De brief van Jan Hoek in het AD deze week heeft bij velen indruk gemaakt. Hieronder de volledige brief:

Jongelui, hou even vol en je kunt over een jaartje weer helemaal los

…..”Ik ben in 1925 geboren en ben ook jong geweest. Wel in een rottijd. In 1940 brak de oorlog uit, ik werd dat jaar 15.

Toen ik 17 werd kreeg ik een oproep voor de arbeidsdienst. Op reclameaffiches stond een jongeman afgebeeld in een groen uniform met een spa, om het stoer te maken. Zijn naam was Koenraad. Aan de oproep heb ik geen gehoor gegeven. De avondklok was inmiddels ingevoerd: na 20.00 uur mocht je niet meer naar buiten.

In november 1944 was de grote razzia van Rotterdam: mannen van 17 tot 40 jaar moesten naar buiten en werden afgevoerd naar Duitsland om tewerkgesteld te worden. Mijn broer en ik gaven daar geen gehoor aan. Maar de buren stonden voor de deur, en dreigden ons aan te geven.

Achteraf nam ik ze het niet kwalijk, zij hadden kleine kinderen. En er werd gedreigd de huizen in brand te steken als ze je zouden vinden. Ik zei tegen mijn moeder: ‘We gaan wel, we zijn zo terug’. Dat duurde voor mij zeven maanden. Mijn broer kon ontsnappen, dat is bij mij mislukt. De bevrijdingsfeesten waren praktisch al voorbij.

Al snel stond mijn oude werkgever voor de deur. Of ik weer bij hem wilde komen werken. Helaas deed de regering kort daarna een oproep voor de dienstplicht, ik werd goedgekeurd en in juli 1946 kwam ik in militaire dienst. Op 1 oktober vertrok ik naar Nederlands-Indië. Geen leuke tijd, ik probeer die nog steeds te vergeten. In oktober 1949 keerden we terug. Ik werd kort daarop 25.

Jongelui, wat ik wil zeggen: wij waren tien jaar van onze jeugd kwijt. Probeer nou nog een klein jaar de rug recht te houden. Dan kun je na klein jaar waarschijnlijk weer volop van je jonge leven genieten. Ik ben 94 jaar, maar ik reken op jullie”…..

Verwend en egoïstisch?

De interviews met jongeren die ik regelmatig op het journaal zie, maken op mij een verwende en egoïstische indruk. …”Ik ben het zat, ik wordt er toch niet ziek van, het heeft nu wel lang genoeg geduurd, 3 weken zonder sportschool valt niet mee, ik heb recht op een feest”etc….

De kranten hebben ook brieven van jongeren gepubliceerd waarin ze reageren op de brief van Jan Hoek. Ik citeer enkele uitspraken:

Chantal – 17 jaar oud – dit jaar vmbo-diploma gehaald:

…..”Meneer Hoek kan zich misschien ook realiseren welke opofferingen wij ons de afgelopen maanden hebben moeten getroosten. En die opofferingen zijn niet dezelfde als van meneer Hoek want het is nu geen oorlog en dus mag je het ook niet met elkaar vergelijken. Voor u meneer Hoek was dat heel moeilijk, voor ons is dit heel moeilijk. Ik had later aan mijn kinderen willen vertellen hoe mijn eindexamenjaar was. Hoe het gala was, de examenfeestjes. Ik kan die verhalen nooit vertellen, omdat ik die dingen nooit zal meemaken.

Meneer Hoek het is appels met peren vergelijken. Het gevoel van nood is nu veel minder dan tijdens de Tweede Wereldoorlog”….

Nassreddin – 18 jaar oud – dit jaar vwo-diploma behaald:

…..”Alles werd onzeker: eindfeesten, gala’s, hoe moesten we dat regelen? Ik had het liefst een mooi afscheid gewild met mijn klasgenoten, maar dat ging niet. Ik kreeg een diploma-uitreiking, maar dat voelde gek – op 1,5 meter staan van de mensen die je jarenlang dagelijks hebt gezien.

Als ik uw verhaal lees, meneer Hoek, dan heeft u veel meer moeten opofferen. Daar ben ik mij van bewust. Maar er is een ding wel heel anders: dit is geen oorlogssituatie. Jongeren hebben maanden niet kunnen feesten. Door die opoffering en het gebrek aan nood, hoe serieus ik corona ook neem, kan je het jongeren niet kwalijk nemen dat ze nu willen inhalen….”

Nathalie – 17 jaar oud – dit jaar vmbo tl-diploma gehaald:

…..”Na de laatste toetsen ging ik op vakantie, in Limburg. Daar leerde ik niemand kennen. Er was niemand waarmee ik kon praten, niemand waarmee ik vrienden kon worden. Bij thuiskomst mocht ik mijn vrienden weer zien, maar op 1,5 meter afstand. Mijn vriend kon ik niet zien, want die woonde op een uur afstand met de trein. Ik voelde me opgesloten.

Ik had al een jurk voor mijn gala. Dat ging niet door. Over de geplande evenementendag heb ik nooit meer iets gehoord. Het was allemaal heel heftig”….

Giomy – 16 jaar oud – havo-diploma gehaald dit jaar:

“Uw jeugd was vele malen moeilijker, dat kan ik me echt voorstellen. Maar kunt u ook wat empathie opbrengen voor ons? Mijn eindexamens gingen niet door, ik heb geen officieel afscheid gehad met mijn klasgenoten, geen gala, geen examenstunt, en ook raakte ik mijn baan in de horeca kwijt. U raakte van de ene op de andere dag alles kwijt, maar ik eigenlijk ook. Mijn sociale leven, mijn volleybal, mijn werk en mijn school”.…..…

Wie de brieven in zijn geheel wil lezen, klik op onderstaande link:

brieven van jongeren aan meneer Hoek

Maar misschien ben ik wel veel te streng voor al die zielige, naar fysiek contact smachtende, naar feesten hunkerende jongelui die toch al zo hard getroffen zijn omdat ze geen eindexamen mochten doen en daardoor met zekerheid een diploma verkregen. En die eerste jaars studenten die nu de introductieweek zonder alcohol moeten zien te overleven. Want dat is wel een rampzalig begin van je studietijd.

Ze hebben allemaal een vreselijk zwart gat van wel een half jaar in hun jeugd opgelopen om een andere groep van de bevolking een IC-drama te besparen. En het moet misschien nóg wel een half jaar om ook een economische ramp te voorkomen die ook juist hun zou treffen. Krokodillentranen van een verwende generatie. Of is het gewoon een kwestie van hersens die nog niet volgroeid zijn? Het vergelijken van een gemist eindexamenfeest of een galajurk die je niet hebt kunnen dragen met een verschrikking als de tweede wereldoorlog…….????? Ik hoop dat deze discussie ook op de scholen gevoerd gaat worden!

Reacties / andere meningen zijn toegestaan.

Nieuw vaccin!

Via mijn vriend Vincent ben ik te weten gekomen dat het nieuwe Russische vaccin ook al in Nederland te krijgen is. Het is nog niet door de Europese autoriteiten vrijgegeven, maar via via toch te verkrijgen. Alleen weet ik nog niet of ik me er mee zal laten inenten. Want er schijnen toch lichte bijwerkingen te zijn in tegenstelling met wat de Russische autoriteiten beweren. Vladimir Poetin heeft zich in ieder geval al wel laten inenten. Klik niet weg maar wacht hieronder op de bijwerkingen!