Afgelopen week kreeg het coronadebat een nieuwe wending. Ouderen moeten zich koest houden zodat jongeren hun gang kunnen gaan. Maar wat is oud? Vroeger behoorde je tot de bejaarden als je de 65 gepasseerd was. Maar sinds we een speciale ouderenpartij hebben, ligt die grens bij 50+. Maar als 50+ers de deur niet meer uit mogen, of alleen nog voor een wandeling op zondag vóór 07.00 uur, ontstaat er een heel nieuwe interessante samenleving. Er zijn namelijk nogal wat beroepen waar de vergrijzing hard toeslaat.

Alle jongeren die zo graag weer naar school willen, kunnen dan weer thuisonderwijs gaan genieten. Want hun 50+-leraren moeten dan vanuit huis online lesgeven;

Heel veel tandartsen zijn 50+. Dat betekent dat je via ZOOM of Skype aanwijzingen krijgt van jouw 50+tandarts om zelf met een online bestelde hobbyboor gaatjes te vullen;

Artsen, daar zijn er al te weinig van en de meeste zijn 50+. Maar omdat er tijdelijk nog minder artsen beschikbaar zijn omdat de oudjes zich even moeten afzonderen, zullen we kleine ingrepen voortaan zelf moeten doen. Ik stel voor dat de LOI daarvoor een lespakket samenstelt. Voor het grotere werk moeten we dan maar geduld hebben. Of een been in 2020 geamputeerd wordt of in 2022 maakt ook niet meer uit;

Ook onder buschauffeurs en trambestuurders is het aantal 50+’ers erg hoog. Dat veel tram- en buslijnen zullen uitvallen is niet erg. 50+’ers zitten toch binnen en jongeren kunnen net zo goed fietsen of lopen. Goed voor de gezondheid. Alternatief is dat jongeren hun groot rijbewijs halen en een jaartje of meer op de bus gaan rijden;

Ambtenaren zijn ook sterk oververtegenwoordigd in de 50+ groep. Afwezigheid van die groep kan leiden tot allerlei interessante situaties. Uitkeringen die niet of veel te laat betaald worden. Niet leuk voor alle 50minners die net in de WW gekomen zijn of jongelui die voor het eerst in hun leven een bijstandsuitkering moeten krijgen omdat ze als oproepkracht niet meer nodig zijn. Ook de trouwdatum moet uitgesteld worden tot dat er een vaccin is en de 50+ers weer mogen opdraven;

De bouwsector heeft een groot aandeel 50+ers. Al die jonge mensen die al lang vertwijfeld wachten op een betaalbare woning, kunnen nog veel langer wachten. Of zelf gaan leren metselen en timmeren.

Veel fabrieken, raffinaderijen etc. zullen op halve kracht gaan draaien of helemaal stoppen omdat het personeel in de industrie ook sterk vergrijst. Even geen benzine is goed voor het milieu en trouwens geen probleem. We hadden besloten dat de 50minners zouden gaan fietsen en lopen naar hun werk.

Als ik het zo allemaal op een rijtje zie, dan is het zo gek nog niet om de 50+ers uit de wind te houden tot dat er een vaccin is. Veel zelfwerkzaamheid, nieuwe initiatieven, nieuwe beroepen zoals hobby-arts etc. Een crisis biedt altijd nieuwe kansen zegt men. Dat blijkt dan maar weer.

En wat gaat dat betekenen voor het carnaval? De bouwclubs die al die mooie carnavalswagens bouwen, bestaan voor het overgrote deel uit 50+ers, zelfs uit 60+ers, nee zelfs uit 70+ en 80+ers. Carnaval zonder wagens is geen carnaval. En als het nog lang duurt voordat we allemaal gevaccineerd zijn, is een groot deel van die groep inmiddels dood of opgenomen in een verpleeghuis. Als ik het zo bekijk, is corona de doodsteek voor carnaval.

Wat betekent dit voor mijzelf? Eigenlijk niet veel. Ik had het arbeidsleven al verlaten. En het vrijwilligerswerk is heel aardig corona-proof te doen. Als alle 50+ers zich inderdaad uit het openbare leven terugtrekken, kunnen ze elkaar niet besmetten. Dus ik kan wél naar een 50+ tandarts of huisarts, met het OV reisde ik toch al niet, een uitkering heb ik niet nodig, trouwen heb ik al gedaan, op een nieuw huis zit ik niet te wachten, ik doe veel al op de fiets en carnaval kan mij gestolen worden. Prima plan dus.

Ik wil nog even terugkomen op vorige week. Op zaterdag verscheen er nog een brief aan meneer Hoek in de krant. Stijn Warmenhoven, student geschiedenis , 18 jaar oud. In veel van wat hij schrijft kan ik me enigszins verplaatsen. Echter het volgende stuk uit zijn brief gaat me echt veel te ver:

…..”Uw generatie en die daarna heeft onze crisis (klimaatcrisis) veroorzaakt en er jaren niets aan gedaan! Ik vraag dus om samenwerking. Als uw generatie toezegt en er alles aan wil doen om onze crisis te bestrijden, kunnen wij ons aan de regels houden en sober leven”…..

Brief aan meneer Hoek

Stijn vergeet voor het gemak dat hij het luxe leventje dat hij leeft, de studie die hij kan volgen (nu eventjes wat lastiger) etc. te danken heeft aan de generatie van meneer Hoek. En dat meneer Hoek en zijn generatie natuurlijk niet doelbewust een klimaatcrisis hebben veroorzaakt. Het is dus niet een kwestie van even ruilen: lossen jullie even de klimaatcrisis op, dan zullen wij rekening houden met jullie.

Zinkend schip

Drie mannen waren afgelopen week veel in het nieuws:

Loekasjenko zal waarschijnlijk het zinkende schip gaan verlaten, hopelijk. Of is het toch reddeloos verloren als Poetin er zich mee gaat bemoeien;

Koeman gaat juist een zinkend schip op. Hij zal aan de bak moeten om veel ballast overboord te gooien;

Trump doet pogingen om het schip (democratie VS) te laten zinken door open en bloot, schaamteloos, maar wel transparant democratische verkiezingen onmogelijk te maken;

 

Drive through expositie

Museum Booijmans in Rotterdam is een paar jaar gesloten i.v.m. renovatie. Om toch coronaproof een expositie van Booijmans te kunnen bezoeken is een zogenaamde “drive through expositie” georganiseerd. In de Ahoy hal in Rotterdam zijn werken ten toon gesteld die je vanuit een auto kunt bekijken. Aangezien uitlaatgassen niet welkom zijn in een afgesloten ruimte, moest het vanuit elektrische auto’s. Marleen had kaartjes geregeld en we zijn vrijdag geweest. Ter plaatse kregen we een e-auto toegewezen waarmee we de hal inreden. Het gaf een soort spookachtige gewaarwording met al die autootjes die kris kras door elkaar reden in die donkere hal. Maximum snelheid was 5 km/uur. Foto’s maken viel niet mee, filmen al rijdend helemaal niet. Maar het was een interessante ervaring.

Negatief, positief of toch negatief?

Woensdagavond kwam mijn zoon Harry bij ons logeren om een paar dagen te schilderen. Hij vertelde dat hij een logé had gehad die hij ‘smiddags weer op Schiphol had afgeleverd. ‘sAvonds in bed was ik zijn verhaal nog eens aan het doornemen en langzaam bekroop me een vervelend gevoel dat overging in lichte paniek. Want wat was er aan de hand? De logé was een Spaanse jongedame die eerst naar een feest in Rotterdam was geweest en daarna enkele dagen bij hem had gelogeerd. Ik neem aan dat ze niet op 1,5 meter afstand rummikub hebben gespeeld. Rotterdam (oranje gebied), feest (extra besmettingsgevaar), Spanje (oranje)!? Ik had vanavond gezellig met hem op de bank zitten keuvelen. Shit, de kans dat we nu alle drie met Corona besmet zijn, is niet ondenkbaar. Dat zou betekenen 10 dagen zelf quarantaine. En Marleen zou zaterdag haar verjaardag vieren.

Volgende ochtend direct crisisberaad bij het ontbijt. Harry moest zich als de gesmeerde bliksem laten testen. Maar als je dan 0800-1202 belt voor het aanvragen van een test, word je door een bandje uitgelegd dat je alleen een test kan krijgen als je klachten hebt. En die had hij niet. Aangezien er zo veel lichten op oranje stonden, hebben we besloten dat hij dan maar klachten moest krijgen. Anderhalf uur later coronatest in Goes. Uitslag binnen 24 tot 48 uur. De visite (maximaal 6 personen) opgebeld met de mededeling dat het feestje mogelijk niet door zou gaan. En nu maar afwachten.

Gelukkig kreeg hij vrijdagmiddag de uitslag: negatief en kon de visite komen.

Het is wel raar dat reizigers uit oranje gebieden sterk aangeraden wordt zich op Schiphol te laten testen, ook zonder klachten en dat de GGD bij het aanmeldnummer 0800-1202 andere informatie geeft.

De brief van Jan Hoek in het AD deze week heeft bij velen indruk gemaakt. Hieronder de volledige brief:

Jongelui, hou even vol en je kunt over een jaartje weer helemaal los

…..”Ik ben in 1925 geboren en ben ook jong geweest. Wel in een rottijd. In 1940 brak de oorlog uit, ik werd dat jaar 15.

Toen ik 17 werd kreeg ik een oproep voor de arbeidsdienst. Op reclameaffiches stond een jongeman afgebeeld in een groen uniform met een spa, om het stoer te maken. Zijn naam was Koenraad. Aan de oproep heb ik geen gehoor gegeven. De avondklok was inmiddels ingevoerd: na 20.00 uur mocht je niet meer naar buiten.

In november 1944 was de grote razzia van Rotterdam: mannen van 17 tot 40 jaar moesten naar buiten en werden afgevoerd naar Duitsland om tewerkgesteld te worden. Mijn broer en ik gaven daar geen gehoor aan. Maar de buren stonden voor de deur, en dreigden ons aan te geven.

Achteraf nam ik ze het niet kwalijk, zij hadden kleine kinderen. En er werd gedreigd de huizen in brand te steken als ze je zouden vinden. Ik zei tegen mijn moeder: ‘We gaan wel, we zijn zo terug’. Dat duurde voor mij zeven maanden. Mijn broer kon ontsnappen, dat is bij mij mislukt. De bevrijdingsfeesten waren praktisch al voorbij.

Al snel stond mijn oude werkgever voor de deur. Of ik weer bij hem wilde komen werken. Helaas deed de regering kort daarna een oproep voor de dienstplicht, ik werd goedgekeurd en in juli 1946 kwam ik in militaire dienst. Op 1 oktober vertrok ik naar Nederlands-Indië. Geen leuke tijd, ik probeer die nog steeds te vergeten. In oktober 1949 keerden we terug. Ik werd kort daarop 25.

Jongelui, wat ik wil zeggen: wij waren tien jaar van onze jeugd kwijt. Probeer nou nog een klein jaar de rug recht te houden. Dan kun je na klein jaar waarschijnlijk weer volop van je jonge leven genieten. Ik ben 94 jaar, maar ik reken op jullie”…..

Verwend en egoïstisch?

De interviews met jongeren die ik regelmatig op het journaal zie, maken op mij een verwende en egoïstische indruk. …”Ik ben het zat, ik wordt er toch niet ziek van, het heeft nu wel lang genoeg geduurd, 3 weken zonder sportschool valt niet mee, ik heb recht op een feest”etc….

De kranten hebben ook brieven van jongeren gepubliceerd waarin ze reageren op de brief van Jan Hoek. Ik citeer enkele uitspraken:

Chantal – 17 jaar oud – dit jaar vmbo-diploma gehaald:

…..”Meneer Hoek kan zich misschien ook realiseren welke opofferingen wij ons de afgelopen maanden hebben moeten getroosten. En die opofferingen zijn niet dezelfde als van meneer Hoek want het is nu geen oorlog en dus mag je het ook niet met elkaar vergelijken. Voor u meneer Hoek was dat heel moeilijk, voor ons is dit heel moeilijk. Ik had later aan mijn kinderen willen vertellen hoe mijn eindexamenjaar was. Hoe het gala was, de examenfeestjes. Ik kan die verhalen nooit vertellen, omdat ik die dingen nooit zal meemaken.

Meneer Hoek het is appels met peren vergelijken. Het gevoel van nood is nu veel minder dan tijdens de Tweede Wereldoorlog”….

Nassreddin – 18 jaar oud – dit jaar vwo-diploma behaald:

…..”Alles werd onzeker: eindfeesten, gala’s, hoe moesten we dat regelen? Ik had het liefst een mooi afscheid gewild met mijn klasgenoten, maar dat ging niet. Ik kreeg een diploma-uitreiking, maar dat voelde gek – op 1,5 meter staan van de mensen die je jarenlang dagelijks hebt gezien.

Als ik uw verhaal lees, meneer Hoek, dan heeft u veel meer moeten opofferen. Daar ben ik mij van bewust. Maar er is een ding wel heel anders: dit is geen oorlogssituatie. Jongeren hebben maanden niet kunnen feesten. Door die opoffering en het gebrek aan nood, hoe serieus ik corona ook neem, kan je het jongeren niet kwalijk nemen dat ze nu willen inhalen….”

Nathalie – 17 jaar oud – dit jaar vmbo tl-diploma gehaald:

…..”Na de laatste toetsen ging ik op vakantie, in Limburg. Daar leerde ik niemand kennen. Er was niemand waarmee ik kon praten, niemand waarmee ik vrienden kon worden. Bij thuiskomst mocht ik mijn vrienden weer zien, maar op 1,5 meter afstand. Mijn vriend kon ik niet zien, want die woonde op een uur afstand met de trein. Ik voelde me opgesloten.

Ik had al een jurk voor mijn gala. Dat ging niet door. Over de geplande evenementendag heb ik nooit meer iets gehoord. Het was allemaal heel heftig”….

Giomy – 16 jaar oud – havo-diploma gehaald dit jaar:

“Uw jeugd was vele malen moeilijker, dat kan ik me echt voorstellen. Maar kunt u ook wat empathie opbrengen voor ons? Mijn eindexamens gingen niet door, ik heb geen officieel afscheid gehad met mijn klasgenoten, geen gala, geen examenstunt, en ook raakte ik mijn baan in de horeca kwijt. U raakte van de ene op de andere dag alles kwijt, maar ik eigenlijk ook. Mijn sociale leven, mijn volleybal, mijn werk en mijn school”.…..…

Wie de brieven in zijn geheel wil lezen, klik op onderstaande link:

brieven van jongeren aan meneer Hoek

Maar misschien ben ik wel veel te streng voor al die zielige, naar fysiek contact smachtende, naar feesten hunkerende jongelui die toch al zo hard getroffen zijn omdat ze geen eindexamen mochten doen en daardoor met zekerheid een diploma verkregen. En die eerste jaars studenten die nu de introductieweek zonder alcohol moeten zien te overleven. Want dat is wel een rampzalig begin van je studietijd.

Ze hebben allemaal een vreselijk zwart gat van wel een half jaar in hun jeugd opgelopen om een andere groep van de bevolking een IC-drama te besparen. En het moet misschien nóg wel een half jaar om ook een economische ramp te voorkomen die ook juist hun zou treffen. Krokodillentranen van een verwende generatie. Of is het gewoon een kwestie van hersens die nog niet volgroeid zijn? Het vergelijken van een gemist eindexamenfeest of een galajurk die je niet hebt kunnen dragen met een verschrikking als de tweede wereldoorlog…….????? Ik hoop dat deze discussie ook op de scholen gevoerd gaat worden!

Reacties / andere meningen zijn toegestaan.

Nieuw vaccin!

Via mijn vriend Vincent ben ik te weten gekomen dat het nieuwe Russische vaccin ook al in Nederland te krijgen is. Het is nog niet door de Europese autoriteiten vrijgegeven, maar via via toch te verkrijgen. Alleen weet ik nog niet of ik me er mee zal laten inenten. Want er schijnen toch lichte bijwerkingen te zijn in tegenstelling met wat de Russische autoriteiten beweren. Vladimir Poetin heeft zich in ieder geval al wel laten inenten. Klik niet weg maar wacht hieronder op de bijwerkingen!

Tot een paar weken geleden had ik er nog nooit van gehoord: een mui. Nu zijn er in korte tijd al meerdere mensen verdronken of bijna verdronken in muien. Ik neem aan dat het meervoud van mui muien is en niet muis. Drie mensen gered uit twee muis, dat klinkt gek, moet dus muien zijn. Maar is een mui nou een nieuw fenomeen, noemden we het eerst anders of is het mij nooit opgevallen?

In 2004 hoorde ik voor het eerst het woord tsunami. Die tsunami kostte een kwart miljoen mensen het leven. Daarna zijn er nog vele tsunami’s en tsunamiwaarschuwingen geweest. Zou er vóór 2004 nooit een tsunami geweest zijn of zijn eerdere tsunami’s aan mij voorbijgegaan? Voor 2004 las ik ook de krant en luisterde ik ook naar het nieuws. Toch kan ik me dat woord niet herinneren.

Journalistiek dommigheidje

Deze week zag en hoorde ik bij het praatprogramma OP1 iets dat enerzijds komisch was, maar ook getuigde van slechte voorbereiding. De presentator van OP1 die dag was Sander Schimmelpenninck

Hij interviewde Sander van Hoorn over die verschrikkelijke explosie in Beiroet. Sander is nu correspondent in Brussel maar voorheen correspondent in Beiroet en heeft daar jaren gewoond.

Je zou verwachten dat hij bovengemiddeld geïnteresseerd is in wat daar aan de hand is. Sander Schimmelpenninck vroeg aan de andere Sander welk spul er nu eigenlijk geëxplodeerd was. Een onbegrijpelijke vraag want als journalist had hij dat moeten weten, de kranten hebben er van vol gestaan. Maar Sander van Hoorn maakte het nog bonter. Hij antwoordde NATRIUMCHLORIDE. Natriumchloride is keukenzout!!! Ik begrijp wel dat Sander geen chemicus is, maar als hij goed de krant had gelezen of andere media had gevolgd had hij, als voormalig inwoner van Beiroet, toch moeten weten dat het geen keukenzout was maar ammoniumnitraat. En als Sander Schimmelpenninck de vraag stelde terwijl hij het wél wist, dan had hij het antwoord van Sander van Hoorn moeten corrigeren.

Zou het misschien aan de naam Sander liggen?

Coronajongeren

Ook opvallend nieuws was dat het bron- en contactonderzoek maar niet wil vlotten. Veel spot over de GGD’en die het niet aankunnen. Maar het werkelijke probleem is de jongeren. Niet dat zij de enige zouden zijn die de regels aan hun laars lappen. Maar wel omdat ze dat met te veel tegelijk doen. Als een jongere positief getest wordt, blijkt hij/zij wel 70 of meer contacten te hebben gehad. Dat kost minimaal 12 uur om die allemaal te bereiken. Als ze al bereikbaar zijn!!! Die 70 hebben inmiddels natuurlijk ook al weer een heleboel contacten gehad. Dan wordt het wel heel lastig om dat bron- en contactonderzoek uit te voeren. Ik begrijp die jongeren niet. Want los van hun ouders en grootouders die ze kunnen besmetten, zorgt hun gedrag voor een mogelijke tweede lockdown en daarmee meer onzekerheid juist voor hún economische toekomst. Zonder werk, met een studieschuld. Maar wel met leuke coronafeestjes.

Om te beginnen een rectificatie. Ik werd door Vincent op mijn vingers getikt vanwege mijn opmerking dat door het wegvallen van de Tour De France dit jaar er een gat in de tv-programmering is ontstaan. De Tour gaat namelijk wél door, maar pas in september. Dat wist ik wel, maar hij ging niet door in de oorspronkelijk geplande periode (juni-juli). Nu hij in september alsnog gereden wordt, zorgt hij voor een tweede keer voor tv-ellende want nu moeten er juist programma’s geschrapt worden.

Zo, dat is dan weer rechtgezet.

Vlinders van de nacht.

Ik geloof dat ik al eens eerder geschreven heb over onze natuurwandelgroep. Het is een groep mensen die maandelijks een wandeling maakt in een natuurgebied waarbij het accent ligt op vogels, plantjes en ander flora en fauna. Dat betekent een laag tempo en maximaal 5 kilometer. Het is geen vereniging, maar een los verband van liefhebbers. Je hoeft je niet aan- of af te melden voor een wandeling. We zien wel wie er klaar staan om 09.00 uur. Eén of twee keer per jaar organiseren we een bijzondere activiteit, zoals vorig jaar een paddenstoelentocht.

Vorige week hadden we weer zo’n speciale activiteit. We verzamelden (er waren 12 deelnemers) om 22.00 uur in het bos naast het dorp waar we opgewacht werden door een nachtvlinderspecialist, Guus. Hij had voor ons een wit laken gespannen met een lamp erachter. Verderop had hij een paar speciale vlindervallen geïnstalleerd. Ook had hij op een aantal bomen een mengsel van wijn en suiker gesmeerd. We hebben het niet zelf geproefd maar op die bomen zaten zeer veel nachtvlinders.

Het was geweldig om al die verschillende vormen en kleuren van nachtvlinders te zien. Nachtvlinders waarvan je oppervlakkig zou zeggen, ze zijn allemaal bruin maar dat is dus niet zo! Ook de afmetingen verschilden enorm, van een paar millimeter tot een paar centimeter. En ook hebben ze de meest prachtige namen die Guus (bijna) allemaal wist. En anders geeft een app wel antwoord.

Ik heb met mijn smartphone foto’s gemaakt en later thuis de namen erbij gezocht. Zie het bijgevoegde webalbum. Het feestje duurde tot middernacht. Guus is als vlindergek in zijn eentje nog een paar uur doorgegaan in dat donkere bos.

webalbum nachtvlinders