staartje midden op hun hoofd.

Je zou kunnen zeggen “hij is jaloers”. Ik geef toe dat zo’n staartje bij mij niet meer mogelijk is. Maar als je dan zo nodig een staart wilt hebben, zorg er dan voor dat het een echte paardenstaart is. Mogelijk werd over mijn haar 40 jaar geleden ook met weinig waardering gesproken. Over haardracht heb ik in een blog in 2017 al eens geschreven. Direct werd ik door mijn jongste zus gewezen op mijn haar destijds door middel van een oude foto (blog 2017 haar)

Woensdag

Bij de receptie van de camping hadden we 10 fietsroutes gekregen. Een zeer globaal kaartje waar je niets aan bleek te hebben met een routebeschrijving aan de achterkant. Die beschrijving ging van…ga hier links, dan rechts en verderop weer links…. als daar verder geen details bij staan, gaat het zeker mis. En dat ging het ook. Het pad dat we volgden werd steeds slechter, veranderde in een soort mountainbike pad en eindigde ergens in het niets. Terug dan maar. Op een punt waar we het echt niet meer wisten, ontmoetten we een Nederlands echtpaar met een goede gedetailleerde kaart die ons verder hielp. Die kaart hebben we inmiddels ook en morgen wagen we een nieuwe poging.

Bij onze eerste camping langs de Loire stond verderop een kerncentrale. Bij deze camping ook. We hebben al een keer een kastelenroute met de fiets gevolgd. Een kerncentraleroute moet ook mogelijk zijn aangezien alle kerncentrales van Frankrijk aan de rivier liggen. Ik overweeg dit te adviseren bij het VVV. Zeker met de populariteit van CO2-minderen kan dat een gewilde route worden.