Vakantieweek 2 deel 2

donderdag

Gisteravond zijn we in het restaurant op de camping gaan eten. De kans is dan zeer groot dat er aan het tafeltje naast je ook Nederlanders zitten. De campings in Frankrijk zijn nou eenmaal overbevolkt met Nederlanders. Er kwam dus een Nederlands echtpaar naast ons zitten. Beide fors gebouwd zal ik maar zeggen (BMI minimaal 30). Er ontwikkelde zich een gesprek. Ze waren op weg naar huis vanuit zuid Spanje. Man vertelde met overtuiging dat hij, zodra hij gestopt is met werken, de hele “boel” wil verkopen en wil verhuizen naar een appartement in Portugal, in de Algarve. Tijdens zijn betoog zat zijn vrouw driftig en ook met overtuiging nee te schudden. Ook over het eten verschilden ze nogal van mening. Dat wordt, óf niet stoppen met werken, óf scheiden van tafel en bed. Jammer dat ik niet een foto van het tafeltje met echtpaar heb kunnen maken.

Na een regenbui in de vroege ochtend op de fiets naar een museum bij een keramiekfabriek in Gien geweest. Beetje oubollig museum met de meest afgrijselijk beschilderde vazen, schalen etc. Er zat ook een winkel ter grootte van een supermarkt aan vast waar je zogenaamd tweede keus en afgekeurde spullen kon kopen. Maar dat was niet bepaald aan de prijzen te zien.

’s Middags een tweede poging gedaan om zo’n fietsroute te volgen. Met de kaart die we gekocht hadden en de telefoon met Google Maps er bij en heel goed opletten, is het gelukt.

Af en toe dreigende wolken

en even later trekt het weer helemaal open

Veel leuke optrekjes

Onze indruk van dit gebied is redelijke welvaart. Mooie huizen, alles goed verzorgd. Maar toch hangt er hier en daar een geel hesje demonstratief aan een rek buiten het raam. Maar het waren er niet veel.

Terug bij de caravan zicht op de Loire en Gien

en bij ondergaande zon zicht op de kerncentrale (let op de stoompluim)

’s Avonds op de camping naar de oranje Leeuwinnen gekeken met een enthousiast gezelschap.

Vrijdag

Opnieuw zo’n onduidelijke route geprobeerd. En het liep weer helemaal fout. Misschien dat inspecteur Clouseau zo’n routebeschrijving kan volgen. Dat is namelijk iemand die volledig niet volgens logische patronen denkt. Met hogere wiskunde red je het in ieder geval niet. Op een punt waar we radeloos naar het papiertje, de kaart en Google Maps stonden te kijken en discussiëren, kwam er een man aanfietsen. Hij was tegen de 70, had een petje achterstevoren op,  een korte broek en fietstassen. “Waar moeten jullie naar toe?” vroeg hij op een iets lijzige manier. Hij nam voetstoots aan dat wij Nederlanders waren. Hij moest dezelfde richting op als wij dus konden we een flink stuk achter hem rijden. Hij vertelde dat hij op een boeren camping enkele kilometers verderop stond. Een Zeeuwse boer reed 40 jaar geleden met zijn trekker naar Frankrijk en ging daar verder met zijn bedrijf en stichtte daar ook een camping. Maar dan wel met 130 plaatsen. Hij vertelde ook dat er ’s avonds in Gien een feest is ter ere van de langste dag en dat ca. 60 campinggasten daar zouden optreden als koor. Dat organiseert Sam de campingbaas ieder jaar op 21 juni.

We zijn even op die camping gaan kijken en daarna verder gefietst. Het was een prachtige route met mooie uitzichten, door leuke stadjes, langs een jachthaven en over een zogenaamde kanaalbrug. Je zou het ook een aquaduct kunnen noemen. Een kanaal over de rivier de Loire waar plezierjachten over varen en voetgangers over kunnen lopen. Wij zijn er met de fiets te voet over gegaan (fietsen was verboden).

Maar met nog steeds veel twijfelgevallen, rampzalige aanduidingen, omkeren en opnieuw proberen. Na 56km arriveerden we om 19.00 uur weer op de camping.

De Franse automobilisten houden over het algemeen goed rekening met fietsers. Maar af en toe komt er toch één keihard voorbij scheuren. Vaak met de radio erg hard aan en de raampjes open. Als het dan van die g.n-muziek is, weet ik wel wat er achter het stuur zit, een Kim-look-a-like.

Op de feestavond in Gien traden overal op straat en op pleintjes in het stadje bandjes, koren, dj’s, een Zumba dansclub en andere muzikanten op.

Enkele sfeerfoto’s (je kan op de foto’s klikken om ze uit te vergroten. Vervolgens via het pijltje links bovenin weer terug)

Heel veel mensen op straat. En we hebben het campingkoor met jeugdige deelnemers gezien. Ik heb enkele fragmenten gefilmd.

Een demonstratie van een enthousiaste Zumba dansgroep (let op de jeugdige mannelijke deelnemer links achter die illegaal meedeed)

Voor de lezers die geen Frans spreken. Gien spreek je ongeveer uit als Zjen.

Zaterdag

We hebben onze plannen omgegooid, hebben de camping betaald en zijn vertrokken naar die camping van het camping-koor. Als je het terrein oprijdt, denk je in eerste instantie,….omkeren. Want het oogt nogal rommelig. Maar als je even verder kijkt, blijkt dat er diverse kleine en grote, van elkaar gescheiden  velden zijn voor caravans, campers en tenten. Veel mensen komen hier ieder jaar terug. Eén echtpaar spant de kroon want die kwamen hier al 40 jaar geleden toen die boer hier net was. Het sanitair is niet luxueus maar voldoende, er is een mooi groot zwembad waar we vandaag al direct in gezwommen hebben want het was warm. Er wordt van alles georganiseerd zoals een fiets tiendaagse, minimaal 1x in de week een diner, de eerste consumptie is iedere dag van het huis en volgende consumpties kosten €1,-,ze zetten zelf mooie fietsroutes uit, in het hoogseizoen is er voor de kinderen veel te doen etc.

Wij hebben in het eerste uur op de camping al meer mensen gesproken dan in alle voorgaande dagen bij elkaar. Als je een hekel hebt aan sociale contacten, moet je hier niet zijn. De komende dagen zal blijken of wij net zo enthousiast zijn als al die mensen die we tot nu toe gesproken hebben.

zondag

Op de campings is het aantal Nederlanders, Duitsers en Fransen ongeveer gelijk, ieder 30% en nog wat Engelsen. Als ik mensen groet, probeer ik ze in hun taal te groeten. Dat lukt lang niet altijd omdat het soms niet duidelijk is en ik niet heb gezien met welk voertuig ze zijn gekomen. Marleen groet consequent iedereen in het Frans, we zijn ten slotte in Frankrijk. Dus als er een Duitse camper naast ons staat, zegt ze gewoon “bon jour madame” of “bon soir monsieur”. Ze moeten het maar begrijpen.

Op de camping waar we nu zijn, speelt dit niet want daar is 100% Nederlander. Dat kan in het Guinnes Book of Records wat dat komt nergens voor. In mei in Domburg was slechts 20% Nederlands en de rest Duits. Sam Coppoolse, een echte Zeeuw van tegen de 70, is wel een heel bijzondere man. Zijn concept van het eerste drankje om 17.30 uur gratis en verder alles €1,- is natuurlijk een concept dat geweldig aanslaat bij Nederlanders.Er staat een bakje waar je zelf het geld in moet doen. Er is niet iemand die met je afrekent.

Toen hij hier 40 jaar geleden kwam met zijn trekker en koeien ging niet alles van een leien dakje. Al zijn koeien stierven, de overgang was kennelijk te groot. Nu heeft hij behalve die camping, een enorme kalkoenfokkerij, grote landbouw gronden, een enorme hoeveelheid zonnepanelen die met de zon mee draaien (hij verkoopt de meeste stroom) en een bron waarvan hij het water verkoopt aan fabrieken in de omgeving. Hij hield vandaag een toespraak met een microfoon tijdens de dagelijkse halfzes bijeenkomst die erg druk bezocht wordt. Hij gaf zijn zienswijze op de politiek in Frankrijk, over de mentaliteit van Fransen, over de gele hesjes problematiek etc. Hij deed dat erg goed. Om kort te gaan, een bijzondere man.

Het was erg heet vandaag. We hebben een mooie fietstocht van 45km gemaakt in de vroege ochtend. De vrouw van Sam, Marieke, maakt ieder jaar 10 nieuwe fietsroutes. Keurig uitgewerkt in een voldoende gedetailleerde beschrijving met een kaart. De rest van de dag heb ik niets gedaan.

Het veld waar wij staan. Zo zijn er meerdere velden.