Maandag
Vandaag was het, net als in Nederland, bijzonder warm. Daarom kozen we voor een enigszins korte fietstocht van ca. 30km. Het werd een avontuurlijke tocht langs stille weggetjes door velden met ontzettend veel bloemen van allerlei kleuren
door dorpjes (en wie staat daar te tekenen bij 35°C?
hondenpoep vinden ze hier ook niet fijn
langs water
Maar ook door een smal bospad waar Matthieu van der Poel zijn hart zou kunnen ophalen. Met grind en grote keien, diepe kuilen en een steile afdaling. Daar hadden we onze handen vol aan en was er geen tijd om foto’s te maken. Bij 35°C was het een parcours dat een duik in het zwembad verdiende na terugkomst.
Na de duik moesten er ook nog boodschappen gedaan worden. Er moet slotte ook gegeten en gedronken worden. De kassa’s in de Franse supermarkten zijn anders dan we thuis gewend zijn. Er is hier niet zo’n wissel na de kassa waar de boodschappen van jou en degene die na jouw komt, gescheiden worden. Het verzamelpunt is maar heel kort. Ik ben dan aan het inpakken terwijl de boodschappen van de volgende al tussen mijn boodschappen door geschoven worden. Dat is lastig. Maar Marleen vond de oplossing voor dit probleem. Eerst alle boodschappen inpakken en dan pas afrekenen. De kassière gaat namelijk pas met de volgende klant beginnen als de vorige afgerekend heeft. Niet erg efficiënt. Het duurt allemaal nog veel langer als iemand met een cheque gaat betalen. Dan moet er geïdentificeerd worden, ondertekend en van alles ingevuld. Maar het is vakantie en dus hebben we geen haast. Alhoewel opschieten standaard in mijn systeem opgesloten zit.
Om half zes is het weer happy hour en zit het terras weer helemaal vol. Er lopen kippen onder de tafels en onder je stoel.
Verder lopen er hier nog 3 paarden, een pony, een ezel, 2 honden, 2 jonge katjes, een eend, 2 pauwen en ook nog 47.000 kuikens in een schuur. De kuikens logeren hier 6 weken en dan verhuizen ze naar AH of Jumbo om vervolgens te eindigen op een bord. Daarna verandert de samenstelling definitief.
Het diner met 49 personen vond plaats in een tent waar gelukkig nog een briesje door heen woei. Er was wel sprake van een plaag van onweerbeestjes die 49 personen constant vreemde bewegingen lieten maken om de kriebelaars weg te vegen. Dat gaf een aparte extra component aan het diner. Het hoofdgerecht van het menu was vanzelfsprekend coq-au-vin (waarschijnlijk was het kalkoen-au-vin).
Sam, de man van de camping, vindt de Fransen maar tobbers die geen beslissingen durven nemen en al heel snel bij de pakken neer gaan zitten. Hij is al lang de pensioengerechtigde leeftijd gepasseerd, maar gaat nog steeds uitdagingen aan. Een Franse collega boer wiens zoon en opvolger bij een dodelijk ongeluk om het leven kwam, wilde zijn grote boerderij verkopen en naar Portugal verhuizen. Sam vond hem te duur en kwam tot een andere oplossing. Alle landerijen worden ingezaaid met klaver. Daar krijg je EU-subsidie voor. De Franse boer krijgt de subsidie en Sam oogst de hooi van het land (ter grootte van 90.000 voetbalvelden). Het hooi verkoopt hij weer.
Dinsdag
De mensen op de camping zijn veelal ouder dan wij, maar erg fit. Veel doen mee met de fietstiendaagse die de camping ieder jaar organiseert en diverse mensen doen mee met gewone fietsen. Dus niet elektrisch. Vandaag is de route 70km. Dat is in deze omgeving bij deze temperaturen (35°C) niet niks. Ik begin daar niet aan.
Het plan was oorspronkelijk om de Loire verder af te zakken. Maar verkassen met dit weer is niet prettig en zuidelijker wordt het alleen maar warmer. We hebben besloten hier te blijven staan. Ook vanwege de mooie fietsroutes waaruit we kunnen kiezen. Maar we gaan wel verkassen, maar dan naar de andere kant van het veld om meer schaduw te hebben.
Vandaag hebben de Loire bekeken vanuit een kano. Er waren slechts 4 mensen in 2 kano’s. Bij dit weer met een lekker briesje op het water was fantastisch.
Marleen koelt af
Af en toe een eilandje opzoeken op te picknicken
Het water is op veel plaatsen erg ondiep
Ik peddel soms wel, maar door de stroming en de wind is dat maar af en toe nodig. Zo lang mogelijk genieten van het water en de wind. Mijn shirt had ik na enige rijd in de brandende zon weer aangetrokken. Toch nog verbrand.
De eerste van drie bruggen bij Gien in zicht
Dan de tweede brug
En vervolgens voeren we langs onze vorige camping
’s Avonds met een groot gezelschap onze Leeuwinnen met heel, heel veel geluk zien winnen van Japan. Japan was een beetje als Ajax in de champions leage. Verdienen te winnen, maar in de laatste minuut op een schlemielige manier verliezen (zie onaneren)
Woensdag
Het wordt warmer en warmen, een ware hittegolf. Vandaag 38°C. We hebben het toch gewaagd om te gaan fietsen, een route van 54km.
Maar eerst hebben we de caravan verplaatst naar de andere kant van het veld waar laat in de middag de schaduw komt. Kwestie van stroom afkoppelen, luifel oprollen, pootjes opdraaien en auto er voor. Alles weer netjes waterpas zetten en aansluiten. We waren er speciaal vroeg voor opgestaan zodat we op tijd konden vertrekken met de fietsen. Om 11.00 uur waren we op pad. De lunch hebben we op een terras genuttigd.
In het stadje Briare staat of stond een tegelfabriek en mozaiekmuseum. De restanten van tweede keus tegeltjes, breuk en misbaksels zijn op een grote berg gestort. Mozaiekliefhebbers zoeken in die berg naar de voor hun geschikte stukjes.
Ook deze route was weer erg mooi. Langs kanalen en merkwaardige sluisjes die Marleen graag wilde fotograferen
En Louis maar geduldig wachten
Het laatste uur van de tocht werd wel erg zwaar. Ondanks diverse keren stoppen bij een terras voor een koud drankje en ondanks de 3 veldflessen water, bleven we dorst houden door het enorme vochtverlies. Het laatste stuk was dus afzien in de brandende zon. Maar ja, we hadden er zelf voor gekozen.
Toen we om 17.00 uur terugkwamen op de camping, bleek dat de caravan, ondanks de verplaatsing, nog steeds in de volle zon stond. Foute beoordeling gemaakt dus. De schaduw was ca. 15 meter verder. Dus weer pootjes opgedraaid, moover aangezet, stokken van de luifel ingeschoven maar de luifel gewoon voor de caravan laten hangen en vervolgens met de moover weer 15 meter opgeschoven de schaduw in. De rest van de dag zeer rustig doen